ஒரு இளம் பெண்… கணவனை இழந்தவள். தன் சொந்த தேசத்தையும் விட்டுவிட்டு, மாமியாருடன் ஒரு புதிய தேசத்திற்கு வந்தவள். அவளிடம் பணம் இல்லை. பாதுகாப்பு இல்லை. எதிர்காலம் எப்படி இருக்கும் என்ற நிச்சயமும் இல்லை. ஆனால் அவள் வயலில் விழுந்த ஒரு சில தானியங்கள், அவளுடைய வாழ்க்கையை முழுவதுமாக மாற்றப்போகின்றன.
அந்த வயலின் உரிமையாளர் யார்? போவாஸ்.
போவாஸின் கதை வெறும் ரூத்தை திருமணம் செய்த ஒரு பணக்கார மனிதனின் கதை அல்ல. ஒரு பெண்ணை மதித்த மனிதனின் கதை. தேவனுடைய நியாயத்தை மதித்த மனிதனின் கதை. தன் உரிமையை விட சரியானதைத் தேர்ந்தெடுத்த மனிதனின் கதை. மேலும், தாவீதின் முன்னோராகவும், இயேசு கிறிஸ்துவின் வம்சத்தில் இடம்பெற்றவராகவும் மாறிய மனிதனின் கதை.
பெத்லகேமுக்குத் திரும்பிய இரண்டு பெண்கள்
யூதாவில் பஞ்சம் ஏற்பட்ட காலத்தில் எலிமெலேக்கும் அவனுடைய மனைவி நகோமியும் மோவாபுக்குச் சென்றார்கள். அவர்களுடைய மகன்கள் மோவாபிய பெண்களைத் திருமணம் செய்தார்கள். அவர்களில் ஒருத்தி ரூத்.
ஆனால் காலம் சென்றபோது நகோமியின் கணவனும் இறந்தார். அவளுடைய இரண்டு மகன்களும் இறந்தார்கள். இப்போது நகோமியும் ரூத்தும் மட்டும். நகோமி தன் சொந்த ஊரான பெத்லகேமுக்குத் திரும்ப முடிவு செய்தாள்.
நகோமி ரூத்திடம், “நீ உன் சொந்த மக்களிடம் திரும்பிச் செல்” என்று சொன்னாள். ஆனால் ரூத் மறுத்துவிட்டாள். அவள், “நீர் போகும் இடத்திற்கு நானும் வருவேன்; நீர் தங்கும் இடத்தில் நானும் தங்குவேன்” என்று கூறினாள். அப்படி ரூத் நகோமியுடன் பெத்லகேமுக்கு வந்தாள்.
ஒரு ஏழைப் பெண் வயலுக்குச் சென்றாள்
பெத்லகேமில் அவர்களுக்கு வாழ்வாதாரம் தேவை. ரூத் ஒரு வயலுக்குச் சென்று, அறுவடை செய்பவர்களுக்குப் பின்னால் விழும் கதிர்களைப் பொறுக்க ஆரம்பித்தாள்.
அது அவளுடைய நிலைமையை காட்டுகிறது. அவள் வயலின் உரிமையாளர் அல்ல. அவள் அறுவடை செய்பவளும் அல்ல. மற்றவர்கள் விட்டுச் சென்றதைச் சேகரித்துக் கொண்டிருந்தாள்.
அந்த வயலின் உரிமையாளர் வந்தார். அவர் வேலைக்காரர்களிடம், “இந்தப் பெண் யார்?” என்று கேட்டார். அவர்கள், “மோவாபிலிருந்து நகோமியோடு வந்த ரூத்” என்று சொன்னார்கள். அப்போது போவாஸ் ரூத்தை அழைத்தார்.
“இந்த வயலை விட்டுப் போகாதே!”
போவாஸ் ரூத்திடம், “வேறு வயலுக்குப் போகாதே. இங்கேயே என் வேலைக்காரிகளோடு இரு” என்று சொன்னார். மேலும் அவளுக்கு பாதுகாப்பும் அளித்தார்.
ஏன்? ரூத் தன் மாமியார் நகோமிக்காக செய்த அனைத்தையும் அவன் கேள்விப்பட்டிருந்தான். அவள் தன் தேசத்தையும் உறவினர்களையும் விட்டுவிட்டு, அறியாத மக்களிடம் வந்திருந்தாள். போவாஸ் அவளை அவமானப்படுத்தவில்லை. அவளைப் பார்த்து இரக்கம் காட்டினார்.
அவளுக்கு உணவும் கொடுத்தார்!
போவாஸ் ரூத்தை தன்னுடன் உணவு சாப்பிட அழைத்தார். அவள் வயிறு நிறைய சாப்பிட்டாள். மீதியையும் வைத்துக்கொண்டாள். பிறகு அவள் மீண்டும் வயலில் வேலை செய்யச் சென்றாள்.
ஆனால் போவாஸ் தன் வேலைக்காரர்களிடம் ஒரு விசேஷமான கட்டளையைக் கொடுத்தார்: “அவள் கதிர்களைப் பொறுக்கும்படி விட்டுவிடுங்கள்; அவளைத் தடுக்காதீர்கள்.” அதுமட்டுமல்ல, அவளுக்காக வேண்டுமென்றே கதிர்களை விட்டுவிடும்படியும் சொன்னார்.
ஒரு மனிதன் தன்னிடம் இருக்கும் அதிகாரத்தை எப்படிப் பயன்படுத்துகிறான் என்பதுதான் அவனுடைய குணத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. போவாஸிடம் அதிகாரம் இருந்தது; ஆனால் அதை மற்றவர்களை நசுக்க பயன்படுத்தவில்லை.
பின்னர் வந்த மிகப்பெரிய திருப்பம்!
ரூத் தன் மாமியார் நகோமியிடம் நடந்த அனைத்தையும் சொன்னாள். அப்போது நகோமி ஒரு முக்கியமான விஷயத்தைப் புரிந்துகொண்டாள்: போவாஸ் அவர்களுடைய உறவினர்களில் ஒருவர்.
அந்தக் காலத்தில் “மீட்பர் உறவினர்” என்ற முக்கியமான குடும்பப் பொறுப்பு இருந்தது. நகோமி ரூத்துக்கு ஒரு ஆலோசனை கொடுத்தாள். ரூத் போவாஸிடம் சென்று, அவன் தங்களுக்கு மீட்பராக இருக்க வேண்டிய உரிமையை முன்வைத்தாள்.
போவாஸ் அவளிடம் சொன்னது மிகவும் அழகானது. அவன் ரூத்தை அவமதிக்கவில்லை. அவள் கேட்டதை ஏற்றுக்கொண்டான். ஆனால் இன்னொரு நெருங்கிய உறவினர் இருந்ததால், முதலில் அவருடைய உரிமையைப் பற்றி பேச வேண்டியிருந்தது.
போவாஸ் குறுக்கு வழியைத் தேர்ந்தெடுக்கவில்லை
இங்கேதான் போவாஸின் உண்மையான குணம் வெளிப்படுகிறது. அவன் விரும்பினால் உடனே ரூத்தை திருமணம் செய்திருக்கலாம். ஆனால் அவன் சட்டத்தையும் நியாயத்தையும் மீறவில்லை.
அடுத்த உறவினரைச் சந்தித்து, “நீ மீட்க விரும்புகிறாயா?” என்று கேட்டான். அந்த மனிதன் முதலில் சம்மதித்தான். ஆனால் பின்னர் அந்தப் பொறுப்பு தன்னால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது என்று கூறினான்.
அப்போது போவாஸுக்கு அந்த உரிமை கிடைத்தது. அவன் ரூத்தை திருமணம் செய்தான்.
ஒரு குழந்தை… ஒரு புதிய தலைமுறை!
போவாஸ் மற்றும் ரூத்துக்கு ஒரு மகன் பிறந்தான். அவனுடைய பெயர் ஓபேத். ஓபேத்தின் மகன் ஈசாய். ஈசாயின் மகன் தாவீது.
இதனால், போவாஸ் → ஓபேத் → ஈசாய் → தாவீது என்ற அற்புதமான தலைமுறை உருவானது.
மேலும் மத்தேயு 1-ல் இயேசு கிறிஸ்துவின் வம்சவரலாற்றிலும் போவாஸ் இடம்பெறுகிறார்.
இங்கே இன்னொரு அழகான விஷயம்!
போவாஸ் ஒரு சாதாரண நல்ல மனிதர் மட்டுமல்ல. அவனுடைய குடும்ப பின்னணியிலும் ஒரு அற்புதமான கிருபைக் கதை இருக்கிறது.
போவாஸின் தாய் ராகாப். ஆம்! எரிகோ நகரத்திலிருந்து காப்பாற்றப்பட்ட அந்த ராகாப்!
ஒருகாலத்தில் எரிகோவில் வாழ்ந்த ராகாப், பின்னர் போவாஸின் தாயானாள். போவாஸ் → ஓபேத் → ஈசாய் → தாவீது என்று அந்த தலைமுறை தொடர்ந்தது.
அதாவது, தேவன் ஒரு தலைமுறையில் செய்த கிருபை, அடுத்த தலைமுறையிலும் தொடர்ந்தது.
போவாஸின் வாழ்க்கை நமக்கு சொல்லும் பாடம்
போவாஸ் பணக்காரன். அவனுக்கு அதிகாரம் இருந்தது. அவனுக்கு சமூகத்தில் மரியாதை இருந்தது. ஆனால் அவனுடைய மிகப்பெரிய அழகு அவனுடைய குணம்.
அவன் ஏழையான ரூத்தை கவனித்தான். அவளுடைய கடந்த காலத்தை வைத்து அவளை இழிவுபடுத்தவில்லை. அவளுக்கு பாதுகாப்பு கொடுத்தான். அவளுக்கு உணவு கொடுத்தான். அவளுடைய மரியாதையை காத்தான். மேலும், தன்னுடைய ஆசைக்காக நியாயத்தை வளைத்துவிடவில்லை.
அவன் சரியானதைச் செய்யத் தயாராக இருந்தான் — அது அவனுக்கு தாமதமாக இருந்தாலும்.
கடைசி சிந்தனை
ரூத் ஒரு வயலில் கதிர்களைப் பொறுக்கச் சென்றாள். அவளுக்குத் தெரியாது, அந்த வயல் அவளுடைய வாழ்க்கையின் திருப்புமுனையாக மாறப்போகிறது என்று.
அவள் உணவுக்காகச் சென்றாள். ஆனால் தேவன் அவளுக்கு ஒரு குடும்பத்தைக் கொடுத்தார். அவள் பாதுகாப்புக்காக வந்தாள். ஆனால் தேவன் அவளுக்கு ஒரு எதிர்காலத்தைக் கொடுத்தார். அவள் ஒரு அந்நியப் பெண்ணாக வந்தாள். ஆனால் தேவன் அவளை ராஜ வம்சத்தில் கொண்டு வந்தார்.
ஒரு வயலில் விழுந்த கதிர்கள், ஒரு சந்திப்பு, ஒரு திருமணம், ஒரு மகன், ஒரு ராஜ வம்சம், இறுதியில் கிறிஸ்துவின் வம்சம்!
நம்முடைய வாழ்க்கையில் சாதாரணமாகத் தோன்றும் ஒரு இடத்தில்கூட தேவன் ஒரு பெரிய எதிர்காலத்தை மறைத்து வைத்திருக்கலாம்.
ரூத் வயலுக்குச் சென்றது ஒரு தற்செயல் போலத் தோன்றியது. ஆனால் தேவனுடைய திட்டத்தில் அது ஒரு “தற்செயல்” அல்ல.
நீ இன்று எங்கே இருக்கிறாய் என்பதை வைத்து உன் எதிர்காலத்தை முடிவு செய்யாதே. தேவன் ஒரு சிறிய வயலிலிருந்தே ஒரு பெரிய வரலாற்றை எழுத முடியும்.
