“நன்மை செய்கிறதில் சோர்ந்துபோகாமல் இருப்போமாக; நாம் தளர்ந்துபோகாதிருந்தால் ஏற்றகாலத்தில் அறுப்போம்.” (கலாத்தியர் 6:9)
நன்மை செய்வது எளிதான காரியம் அல்ல. ஆரம்பத்தில் உற்சாகமாக பிறருக்கு உதவி செய்கிறவர்கள் கூட, காலப்போக்கில் சோர்ந்து போகும் சூழ்நிலைகள் ஏற்படுகின்றன. அதற்கு முக்கிய காரணம், நாம் செய்த நன்மைக்கு எதிர்பார்த்த பதில் கிடைக்காததுதான்.
சில நேரங்களில் நம்மிடம் நன்மை பெற்றவர்கள் நன்றியற்றவர்களாக மாறிவிடுகின்றனர். சிலர் நாம் செய்த உதவிகளை மறந்து விடுகின்றனர். இன்னும் சிலர், நன்மைக்கு பதிலாக தீமையையே செய்கின்றனர். இப்படிப்பட்ட அனுபவங்கள் நம் இருதயத்தில் ஏமாற்றத்தையும் சோர்வையும் உண்டாக்குகின்றன.
அப்போது, “ஏன் நன்மை செய்ய வேண்டும்?”, “இதனால் என்ன பயன்?” என்ற கேள்விகள் நம் மனதில் எழலாம். சிலர் இந்த அனுபவங்களின் காரணமாக இனி யாருக்கும் உதவக்கூடாது என்று முடிவு செய்து விடுகின்றனர். ஆனால் வேதாகமம் அப்படிச் சொல்லவில்லை. நன்மை செய்வதில் சோர்ந்து போகாமல் தொடர்ந்து நிலைத்திருக்கும்படி நம்மை ஊக்குவிக்கிறது.
நாம் செய்யும் நன்மைகளுக்கு மனிதர்களிடமிருந்து பிரதிபலன் எதிர்பார்க்கக் கூடாது. மனிதர்கள் மறக்கலாம், நன்றியற்றவர்களாக இருக்கலாம். ஆனால் தேவன் ஒருபோதும் மறப்பதில்லை.
“கர்த்தரை நம்பி நன்மை செய்.” (சங்கீதம் 37:3)
நாம் செய்கிற ஒவ்வொரு நற்கிரியையும் கர்த்தருக்கென்றே செய்யப்பட வேண்டும். மனிதர்களின் பாராட்டுக்காக அல்ல, தேவனுடைய மகிமைக்காகவே செய்ய வேண்டும்.
“எதைச் செய்தாலும் அதை மனுஷர்களுக்கென்று செய்யாமல் கர்த்தருக்கென்றே மனப்பூர்வமாய்ச் செய்யுங்கள்.” (கொலோசெயர் 3:23)
ஒரு சிறிய உதவியைக் கூட தேவன் கவனிக்கிறார். ஒரு கலசம் தண்ணீர் கொடுத்ததைக் கூட அவர் மறப்பதில்லை.
“ஒருவனுக்கு ஒரு கலசம் தண்ணீர்மாத்திரம் குடிக்கக் கொடுக்கிறவனும் தன் பலனை அடையாமற்போகான்.” (மத்தேயு 10:42)
தேவனுடைய கணக்கில் நம்முடைய நற்கிரியைகள் அனைத்தும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. மனிதர்கள் அறியாத நன்மைகளையும் அவர் அறிந்திருக்கிறார். சரியான நேரத்தில் அவர் அதற்குரிய பலனை அளிப்பார்.
எனவே தேவப்பிள்ளைகளே, மனிதர்களின் நன்றியின்மையால் சோர்ந்து போகாதீர்கள். எதிர்பார்ப்புகள் நிறைவேறாததால் நன்மை செய்வதை நிறுத்தாதீர்கள். கர்த்தரை நோக்கிப் பார்த்து, இறுதி மூச்சுவரை நன்மை செய்து கொண்டே இருங்கள்.
ஏனெனில், தளர்ந்து போகாதவர்களுக்கு ஏற்ற காலத்தில் தேவன் நிச்சயமாக அறுப்பைக் கொடுப்பார்.