மைய வசனம்: மத்தேயு 14:34

“பின்பு அவர்கள் கடலைக் கடந்து கெனேசரேத் நாட்டில் சேர்ந்தார்கள்.”

வாழ்க்கையில் எல்லோருக்கும் ஒரு பயணம் இருக்கிறது. தேவன் நம்மை ஒரு இடத்திலிருந்து இன்னொரு இடத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறார். சில பயணங்கள் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும். சில பயணங்கள் கண்ணீரோடும், போராட்டங்களோடும் இருக்கும். சில நேரங்களில் நாம் தேவனுடைய வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படிந்து பயணத்தைத் தொடங்கியிருப்போம். ஆனாலும் பாதியிலேயே புயல் வீச ஆரம்பித்துவிடும்.

நாம் சரியான பாதையில் இருக்கிறோம். ஆனால் எதிர்காற்று வீசுகிறது. நாம் தேவனுடைய சித்தத்தின்படி நடக்கிறோம். ஆனால் அலைகள் நம்மைத் தாக்குகின்றன. நாம் ஜெபித்துக்கொண்டிருக்கிறோம். ஆனால் இருள் சூழ்கிறது.

அப்போது நம்முடைய மனதில் எழும் கேள்வி: “கர்த்தாவே, நான் உம்முடைய வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படிந்துதானே இந்தப் பயணத்தைத் தொடங்கினேன்? அப்படியிருக்க, ஏன் இந்தப் புயல்?”

மத்தேயு 14-ஆம் அதிகாரத்தில் சீஷர்களும் இதேபோன்ற சூழ்நிலையைச் சந்தித்தார்கள். இயேசு அவர்களைப் படகில் ஏறி அக்கரைக்குப் போகும்படி அனுப்பினார். அவர்கள் கீழ்ப்படிந்து பயணத்தைத் தொடங்கினார்கள். ஆனால் கடலில் பெருங்காற்று வீசியது.

அவர்கள் தத்தளித்தார்கள். தடுமாறினார்கள். பயந்தார்கள். ஆனால் அந்தப் புயலின் நடுவில் இயேசு அவர்களிடம் வந்தார். அவர்களைக் கரை சேர்த்தார்.

இந்தச் சம்பவம் நமக்குக் கற்றுக்கொடுக்கும் முக்கியமான உண்மை: தேவனுடைய வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படிந்து பயணிக்கும் வாழ்க்கையிலும் புயல்கள் வரலாம். ஆனால் புயல் நம்முடைய பயணத்தின் முடிவு அல்ல!

நம்மைத் தத்தளிக்கச் செய்யும் நான்கு விதமான பிரச்சினைகள்

1. எதிர்காற்று – வெளியில் இருந்து வரும் அழுத்தம்

வேதவசனம்: மத்தேயு 14:24

“படகு நடுக்கடலில் இருந்தது; காற்று எதிர்த்தடித்தபடியினால் அலைகளால் அலைக்கழிக்கப்பட்டது.”

சீஷர்கள் அக்கரையை நோக்கிப் பயணித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். ஆனால் காற்று அவர்கள் செல்ல வேண்டிய திசைக்கு எதிராக வீசியது. அவர்கள் முன்னேற முயற்சி செய்தார்கள். காற்றோ அவர்களை எதிர்த்தது.

இது நம்முடைய வாழ்க்கையில் ஏற்படும் வெளிப்புற அழுத்தங்களைக் குறிக்கும் ஓர் உவமையாகப் பயன்படுத்தப்படலாம். நாம் ஒரு நல்ல காரியத்தைச் செய்யத் தொடங்குகிறோம். ஆனால் எதிர்ப்பு வருகிறது.

நாம் ஊழியம் செய்யத் தொடங்குகிறோம். சிலர் நம்மைத் தவறாகப் புரிந்துகொள்கிறார்கள். நாம் குடும்பத்தை முன்னேற்ற முயற்சி செய்கிறோம். எதிர்பாராத செலவுகள் வருகின்றன. நாம் ஒரு இலக்கை நோக்கிப் பயணிக்கிறோம். தடைகள் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக வருகின்றன.

நாம் செல்ல வேண்டிய திசைக்கு எதிராக வீசும் அழுத்தம்தான் எதிர்காற்று.

எதிர்காற்று வீசும்போது என்ன செய்ய வேண்டும்?

1. உங்கள் திசையை மறந்துவிடாதீர்கள்

எதிர்காற்று வீசும்போது சீஷர்கள் படகை முன்னேற்றுவதற்கு அதிகமாக உழைக்க வேண்டியிருந்தது. அதுபோல நம்முடைய வாழ்க்கையிலும் எதிர்ப்பு வரும்போது நாம் செல்லும் திசையை மறந்துவிடக்கூடாது.

மனிதர்கள் நம்மைக் குழப்பலாம். சூழ்நிலைகள் நம்மைச் சோர்வடையச் செய்யலாம். மற்றவர்கள், “இதை விட்டுவிடு! உன்னால் முடியாது!” என்று சொல்லலாம்.

ஆனால் நாம் தேவனுடைய வார்த்தையின்படி நடக்கிறோமா என்பதை ஆராய்ந்து, அவருடைய சித்தத்தில் உறுதியாக நிற்க வேண்டும்.

எதிர்காற்று வீசுகிறது என்பதற்காக உங்கள் இலக்கை மாற்றிவிடாதீர்கள்.

2. முன்னேற்றம் மெதுவாக இருந்தாலும் பயணத்தைத் தொடருங்கள்

சில நேரங்களில் நாம் எதிர்பார்த்த வேகத்தில் முன்னேற முடியாது. ஆனால் மெதுவாக முன்னேறுவதும் முன்னேற்றம்தான்.

கடலில் காற்று எதிர்த்தாலும் சீஷர்கள் துடுப்புப் போட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள். அவர்கள் போராடினார்கள்.

நாமும் ஜெபத்தில் நிலைத்திருக்க வேண்டும். தேவனுடைய வார்த்தையில் உறுதியாக இருக்க வேண்டும். நமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட பொறுப்புகளை உண்மையுடன் செய்ய வேண்டும்.

எதிர்காற்று உங்கள் வேகத்தைக் குறைக்கலாம்; ஆனால் உங்கள் விசுவாசத்தை விட்டுக்கொடுக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

2. அலைகள் – திரும்பத் திரும்ப வரும் அழுத்தங்கள்

வேதவசனம்: மத்தேயு 14:24

அலைகள் படகை அலைக்கழித்தன. ஒரு அலை வந்து மோதுகிறது. அது ஓய்வதற்குள் இன்னொரு அலை வருகிறது. அதற்குப் பிறகு மற்றொரு அலை.

வாழ்க்கையிலும் சில பிரச்சினைகள் இப்படித்தான் இருக்கும். ஒரு பிரச்சினை முடிந்ததும் இன்னொரு பிரச்சினை தொடங்குகிறது. ஒரு கடனை அடைத்ததும் மற்றொரு செலவு வருகிறது. ஒரு குடும்பப் பிரச்சினை தீர்ந்ததும் இன்னொரு பிரச்சினை வருகிறது. ஒரு ஜெபத்திற்குப் பதில் கிடைத்ததும் புதிய சவால் வருகிறது.

சில நேரங்களில் நம்மால் பிரச்சினையின் அளவைக் கணிக்க முடியாது. “இன்னும் எத்தனை அலைகளை நான் தாங்க வேண்டும்?” என்று நாம் கேட்கலாம்.

அலைகள் வரும்போது என்ன செய்ய வேண்டும்?

1. சோர்ந்துபோய் நின்றுவிடாதீர்கள்

கலாத்தியர் 6:9:

“நன்மைசெய்கிறதில் சோர்ந்துபோகாமல் இருப்போமாக.”

ஒரு முறை ஜெபித்தும் பதில் கிடைக்கவில்லை என்பதற்காக ஜெபத்தை நிறுத்திவிடாதீர்கள். ஒரு முறை முயற்சி செய்து தோல்வியடைந்ததால் முயற்சியை விட்டுவிடாதீர்கள். ஒரு முறை விழுந்ததால் வாழ்க்கை முடிந்துவிட்டது என்று நினைக்காதீர்கள்.

மீண்டும் எழுங்கள். மீண்டும் ஜெபியுங்கள். மீண்டும் முயற்சி செய்யுங்கள்.

ஒவ்வொரு அலையும் உங்களைத் தாக்கும்போது, தேவனுடைய கிருபையைச் சார்ந்து மீண்டும் எழுங்கள்.

2. ஒவ்வொரு அலையையும் தனியாக எதிர்கொள்ளாதீர்கள்

நாம் எல்லாவற்றையும் தனியாகச் சமாளிக்க வேண்டும் என்று தேவன் சொல்லவில்லை. ஜெபத்தில் தேவனைத் தேடுங்கள். தேவையான நேரத்தில் நம்பகமான ஆவிக்குரிய ஆலோசனையைப் பெறுங்கள். உதவி தேவைப்பட்டால் உதவி கேளுங்கள்.

நீங்கள் தனியாகப் போராட வேண்டியதில்லை.

அலைகள் பெரிதாக இருந்தாலும், தேவனுடைய கிருபை உங்களைத் தாங்கும்.

3. இருள் – வழி தெரியாத நேரத்தில் வரும் பயம்

வேதவசனம்: மத்தேயு 14:25–26

“இரவின் நாலாம் ஜாமத்தில், இயேசு கடலின்மேல் நடந்து, அவர்களிடத்தில் வந்தார்.”

சீஷர்கள் கடலில் இருந்தார்கள். இரவு நேரம். காற்று எதிர்த்தது. அலைகள் மோதின. இருளில் இயேசு கடலின்மேல் நடந்து வந்தார்.

அவர்கள் இயேசுவைக் கண்டபோது அவரை உடனடியாக அடையாளம் கண்டுகொள்ளவில்லை. பயந்து, “அது பேய்” என்று சொல்லி அலறினார்கள்.

கவனியுங்கள்! அவர்களைக் காப்பாற்ற வருகிற இயேசுவையே அவர்கள் பயத்தினால் தவறாகப் புரிந்துகொண்டார்கள்.

சில நேரங்களில் நம்முடைய வாழ்க்கையிலும் அப்படித்தான் நடக்கிறது. பிரச்சினை நீண்டுகொண்டே போகிறது. ஜெபத்திற்குப் பதில் கிடைக்கவில்லை என்று தோன்றுகிறது. எதிர்காலம் இருளாகத் தெரிகிறது.

அப்போது தேவன் நம்முடைய வாழ்க்கையில் என்ன செய்கிறார் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள முடியாமல் போகலாம்.

இருள் சூழும்போது என்ன செய்ய வேண்டும்?

1. பயத்திற்குப் பதிலாக விசுவாசத்தோடு இருங்கள்

மத்தேயு 14:27-ல் இயேசு அவர்களிடம் சொன்னார்:

“திடன்கொள்ளுங்கள், நான்தான், பயப்படாதிருங்கள்.”

இயேசு முதலில் காற்றை நிறுத்தவில்லை. முதலில் சீஷர்களிடம் பேசினார்.

புயலின் நடுவில் இயேசுவின் குரலைக் கேட்பது எவ்வளவு முக்கியம்!

சூழ்நிலையின் சத்தம் பெரிதாக இருக்கலாம். மனிதர்களின் வார்த்தைகள் உங்களைப் பயமுறுத்தலாம். ஆனால் தேவனுடைய வார்த்தையைப் பிடித்துக்கொள்ளுங்கள்.

2. பிரச்சினையை மட்டும் பார்த்துக்கொண்டிருக்காதீர்கள்; தேவனை நோக்கிப் பாருங்கள்

“என் பிரச்சினை எவ்வளவு பெரியது?” என்று மட்டும் கேட்காமல், “என் தேவன் யார்?” என்று கேளுங்கள்.

பிரச்சினையிடம் தேவனைப் பற்றிப் பேசுங்கள் என்பதன் பொருள், நம்முடைய உணர்ச்சிகளை மறைக்க வேண்டும் என்பதல்ல. நம்முடைய பயத்தையும் வேதனையையும் தேவனிடம் உண்மையாகச் சொல்ல வேண்டும்.

ஆனால் அந்தப் பிரச்சினையே நம்முடைய வாழ்க்கையின் கடைசி வார்த்தையாக இருக்க அனுமதிக்கக்கூடாது.

இருள் எவ்வளவு அடர்த்தியாக இருந்தாலும், இயேசுவின் குரல் நம்மைச் சென்றடைய முடியும்.

4. நடுக்கடல் – பிரச்சினையின் மையத்தில் இருக்கும்போது

வேதவசனம்: மத்தேயு 14:24–27

சீஷர்கள் கரையில் இல்லை. படகு கரையை அடையவில்லை. அவர்கள் நடுக்கடலில் இருந்தார்கள். பின்னால் திரும்புவதும் எளிதல்ல. முன்னேறுவதும் கடினம்.

சில நேரங்களில் நம்முடைய வாழ்க்கையிலும் இதுபோன்ற சூழ்நிலை வரும். நாம் ஒரு பிரச்சினையின் நடுவில் இருக்கிறோம். எந்தப் பக்கம் திரும்புவது என்று தெரியவில்லை. யாரிடம் உதவி கேட்பது என்று தெரியவில்லை. என்ன முடிவு எடுப்பது என்று புரியவில்லை.

நடுக்கடல் என்பது நம்மால் கட்டுப்படுத்த முடியாத சூழ்நிலையின் நடுவில் நிற்பதைப் போன்றது.

ஆனால் சீஷர்கள் நடுக்கடலில் இருந்தபோது இயேசு அவர்களிடம் வந்தார். இயேசு கரையிலிருந்து மட்டும் அவர்களை அழைக்கவில்லை. அவர் கடலின்மேல் நடந்து அவர்களிடம் வந்தார்.

மனிதனால் கடக்க முடியாத இடத்திலும் இயேசுவால் வர முடியும் என்பதை இந்தச் சம்பவம் நமக்கு நினைவூட்டுகிறது.