ஒரு சிறுவன்… அவனுடைய சொந்த சகோதரர்களே அவனை வெறுத்தார்கள். ஒருநாள் அவர்கள் அவனை கொல்ல திட்டமிட்டார்கள். ஆனால், அந்தச் சிறுவனுக்கு தேவன் கொடுத்த ஒரு கனவு இருந்தது. அந்தக் கனவு அவனை குழியிலிருந்து அரண்மனைக்கு அழைத்துச் செல்லப் போகிறது என்று அவனுக்கே அப்போது தெரியாது.
அந்தச் சிறுவனின் பெயர் — யோசேப்பு.
தந்தையின் செல்ல மகன்
யோசேப்பு யாக்கோபின் மகன். யாக்கோபுக்கு அவன் மிகவும் பிரியமானவன். இதனால் அவனுடைய சகோதரர்களுக்கு யோசேப்பின் மீது பொறாமை ஏற்பட்டது.
ஒருநாள் யோசேப்பு ஒரு கனவு கண்டான். அதில் அவனுடைய சகோதரர்கள் அவனுக்கு முன்பாக வணங்குவது போல இருந்தது. மற்றொரு கனவிலும் சூரியனும், சந்திரனும், பதினொரு நட்சத்திரங்களும் அவனை வணங்குவது போலக் கண்டான்.
அவன் அந்தக் கனவைத் தன் சகோதரர்களிடம் சொன்னபோது, அவர்களுடைய பொறாமை இன்னும் அதிகமானது. “இந்த யோசேப்பு நம்மை ஆளப்போகிறானா?” என்ற கோபம் அவர்களுக்குள் எழுந்தது.
ஒரு நாள்… எல்லாம் மாறியது
ஒருநாள் யோசேப்பு தன் சகோதரர்களைத் தேடி வயலுக்குச் சென்றான். தூரத்திலிருந்தே அவனைப் பார்த்த சகோதரர்கள், “இதோ, அந்தக் கனவு காண்கிறவன் வருகிறான்!” என்று கூறினார்கள்.
அவர்கள் அவனைப் பிடித்து, அவனுடைய அழகான அங்கியைக் கழற்றினார்கள். பின்னர் அவனை ஒரு வெறுமையான குழிக்குள் தூக்கி எறிந்தார்கள்.
சற்று யோசித்துப் பாருங்கள். நேற்று வரை தந்தையின் செல்ல மகனாக இருந்தவன், இன்று ஒரு இருண்ட குழிக்குள் தனியாகக் கிடக்கிறான். அவனுடைய கனவுகள் எங்கே? அவனுடைய எதிர்காலம் எங்கே? அவனுடைய குடும்பம் எங்கே?
ஆனால் யோசேப்புக்குத் தெரியாத ஒன்று இருந்தது:
குழி அவனுடைய முடிவு அல்ல; அது அவனுடைய பயணத்தின் தொடக்கம்.
அடிமையாக விற்கப்பட்ட யோசேப்பு
சகோதரர்கள் அவனைக் கொல்லாமல், எகிப்துக்குச் செல்லும் வியாபாரிகளிடம் விற்றுவிட்டார்கள்.
ஒரு காலத்தில் தந்தையின் செல்ல மகனாக இருந்தவன், இப்போது அடிமையாக எகிப்துக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டான். அவனுடைய குடும்பம் இல்லை. நண்பர்கள் இல்லை. சுதந்திரம் இல்லை.
ஆனால் ஒரு விஷயம் மட்டும் அவனிடம் இருந்தது:
தேவன் அவனை விட்டுவிடவில்லை.
போத்திபாரின் வீட்டில்
எகிப்தில் யோசேப்பு போத்திபார் என்ற அதிகாரியின் வீட்டில் வேலை செய்தான். அவன் சாதாரண அடிமையாக இருந்தாலும், அவன் செய்யும் எல்லாவற்றிலும் வெற்றி இருந்தது. அதனால் போத்திபார் அவனை நம்ப ஆரம்பித்தார். இறுதியில், தன் முழு வீட்டின் பொறுப்பையும் அவனிடம் ஒப்படைத்தார்.
ஆனால் அங்கேயும் ஒரு பெரிய சோதனை வந்தது. போத்திபாரின் மனைவி யோசேப்பை தவறான வழியில் இழுக்க முயன்றாள். ஆனால் யோசேப்பு அதற்கு இடம் கொடுக்கவில்லை.
அவன், “நான் இப்படிப்பட்ட பெரிய தீமையைச் செய்து தேவனுக்கு விரோதமாக எப்படிப் பாவம் செய்வேன்?” என்று கூறி, அந்த இடத்தைவிட்டு ஓடினான்.
ஆனால் உண்மையாக இருந்ததற்காக அவனுக்கு உடனே பரிசு கிடைக்கவில்லை. மாறாக, அவன் மீது பொய்யான குற்றம் சுமத்தப்பட்டது.
சிறைச்சாலை!
யோசேப்பு சிறையில் அடைக்கப்பட்டான்.
ஒருமுறை குழி. இப்போது சிறை.
அவன், “தேவனே… நான் தவறு செய்யவில்லை. அப்படியிருக்க என்னை ஏன் இப்படி நடத்துகிறாய்?” என்று நினைத்திருக்கலாம்.
ஆனால் வேதாகமத்தில் ஒரு அழகான உண்மை இருக்கிறது: யோசேப்பு சிறையில் இருந்தபோதும் கர்த்தர் அவனோடு இருந்தார்.
சிறையிலும் அவன் மற்றவர்களுக்கு உதவினான். அங்கே இரண்டு அதிகாரிகள் கனவு கண்டார்கள். யோசேப்பு அவர்களின் கனவுகளுக்கு அர்த்தம் சொன்னான். அவன் சொன்னபடியே அனைத்தும் நடந்தன.
அவர்களில் ஒருவன் விடுதலை செய்யப்பட்டபோது, யோசேப்பு அவனிடம், “நான் இங்கே அநியாயமாக இருக்கிறேன்; என்னை நினைத்துக்கொள்” என்று கேட்டான். ஆனால் அவன் யோசேப்பை மறந்துவிட்டான்.
இரண்டு வருடங்கள்!
ஒரு கனவு… ஒரு ராஜா… ஒரு வாய்ப்பு!
ஒருநாள் எகிப்தின் ராஜாவான பார்வோன் ஒரு விசித்திரமான கனவு கண்டான். எகிப்தின் ஞானிகளால் அந்தக் கனவுக்கு விளக்கம் சொல்ல முடியவில்லை.
அப்போதுதான் அந்த அதிகாரிக்கு யோசேப்பு நினைவுக்கு வந்தான். “சிறையில் ஒரு இளைஞன் இருக்கிறான். அவன் கனவுகளுக்கு விளக்கம் சொல்வான்!” என்று கூறினான்.
யோசேப்பு உடனடியாக அழைக்கப்பட்டான்.
சிறையிலிருந்து நேராக… ராஜாவின் அரண்மனைக்கு!
பார்வோன் தன் கனவைச் சொன்னான். யோசேப்பு அந்தக் கனவின் அர்த்தத்தை விளக்கினான். எகிப்தில் ஏழு ஆண்டுகள் மிகுந்த செழிப்பு இருக்கும்; அதற்குப் பிறகு ஏழு ஆண்டுகள் கடுமையான பஞ்சம் வரும் என்று கூறினான்.
அதோடு நின்றுவிடாமல், அந்தப் பஞ்சத்திலிருந்து எகிப்தை எவ்வாறு காப்பாற்ற வேண்டும் என்பதற்கான திட்டத்தையும் யோசேப்பு வழங்கினான்.
அப்போது பார்வோன் யோசேப்பைப் பார்த்து, “தேவனுடைய ஆவி உன்னில் இருக்கிறது” என்று கூறினான்.
அடுத்த நிமிடம், சிறைக்கைதியாக இருந்த யோசேப்பு எகிப்தின் இரண்டாவது அதிகாரியானான்!
மீண்டும் வந்த சகோதரர்கள்!
பஞ்சம் வந்தது. உலகம் முழுவதும் மக்கள் உணவுக்காக எகிப்துக்கு வந்தார்கள். அப்போது யோசேப்பின் சகோதரர்களும் எகிப்துக்கு வந்தார்கள்.
அவர்கள் யாரிடம் உதவி கேட்கிறார்கள் என்று அவர்களுக்குத் தெரியாது. பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு குழிக்குள் தள்ளிய அதே யோசேப்பின் முன்னால் வந்து நின்றார்கள்.
அவர்களுக்கு யோசேப்பை அடையாளம் தெரியவில்லை. ஆனால் யோசேப்புக்கு அவர்களைத் தெரிந்தது.
அவன் விரும்பினால் என்ன செய்ய முடியும்? பழிவாங்கலாம். அவர்களைச் சிறையில் போடலாம். அவர்களுடைய வாழ்க்கையை அழிக்கலாம்.
ஆனால் யோசேப்பு அப்படிச் செய்யவில்லை.
ஒரு கட்டத்தில் அவனால் தன் உணர்ச்சியை அடக்க முடியவில்லை. அவன் அழுதான். பின்னர் தன் சகோதரர்களிடம், “நான்தான் உங்கள் சகோதரன் யோசேப்பு!” என்று கூறினான்.
அவர்கள் அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனார்கள்.
“நீங்கள் தீமை செய்ய நினைத்தீர்கள்…”
இப்போது யோசேப்பின் கையில் அதிகாரம் இருந்தது. அவன் பழிவாங்க முடியும். ஆனால் அவன் கூறிய வார்த்தைகள் வரலாற்றில் மறக்க முடியாதவை:
“நீங்கள் எனக்கு தீமை செய்ய நினைத்தீர்கள்; ஆனால் தேவன் அதை நன்மையாக மாற்றினார்.”
இதுதான் யோசேப்பின் வாழ்க்கையின் மையம்.
குழி → அடிமைத்தனம் → பொய்யான குற்றச்சாட்டு → சிறை → அரண்மனை → அதிகாரம் → குடும்பத்துடன் மீண்டும் இணைதல்.
ஒவ்வொரு நிலையிலும் தேவன் தன் திட்டத்தின்படி செயல்பட்டுக்கொண்டிருந்தார்.
யோசேப்பின் வாழ்க்கை நமக்குக் கற்றுக்கொடுப்பது
சில நேரங்களில், குழி என்பது தேவன் உன்னை கைவிட்டுவிட்டார் என்பதற்கான அடையாளம் அல்ல. சிறை என்பது உன் கதை முடிந்துவிட்டது என்பதற்கான அடையாளமும் அல்ல. அதேபோல், தாமதம் என்பது தேவன் உன்னை மறந்துவிட்டார் என்பதற்கான அடையாளம் அல்ல.
யோசேப்பு கனவு கண்டான். ஆனால் அந்தக் கனவு நிறைவேறுவதற்கு முன்பு அவன் குழியையும், அடிமைத்தனத்தையும், சிறையையும் கடக்க வேண்டியிருந்தது.
நீ இன்று உன் வாழ்க்கையில் ஒரு “குழி” போன்ற சூழ்நிலையில் இருக்கலாம். எல்லோரும் உன்னை மறந்துவிட்டதாகத் தோன்றலாம். நீ உண்மையாக இருந்தும் அநியாயத்தை சந்தித்திருக்கலாம்.
ஆனால் யோசேப்பின் வாழ்க்கை சொல்லும் செய்தி:
“மனிதர்கள் உன்னை கீழே தள்ளலாம்… ஆனால் தேவன் உன்னை அங்கேயே விட்டுவிடமாட்டார்.” ❤️🔥
குழியில் விழுந்த யோசேப்பை தேவன் மறக்கவில்லை. சிறையில் இருந்த யோசேப்பையும் தேவன் மறக்கவில்லை. அதேபோல், உன் காத்திருப்பையும் தேவன் மறக்கவில்லை.
ஒருநாள் நீ திரும்பிப் பார்க்கும்போது, “அந்தக் குழியும்… அந்தச் சிறையும்… என் அழிவுக்காக அல்ல; தேவன் என்னை உருவாக்கிய பாதையின் ஒரு பகுதி” என்று புரிந்துகொள்வாய்.
