கேள்வி:
இன்றைக்கு கிறிஸ்தவர்கள் மத்தியில் “அந்நிய பாஷை” பேசுவது குறித்து பல கருத்துகள் இருக்கின்றன. சிலர் அது பரிசுத்த ஆவியின் அடையாளம் என்கிறார்கள். சிலர் அது வேதாகமத்தில் இருந்தது, ஆனால் இப்போது இல்லை என்கிறார்கள். உண்மையில் வேதாகமம் என்ன சொல்கிறது?
- அந்நிய பாஷை வேதாகமத்தில் இருக்கிறதா?
ஆம்.
அந்நிய பாஷை அல்லது “பாஷைகளில் பேசுதல்” என்பது புதிய ஏற்பாட்டில் தெளிவாகக் காணப்படும் ஒரு ஆன்மீக வரம்.
அப்போஸ்தலர் 2:4:
“அவர்களெல்லாரும் பரிசுத்த ஆவியினாலே நிரப்பப்பட்டு, ஆவியானவர் தங்களுக்கு அருளின வரத்தின்படியே வெவ்வேறு பாஷைகளிலே பேசத் தொடங்கினார்கள்.”
பெந்தெகொஸ்தே நாளில் சீஷர்கள் பரிசுத்த ஆவியினால் நிரப்பப்பட்டபோது அவர்கள் பல்வேறு பாஷைகளில் பேசினர்.
அங்கு ஒரு முக்கியமான விஷயம் இருக்கிறது:
அவர்கள் பேசியதை அங்கு கூடியிருந்த வெவ்வேறு தேசங்களைச் சேர்ந்த மக்கள் புரிந்துகொண்டார்கள்.
அப்போஸ்தலர் 2-ல் பார்த்தால், பார்த்தியர், மேதியர், எலாமியர், மெசொப்பொத்தாமியர் மற்றும் பல தேசத்தார் தங்கள் தங்கள் பாஷைகளில் தேவனுடைய மகத்துவத்தை கேட்டார்கள்.
அதனால், குறைந்தபட்சம் அப்போஸ்தலர் 2-ல் “பாஷைகளில் பேசுதல்” என்பது உண்மையான மனித மொழிகளோடு தொடர்புடையதாக இருந்தது.
- அப்படியானால் “அந்நிய பாஷை” என்றால் என்ன?
“அந்நிய பாஷை” என்று தமிழில் பொதுவாக அழைக்கப்படும் கருத்து, புதிய ஏற்பாட்டில் “பாஷைகள்” (tongues) என்ற சொல்லுடன் தொடர்புடையது.
இதில் இரண்டு முக்கியமான வேதாகம நிகழ்வுகளை நாம் வேறுபடுத்திப் பார்க்க வேண்டும்.
அப்போஸ்தலர் 2 — மனிதர்களின் பாஷைகள்
சீஷர்கள் பேசினார்கள்.
அங்கே இருந்தவர்கள்:
“நம்முடைய சொந்த பாஷைகளிலே இவர்கள் பேசுகிறதை நாம் ஒவ்வொருவரும் கேட்கிறோமே” என்று ஆச்சரியப்பட்டார்கள்.
— அப்போஸ்தலர் 2:8
அதனால் அப்போஸ்தலர் 2-ல், கேட்பவர்களுக்குப் புரிந்த உண்மையான மொழிகள் இருந்தன.
1 கொரிந்தியர் 12–14 — சபைக்குள் பாஷைகளின் வரம்
இங்கே பவுல் சபையில் பயன்படுத்தப்படும் ஆவிக்குரிய வரங்களைப் பற்றி விரிவாகப் பேசுகிறார்.
அதில்:
- பாஷைகளில் பேசுதல்
- பாஷைகளுக்கு வியாக்கியானம் செய்தல்
- தீர்க்கதரிசனம்
- ஞான வார்த்தை
- அறிவு வார்த்தை
- விசுவாசம்
- சுகமாக்கும் வரங்கள்
போன்றவை குறிப்பிடப்படுகின்றன.
எனவே, பாஷைகளில் பேசுதல் என்பது வேதாகமத்தில் இல்லாத ஒன்றல்ல.
- “எல்லாரும் அந்நிய பாஷை பேச வேண்டுமா?”
இல்லை.
இதுதான் மிகவும் முக்கியமான கேள்வி.
பவுல் 1 கொரிந்தியர் 12-ல் ஆவிக்குரிய வரங்களைப் பற்றி பேசும்போது:
«“எல்லாரும் பாஷைகளைப் பேசுகிறார்களா?”»
என்று கேட்கிறார்.
இதன் பதில் வெளிப்படையாக இல்லை என்பதே.
ஏனென்றால் பரிசுத்த ஆவியானவர் தமது சித்தத்தின்படி ஒவ்வொருவருக்கும் வெவ்வேறு வரங்களை வழங்குகிறார்.
1 கொரிந்தியர் 12:11:
“இவைகளையெல்லாம் ஒரே ஆவியானவர் செய்கிறார்; தமது சித்தத்தின்படியே அவனவனுக்குப் பகிர்ந்து கொடுக்கிறார்.”
எனவே,
“ஒரு மனிதன் அந்நிய பாஷை பேசவில்லை என்றால் அவனிடம் பரிசுத்த ஆவி இல்லை”
என்று வேதாகமம் கூறவில்லை.
- அந்நிய பாஷை பேசுவதுதான் பரிசுத்த ஆவியின் அடையாளமா?
ஒவ்வொரு விசுவாசிக்கும் கட்டாயமான அடையாளம் என்று வேதாகமம் சொல்லவில்லை.
அப்போஸ்தலர் நடபடிகளில் சில சம்பவங்களில் பரிசுத்த ஆவியைப் பெற்றபோது பாஷைகளில் பேசுதல் நிகழ்ந்தது.
உதாரணமாக:
- அப்போஸ்தலர் 2
- அப்போஸ்தலர் 10
- அப்போஸ்தலர் 19
ஆனால் ஒவ்வொரு இடத்திலும் ஒரே மாதிரியான வெளிப்பாடு பதிவு செய்யப்படவில்லை.
மேலும், 1 கொரிந்தியர் 12-ல் பவுல் எல்லா விசுவாசிகளுக்கும் ஒரே வரம் இருக்காது என்பதை தெளிவுபடுத்துகிறார்.
எனவே “அந்நிய பாஷை பேசுவது மட்டுமே பரிசுத்த ஆவியின் நிச்சயமான சான்று” என்று எல்லா விசுவாசிகளுக்கும் பொதுவான கட்டாய விதியை உருவாக்குவது வேதாகமத்தின் முழு போதனையுடன் ஒத்துப்போகாது.
- “மனுஷருடைய பாஷைகளையும் தூதருடைய பாஷைகளையும் பேசினாலும்…”
1 கொரிந்தியர் 13:1-ல் பவுல்,
“மனுஷர் பாஷைகளையும் தூதர் பாஷைகளையும் பேசினாலும்…”
என்று எழுதுகிறார்.
இதைக் கொண்டு சிலர் “தூதர்களுடைய தனிப்பட்ட மொழி” என்று போதிக்கிறார்கள்.
ஆனால் இங்கு பவுலின் முக்கிய நோக்கம் அன்பின் மேன்மையை விளக்குவது.
அவர் மிகைப்படுத்தும் மொழியைப் பயன்படுத்துகிறார்:
“எல்லா இரகசியங்களையும் அறிந்திருந்தாலும்…
எல்லா அறிவையும் பெற்றிருந்தாலும்…
மலைகளைப் பெயர்க்கத்தக்க விசுவாசம் இருந்தாலும்…
என்னிடம் அன்பு இல்லையென்றால் நான் ஒன்றுமில்லை.”
எனவே 1 கொரிந்தியர் 13:1-ஐ மட்டும் வைத்து “வேதாகமத்தில் தூதர்களுக்கென்று ஒரு தனி பரலோக மொழி உள்ளது” என்று உறுதியாகக் கூற முடியாது.
- சபையில் யாராவது அந்நிய பாஷையில் பேசினால் என்ன செய்ய வேண்டும்?
இங்கே பவுல் மிகவும் தெளிவான கட்டுப்பாட்டைக் கொடுக்கிறார்.
1 கொரிந்தியர் 14:27–28 படி, சபையில் பாஷைகளில் பேசும்போது வியாக்கியானம் இருக்க வேண்டும்.
வியாக்கியானம் செய்பவர் இல்லையென்றால்:
“சபையில் மௌனமாயிருந்து, தனக்கும் தேவனுக்கும் பேசக்கடவன்.”
இதன் மூலம் ஒரு முக்கியமான உண்மை தெரிகிறது:
பரிசுத்த ஆவியின் வரம் என்ற பெயரில் சபையில் குழப்பத்தை உருவாக்கக்கூடாது.
பவுல் சபையை ஒழுங்காக நடத்த வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறார்.
- அப்படியானால் “வியாக்கியானம்” ஏன் தேவை?
ஒருவர் சபையில் பேசும் பாஷையை மற்றவர்கள் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை என்றால், சபைக்கு ஆவிக்குரிய பயன் கிடைக்காது.
அதனால் பவுல் சொல்கிறார்:
“சபையின் பக்திவிருத்திக்கேதுவாகப் பேசுகிறவன் தன்னைப் பெரிதாக்குகிறான்.”
— 1 கொரிந்தியர் 14:4
அதனால் சபையில்:
பாஷை + வியாக்கியானம்
என்பது முக்கியமான ஒழுங்காகக் கொடுக்கப்படுகிறது.
வியாக்கியானம் இல்லாமல் அனைவரும் புரியாத விதத்தில் தொடர்ந்து பேசுவது சபையின் கட்டுப்பாட்டுக்கு எதிரானதாக இருக்கலாம்.
- அந்நிய பாஷை பேசுவது எல்லா நேரமும் சபைக்காகத்தானா?
இல்லை.
1 கொரிந்தியர் 14-ல் பவுல் தனிப்பட்ட ஆவிக்குரிய பயன்பாடு மற்றும் சபையின் பொதுப் பக்திவிருத்தி ஆகியவற்றை வேறுபடுத்துகிறார்.
“பாஷையில் பேசுகிறவன் தன்னையே பக்திவிருத்தி செய்கிறான்; தீர்க்கதரிசனம் உரைக்கிறவனோ சபையைப் பக்திவிருத்தி செய்கிறான்.”
— 1 கொரிந்தியர் 14:4
அதனால் பாஷைகளின் வரம் இருப்பதாக நம்புகிற ஒருவர் அதை வேதாகம ஒழுங்குக்குள் பயன்படுத்த வேண்டும்.
- “அந்நிய பாஷை பேசுவது இப்போது இருக்கிறதா?”
இங்கே கிறிஸ்தவர்கள் மத்தியில் வெவ்வேறு இறையியல் கருத்துகள் உள்ளன.
தொடர்கிறது என்று நம்புகிறவர்கள்
சில கிறிஸ்தவர்கள் 1 கொரிந்தியர் 12–14-ல் கூறப்படும் ஆவிக்குரிய வரங்கள் இன்றும் சபையில் செயல்படுகின்றன என்று நம்புகிறார்கள்.
அப்போஸ்தல காலத்திற்குப் பிறகு குறிப்பிட்ட வரங்கள் நிறுத்தப்பட்டன என்று நம்புகிறவர்கள்
மற்றொரு கிறிஸ்தவ பாரம்பரியம், சில அற்புத வரங்கள் அப்போஸ்தல காலத்துடன் தொடர்புடையவை என்றும் பின்னர் அவை நிறுத்தப்பட்டன என்றும் கருதுகிறது.
ஆனால் இந்த விவாதத்தில் ஒரு விஷயம் தெளிவாக இருக்க வேண்டும்:
நாம் நமது அனுபவத்தை வைத்து வேதாகமத்தை விளக்கக்கூடாது.
வேதாகமத்தை வைத்து நமது அனுபவத்தை பரிசோதிக்க வேண்டும்.
- அந்நிய பாஷை உண்மையா? — இறுதி பதில்
ஆம், அந்நிய பாஷை/பாஷைகளில் பேசுதல் வேதாகமத்தில் உண்மையாகக் காணப்படுகிறது.
ஆனால் அதே நேரத்தில்:
❌ எல்லா கிறிஸ்தவர்களும் கட்டாயமாக அந்நிய பாஷை பேச வேண்டும் என்று வேதாகமம் சொல்லவில்லை.
❌ அந்நிய பாஷை பேசாதவர் பரிசுத்த ஆவியைப் பெறவில்லை என்று கூற முடியாது.
❌ புரியாத ஒவ்வொரு ஒலியையும் “பரிசுத்த ஆவியின் பாஷை” என்று உடனடியாக ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது.
❌ சபையில் வேதாகம ஒழுங்கை மீறி பயன்படுத்தக்கூடாது.
✅ ஆவிக்குரிய வரங்கள் தேவனிடமிருந்து வருகின்றன.
✅ அவை சபையின் பக்திவிருத்திக்காக பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்.
✅ எல்லாவற்றையும் வேதாகமத்தின் அடிப்படையில் சோதிக்க வேண்டும்.
✅ “எல்லாம் ஒழுங்கும் கிரமுமாய் நடக்கக்கடவது.”
— 1 கொரிந்தியர் 14:40
🔥 முக்கியமான உண்மை
அந்நிய பாஷையைப் பற்றிய விவாதத்தில் நாம் அடிக்கடி ஒரு முக்கியமான விஷயத்தை மறந்துவிடுகிறோம்.
ஒருவர் எத்தனை விதமான வரங்களை வெளிப்படுத்துகிறார் என்பது மட்டுமல்ல; அவருடைய வாழ்க்கையில் கிறிஸ்துவின் குணம் வெளிப்படுகிறதா என்பதும் முக்கியம்.
பவுல் 1 கொரிந்தியர் 13-ல், பாஷைகளுக்கும் வரங்களுக்கும் நடுவில் அன்பை வைத்திருக்கிறார்.
அதனால் உண்மையான ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையின் அடையாளம் வெறும் வெளிப்புற அனுபவம் அல்ல.
பரிசுத்த ஆவியால் நிரப்பப்பட்ட வாழ்க்கை, கிறிஸ்துவைப் பிரதிபலிக்கும் வாழ்க்கையாக இருக்க வேண்டும்.
வரங்களைத் தேடுவதற்கு முன் வரங்களைக் கொடுக்கும் தேவனைத் தேடுவோம்.
அனுபவத்தை விட வேதாகமத்தை உயர்த்துவோம்.
பாஷையைப் பற்றிய விவாதத்தை விட கிறிஸ்துவைப் பற்றிய சத்தியத்தை உயர்த்துவோம்.
“அனைத்தையும் சோதித்து, நலமானதைப் பற்றிக்கொள்ளுங்கள்.”
— 1 தெசலோனிக்கேயர் 5:21
