நான் ஆகாதவனாகப் போகாதபடி

முக்கிய வேதப்பகுதி: நியாயாதிபதிகள் 2:10–15

“அக்காலத்தில் இருந்த அந்தச் சந்ததியார் எல்லாரும் தங்கள் பிதாக்களுடன் சேர்க்கப்பட்டபின்பு, கர்த்தரையும், அவர் இஸ்ரவேலுக்காகச் செய்த கிரியையையும் அறியாத வேறொரு சந்ததி அவர்களுக்குப்பின் எழும்பிற்று.”
— நியாயாதிபதிகள் 2:10

அறிமுகம்

ஒரு மனிதன் தேவனை அறியாமல் இருப்பது ஒரு நிலை.

ஆனால் தேவனை அறிந்தும், தேவனை அறியாதவன் போல வாழ்வது இன்னொரு பயங்கரமான நிலை.

நியாயாதிபதிகள் 2:10-ல், இஸ்ரவேலில் ஒரு புதிய சந்ததி எழும்பியது. அவர்கள் கர்த்தரையும், இஸ்ரவேலுக்காக அவர் செய்த கிரியைகளையும் அறியாதவர்களாக இருந்தார்கள்.

அவர்கள் தேவனுடைய ஜனங்கள்.

தேவனுடைய கிரியைகளைப் பார்த்தவர்களின் சந்ததி.

தேவனைப் பற்றி சொல்லிக் கொடுக்கப்பட்டவர்களின் சந்ததி.

ஆனால் ஒரு கட்டத்தில் தேவனை அறியாத சந்ததியாக மாறிவிட்டார்கள்.

இதிலிருந்து நாம் ஒரு முக்கியமான கேள்வியை கேட்க வேண்டும்:

“நான் தேவனை அறிந்தவனாக இருக்கிறேனா? அல்லது தேவனை அறிந்தவன் என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறேனா?”

1. தேவனை அறியாதவர்கள் யார்?

தேவனை அறியாதிருப்பது சிலருக்கு எதிர்பார்க்கக்கூடியதாக இருக்கலாம்.

பார்வோன்

பார்வோன் இஸ்ரவேலின் தேவனை அறியாத புறஜாதியான்.

“கர்த்தர் யார்? நான் அவர் சொல்லைக் கேட்டு இஸ்ரவேலைப் போகவிடுவதற்கு?”
— யாத்திராகமம் 5:2

பார்வோன் தேவனை அறியவில்லை.

அதேபோல் 1 சாமுவேல் 3:7-ல் சிறுவனாகிய சாமுவேல் அந்த நேரத்தில் கர்த்தருடைய குரலை இன்னும் அறியாதிருந்தான்.

அது புரிந்துகொள்ளக்கூடியது. அவன் வளர்ந்து கொண்டிருந்த சிறுவன்.

ஆனால் ஏலியின் குமாரர்களுடைய நிலை வேறுபட்டது.

ஏலியின் குமாரர்கள்

“ஏலியின் குமாரர் பேலியாளின் புத்திரர்; அவர்கள் கர்த்தரை அறியாதிருந்தார்கள்.”
— 1 சாமுவேல் 2:12

அவர்கள் யார்?

தேவனுடைய ஆலயத்தில் இருந்தவர்கள்.

ஆசாரிய குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்.

தேவனுடைய காரியங்களுக்கு அருகில் இருந்தவர்கள்.

ஆனால் வேதாகமம், “அவர்கள் கர்த்தரை அறியாதிருந்தார்கள்” என்று சொல்கிறது.

இதுதான் மிகவும் ஆபத்தான நிலை.

தேவனுடைய வீட்டில் இருந்தும் தேவனை அறியாமல் போகலாம்.

வேதாகமத்தை கையில் வைத்திருந்தும் தேவனை அறியாமல் போகலாம்.

ஊழியத்தில் இருந்தும் தேவனை அறியாமல் போகலாம்.

எனவே கேள்வி:

நாம் தேவனுடைய காரியங்களுக்கு அருகில் இருக்கிறோமா என்பது அல்ல; தேவனோடு உண்மையான உறவில் இருக்கிறோமா என்பதுதான்.

2. தேவனை அறியாத நிலைக்கு இஸ்ரவேல் எப்படி வந்தது?

நியாயாதிபதிகள் 2:10-ல்,

“அவர் இஸ்ரவேலுக்காகச் செய்த கிரியையையும் அறியாத வேறொரு சந்ததி…”

என்று சொல்லப்படுகிறது.

இது ஒரு தலைமுறை இடைவெளியை மட்டும் காட்டவில்லை.

தேவனுடைய கிரியைகளை அடுத்த தலைமுறைக்கு எடுத்துச் செல்லத் தவறியதையும் காட்டுகிறது.

முந்தைய தலைமுறை தேவனுடைய வல்லமையை அறிந்தது.

ஆனால் அடுத்த தலைமுறை அதே தேவனை அறியவில்லை.

அதனால் நம்முடைய பொறுப்பு என்ன?

நாம் தேவனை அறிந்து வாழ்வதோடு நிற்காமல், அடுத்த தலைமுறைக்கும் தேவனை அறிமுகப்படுத்த வேண்டும்.

நாம் பெற்ற விசுவாசம் நம்மோடு முடிந்துவிடக்கூடாது.

3. தேவனை விட்டு விலகும்போது என்ன நடக்கிறது?

நியாயாதிபதிகள் 2:14–15-ல் இஸ்ரவேலின் நிலை மிகவும் பயங்கரமாகிறது.

“கர்த்தருடைய கோபம் இஸ்ரவேலின்மேல் மூண்டது; அவர் அவர்களை கொள்ளையிடுகிறவர்களின் கையில் ஒப்புக்கொடுத்தார்.”
— நியாயாதிபதிகள் 2:14

இங்கே “விற்றுப்போட்டார்” என்ற கருத்து வருகிறது.

இதன் பொருள் தேவன் தம்முடைய ஜனங்களை கைவிட்டுவிட்டார் என்று அல்ல.

அவர்கள் தேவனை விட்டு விலகியதால், அவர்களுடைய கீழ்ப்படியாமைக்கான நியாயத்தீர்ப்பாக எதிரிகளின் கையில் அவர்களை ஒப்புக்கொடுத்தார்.

அவர்கள் தங்கள் சொந்த வழியைத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள்.

அதன் விளைவையும் அனுபவித்தார்கள்.

இதிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியது:

தேவனுடைய கிருபையை அலட்சியப்படுத்திக் கொண்டே இருக்கக்கூடாது.

தேவன் நம்மைத் திருத்தும்போது, அந்தத் திருத்தத்தை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

4. “நான் ஆகாதவனாகப் போகாதபடி”

அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் ஒரு மிகப்பெரிய எச்சரிக்கையைத் தன்னிடமே வைத்துக்கொள்கிறார்:

“மற்றவர்களுக்குப் பிரசங்கம் பண்ணுகிற நான் தானே ஆகாதவனாய் போகாதபடிக்கு, என் சரீரத்தை ஒடுக்கிக் கீழ்ப்படுத்துகிறேன்.”
— 1 கொரிந்தியர் 9:27

இது ஒரு ஊழியக்காரரின் பயம் மட்டுமல்ல.

ஒவ்வொரு விசுவாசியின் எச்சரிக்கையாகவும் இருக்க வேண்டும்.

“நான் மற்றவர்களுக்கு தேவனைப் பற்றி சொல்லிக்கொண்டிருக்கும்போது, நானே தேவனுக்கு முன்பாக ஆகாதவனாகிவிடாதபடி பார்த்துக்கொள்வேன்.”

நாம் பிரசங்கிக்கலாம்.

பாடலாம்.

ஜெபிக்கலாம்.

ஊழியம் செய்யலாம்.

மற்றவர்களுக்கு ஆலோசனை சொல்லலாம்.

ஆனால் நம்முடைய சொந்த வாழ்க்கை தேவனுடைய கட்டுப்பாட்டில் இருக்கிறதா?

அதுதான் முக்கியம்.

5. தேமாவும் யூதாசும் — ஆகாத நிலைக்கு சென்றவர்கள்

2 தீமோத்தேயு 4:10-ல் பவுல்,

“தேமா இப்பிரபஞ்சத்தைச் சிநேகித்து என்னைவிட்டு விலகி…”

என்று கூறுகிறார்.

தேமா ஊழியத்தின் அருகில் இருந்தவன்.

ஆனால் உலகத்தின் மேல் ஆசை அவனை வேறு திசைக்கு அழைத்துச் சென்றது.

யூதாசும் இயேசுவோடு நடந்தவன்.

இயேசுவின் அற்புதங்களைப் பார்த்தவன்.

இயேசுவின் போதனைகளைக் கேட்டவன்.

ஆனால் பணத்தின் ஆசை அவனுடைய இருதயத்தை ஆட்கொண்டது.

இதிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியது:

தேவனுடைய காரியங்களுக்கு அருகில் இருப்பது மட்டும் போதாது; நம்முடைய இருதயம் தேவனுடைய கட்டுப்பாட்டில் இருக்க வேண்டும்.

6. எந்தப் பாத்திரமாக இருந்தாலும் சுத்திகரிப்பு தேவை

2 தீமோத்தேயு 2:20–21-ல் பவுல் ஒரு பெரிய வீட்டில் பலவிதமான பாத்திரங்கள் இருப்பதை எடுத்துக்காட்டாகக் கூறுகிறார்.

பொன், வெள்ளி, மரம், மண் ஆகிய பாத்திரங்கள் இருக்கின்றன.

அதில் சில கனத்திற்கும், சில கனவீனத்திற்கும் பயன்படுகின்றன.

ஆனால் 21-ஆம் வசனத்தில் ஒரு முக்கியமான உண்மை:

“ஒருவன் இவைகளைவிட்டு தன்னைச் சுத்திகரித்துக்கொண்டால், அவன் பரிசுத்தமாக்கப்பட்டதும், எஜமானுக்கு உபயோகமுள்ள பாத்திரமாகவும், சகல நற்கிரியைகளுக்கும் ஆயத்தமாக்கப்பட்டதுமாயிருப்பான்.”

நாம் பொன் பாத்திரமா?

வெள்ளிப் பாத்திரமா?

மரமா?

மண்ணா?

என்பதைவிட முக்கியமானது:

நாம் சுத்திகரிக்கப்பட்ட பாத்திரமா?

தேவனுக்கு உபயோகமான பாத்திரமாக இருக்க வேண்டுமென்றால் சுத்திகரிப்பு தேவை.

நம்முடைய இருதயத்தில் இருக்கும் பாவம், உலக ஆசை, பெருமை, பண ஆசை, கட்டுப்பாடற்ற வாழ்க்கை ஆகியவற்றிலிருந்து நாம் விலக வேண்டும்.

எந்தப் பாத்திரமாக இருந்தாலும், எஜமானுடைய கையில் உபயோகப்பட வேண்டுமென்றால் சுத்தமாக இருக்க வேண்டும்.

7. தேவன் அங்கீகரிக்கும் பாத்திரம்

எண்ணாகமம் 17:1–9-ல் இஸ்ரவேல் கோத்திரங்களின் பிரபுக்களிடமிருந்து பன்னிரண்டு கோல்கள் எடுக்கப்பட்டன.

அவை கர்த்தருடைய சமூகத்தில் வைக்கப்பட்டன.

மறுநாள் மோசே சாட்சிக்கூடாரத்திற்குள் சென்றபோது,

ஆரோனுடைய கோல் துளிர்த்திருந்தது.

அது துளிர்விட்டது.

பூ பூத்தது.

வாதுமைப் பழங்களைக் கொடுத்தது.

ஒரே இரவில்!

இயற்கையான முறையில் ஒரு கோல் இப்படி உயிர்பெறாது.

ஆனால் தேவனுடைய சமூகத்தில் தேவன் அதைச் செய்தார்.

ஏன்?

தேவனுடைய அங்கீகாரத்தை வெளிப்படுத்துவதற்காக.

எண்ணாகமம் 17:10-ல், ஆரோனுடைய கோலை சாட்சிக்கு முன்பாக வைக்கும்படி தேவன் கட்டளையிடுகிறார்.

இதில் ஒரு பெரிய பாடம் உள்ளது.

மனிதர்கள் அங்கீகரிப்பது எல்லாம் தேவன் அங்கீகரிப்பது அல்ல.

காயீனுடைய காணிக்கை தேவனால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படவில்லை; ஆபேலுடைய காணிக்கை ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.

எனவே நம்முடைய கேள்வி:

“மனிதர்கள் என்னை அங்கீகரிக்கிறார்களா?” என்பதல்ல.

“தேவன் என்னை அங்கீகரிக்கிறாரா?” என்பதே.

8. தேவனுடைய சமூகத்தில் உலர்ந்த கோலும் துளிர்க்கும்

ஆரோனுடைய கோலில் மண்ணில்லை.

தண்ணீர் இல்லை.

சூரிய ஒளி இல்லை.

இயற்கையான வளர்ச்சிக்குத் தேவையான சூழல் எதுவும் இல்லை.

ஆனால் தேவன் அதைத் துளிர்க்கச் செய்தார்.

இதன் மூலம் ஒரு முக்கியமான உண்மையை பார்க்கிறோம்:

தேவனுடைய அங்கீகாரம் இருக்கும்போது, மனிதர்களால் முடியாததை தேவனால் செய்ய முடியும்.

நம்முடைய வாழ்க்கை இப்போது உலர்ந்த கோலைப் போலத் தோன்றலாம்.

“என்னால் இனி எதுவும் முடியாது” என்று நினைக்கலாம்.

“என்னுடைய காலம் முடிந்துவிட்டது” என்று நினைக்கலாம்.

ஆனால் தேவன் தொடும்போது உலர்ந்த கோலும் துளிர்க்கும்.

தேவனுடைய கையில் இருக்கும் வாழ்க்கை வீணாகாது.

9. யோசேப்பு விற்கப்பட்டான்; ஆனால் தேவனால் கைவிடப்படவில்லை

ஆதியாகமம் 37:27-ல் யோசேப்பை அவனுடைய சகோதரர்கள் விற்றுப்போட்டார்கள்.

மனிதர்களால் அவன் விற்கப்பட்டான்.

அவனைப் பற்றிய அவர்களுடைய நோக்கம் தீமையானது.

ஆனால் ஆதியாகமம் 39:2-ல்,

“கர்த்தர் யோசேப்போடே இருந்தார்.”

என்று சொல்லப்படுகிறது.

இதுதான் வித்தியாசம்.

மனிதர்கள் யோசேப்பை விற்றார்கள்.

தேவன் யோசேப்பை கைவிடவில்லை.

பின்னர் யோசேப்பு தன் சகோதரர்களிடம்:

“நீங்கள் என்னை இவ்விடத்தில் விற்றுப்போட்டது நிஜந்தான்; ஆகிலும் ஜீவரட்சணை செய்யும்படி தேவன் என்னை உங்களுக்கு முன்னே அனுப்பினார்.”
— ஆதியாகமம் 45:5

என்று கூறுகிறான்.

மனிதர்கள் தீமைக்காக செய்த காரியத்தையும் தேவன் நன்மைக்காக மாற்ற முடியும்.

ஆகவே மனிதர்களால் நிராகரிக்கப்பட்டாலும் சோர்ந்து போகாதீர்கள்.

மனிதர்கள் உங்களை மதிக்காமல் இருக்கலாம்.

மனிதர்கள் உங்கள் மதிப்பை அறியாமல் இருக்கலாம்.

ஆனால் தேவன் உங்களை அறிந்திருக்கிறார்.

10. தேவனால் ஆகாதவனாகிவிடாதபடி

இதுதான் இந்தச் செய்தியின் மையம்.

மனிதர்களால் நிராகரிக்கப்படுவது நம்முடைய முடிவு அல்ல.

ஆனால் தேவனுடைய சித்தத்திலிருந்து நாம் விலகி, நம்முடைய இருதயத்தை கடினப்படுத்தி, உலக ஆசைகளில் விழுந்து, தேவனுக்கு உபயோகமற்ற பாத்திரமாகிவிடுவது மிகவும் ஆபத்தானது.

பவுல் சொல்கிறார்:

“மற்றவர்களுக்குப் பிரசங்கம் பண்ணுகிற நான் தானே ஆகாதவனாய் போகாதபடிக்கு…”

எனவே நாம் தினமும் நம்மை நாமே சோதித்துக்கொள்ள வேண்டும்.

நான் இன்னும் தேவனோடு நடக்கிறேனா?

என்னுடைய இருதயம் இன்னும் தேவனுடைய கட்டுப்பாட்டில் இருக்கிறதா?

உலக ஆசைகள் என்னை இழுத்துக்கொண்டிருக்கிறதா?

தேவன் என்னை சுத்திகரிக்க அனுமதிக்கிறேனா?

நான் தேவனுக்கு உபயோகமான பாத்திரமாக இருக்கிறேனா?

முடிவு

நியாயாதிபதிகள் 2:10-ல் ஒரு தலைமுறை தேவனை அறியாத நிலைக்கு சென்றது.

1 சாமுவேல் 2:12-ல் தேவனுடைய வீட்டில் இருந்த ஏலியின் குமாரர்கள் கர்த்தரை அறியாதவர்களாக இருந்தார்கள்.

1 கொரிந்தியர் 9:27-ல் பவுல், “நான் ஆகாதவனாய் போகாதபடி” தன்னை ஒடுக்கிக் கீழ்ப்படுத்தினார்.

2 தீமோத்தேயு 2:21-ல், தன்னைச் சுத்திகரித்தவன் “எஜமானுக்கு உபயோகமுள்ள பாத்திரமாக” இருப்பான் என்று சொல்லப்படுகிறது.

எண்ணாகமம் 17-ல் உலர்ந்த ஆரோனின் கோல் தேவனுடைய சமூகத்தில் துளிர்த்தது.

ஆதியாகமம் 39:2-ல், மனிதர்களால் விற்கப்பட்ட யோசேப்போடு “கர்த்தர் இருந்தார்.”

இதிலிருந்து நாம் ஒரு தீர்மானத்தை எடுத்துக்கொள்வோம்:

மனிதர்களால் நிராகரிக்கப்பட்டாலும் பரவாயில்லை; தேவனால் நிராகரிக்கப்படாத வாழ்க்கையை வாழ்வோம்.

மனிதர்கள் நம்மை மதிக்காவிட்டாலும் பரவாயில்லை; தேவனுக்கு உபயோகமான பாத்திரமாக இருப்போம்.

உலகம் நம்மை உயர்த்தாவிட்டாலும் பரவாயில்லை; தேவனுடைய கையில் துளிர்க்கும் கோலாக இருப்போம்.

மற்றவர்களுக்கு பிரசங்கம் செய்கிற நாம் நாமே ஆகாதவர்களாகிப் போகாதபடி நம்முடைய சரீரத்தையும், ஆசைகளையும், இருதயத்தையும் தேவனுடைய கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவருவோம்.

இன்று நாம் ஜெபிப்போம்:

“கர்த்தாவே, நான் ஆகாதவனாகிப் போகாதபடி என்னைக் காத்தருளும். உலக ஆசைகளால் உம்மைவிட்டு விலகாதபடி காத்தருளும். என்னைச் சுத்திகரித்து, உமக்கு உபயோகமான பாத்திரமாக மாற்றும். மனிதர்களின் கையில் அல்ல, உம்முடைய கையில் இருக்கும்படி என்னை நடத்தும்.”