பெண்கள் போதகராகப் பணியாற்றலாமா? வேதாகமம் கூறுவது என்ன?

அறிமுகம்

கிறிஸ்தவ சபைகளில் இன்றும் விவாதிக்கப்படும் முக்கியமான கேள்விகளில் ஒன்று, பெண்கள் போதகராகவும் சபையின் ஆவிக்குரிய தலைவர்களாகவும் பணியாற்றலாமா? என்பதாகும். பெண்கள் ஊழியம் செய்வது குறித்த கருத்துகள் சபைக்கு சபை வேறுபடுகின்றன. சிலர் பெண்கள் போதகராகப் பணியாற்ற வேதாகமம் அனுமதிப்பதில்லை என்று கருதுகின்றனர். மற்றவர்கள், தேவன் பெண்களுக்கும் ஆண்களுக்கும் ஊழிய அழைப்பையும் வரங்களையும் கொடுத்திருப்பதால், பெண்களும் போதகராகப் பணியாற்றலாம் என்று நம்புகின்றனர்.

இந்த விவாதத்தை ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் இடையிலான போட்டியாகவோ, பெண்களின் திறமையைக் குறைத்து மதிப்பிடும் பிரச்சினையாகவோ மட்டும் பார்க்கக்கூடாது. மாறாக, வேதாகம வசனங்களை எவ்வாறு புரிந்துகொள்வது என்பதன் அடிப்படையில் இதை அணுக வேண்டும்.

பெண்கள் போதகராகப் பணியாற்றுவதை எதிர்க்கும் பார்வையின் முக்கிய ஆதாரமாக 1 தீமோத்தேயு 2:11–14 குறிப்பிடப்படுகிறது. அதேவேளையில், வேதாகமத்தில் பெண்கள் செய்த ஊழியங்களும் அவர்களின் ஆவிக்குரிய பங்களிப்புகளும் இந்த விவாதத்தில் முக்கிய இடம் பெறுகின்றன.

இந்தக் கட்டுரையில், பெண்கள் போதகராகப் பணியாற்றுவது குறித்து வேதாகமத்தில் இடம்பெறும் முக்கிய வசனங்களையும், அதற்கான ஆதரவாகவும் எதிராகவும் முன்வைக்கப்படும் விளக்கங்களையும் ஆராய்வோம்.

1. பெண்கள் போதிப்பது குறித்து 1 தீமோத்தேயு 2:11–12 கூறுவது என்ன?

அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் தீமோத்தேயுவுக்கு எழுதிய முதல் நிருபத்தில் இவ்வாறு கூறுகிறார்:

“ஸ்திரீயானவள் எல்லாவற்றிலும் அமைதலோடே கீழ்ப்படிதலுடன் கற்றுக்கொள்ளக்கடவள். உபதேசம்பண்ணவும், புருஷன்மேல் அதிகாரஞ்செலுத்தவும், ஸ்திரீயானவளுக்கு நான் உத்தரவு கொடுக்கிறதில்லை; அவள் அமைதலாயிருக்கக்கடவள்.” — 1 தீமோத்தேயு 2:11–12

இந்த வசனத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு, சில கிறிஸ்தவ இறையியலாளர்கள், சபையில் ஆண்களுக்கு மேலான ஆவிக்குரிய போதனை அதிகாரத்தைப் பெண்கள் ஏற்கக்கூடாது என்று விளக்குகின்றனர்.

ஒரு சபையின் போதகர் பொதுவாக வேதவசனங்களைப் போதித்தல், சபையை ஆவிக்குரிய வழியில் வழிநடத்துதல், விசுவாசிகளுக்கு ஆலோசனை வழங்குதல் போன்ற பொறுப்புகளை ஏற்கிறார். எனவே, ஆண்கள்மீது போதனை அதிகாரம் செலுத்துவதைப் பெண்களுக்கு அனுமதிக்கவில்லை என்று இந்த வசனத்தைப் புரிந்துகொள்பவர்கள், பெண்கள் ஆண்கள் அடங்கிய சபைகளுக்குப் போதகராகப் பணியாற்றக்கூடாது என்று முடிவெடுக்கின்றனர்.

ஆனால், இந்த வசனத்தின் பொருள் என்ன, அது எந்தச் சூழலில் எழுதப்பட்டது, இன்றைய சபைகளுக்கு அது எவ்வாறு பொருந்துகிறது என்பதில் கிறிஸ்தவர்களிடையே வெவ்வேறு விளக்கங்கள் உள்ளன.

2. பெண்கள் கல்வியறிவு குறைவாக இருந்ததால்தான் பவுல் இந்தக் கட்டுப்பாட்டைக் கூறினாரா?

பெண்கள் போதகராகப் பணியாற்றக்கூடாது என்ற விளக்கத்திற்கு எதிராக முன்வைக்கப்படும் ஒரு கருத்து, முதல் நூற்றாண்டில் பெண்களுக்கு கல்வி வாய்ப்புகள் குறைவாக இருந்ததால் பவுல் இத்தகைய அறிவுரையைக் கொடுத்திருக்கலாம் என்பதாகும்.

ஆனால், 1 தீமோத்தேயு 2:11–14-ல் பெண்களின் கல்வியறிவின்மையைப் பவுல் நேரடியாகக் காரணமாகக் குறிப்பிடவில்லை.

எனவே, கல்வியறிவு குறைவாக இருந்ததே இந்த அறிவுரைக்கான ஒரே காரணம் என்று உறுதியாகக் கூற முடியாது.

அதே நேரத்தில், பெண்கள் போதகராகப் பணியாற்றுவதற்கு ஆதரவாக இருப்பவர்கள், அந்தக் காலத்தின் சமூகச் சூழல் மற்றும் எபேசு சபையில் நிலவிய குறிப்பிட்ட பிரச்சினைகளை ஆராய வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகின்றனர்.

இதனால், இந்த வசனத்தைப் புரிந்துகொள்ளும்போது அதன் நேரடியான சொற்களையும், அக்கால வரலாற்றுச் சூழலையும், வேதாகமத்தின் பிற பகுதிகளில் பெண்கள் செய்த ஊழியங்களையும் ஒன்றாக ஆராய்வது அவசியமாகிறது.

3. இந்த அறிவுரை எபேசு சபைக்கு மட்டும்தானா?

பவுல் இந்த நிருபத்தை எபேசு பகுதியில் ஊழியம் செய்துகொண்டிருந்த தீமோத்தேயுவுக்கு எழுதினார். அக்காலத்தில் எபேசு நகரம் ஆர்தெமிஸ் தேவியின் வழிபாட்டிற்குப் புகழ்பெற்றிருந்தது.

சில வேதாகம அறிஞர்கள், அப்பகுதியில் நிலவிய மத மற்றும் சமூகச் சூழலைக் கருத்தில் கொண்டு பவுலின் அறிவுரையைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று கூறுகின்றனர். குறிப்பிட்ட தவறான போதனைகள் அல்லது சபையில் நிலவிய குழப்பங்களைச் சரிசெய்வதற்காகவே அவர் இந்தக் கட்டுப்பாட்டைக் கூறியிருக்கலாம் என்பதும் அவர்களுடைய விளக்கங்களில் ஒன்றாகும்.

மற்றொரு தரப்பினர், 1 தீமோத்தேயு 2:13–14-ல் பவுல் ஆதியாகமத்தில் இடம்பெறும் ஆதாம், ஏவாள் சம்பவத்தைச் சுட்டிக்காட்டுவதால், இந்த அறிவுரை எபேசு சபைக்கு மட்டுமல்லாமல் சபையின் ஒழுங்கு குறித்த பொதுவான கோட்பாட்டையும் எடுத்துரைக்கிறது என்று கருதுகின்றனர்.

எனவே, இந்த அறிவுரை ஒரு குறிப்பிட்ட சபையின் சூழ்நிலைக்காக மட்டுமே வழங்கப்பட்டதா அல்லது எல்லாக் காலச் சபைகளுக்கும் பொருந்துமா என்பது குறித்து கிறிஸ்தவ இறையியலில் கருத்து வேறுபாடுகள் நிலவுகின்றன.

4. பவுல் கணவன், மனைவியை மட்டுமே குறிப்பிட்டாரா?

மற்றொரு விளக்கம், 1 தீமோத்தேயு 2-ஆம் அதிகாரத்தில் பயன்படுத்தப்படும் கிரேக்கச் சொற்கள் சில சூழல்களில் “கணவன்”, “மனைவி” என்றும், வேறு சூழல்களில் பொதுவாக “ஆண்”, “பெண்” என்றும் பொருள்படக்கூடும் என்பதாகும்.

இதன் அடிப்படையில், பவுல் சபையில் உள்ள எல்லா ஆண்களையும் பெண்களையும் குறிக்கவில்லை; கணவன், மனைவிக்கிடையேயான உறவையே குறிப்பிட்டிருக்கலாம் என்று சிலர் வாதிடுகின்றனர்.

ஆனால், இந்த வசனங்களுக்கு முந்தைய 1 தீமோத்தேயு 2:8–10-ல் ஆண்கள் ஜெபிப்பது மற்றும் பெண்கள் தங்களை ஒழுங்காக அலங்கரிப்பது குறித்த அறிவுரைகள் இடம்பெறுகின்றன. அங்கு பயன்படுத்தப்படும் சொற்கள் பொதுவாக ஆண்களையும் பெண்களையும் குறிக்கின்றன என்று பலர் புரிந்துகொள்கின்றனர்.

எனவே, 11–14 வசனங்களில் மட்டும் பவுல் கணவன், மனைவியைத் தனிப்பட்ட முறையில் குறிப்பிட்டார் என்று முடிவெடுக்க வேண்டுமா என்பது விவாதத்திற்குரியதாகும்.

இந்தப் பகுதியை விளக்கும்போது, மூலமொழிச் சொற்கள், அதிகாரத்தின் முழுச் சூழல் மற்றும் நிருபத்தின் நோக்கம் ஆகியவற்றைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

5. பழைய ஏற்பாட்டில் பெண்கள் தலைமைப் பொறுப்புகளை ஏற்றார்களா?

பெண்கள் சபையில் தலைமைப் பொறுப்புகளை ஏற்கக்கூடாது என்ற கருத்தை ஆராயும்போது, பழைய ஏற்பாட்டில் தேவனால் பயன்படுத்தப்பட்ட பெண்களையும் கவனிக்க வேண்டும்.

மிரியாம்: யாத்திராகமம் 15:20-ல் மிரியாம் தீர்க்கதரிசினி என்று குறிப்பிடப்படுகிறார். இஸ்ரவேல் மக்கள் தேவனைத் துதித்தபோது பெண்களை வழிநடத்தியவராகவும் அவர் காணப்படுகிறார்.

தேபோராள்: நியாயாதிபதிகள் 4:4-ன்படி, தேபோராள் ஒரு தீர்க்கதரிசினியாகவும் இஸ்ரவேலின் நியாயாதிபதியாகவும் இருந்தார். அவர் மக்களுக்கு வழிகாட்டினார்; பாராக்குடன் இணைந்து இஸ்ரவேலின் விடுதலைக்காகச் செயல்பட்டார்.

உல்தாள்: 2 இராஜாக்கள் 22:14–20-ல் உல்தாள் தீர்க்கதரிசினியாகக் குறிப்பிடப்படுகிறார். தேவனுடைய வார்த்தையை அறிந்துகொள்ள விரும்பியவர்களுக்கு அவர் செய்தியை அறிவித்தார்.

இந்தப் பெண்கள் தேவனுடைய திட்டத்தில் முக்கியமான பங்கை வகித்தனர். அவர்களுடைய வாழ்க்கை, பெண்களும் தேவனால் அழைக்கப்பட்டு முக்கியமான ஆவிக்குரிய பணிகளைச் செய்ய முடியும் என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

எனினும், பெண்கள் சபையின் போதகர்களாகப் பணியாற்றலாமா என்ற கேள்விக்கு இந்த உதாரணங்கள் எவ்வாறு பொருந்துகின்றன என்பதில் கிறிஸ்தவ விளக்கங்கள் வேறுபடுகின்றன.

பெண்கள் போதகராகப் பணியாற்றுவதை எதிர்க்கும் பார்வையுடையவர்கள், இஸ்ரவேலின் பழைய ஏற்பாட்டு தலைமைப் பொறுப்புகளையும் புதிய ஏற்பாட்டு சபையின் மூப்பர் அல்லது போதகர் பொறுப்புகளையும் வேறுபடுத்திப் பார்க்கின்றனர்.

பெண்கள் போதகராகப் பணியாற்றலாம் என்று நம்புபவர்கள், தேவன் பெண்களைத் தீர்க்கதரிசிகளாகவும் தலைவர்களாகவும் பயன்படுத்தியிருப்பதை, ஊழியத்தில் பெண்களின் பங்களிப்பை ஆதரிக்கும் முக்கியமான வேதாகமச் சான்றாகக் குறிப்பிடுகின்றனர்.

6. புதிய ஏற்பாட்டில் பிரிஸ்கில்லாளும் பெபேயும் செய்த ஊழியம்

புதிய ஏற்பாட்டிலும் பெண்கள் முக்கியமான ஊழியப் பணிகளில் ஈடுபட்டதற்கான சான்றுகள் உள்ளன.

பிரிஸ்கில்லாள்

அப்போஸ்தலர் 18:24–26-ல் அப்பொல்லோஸ் என்ற பேச்சாற்றலும் வேத அறிவும் கொண்ட மனிதரைக் குறித்து வாசிக்கிறோம்.

அப்பொல்லோஸ் இயேசுவைப் பற்றிப் போதித்துக்கொண்டிருந்தபோது, பிரிஸ்கில்லாளும் அவளுடைய கணவன் ஆக்கில்லாவும் அவரைத் தங்களிடம் அழைத்து, தேவனுடைய வழியை இன்னும் தெளிவாக விளக்கினார்கள்.

இது பிரிஸ்கில்லாள் வேதாகம உண்மைகளை விளக்குவதிலும், பிறருக்கு ஆவிக்குரிய வழிகாட்டுதல் அளிப்பதிலும் பங்காற்றியதை வெளிப்படுத்துகிறது.

ஆனால், பிரிஸ்கில்லாள் ஒரு சபையின் போதகராக இருந்தார் என்று வேதாகமம் நேரடியாகக் குறிப்பிடவில்லை. எனவே, அவர் செய்த ஊழியத்தை இன்றைய போதகர் பொறுப்புடன் எவ்வாறு தொடர்புபடுத்துவது என்பதில் வேறுபட்ட விளக்கங்கள் உள்ளன.

பெபே

ரோமர் 16:1–2-ல் பவுல் பெபே என்ற பெண்ணைப் பாராட்டுகிறார். அவர் கெங்கிரேயா சபையுடன் தொடர்புடைய ஊழியக்காரியாக அல்லது திருத்தொண்டராகக் குறிப்பிடப்படுகிறார்.

பெபே பலருக்கும் உதவியவராகவும், பவுலுக்கும் ஆதரவாக இருந்தவராகவும் அறிமுகப்படுத்தப்படுகிறார்.

இது ஆரம்பகால கிறிஸ்தவச் சபையில் பெண்கள் முக்கியமான சேவைப் பொறுப்புகளை ஏற்றிருந்ததைக் காட்டுகிறது.

எனினும், பெபே சபையின் போதகராக இருந்தார் என்று இந்த வசனம் நேரடியாகக் கூறவில்லை. மேலும், 1 தீமோத்தேயு 3:1–13 மற்றும் தீத்து 1:5–9 ஆகிய பகுதிகளில் மூப்பர் மற்றும் கண்காணிப்பாளர் பொறுப்புகளுக்கான தகுதிகள் விவரிக்கப்படுகின்றன. அந்தப் பொறுப்புகளில் பெண்களின் பங்கு எவ்வாறு புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும் என்பதில் கிறிஸ்தவப் பிரிவுகளிடையே கருத்து வேறுபாடுகள் உள்ளன.

7. ஆதாம், ஏவாள் பற்றிய பவுலின் விளக்கம்

பெண்கள் போதகராகப் பணியாற்றுவதை எதிர்க்கும் விளக்கத்தில் முக்கியமான இடம் பெறுவது 1 தீமோத்தேயு 2:13–14 ஆகும்.

பவுல் இவ்வாறு கூறுகிறார்:

“ஆதாம் முதலாவது உருவாக்கப்பட்டான், பின்பு ஏவாள் உருவாக்கப்பட்டாள். மேலும், ஆதாம் வஞ்சிக்கப்படவில்லை; ஸ்திரீயானவள் வஞ்சிக்கப்பட்டு மீறுதலுக்கு உட்பட்டாள்.” — 1 தீமோத்தேயு 2:13–14

இந்த வசனங்களில் பவுல் ஆதியாகமத்தில் இடம்பெறும் படைப்பின் வரிசையையும், ஏவாள் வஞ்சிக்கப்பட்ட சம்பவத்தையும் குறிப்பிடுகிறார்.

இந்த விளக்கத்தை ஏற்றுக்கொள்ளும் இறையியலாளர்கள், ஆதாம் முதலில் படைக்கப்பட்டதும், ஏவாள் அவனுக்கு ஏற்ற துணையாக உருவாக்கப்பட்டதும் குடும்பத்திலும் சபையிலும் ஆண்களுக்கு வழங்கப்பட்ட தலைமைப் பொறுப்பின் அடிப்படையாகும் என்று கூறுகின்றனர்.

எபேசியர் 5:22–33-ல் கணவன், மனைவிக்கிடையேயான உறவு குறித்து பவுல் கூறும் அறிவுரைகளையும் அவர்கள் இதனுடன் தொடர்புபடுத்துகின்றனர்.

ஆனால், ஏவாள் வஞ்சிக்கப்பட்டதைப் பற்றிய வசனத்தை எல்லாப் பெண்களும் ஆண்களைவிட எளிதில் ஏமாறக்கூடியவர்கள் என்று பொருள்படுத்தக்கூடாது. அந்த வசனம் பெண்களின் அறிவுத்திறனைக் குறைத்து மதிப்பிடுவதற்கான ஆதாரமாகப் பயன்படுத்தப்படக் கூடாது.

பெண்கள் போதகராகப் பணியாற்றுவதற்கு ஆதரவாக இருப்பவர்கள், பவுலின் அறிவுரையை அதன் வரலாற்றுச் சூழல், சபையில் நிலவிய பிரச்சினைகள் மற்றும் புதிய ஏற்பாட்டில் பெண்கள் செய்த ஊழியங்களின் அடிப்படையில் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகின்றனர்.

எனவே, இந்த வசனங்கள் குறித்த விளக்கமே பெண்கள் போதகர் ஊழியத்தில் பங்கெடுக்கலாமா என்ற விவாதத்தின் மையமாக உள்ளது.

8. பெண்கள் ஜெபிக்கவும், தீர்க்கதரிசனம் சொல்லவும், சுவிசேஷம் அறிவிக்கவும் முடியுமா?

பெண்கள் போதகராகப் பணியாற்றுவது குறித்த விவாதம், பெண்கள் எந்தவிதமான ஊழியத்திலும் ஈடுபடக்கூடாது என்று பொருள்படாது.

1 கொரிந்தியர் 11:5-ல், ஜெபிக்கிற அல்லது தீர்க்கதரிசனம் சொல்லுகிற பெண்ணைப் பற்றி பவுல் குறிப்பிடுகிறார். இந்த வசனம் பெண்களின் ஜெபத்தையும் தீர்க்கதரிசன ஊழியத்தையும் அவர் அறிந்திருந்ததை வெளிப்படுத்துகிறது.

1 கொரிந்தியர் 12-ஆம் அதிகாரம் பரிசுத்த ஆவியானவரின் வரங்கள் குறித்து விளக்குகிறது. கலாத்தியர் 5:22–23 ஆவியின் கனிகளைப் பற்றிப் போதிக்கிறது.

மேலும், மத்தேயு 28:19–20-ல் இயேசு தமது சீடர்களுக்கு எல்லா ஜாதிகளிடத்திலும் சென்று சீஷர்களை உருவாக்கும்படி கட்டளையிடுகிறார். அப்போஸ்தலர் 1:8-ல் பரிசுத்த ஆவியானவரின் வல்லமையைப் பெற்று சாட்சிகளாக இருப்பதைப் பற்றிக் கூறப்படுகிறது.

இந்த வேதப்பகுதிகள் கிறிஸ்தவ ஊழியத்தில் சாட்சி பகர்தல், ஜெபித்தல், பிறருக்கு உதவுதல், விசுவாசத்தில் வளரச் செய்தல் ஆகியவை முக்கியமானவை என்பதை வெளிப்படுத்துகின்றன.

பெண்கள் போதகராகப் பணியாற்றுவதை எதிர்க்கும் பார்வையுடையவர்கள், பெண்கள் இந்த ஊழியங்களில் ஈடுபடலாம் என்றாலும், ஆண்களுக்கு மேலான சபையின் போதனை அதிகாரத்தை ஏற்கக்கூடாது என்று வேறுபடுத்திக் கூறுகின்றனர்.

மறுபுறம், பெண்கள் போதகராகப் பணியாற்றலாம் என்று நம்புபவர்கள், பெண்களுக்கு வழங்கப்பட்ட ஆவிக்குரிய வரங்களையும், ஆரம்பகாலச் சபையில் அவர்கள் செய்த ஊழியங்களையும் கருத்தில் கொண்டு, போதகர் பொறுப்பையும் அவர்களால் ஏற்க முடியும் என்று வாதிடுகின்றனர்.

9. பெண்கள் மற்ற பெண்களுக்கும் குழந்தைகளுக்கும் போதிக்கலாமா?

தீத்து 2:3–5-ல், வயதான பெண்கள் நல்லவற்றைப் போதிக்கிறவர்களாக இருக்க வேண்டும் என்றும், இளம் பெண்களுக்கு அறிவுரை வழங்க வேண்டும் என்றும் பவுல் குறிப்பிடுகிறார்.

இது பெண்கள் பிற பெண்களின் ஆவிக்குரிய வளர்ச்சியில் முக்கியமான பங்கை வகிக்க முடியும் என்பதைக் காட்டுகிறது.

அதேபோல், குழந்தைகளுக்கு வேதாகமக் கதைகளைப் போதித்தல், சிறுவர் ஊழியத்தில் ஈடுபடுதல், ஜெபக் கூட்டங்களை நடத்துதல், சுவிசேஷப் பணிகளில் பங்கேற்றல், துன்பப்படுவோருக்கு உதவுதல் போன்ற பணிகளில் பெண்கள் முக்கியமான பங்களிப்பைச் செய்ய முடியும்.

பெண்கள் போதகராகப் பணியாற்றுவதை எதிர்க்கும் விளக்கத்தின்படி, பெண்கள் மற்ற பெண்களுக்கும் குழந்தைகளுக்கும் போதிக்கலாம்; ஆனால் வயது வந்த ஆண்கள்மீது சபையின் போதனை அதிகாரத்தைச் செலுத்தக்கூடாது.

இருப்பினும், பெண்கள் போதகராகப் பணியாற்றுவதற்கு ஆதரவாக இருக்கும் சபைகள், வேதாகமத்தின் பிற பகுதிகளையும் கருத்தில் கொண்டு, பெண்களின் போதனை மற்றும் தலைமைப் பணிகளுக்கு விரிவான இடமளிக்கின்றன.

10. பெண்கள் போதகராகப் பணியாற்றுவது குறித்து கிறிஸ்தவ சபைகளில் ஏன் கருத்து வேறுபாடு உள்ளது?

இந்தக் கேள்விக்கு எல்லாக் கிறிஸ்தவப் பிரிவுகளும் ஒரே பதிலை வழங்குவதில்லை.

சில சபைகள், 1 தீமோத்தேயு 2:11–14-ஐ எல்லாக் காலங்களுக்கும் பொருந்தும் அறிவுரையாகக் கருதி, ஆண்களுக்கான சபையின் முதன்மையான போதனை மற்றும் தலைமைப் பொறுப்புகளை ஆண்களுக்கே வழங்குகின்றன.

மற்ற சபைகள், இந்த வசனத்தை முதல் நூற்றாண்டின் குறிப்பிட்ட சமூக மற்றும் சபைச் சூழலுடன் தொடர்புபடுத்திப் புரிந்துகொள்கின்றன. அவர்கள் புதிய ஏற்பாட்டில் பெண்கள் செய்த ஊழியங்களையும், பரிசுத்த ஆவியானவரின் வரங்களையும் கருத்தில் கொண்டு, பெண்களும் போதகராகவும் சபைத் தலைவர்களாகவும் பணியாற்றலாம் என்று நம்புகின்றனர்.

இரு தரப்பினரும் தங்களுடைய விளக்கங்களுக்கு வேதாகம ஆதாரங்களை முன்வைக்கின்றனர். எனவே, இந்த விவாதத்தை அணுகும்போது ஒரு வசனத்தை மட்டும் தனியாகப் பயன்படுத்தாமல், வேதாகமத்தின் முழுச் செய்தி, அதன் வரலாற்றுச் சூழல் மற்றும் சம்பந்தப்பட்ட பகுதிகளின் நோக்கம் ஆகியவற்றை ஆராய்வது முக்கியம்.

முடிவுரை

பெண்கள் போதகராகப் பணியாற்றலாமா என்ற கேள்வி, வேதாகம விளக்கம் மற்றும் சபையின் தலைமை அமைப்பு தொடர்பான முக்கியமான இறையியல் விவாதமாகும்.

1 தீமோத்தேயு 2:11–14-ல் பவுல் கூறியுள்ள அறிவுரையை அடிப்படையாகக் கொண்டு, சில கிறிஸ்தவ சபைகள் பெண்கள் ஆண்களுக்கு மேலான போதனை அதிகாரத்தை ஏற்கக்கூடாது என்று நம்புகின்றன. மற்ற சபைகள், அந்த வசனத்தின் வரலாற்றுச் சூழலையும், புதிய ஏற்பாட்டில் பெண்கள் செய்த ஊழியங்களையும் கருத்தில் கொண்டு வேறுபட்ட முடிவுக்கு வருகின்றன.

மிரியாம், தேபோராள், உல்தாள், பிரிஸ்கில்லாள், பெபே போன்ற பெண்கள் வேதாகமத்தில் முக்கியமான பங்களிப்புகளைச் செய்துள்ளனர். அவர்களுடைய வாழ்க்கை, தேவனுடைய பணியில் பெண்களுக்கும் முக்கிய இடம் உண்டு என்பதை நினைவூட்டுகிறது.

பெண்கள் போதகராகப் பணியாற்றுவது குறித்த முடிவுக்கு வரும்போது, வேதாகம வசனங்களை நேர்மையாக ஆராய்வதும், மாறுபட்ட விளக்கங்களைப் புரிந்துகொள்வதும், பெண்களின் ஆவிக்குரிய வரங்களையும் ஊழியப் பங்களிப்புகளையும் மதிப்பதும் அவசியம்.

ஆண்களாக இருந்தாலும் பெண்களாக இருந்தாலும், கிறிஸ்தவ ஊழியத்தின் நோக்கம் தேவனை மகிமைப்படுத்துவதும், சுவிசேஷத்தை அறிவிப்பதும், விசுவாசிகளை ஆவிக்குரிய வளர்ச்சியில் வழிநடத்துவதுமாகும்.