Sermon Note: The Lord of Revelation

கிருபையின் உபதேசமா? சிலுவையின் உபதேசமா?

Share this page with friends

கிருபையின் உபதேசமா? சிலுவையின் உபதேசமா?

இன்றைக்கு கிருபையை மிகவும் எளிதாக்கி, கிருபையினால் வரும் ஆசீர்வாதங்களை அற்பமாக எண்ணி, கிருபையை பாவம் செய்வதற்கு ஏற்றபடி அதை வளைத்து போதித்து கொண்டு இருக்கும் இந்த காலத்தில் நாம் அதை நிதானித்து கொள்ள வேண்டிய காலத்தில் உள்ளோம்.

கிருபை grace என்பதன் மூல பெயர் “charmis” என்பதாகும். அதற்கு அர்த்தம் favour என்றும், mercy என்பதற்கு “eleos” மூல அர்த்தம் கொண்ட “pity” என்பதாகும். இந்த இரண்டையும் சேர்த்து படித்தால் – தகுதி இல்லாத ஒருவனை தகுதிப் படுத்தி ஒரு அந்தஸ்து கொடுக்கப்படும் என்றால் அது தான் கிருபை. அந்த தகுதி ஆனவன் தவறும் போது அவனது விண்ணப்பத்தின் பேரில் கிடைப்பது தான் இரக்கம்.

A. கிருபை பாவம் செய்வதற்கு வழி திறக்கும் திறவு கோல் அல்ல.

நாம் கிருபையினால் இரச்சிக்கப் படுகிறோம். அந்த கிருபை தான் நம்மை அதே ரச்சிப்பில் பரிசுத்தமாக வாழ உதவி செய்கிறது. பெலன் தருகிறது. அதை தான் கிருபையின் மேல் கிருபை என்று அறிக்கை பண்ணுகிறோம். அப்படியென்றால் அந்த கிருபையால் பெற்ற இரச்சிப்பின் வளர்ச்சி தான் பரிசுத்தத்தின் மேல் பரிசுத்தம் மகிமையின் மேல் மகிமை என்று கருதப்படும். அப்படி கிருபையின் வழியை பின்பற்றி அந்த கிருபையை பெற்ற நாம் இன்னும் நாம் பெற்ற தெய்வீக சுபாவத்தில் வளர கர்த்தர் தயவு இரக்கம் போன்ற தமது சுபாவத்தை நம்மில் வெளிபடுத்தி நாம் கிருபையினின்று வழுவாதபடி, விழாதபடி, அந்த கிருபை விருதாவாக மாறாதபடி, அந்த கிருபையை போக்கடிக்காதபடி நம்மை நாம் பெற்ற கிருபையை காத்து கொள்ள உதவி செய்கிறார். எனவே கிறிஸ்துவின் கிருபையை பெற்ற ஒருவன் பாவத்தில் அல்ல, பரிசுத்தத்தில் அதாவது கிறிஸ்துவில் நாம் பெற்ற புதிய சிருஸ்டிப்பின் அனுபவத்தில் வளருவானெயன்றி பாவத்தில் தொடர்ந்து இருப்பதற்கு கிருபையை ஒரு கேடகமாக பயன்படுத்த மாட்டான். மொத்தத்தில் பாவம் செய்யாமல் காக்கும் கேடகமே இந்த கிருபையின் வாழ்க்கை. அப்படி பட்ட இந்த கிருபை கர்த்தருக்கு பயந்து, அவரை நம்பி, அவரில் தன்னை தாழ்த்தி, அவரை பின்பற்றுகிறவர்களுக்கு கர்த்தர் கொடுக்கிறார். அப்படியே அந்த தேவ சித்தமாக இருக்கும் நாம் பெற்ற இரச்சிப்பை நம்மில் பூரணமாக நிறைவேற்றுகிறார்.

*கிறிஸ்துவின் நிமித்தம் பவுலுக்கு சில பெலவீனங்கள் வந்தது அதை எல்லாம் பாவ பெலவீனங்கள் என்று சிலர் பிரச்சாரம் செய்கின்றனர் அது பாவ பெலவீனம் அல்ல மாறாக சரீரத்தில் வந்த வியாதி, நிந்தை, அவமானம், அடிக்கபடுதல் போன்றவை. *அவைகள் பவுலை இன்னும் அதிகமாக கிறிஸ்துவில் பேலன் கொடுத்து பிரயாசபட வைத்ததே அன்றி பாவம் செய்ய வைக்க வில்லை. அப்படிப்பட்ட கிருபையை சார்ந்து தான், தான் பெற்ற பெலத்தில் பவுல் தன் பரிசுத்த ஓட்டத்தை முடித்தார். பாவத்தை இன்னும் பெலவீனம் என்று கிருபையை சார்ந்து நியாபடுத்தி கொண்டு இருக்கிறவர்கள் அறிந்து கொள்ள வேண்டியது என்னவென்றால் சீக்கிரம் கிருபையை போக்கடிக்காத படி கர்த்தரிடம் இரக்கத்திர்க்காக மனம் திரும்பி அழுங்கள்*. சிலவேளை நீங்கள் இரக்கம் பெறலாம் என்று எழுதப்பட்டுள்ளது.

B. கிருபையும் சத்தியமும் ஒன்றை ஒன்று சந்திக்கும் மற்றும் முத்தமிடும்

இயேசு கிறிஸ்து கிருபையினாலும் சத்தியத்தை கொண்டும் நமக்குள் வாழ்ந்தார். சர்வ வல்லமையுள்ள தேவனை ஒருவனும் ஒருக்காலும் கண்டதில்லை. அப்படி பட்ட சூழல் ஏற்பட்டால் அவன் மரிக்க வேண்டும், ஏனெனில் அவர் மக்கத்துவமானவர் செயல்களில் பயங்கரமானவர். ஆனாலும் அவர் தெரிந்து கொண்ட நித்திய வழிதான் மாம்சமாகி கிருபையினால் நமக்குள்ளே வாசம் பண்ணினார். அதற்காக அவர் அவரது மற்ற சுபாவங்களை அல்லதட்ட வில்லை. அவர் கிருபையை சார்ந்து இந்த பூமியில் வந்து இருந்தாலும் அவர் நீதியை நீதியென்றும், நியாயத்தை நியாயம் என்றும், பரிசுத்தத்தை பரிசுத்தம் என்றும் சத்தியத்தை சத்தியமாகவும் போதித்து அவரே வழியும் சத்தியமும் ஜீவனும் என்று ஆணித்தரமாக போதித்து அதற்காகவே இரத்தம் சிந்தி மரித்து உயிரோடு எழும்பி இன்று நமக்காக பரிந்து பேசி கொண்டு இருக்கிறார். எனவே கர்த்தருடைய ஒரு கிருபையின் சுபாவத்தை மட்டும் மேன்மை படுத்தி மற்ற சூபாவங்களை ஒதுக்கிவிட்டு ஒருபோதும் கிறிஸ்துவின் சத்தியத்தை போதிக்க முடியாது. அவர் கிருபை என்றும் அவரது சத்தியத்தில் நிறைந்து இருக்கிறது. அவரது கிருபையினால் ஏற்படுத்தபட்டவைகள் அவரது சத்தியம், அவரது பரிசுத்தம், அவரது நீதி மற்றும் அவரது இரக்கத்தில் தான் சித்திரம் தீர்த்து கட்டப்படுகிறது. ஒன்றை வலியுறுத்தி ஒன்றை தவிர்ப்பது ஆபத்தில் அல்லது வஞ்சகத்தில் முடிந்து விடும்.

C. நியாப்பிராமணமும் கிருபையும். பழைய ஏற்பாடு நமக்கு தேவையற்றது போன்ற ஒரு பிரம்மையை இந்த கிருபையின் போதகர்கள் ஏற்படுத்தி விடுகின்றனர்.

நல்ல வேதபாரகன் தனது பழையது மற்றும் புதிய பொக்கிஷ சாலைகளில் இருந்து நல்ல முத்துக்களை கொடுப்பான் என்றும் கர்த்தருடைய வார்த்தை சொல்கிறது. பழையது இல்லாமால் புதியது இல்லை. அது நமக்கு நிழலும் பொருளுமாக இருந்து சத்தியத்தை போதிக்கிறது. பழைய ஏற்பாடு நமக்கு பாவத்தை கற்று கொடுக்கும் போதகராக செயல்படுகிறது. அப்படியென்றால் அவைகள் நமக்கு பாவத்தை குறித்த நீதியை குறித்த அறிவை பெற்று தருகிறது. ஆனால் புதிய ஏற்பாடு நமக்கு பாவத்தில் இருந்து விடுதலையாகும் வழியை கற்று கொடுக்கிறது. பாவத்தின் சம்பளம் மரணம் என்று பழைய ஏற்பாடு போதிக்கிறது. ஆனால் புதிய ஏற்பாடு கிறிஸ்துவின் கிருபையால் பெறும் இரச்சிப்பு என்னும் நீதியை கற்று தருகிறது.

நியாபிரமானத்தை நாம் வகைப்படுத்தி படிக்க வேண்டும். அவைகள் பலதரப்பட்ட சுழலில் எப்படி வாழ வேண்டும் என்று கற்று கொடுக்கிறது.

  1. Levitical laws. லேவியர்கள் மற்றும் ஆசாரியர்கள் எப்படி இருக்கவேண்டும். ஊழியம் செய்யும் போதும், ஆசரிப்புகூடாரத்தில் செல்லும் போது எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று கற்று கொடுக்கிற பிரமாணம்.
  2. Sacrificial laws: எப்படி பலியிட வேண்டும். குடிமக்கள் மற்றும் ராஜாக்கள், தேசம் மற்றும் ஆசாரியர்கள் எப்படி தங்கள் பாவங்கள் நிவிர்த்தி செய்ய என்ன செய்ய வேண்டும் என்று பலி முறைகளுக்கு அடுத்த பிரமாணம்.

மேற்கூறிய இரண்டும் ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் காரியங்களில் செயல்படும் ஆசாரியன் மற்றும் பலிகளுக்கு அடுத்த tabarnacle அல்லது levitical அல்லது laws of sacrifice/ offerings/ ceremonial laws என்று அறியப்படும்.

  1. Rituals and the laws of purification. இது சடங்காச்சாரமாக வீடுகளிலும், தனிப்பட்ட விதத்திலும், தேவசமுகத்தீல் போகும் போதும் கடைபிடிக்க வேண்டிய சட்டங்கள் மற்றும் பிரமாணங்கள்.
  2. Social, civil, family மற்றும் relational அல்லது moral laws. இது ராஜ எப்படி இருக்க வேண்டும். குடிமக்கள் எப்படி இருக்க வேண்டும். உறவுகள் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்கிற சமூக கட்டமைப்புகளை கொண்ட பிரமாணம்.

புதிய ஏற்பாட்டில் இந்த பிரமாணங்கள் பழையதை விட வலுபெற்றதாக இருக்க வேண்டும். பழையதின் அடிப்படை மாறாமல் அதே நேரத்தில் புதியது சிறப்பாக இருக்க வேண்டும்.

பழையது பாரம்பரியமாக கடமைக்கென்று செய்யும் போது கிறிஸ்து அதை அன்பினால் செய்ய கற்று கொடுத்தார்.

பழையது சரீரபிரகாரமாக செய்யும் போது அதை இருதயத்தில் கடைபிடிக்க கற்று தந்தார். சிந்தையில் பரிசுத்தம், சிந்தையில் மாற்றம், சிந்தையில் இருதயத்தில் பாவமற்ற எண்ணம் இவைகளை தான் கர்த்தர் அடிப்படையாக உணர்த்தி கொடுத்தார். எனெனில் கிறிஸ்து சட்ட திட்டங்களின் அடிஸ்தானத்தை கண்டுபிடித்து அதை சரி செய்ய அவைகளின் அடிப்படையில் கற்றும் போதித்தும் தந்தார்.

இந்த பிராமாணத்தின் அடிப்படையில் பாவத்தை பாவம் என்றும் அந்த பாவத்தின் வலிமை அது எங்கிருந்து வருகிறது என்று ஆணித்தரமாக போதித்தார். கோபம் செய்தாலே கொலைக்கு சமமான பாவம் என்றும், இருதயத்தில் இச்சையின் எண்ணம் வந்தாலே விபச்சாரம் என்றும் பாவத்தின் ரூட்டை கண்டு பிடித்து அதை சரிசெய்யும் விலையெற பெற்ற சத்தியத்தை கற்று தந்தார்.

அப்படியே மிருகத்தின் இரத்தத்தை விட சிறப்பானதாக அதே நேரத்தில் இன்னும் தேவ அன்பை வெளிப்படுத்த தம்மையே தியாக பலியாக ஏற்படுத்தி ஒரு புதிய மார்க்கத்தை கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தால் நமக்கு ஏற்படுத்தி தந்தார். அதின் நிமித்தம் sacrificial மற்றும் levitical சட்டத்தில் ஒரு revolution யை அல்லது மறுமலர்ச்சியை கொண்டு வந்தார்.

இவைகளை நாம் தியானிக்கும் போது புதிய ஏற்பாட்டின் சத்தியம் எவ்வளவு சிறந்தது மட்டுமன்றி அவைகளை சிறப்பாக செயல்படுத்த எவ்வளவு நித்திய கிருபை வெண்டும் கற்று கொடுக்கிறது. பழைய ஏற்பாட்டு நீதியை விட, பழைய ஏற்பாட்டு காலத்து பரிசுத்தத்தை விட, பழைய ஏற்பாட்டு காலத்து அன்பை விட இந்த புதிய ஏற்பாட்டு காலத்தில் அதிக நீதி செய்தால், அதிக பரிசுத்தம் வெளிப்படுத்தினால் தான் நித்தியம் நமக்கு சொந்தம் என்று கற்று தருகிறது. இவைகளை தியானித்தால் நமக்கு அதிக ஜாக்கிரதை, எச்சரிக்கை, தாழ்மை, கிறிஸ்துவின் மேல் அன்பு, நம்பிக்கை உண்டாகும் என்பதில் எந்த சந்தேகமில்லை.

அவ்வாறு பழைய ஏற்பாட்டு சட்டங்களை விட அதிகமான நீதியை வெளிப்படுத்தி கிறிஸ்து அதை தமது இரத்தத்தால் ஸ்தாபித்தார். அன்று அந்த பிரமாணத்தை மீறினால் தீர்க்கதரிசிகள் கொண்டு எச்சரித்து தண்டனையும் கொடுத்தார். இன்றும் அவரது பரிசுத்த ஆவியின் ஊழியத்தை கொடுத்து அதே தீர்க்கதரிசன ஊழியத்தை கொண்டு நம்மை கடிந்து கொள்கிறார். மனம் திரும்பி வந்தால் மீட்பு இல்லையெனில் கோபாக்கினை என்கிற பதத்தை குறித்து சொல்லி நம்மை மீண்டும் எச்சரிக்கிறார்.

D. கிருபையின் உபதேசமே சிலுவையின் அடிப்படை உபதேசம் தான்.

கிறிஸ்து நமக்காக சிலுவையில் மரித்தார் எல்லாவற்றையும் பெற்று தந்தார் எனவே நாம் இனி பாடுபட வேண்டாம். சிலுவையில் வெளிப்பட்ட நன்மைகளை மட்டும் பெற்றால் போதும் என்று தவறாக போதனை செய்து தங்களை பின்பற்றுகிற மக்களை சுயநல வதிகளாக மாற்றி விடுகின்றனர். இன்னொருவரின் பாடு மரணத்தில் குளிர்காய வைக்கும் சுவிசேசங்கள் பெருகிவிட்டது. இயேசுவை அப்பா என்றும் நாங்கள் பிள்ளைகள் என்றும், இயேசுவை lover என்றும் நாங்கள் காதலர் என்றும் வெறும் சிலுவையை கொண்டாட்ட மன நிலையில் வைத்து ஒருவரின் மரணத்தில் வந்த ஆசீர்வாதத்தை அனுபவிக்கும் சுயநலவாதி கிறிஸ்தவர்கள் தான் அப்படிப்பட்ட போதனைகளால் பெருகி விட்டனர். ஒரு தகப்பன் சேர்த்து வைத்த சொத்தை எந்த கஸ்ட்டம் இல்லாமல் நோகாமல் அனுபவிக்கும் ஒரு உதாசீன கூட்டம் போன்றவர்கள் தான் கிறிஸ்தவர்கள் என்று மார்பூதட்டிக் கொள்கின்றனர்.

கிறிஸ்துவில் நமக்கு எல்லா நன்மைகள் ஆசீர்வாதங்கள் கொடுக்க பட்டு இருந்தாலும் அவைகள் எல்லாருக்கும் வெகு எளிதில் கிடைப்பதில்லை. அப்படி எளிதாக யாராவது பெற்றோம் என்றால் கவனித்து கொள்ளுங்கள் அவர்கள் சோதனை மற்றும் பாடுகளில் நிலை நிற்பதில்லை. அவைகளை பெற விசுவாசம், மணம்திரும்புதல், கீழ்ப்படிதல் போன்ற தீர்மானங்கள் எடுக்க வேண்டியுள்ளது. அவைகளை எல்லாருக்கும் எளிதாக அமைவதில்லை. சிலர் உணர்ச்சிவசப்பட்டு சில சந்தோச வார்த்தைகளில் திருப்தி பட்டு பாடுகளை கண்டு பின்வாங்கி போய் விடுகின்றனர்.

எப்பொழுது அவரை போல பாடு படுகிற சிந்தை மனபக்குவம் நமக்கு வருகிறதோ அப்போது தான் அந்த சிலுவையின் உபதேசம் மற்றும் ஆசீர்வாதங்கள் நமக்கும் கிரியை செய்கிறது. பாடு பட விட்டு கொடுக்காமல் எந்த நன்மையும் கிறிஸ்துவில் நாம் பெறுவதில்லை. கிறிஸ்துவின் கிருபையின் உபதேசம் நமக்கு பாடு பட கற்று தருகிறது, அவமானங்களை சகித்து, நிந்தைகள், பரியாசங்களை ஏற்றுக்கொண்டு அதினால் வரும் சிலுவையின் சுகத்தையும், நன்மைகளையும், ஆசீர்வாதத்தை தான் இந்த கிறிஸ்துவின் உபதேசம் நமக்கு கற்று தருகிறது. அதினால் தான் நிந்தைகள் அவமானங்களை பொருட்படுத்தாமல் அபோஸ்தலற்கள் கிறிஸ்துவின் நிமித்தம் பாடுபட விட்டு கொடுத்து தங்கள் ஜீவனையே விட்டு கொடுத்தனர். கிறிஸ்துவில் சிலுவையின் ஆசீர்வாதம் என்பது இவுலக ஆசீர்வாதங்களை விட பரலோக ராஜீய ஆசீர்வாதங்கள் தான் நிரைவானது.

பாடுபட தான் அழைக்க பட்டு இருக்கிறோம். பாடுபட்டார், மரித்தார், இரத்தம் சிந்தினார், பாவிகளால் விபரீ்தங்களை சகித்தார், சிங்காகசனத்தில் வீற்று இருக்கிறார் என்பது தான் சுவிசேஷம்.

அப்படி கிறிஸ்துவை போல பாடு படுகிற சிந்தை மனபக்குவம் வரும் போது சிலுவையில் உள்ள எல்லா ஆசீர்வாதங்களை பெற்று கொள்ளும் நம்பிக்கை விசுவாசம் வர்த்திக்கும், பரிசுத்தம் ஆக கிருபை பெருகும், கிறிஸ்துவின் சாயல் உருவாகும், அவரது ஆளுகை அதிகாரம் கொடுக்கபடும், கிருபை வரங்கள் அருலப்படும், இன்னும் அவர் நம் மூலம் மகிமை படுவார்.

வெறும் கிருபையை சொல்லி வாழ்வை அனுபவிக்கும் நோக்கில், வாழ்வை எளிதாக்கி வெறும் enjoy பண்ணும் நோக்கில் எங்கு எல்லாம் சுவிசேஷம் அறிவிக்க படுகிறதோ அங்கு தான் வஞ்சகம் ஆரம்பிக்கும்.

இந்த சிலுவையின் உபதேசம் கேட்டு போகிறவர்கள்க்கு பைத்தியம் நமக்கோ அது தேவபெலன். இடுக்கமான வாசல் வழியாக உடப்பிரவேசிக்கிறவர்கள் பாக்கியவான்கள்.

சிலுவையை எடுத்து கொண்டு அவரை பின்பற்றாமல் இருந்தாலும் அவரது சிலுவையின் ஆசீர்வாதங்கள் நமக்கு கிடைக்கும் என்கிற மாய கிருபையை விட்டு வெளியேறி பாடுகளின் மத்தியிலும் அவர் கிருபை எனக்கு போதும் அது என்னை தாங்கும் என்கிற அன்பின் அடிப்படையில், கிறிஸ்துவின் சாயலில் வெளிப்பட்ட கிருபையை சார்ந்து கொள்வோம். அவர் வருகிறார் இனி கிருபை உள்ளவராக அல்ல! நியாதிபதியாக! தூற்று கூட அவர் கையில் இருக்கிறது. களஞ்சியத்தை சேர்க்க அவர் வருகிறார்.

செலின்


Share this page with friends