கிறிஸ்துவால் மட்டுமே விடுதலை – ஒரு ஆய்வு

Share this page with friends

கிறிஸ்துவால் மட்டுமே விடுதலை

பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் தென்திருவிதாங்கூர் என்று அழைக்கப்பட்ட கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில் ஜாதி வெறி தலைவிரித்தாடியது. மன்னராட்சி நடந்த அக்காலத்தில் திருவிதாங்கூரை அரசாண்ட மன்னர்களில் பேரரசர் மார்த்தாண்டவர்மா மிகவும் முக்கியமானவராக கருதப்பட்டார். 1729 முதல் 1858 வரை அரசாண்ட இவர், திருவிதாங்கூரின் ஜூலியஸ் சீசர் என்று அழைக்கப்படுகிறார். திருவிதாங்கூரில் மொத்தம் 72 ஜாதியினரும் 1050 ஜாதி பிரிவினரும் இருந்ததாக வரலாறு கூறுகிறது. இவருடைய காலத்தில் தாழ்ந்த ஜாதி, உயர்ந்த ஜாதி என இம்மக்கள் இருவகையாக பிரிக்கப்பட்டு கொடுமைப்படுத்தப்பட்டனர். உயர் இனத்தவர் அருகே தாழ்ந்த ஜாதியினர் ஒருபோதும் வரக்கூடாது.மேலும், தாழ்ந்த ஜாதியினர் சமுதாயத்தில் அடிமைகளாகவே கருதப்பட்டனர். எந்தவித உரிமையமின்றி அரசாலும், உயர் இன மக்களாலும் புறக்கணிக்கப்பட்டனர் தீண்டாமை, நெருங்காமை, காணமுடியாமை ஆகியவற்றால் மக்கள் கஷ்டப்பட்டனர். அவர்களால் சமுதாயத்தில் விருப்பமான வேலைகளை தேட முடியாமல் தவித்தனர். நில உடைமையாளர்களின் வயல்களில் வேலை செய்யவும், இழிவான, அசுத்தமான பணிகளை செய்யவுமே வற்புறுத்தப் பட்டனர். ஓர் அடிமையின் குடும்பத்தில் பிறந்தவன் வாழ்நாள் முழுவதும் அடிமையாகவே வாழ்ந்து, அவன் இறக்கும்போது, இழிவான நிலையையே தன் சந்ததிக்கு வைத்து செல்லும் அவலநிலை காணப்பட்டது.
அடிமைகள் தெருவில், சாலையில் நடக்கும் போதும்பல கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கப்பட்டன. ஆடு, மாடு போன்ற விலங்கினங்கள் நடக்கும் வழிகளில் கூட மனிதனால் நடக்க முடியாத ஒரு அவல நிலை இருந்தது. அவர்கள் தங்கள் வீடுகளிலிருந்து வெளியே செல்லும் போது ஒரு கையில் தடி கம்பை பிடித்துக்கொண்டு, மற்றொரு கையில் குச்சியால் அதனை தட்டிக் கொண்டே செல்ல வேண்டும்.அவ்வோசை அடிமை வருவதற்குரிய ஒரு அறிகுறியாகும். வயல்களில் வேலை செய்யும் பொழுது அதன் அருகில் இலைகளையும், கிளைகளையும் வைத்து வைக்க வேண்டும். அவை அவர்கள் இருப்பதை காண்பிக்கும் அடையாளமாக இருக்கும். இவற்றை மீறினால்உயர் ஜாதியினரின் கோபத்திற்கு ஆளாகிவிடுவார்கள். அடிமைகளின் உற்பத்தி பொருட்களை விற்பனை செய்வதும், வாங்குவதும் கூட விசித்திரமாக இருக்கும். அவர்கள் விற்கும் பொருட்களை நடை பாதையில் வைத்து விட்டு, குறிப்பிட்ட தூரம் தள்ளி நிற்க வேண்டும். பாதைகளில்செல்வோருக்கு பொருட்கள் தேவை என்றால், தொலைவில் நின்று விலையை கூறுவார்கள். அவர்கள் பொருட்களை எடுத்து கொண்டு பணத்தை அருகில் வைத்து விட்டு செல்வார்கள். இவ்வாறு வாழ்வதே அடிமைகளின் வழக்கமாகியும் விட்டது.
வரிகள் வசூலிப்பு :
மக்கள் மீது அரசு விதித்திருந்த வரிகளை ஒவ்வொறு மாதமும் கட்ட வேண்டும். ஆனால் அரசின் அதிகாரிகள் மாதந்தோறும் வராமல் வருடத்திற்கு ஒரு முறை வந்து பணம் வசூலிப்பதை வழக்கமாக கொண்டிருந்தனர். அவ்விதம் வரும் போது மொத்த வரியையும் சேர்த்து கட்டும்படி கட்டாயப்படுத்தப்பட்டனர். இதனால் மக்கள் அநியாய வட்டிக்கு கடன் வாங்கி வரிகளை செலுத்திவந்தனர். வரி வசூலிக்கும் அதிகாரிகள் பல மடங்கு பணத்தை வாங்கிவிட்டு, குறைந்த தொகைக்கு ரசீது கொடுப்பது வழக்கம். இதனால் வாங்கிய கடனை கொடுக்க முடியாமல் மக்கள் நாள்தோறும் பாடுபட்டனர். மேலும் இவற்றிற்கு மாறாக செயல்பட்டவர்கள் அனேக துன்பங்களுக்கும் ஆளானார்கள். அவர்கள்தலையில் இரும்பு, உலக்கையால் அடித்து கொல்லும் வழக்கமும் இருந்தது. வரி கொடுக்க தவறியவர்கள் முதுகில் மிகப் பெரிய கல்லை ஏற்றி பல மணி நேரம் வெயிலில் நிற்க வைப்பார்கள். ஒரு வருடத்திற்கானவரியை கொடுக்காததால் தாமரைக்குளம் என்ற ஊரில் உள்ள ஊர் தலைவரின்காதில் பழுக்கக் காய்ச்சிய இரும்புக் கம்பியை நுழைத்து 80 நிமிடங்கள் தொங்கவிட்டு துன்புறுத்தினர். வீட்டில் உள்ள பெண்களையும் அதிகாரிகள் விட்டுவைக்கவில்லை. அவர்களுடைய தலைமயிரை உலக்கையை சுற்றி கட்டி தொங்க விட்டனர். இது மட்டுமல்லாது, சாணி குழியில் இறக்கப்படுதல், மிளகாய் பொடி தூவி வெயிலில் நிற்க வைத்தல், புளியை உண்ணுவித்தல், மீசையை பிடுங்குதல், காதறுத்தல் போன்ற கொடிய துன்பங்களுக்கும் மக்கள் ஆளாயினர். இவ்வாறு ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின்வருமானத்தில் பெரும்பகுதி அரசாலும், உயர் அதிகாரிகளாலும் உறிஞ்சப்படுவதோடு, அவர்களின் கொடுமைகளையும் மக்கள் அனுபவித்து வந்தனர். தேவதாசிமுறை பெண்களின் நிலையை மேலும் இழிவாக்கியது. ஒடுக்கப்பட்ட இனத்துபெண்கள் அரை நிர்வாணமாக சுற்றி திரிந்து வாழ்ந்து வந்தனர்.மொத்தத்தில் மக்கள் ஜாதி என்ற போர்வையில் உள்ளடக்கப்பட்டு, அரசின் அடக்குமுறைகளுக்கு அஞ்சி, அறியாமையில் மூழ்கிக் கிடந்தனர்.

கிறிஸ்தவம் பரவிய இடங்களில் எல்லாம் மக்கள் நாகரிகம் பெற்று அறியாமை இருள் அகன்று வாழ்ந்தனர். அந்நற்செய்தி திருவிதாங்கூர் மக்களையும் சந்தித்தது. அனேக ஊழியர்கள் வெளிநாடுகளிலிருந்துவந்து இம்மண்ணில் கால் பதித்தனர். ரிங்கல்தோபே, சார்லஸ் மீட், ஜேம்ஸ் ரஸ்ஸல் போன்ற மாமனிதர்களின் பணியின் மூலம் திருவிதாங்கூரில் மறுமலர்ச்சி ஏற்பட ஆரம்பித்தது. சுவிசேஷ பணியுடன், சமுதாய பணியும், கல்விப்பணியும் சேர்ந்து செய்யப்பட்டதால்இவ்வடிமைத்தனங்கள் விலக ஆரம்பித்தது. இதன் விளைவாக, கிராமங்கள் தோறும் ஆலயங்கள் எழும்பியது. ஆலயங்களுக்குச் சென்று தேவனை ஆராதித்து வந்ததின் நிமித்தம்மக்கள் நாகரிகம் பெற்றவர்களாகி கல்வியையும் கற்றார்கள். இதனால் சமுதாயத்தில் காணப்பட்ட மூட நம்பிக்கைகள் பல செயலிழந்தன. கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொண்ட மக்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்ததோடு அவர்களின் அடிமைத்தனமும் மாறியது. ஜாதி வேறுபாடின்றி மக்கள் கிறிஸ்துவை ஏற்றுக் கொள்ள ஆரம்பித்தனர். ரிங்கல்தோபேவை தொடர்ந்து பல மிஷனெரிகள் இப்பகுதிக்கு வந்தனர். ரிங்கல் தோபேயின் சிறப்பான பணி மக்களின் வாழ்வை மாற்றியது. ஒவ்வொரு ஆலயங்களுக்கும் பள்ளிக்கூடம் நிறுவப்பட வேண்டும் என்ற ரிங்கல் தோபேயின் தொலைநோக்கு பார்வைவெகு விரைவில் வியக்கத்தகு வளர்ச்சியை தென் திருவிதாங்கூரில் ஏற்படுத்திற்று .

மிஷனெரிகள் அனைவரும் ஒன்றிணைந்து சமூகத்தை இழிவு படுத்தும் அடிமைத்தனத்தை விலக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டனர். இங்கு காணப்பட்ட அடிமைத்தனத்தை பற்றி நாளிதழ்களில் பிரசுரித்தனர். திருவிதாங்கூரில் அடிமை முறை என்ற நூலை ஆப்ஸ் ஐயர் வெளியிட்டார். 1843 இல் இந்திய அரசு, அடிமை முறையை ஒழிக்கும் சட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்தியது. இச்சட்டம் திருவிதாங்கூர் அரசை கட்டுப்படுத்தவில்லை. ஆனால் இம் முயற்சியை மேற்கொள்ளும் மிஷனெரிகளுக்கு இச்சட்டம் பெரிய உந்துதலாக அமைந்தது. அரசருக்கு கடிதங்கள் எழுதிஅவற்றின் முக்கியத்துவத்தையும் வலியுறுத்தினார்கள். 1853ம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் 15 ஆம் நாளுக்குப் பிறகு, அடிமைகளுக்குப் பிறக்கும்குழந்தைகள் சுதந்திரமானவர்கள் என்ற சட்டம் வெளியிடப்பட்டது. இதன் மூலம் பெற்றோரின் சம்மதமின்றி பிள்ளைகளைவிற்பதுதடை செய்யப்பட்டதேயொழிய அடிமைத்தனம் அவர்களை விட்டு ஒழியவில்லை. சென்னை அரசு மற்றும் திருவிதாங்கூரின் ஆங்கில பிரதிநிதியின் தொடர் முயற்சியாக ஜூன் 24ஆம் நாள் வரலாற்று சிறப்புமிக்க அடிமை ஒழிப்பு சட்டத்தை திருவிதாங்கூர் அரசர் வெளியிட்டார். அரசரின் உத்தரவால் ஏறக்குறைய 1, 36, 000 அடிமைகள் விடுதலை பெற்றார்கள். அடிமைகளின் விடுதலைக்காக மிஷனெரிகளும் ஆங்கில அரசும் மேற்கொண்ட முயற்சிகளின் பலனை மக்கள் பின்னாட்களில் கண்டார்கள். ஆண்டாண்டு காலமாக சமூகத்தில் நிலவிவந்த அடிமைத்தனம், இழிவு நிலை, சுயமரியாதை இழப்பு போன்றவை மிஷனெரிகளின் சேவையின் மூலம்ஒழிக்கப்பட்டது. அரை நிர்வாணமாய் சுற்றித்திரிந்த பெண்களின் மானத்தை மறைக்க, மிஷனெரிகள் ஆடைகளை அணிய கற்று கொடுத்தனர்.
சுவிசேஷம் அழகிய மனிதர்களை உருவாகும் என்பது எத்தனை உண்மை. இன்றும் பல்வேறு விதங்களில் மக்கள் அடிமைப்பட்டு உள்ளனர். அவர்களை விடுவிக்க நம்மில் யாருண்டு?
கர்த்தரே ஆவியானவர், கர்த்தருடைய ஆவி எங்கேயோ அங்கே விடுதலை உண்டு. 1 கொரிந்தியர் 3:17

திருமதி நிருபா ஜெசுவடியான், சென்னை
ஆகஸ்ட் மாத வரலாற்று சுவடுகள் மாத இதழில் வெளிவந்த கட்டுரை

மக்கள் அதிகம் வாசித்தவை:


Share this page with friends