கேள்வி
இயேசுவைக் காட்டிக்கொடுத்த யூதாஸ், தன் செயலை நினைத்து வருந்தினான். ஆனால் அவன் இயேசுவிடம் சென்று மன்னிப்பு கேட்காமல் தற்கொலை செய்துகொண்டான்.
அவன் இயேசுவிடம் சென்று உண்மையாக மன்னிப்பு கேட்டிருந்தால், இயேசு அவனை மன்னித்திருப்பாரா?
பதில்
இயேசுவின் இரக்கத்தைப் பார்க்கும்போது, உண்மையான மனந்திரும்புதலுடன் வந்தவரை அவர் மன்னித்திருப்பார் என்று புரிந்துகொள்ளலாம்.
ஆனால் இங்கே ஒரு முக்கியமான வேறுபாட்டை புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
யூதாஸ் வருத்தப்பட்டான். ஆனால் அவன் மனந்திரும்பினானா?
மத்தேயு 27:3-ல்,
“யூதாஸ்… தான் அவரைக் காட்டிக்கொடுத்ததைக் கண்டு மனஸ்தாபப்பட்டு…”
என்று சொல்லப்படுகிறது.
அவன் பிரதான ஆசாரியர்களிடமும் மூப்பர்களிடமும் சென்று,
“நான் குற்றமில்லாத இரத்தத்தைக் காட்டிக்கொடுத்து பாவஞ்செய்தேன்”
என்று ஒப்புக்கொண்டான்.
இதிலிருந்து ஒரு விஷயம் தெளிவாகிறது: யூதாஸுக்கு தான் செய்தது தவறு என்பது தெரிந்திருந்தது.
ஆனால் அவன் அங்கேயே நின்றுவிட்டான். அவன் இயேசுவிடம் திரும்பிச் செல்லவில்லை. அதற்கு பதிலாக அவன் தன் உயிரை மாய்த்துக்கொண்டான்.
வருத்தம் வேறு; மனந்திரும்புதல் வேறு
இது யூதாஸின் கதையில் மிக முக்கியமான பாடம்.
ஒருவர், “நான் தவறு செய்துவிட்டேன்” என்று வருந்துவது ஒரு விஷயம்.
ஆனால், “நான் தவறு செய்துவிட்டேன்; ஆண்டவரே, என்னை மன்னியும்” என்று தேவனிடம் திரும்புவது வேறு விஷயம்.
யூதாஸ் தன் பாவத்தின் விளைவைக் கண்டு வேதனைப்பட்டான். ஆனால் அவன் இயேசுவிடம் திரும்பிச் சென்று மன்னிப்பு கேட்கவில்லை.
அதற்கு பதிலாக அவன் தன் உயிரை மாய்த்துக்கொண்டான்.
ஆனால் இயேசு அவனை மன்னித்திருப்பாரா?
இதைப் பற்றி வேதாகமம் நேரடியாக, “யூதாஸ் மன்னிப்பு கேட்டிருந்தால் இயேசு அவனை மன்னித்திருப்பார்” என்று பதிவு செய்யவில்லை.
எனவே அதை ஒரு நேரடி வேதாகம வசனமாகச் சொல்ல முடியாது.
ஆனால் இயேசுவின் போதனைகளையும் அவருடைய குணத்தையும் பார்க்கும்போது, உண்மையான மனந்திரும்புதலுடன் அவரிடம் வருகிற பாவியை அவர் நிராகரிப்பார் என்று நாம் சொல்ல முடியாது.
இயேசு சொன்னார்:
“என்னிடத்தில் வருகிறவனை நான் புறம்பே தள்ளுவதில்லை.”
— யோவான் 6:37
மேலும், “மனந்திரும்புங்கள்” என்பதே இயேசுவின் அழைப்பு.
பேதுருவும் இயேசுவை மூன்று முறை மறுத்தான். ஆனால் அவன் பின்னர் அழுதான், மனந்திரும்பினான், இயேசுவிடம் திரும்பினான். இயேசு அவனை மீட்டெடுத்தார்.
இதனால் ஒரு மிகப்பெரிய வித்தியாசத்தை பார்க்கிறோம்.
பேதுரு விழுந்தபோது இறுதியில் இயேசுவிடம் திரும்பினான்.
யூதாஸ் வருந்தியபோது இயேசுவிடம் திரும்பாமல் தன்னுடைய முடிவைத் தேர்ந்தெடுத்தான்.
“ஆனால் யூதாஸ் ஏற்கனவே மன்னிக்க முடியாத பாவம் செய்துவிட்டானே?”
இங்கேயும் நாம் கவனமாக இருக்க வேண்டும்.
இயேசுவைக் காட்டிக்கொடுத்தது மிகவும் கொடிய பாவம். ஆனால் “யூதாஸ் செய்த பாவம் மன்னிக்க முடியாத பாவம்” என்று வேதாகமம் நேரடியாகக் கூறவில்லை.
மாறாக, இயேசு மன்னிக்க முடியாத பாவத்தைப் பற்றி பரிசுத்த ஆவிக்கு விரோதமான தூஷணத்தின் சூழலில் பேசுகிறார்.
எனவே, “யூதாஸ் இயேசுவைக் காட்டிக்கொடுத்ததால் அவனுக்கு மன்னிப்பு கிடைக்கவே முடியாது” என்று வேதாகமத்தைத் தாண்டி தீர்ப்பு வழங்குவது சரியல்ல.
அதே நேரத்தில், யூதாஸின் இறுதி நிலையைப் பற்றியும் நாம் தேவனுடைய இடத்தில் அமர்ந்து தீர்ப்பளிக்க முடியாது.
வேதாகமம் அவனுடைய வாழ்க்கையின் முடிவை ஒரு கடுமையான எச்சரிக்கையாகவே பதிவு செய்கிறது.
யூதாஸின் கதையில் மிகவும் வேதனையான விஷயம் என்ன?
யூதாஸ் பாவம் செய்தது மட்டும் அல்ல.
மன்னிக்கக்கூடிய ஆண்டவரிடம் திரும்பிச் செல்லாமல் போனதே அவனுடைய கதையின் மிகப்பெரிய சோகமாகத் தெரிகிறது.
அவன் இயேசுவை மூன்று வருடங்கள் பார்த்தவன். இயேசுவின் அற்புதங்களைப் பார்த்தவன். இயேசுவின் வார்த்தைகளைக் கேட்டவன். அவருடைய இரக்கத்தை அறிந்தவன்.
ஆனால் தன் பாவத்தின் பாரம் அவனை ஆண்டவரிடம் கொண்டு செல்லவில்லை. அது அவனை அழிவுக்குக் கொண்டு சென்றது.
நம்முடைய வாழ்க்கைக்கான எச்சரிக்கை
யூதாஸின் கதை ஒரு கேள்வியை நம்மிடம் கேட்கிறது:
“நீ பாவம் செய்த பிறகு எங்கே செல்கிறாய்?”
தவறு செய்துவிட்டாயா?
இயேசுவிடமிருந்து ஓடாதே.
வெட்கமாக இருக்கிறதா?
இயேசுவிடமிருந்து மறையாதே.
நீ செய்த பாவம் மன்னிக்க முடியாத அளவுக்கு பெரியது என்று நினைக்கிறாயா?
அப்படியிருந்தாலும் சிலுவையை நோக்கிப் பார்.
ஏனென்றால் கிறிஸ்துவின் அழைப்பு:
“என்னிடத்தில் வருகிறவனை நான் புறம்பே தள்ளுவதில்லை.”
இறுதி சிந்தனை
யூதாஸ் இயேசுவிடம் உண்மையான மனந்திரும்புதலுடன் சென்று மன்னிப்பு கேட்டிருந்தால் என்ன நடந்திருக்கும்?
வேதாகமம் அந்தக் கேள்விக்கு நேரடி பதிலை பதிவு செய்யவில்லை.
ஆனால் இயேசுவின் இரக்கத்தையும், மன்னிப்பையும், “என்னிடத்தில் வருகிறவனை நான் புறம்பே தள்ளுவதில்லை” என்ற அவருடைய வார்த்தையையும் நாம் அறிந்திருக்கிறோம்.
எனவே நாம் உறுதியாகச் சொல்லக்கூடியது:
யூதாஸ் தன் பாவத்தோடு தனியாக அழிந்து போக வேண்டிய அவசியம் இல்லை.
அவனுக்கு திரும்பிச் செல்ல வேண்டிய இடம் இருந்தது.
அது பிரதான ஆசாரியர்களிடம் அல்ல.
அது இயேசுவிடமே.
இதுதான் இந்தக் கதையின் மிகப்பெரிய பாடம்:
“பாவம் செய்தபோது தேவனிடமிருந்து ஓடாதே; பாவத்தோடு தேவனிடமே ஓடிவா.”
வருத்தம் உன்னை அழிவுக்குக் கொண்டு செல்லலாம். ஆனால் உண்மையான மனந்திரும்புதல் உன்னை இரட்சகரிடம் திரும்பக் கொண்டு வரும்.
யூதாஸின் கதையைப் பார்த்து, “நான் எவ்வளவு பெரிய பாவி?” என்று மட்டும் கேட்காதே.
“நான் பாவம் செய்தபோது, நான் யாரிடம் திரும்புகிறேன்?” என்று கேள்.
இயேசுவிடம் திரும்பு.
