அப்போஸ்தலர் 8:26–40ஆம் வசனங்களில், எத்தியோப்பிய மந்திரியின் மனமாற்றத்தைப் பற்றிய ஒரு முக்கியமான வேதாகமச் சம்பவத்தை நாம் காண்கிறோம். உயர்ந்த பதவியில் இருந்த ஆப்பிரிக்க அதிகாரியான அவர், சுவிசேஷகராகிய பிலிப்புவைச் சந்தித்ததன் மூலம் தனது வாழ்க்கையில் ஒரு முக்கியமான மாற்றத்தை அனுபவித்தார்.
அவருடைய பெயர் வேதாகமத்தில் குறிப்பிடப்படவில்லை. அவரைப் பற்றிய பதிவு சில வசனங்களில் மட்டுமே இருந்தாலும், ஆரம்பகால கிறிஸ்தவத்தின் வளர்ச்சியில் அவர் முக்கியமான இடத்தைப் பெற்றுள்ளார். அவருடைய வாழ்க்கை விசுவாசம், தாழ்மை, தேவனை அறிந்துகொள்ளும் ஆர்வம் மற்றும் எல்லா மக்களையும் தேவன் நேசிக்கிறார் என்ற உண்மையை நமக்குக் கற்றுக்கொடுக்கிறது.
எத்தியோப்பிய மந்திரி யார்?
அப்போஸ்தலர் 8:27ன்படி, அவர் எத்தியோப்பிய ராணியான கந்தாகேவின் பொக்கிஷங்களுக்குப் பொறுப்பான உயரதிகாரியாக இருந்தார். அரசவையில் முக்கியமான பொறுப்பையும் அதிகாரத்தையும் பெற்றிருந்தார்.
வேதாகமத்தில் குறிப்பிடப்படும் எத்தியோப்பியா, இன்றைய எத்தியோப்பிய நாட்டை மட்டும் குறிக்கவில்லை. அக்காலத்தில் இந்தப் பெயர் எகிப்துக்குத் தெற்கே அமைந்திருந்த பகுதிகளைக் குறித்தது. இங்கு அது பொதுவாக நூபியா அல்லது பண்டைய கூஷ் ராஜ்யத்துடன் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது. இப்பகுதி இன்றைய சூடான் நாட்டின் பகுதிகளை உள்ளடக்கியிருந்தது.
கந்தாகே என்பது ஒரு தனிப்பட்ட பெயர் அல்ல; கூஷ் ராஜ்யத்தின் ராணிகள் அல்லது அரச தாய்மார்களுக்குப் பயன்படுத்தப்பட்ட அரச பட்டமாகும்.
எனவே, எத்தியோப்பிய மந்திரி சாதாரணப் பயணி அல்ல. தனித்த அரசியல் அமைப்பும் அரச மரபுகளும் கொண்ட ஓர் ஆப்பிரிக்க ராஜ்யத்தின் முக்கிய அதிகாரியாக அவர் இருந்தார்.
அவர் மந்திரியாக இருந்ததோடு, தேவனை அறிந்துகொள்ள வேண்டும் என்ற ஆழமான ஆர்வத்தையும் கொண்டிருந்தார்.
அவர் யூத மதத்தைத் தழுவியவரா, இஸ்ரவேலின் தேவனைத் தொழுதுகொண்ட புறஜாதியினருள் ஒருவரா அல்லது யூதப் பின்னணியைக் கொண்டவரா என்பது தெளிவாகத் தெரியவில்லை. ஆனால், அவர் தேவனை உண்மையாகத் தேடிக்கொண்டிருந்தார் என்பதை வேதாகமப் பதிவு காட்டுகிறது.
1. தேவனை அறிந்துகொள்ளும் ஆர்வம் வேண்டும்
எத்தியோப்பிய மந்திரி தேவனைத் தொழுதுகொள்வதற்காக எருசலேமுக்குச் சென்றிருந்தார். அங்கிருந்து தனது நாட்டிற்குத் திரும்பும்போதும் வேதவசனங்களை வாசித்துக்கொண்டிருந்தார்.
அப்போஸ்தலர் 8:28 கூறுகிறது:
“அவன் தன் இரதத்தில் உட்கார்ந்து, ஏசாயா தீர்க்கதரிசியின் ஆகமத்தை வாசித்துக்கொண்டிருந்தான்.”
அவர் உயர்ந்த பதவியில் இருந்தார். அரசாங்கப் பொறுப்புகளும் வேலைகளும் அவருக்கு இருந்திருக்கும். இருந்தாலும், தேவனை அறிந்துகொள்வதற்கும் அவருடைய வார்த்தையை வாசிப்பதற்கும் நேரம் ஒதுக்கினார்.
நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடம்:
நம்முடைய வாழ்க்கையில் வேலை, குடும்பம், பணம், பொறுப்புகள் என்று பல காரியங்கள் இருக்கலாம். ஆனால், தேவனை அறிந்துகொள்வதற்கும் வேதாகமத்தை வாசிப்பதற்கும் நாம் முக்கியத்துவம் கொடுக்க வேண்டும்.
தேவனுடைய வார்த்தையை வாசிப்பது மட்டுமல்ல, அதைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொண்டு நம்முடைய வாழ்க்கையில் பின்பற்றவும் முயற்சி செய்ய வேண்டும்.
2. தாழ்மையுடன் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்
எத்தியோப்பிய மந்திரி ஏசாயா தீர்க்கதரிசியின் புத்தகத்தை வாசித்துக்கொண்டிருந்தபோது, பரிசுத்த ஆவியானவர் பிலிப்புவை அந்த இரதத்திற்குச் செல்லும்படி வழிநடத்தினார்.
பிலிப்பு அருகில் சென்று, “நீர் வாசிக்கிறவைகளின் கருத்து உமக்குத் தெரியுமா?” என்று கேட்டார்.
அதற்கு அந்த மந்திரி:
“ஒருவன் எனக்குக் காட்டாவிட்டால் அது எனக்கு எப்படித் தெரியும்?” என்று பதிலளித்தார் (அப்போஸ்தலர் 8:31).
அவர் உயர்ந்த பதவியில் இருந்தவர். பல பொறுப்புகளை வகித்தவர். இருந்தாலும், தனக்குத் தெரியாததைத் தெரிந்ததுபோல் காட்டவில்லை. வேதவசனத்தைப் புரிந்துகொள்ள தனக்கு உதவி தேவை என்பதைத் தாழ்மையுடன் ஒப்புக்கொண்டார்.
நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடம்:
நமக்கு எவ்வளவு அறிவு இருந்தாலும், எல்லாவற்றையும் அறிந்தவர்கள் என்று நினைக்கக்கூடாது.
வேதாகமத்தை வாசிக்கும்போது புரியாத பகுதிகள் இருந்தால், தேவனிடம் ஞானத்தைக் கேட்க வேண்டும். வேதாகமத்தை நன்கு அறிந்தவர்களிடம் விளக்கம் கேட்கவும் தயங்கக்கூடாது.
தாழ்மை என்பது நமக்குத் தெரியாததை ஒப்புக்கொண்டு, உண்மையைக் கற்றுக்கொள்ளத் தயாராக இருப்பதாகும்.
3. இயேசுவே வேதாகமத்தின் மையம் என்பதை அறிந்துகொள்ள வேண்டும்
எத்தியோப்பிய மந்திரி ஏசாயா 53:7–8 வசனங்களை வாசித்துக்கொண்டிருந்தார். அந்தப் பகுதியில், அடிக்கப்படுவதற்குக் கொண்டுபோகப்படும் ஆட்டுக்குட்டியைப் போன்றும், அநியாயமாகத் தீர்ப்பளிக்கப்பட்டும் துன்பப்படுகிற ஒருவரைப் பற்றியும் கூறப்பட்டுள்ளது.
அந்தத் தீர்க்கதரிசனம் யாரைக் குறிக்கிறது என்று அவர் பிலிப்புவிடம் கேட்டார்.
அப்பொழுது பிலிப்பு அந்த வேதப்பகுதியிலிருந்தே தொடங்கி, இயேசுவைப் பற்றிய நற்செய்தியை அவருக்கு அறிவித்தார் (அப்போஸ்தலர் 8:34–35).
கிறிஸ்தவர்கள் இந்த வேதப்பகுதியை இயேசு கிறிஸ்துவின் பாடுகள் மற்றும் மரணத்துடன் தொடர்புபடுத்திப் புரிந்துகொள்கிறார்கள்.
மனிதர்களின் பாவங்களுக்காக இயேசு தம்மை ஒப்புக்கொடுத்து, சிலுவையில் மரித்தார். அவர்மூலம் நாம் தேவனுடன் ஒப்புரவாகும் வழி திறக்கப்பட்டது என்பதே சுவிசேஷத்தின் மையச் செய்தியாகும்.
நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடம்:
வேதாகமத்தை வாசிக்கும்போது அதன் உண்மையான அர்த்தத்தை அறிந்துகொள்ள வேண்டும். இயேசு கிறிஸ்துவையும் அவர் நமக்காகச் செய்த இரட்சிப்பின் செயலையும் புரிந்துகொள்ள முயற்சி செய்ய வேண்டும்.
தேவனுடைய வார்த்தை நம்முடைய அறிவை அதிகரிப்பதற்காக மட்டுமல்ல; நம்முடைய விசுவாசத்தை வளர்த்து, நம்முடைய வாழ்க்கையை மாற்றுவதற்காகவும் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.
4. கேட்ட சுவிசேஷத்தின்படி விசுவாசத்துடன் செயல்பட வேண்டும்
பிலிப்பு இயேசுவைப் பற்றிய நற்செய்தியை அறிவித்தபின், அவர்கள் வழியில் தண்ணீர் இருந்த ஓர் இடத்திற்கு வந்தார்கள்.
அப்பொழுது எத்தியோப்பிய மந்திரி:
“இதோ, தண்ணீர் இருக்கிறதே; நான் ஞானஸ்நானம் பெறுவதற்குத் தடையென்ன?” என்று கேட்டார் (அப்போஸ்தலர் 8:36).
சில பழமையான வேதாகமக் கையெழுத்துப் பிரதிகளில், அடுத்த வசனமாகக் குறிப்பிடப்படும் அப்போஸ்தலர் 8:37லும் ஒரு உரையாடல் இடம்பெறுகிறது. அதில், முழு இருதயத்தோடும் விசுவாசித்தால் ஞானஸ்நானம் பெறலாம் என்று பிலிப்பு கூறுவதாகவும், இயேசு கிறிஸ்து தேவனுடைய குமாரன் என்று மந்திரி அறிக்கை செய்வதாகவும் உள்ளது.
பின்னர் இரதத்தை நிறுத்தும்படி அவர் கட்டளையிட்டார். பிலிப்பு அவருக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுத்தார்.
அதற்குப் பிறகு கர்த்தருடைய ஆவியானவர் பிலிப்புவை அங்கிருந்து எடுத்துக்கொண்டார். எத்தியோப்பிய மந்திரி மகிழ்ச்சியுடன் தனது பயணத்தைத் தொடர்ந்தார் என்று அப்போஸ்தலர் 8:39 கூறுகிறது.
நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடம்:
தேவனுடைய வார்த்தையைக் கேட்பது மட்டும் போதாது. அதன்படி விசுவாசித்து, தேவனுக்குக் கீழ்ப்படிந்து செயல்பட வேண்டும்.
எத்தியோப்பிய மந்திரி நற்செய்தியைக் கேட்டார்; அதை விசுவாசத்துடன் ஏற்றுக்கொண்டு ஞானஸ்நானம் பெற்றார்.
நாமும் தேவனுடைய வார்த்தையை அறிந்துகொள்வதோடு நின்றுவிடாமல், அதன்படி வாழ வேண்டும்.
5. ஒருவருக்கு சுவிசேஷம் அறிவிப்பதும் முக்கியமான ஊழியம்
பிலிப்புவின் வாழ்க்கையிலிருந்தும் நாம் ஒரு முக்கியமான பாடத்தைக் கற்றுக்கொள்ளலாம்.
எத்தியோப்பிய மந்திரியைச் சந்திப்பதற்கு முன்பாகவே, கர்த்தருடைய தூதன் பிலிப்புவை எருசலேமிலிருந்து காசாவுக்குச் செல்லும் வனாந்தர வழிக்குப் போகும்படி அறிவுறுத்தினார். பின்னர் பரிசுத்த ஆவியானவரும் அந்த இரதத்தை அணுகும்படி அவரை வழிநடத்தினார்.
பிலிப்பு தேவனுக்குக் கீழ்ப்படிந்து அந்த மனிதரிடம் சென்றார். அவர் வாசித்துக்கொண்டிருந்த வேதப்பகுதியை விளக்கி, இயேசுவைப் பற்றிய நற்செய்தியை அறிவித்தார்.
அந்தச் சந்திப்பின் மூலம் ஒரு மனிதரின் வாழ்க்கையில் முக்கியமான மாற்றம் ஏற்பட்டது.
சில நேரங்களில், அதிகமான மக்களைச் சென்றடைய வேண்டும் என்பதில் நாம் கவனம் செலுத்தும்போது, ஒரே ஒருவரிடம் சுவிசேஷத்தைப் பகிர்ந்துகொள்வதன் முக்கியத்துவத்தை மறந்துவிடலாம்.
ஆனால், ஒருவருடன் நடைபெறும் ஓர் உரையாடல்கூட அவரது வாழ்க்கையை மாற்றுவதற்கான கருவியாக தேவனால் பயன்படுத்தப்படலாம்.
நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடம்:
தேவன் நம்மை வழிநடத்தும்போது அவருக்குக் கீழ்ப்படிய வேண்டும். நம்மைச் சுற்றியுள்ளவர்கள் தேவனை அறிந்துகொள்ள உதவ வேண்டும்.
ஒருவருக்கு வேதாகமத்தை விளக்குவது, இயேசுவின் அன்பைப் பகிர்ந்துகொள்வது, தேவையான நேரத்தில் ஆறுதல் கூறுவது போன்ற எளிய செயல்களைக்கூட தேவன் பயன்படுத்த முடியும்.
6. சுவிசேஷம் எல்லா மக்களுக்கும் உரியது
எத்தியோப்பிய மந்திரியின் மனமாற்றம், சுவிசேஷம் ஒரு குறிப்பிட்ட நாட்டினருக்கோ இனத்தினருக்கோ மட்டுமே உரியது அல்ல என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது.
இயேசு தம்முடைய சீடர்களிடம், எருசலேமிலும் யூதேயா முழுவதிலும் சமாரியாவிலும் பூமியின் கடைசிபரியந்தமும் தமக்குச் சாட்சிகளாக இருக்க வேண்டும் என்று கூறினார் (அப்போஸ்தலர் 1:8).
ஆரம்பகாலத் திருச்சபை வளர்ந்தபோது, சுவிசேஷம் பல்வேறு நாடுகள், கலாசாரங்கள் மற்றும் சமூகப் பின்னணிகளைக் கொண்ட மக்களிடம் சென்றடைந்தது. எத்தியோப்பிய மந்திரியின் அனுபவம் இந்த விரிவாக்கத்தின் முக்கியமான எடுத்துக்காட்டாகும்.
அவர் ஆப்பிரிக்காவைச் சேர்ந்தவர். வேறொரு நாட்டின் அரசவையில் உயர்ந்த பதவியில் இருந்தவர். ஆனால், இயேசுவின் நற்செய்தியை ஏற்றுக்கொள்வதற்கு அவர் தனது இன அடையாளத்தை அல்லது சமூகப் பின்னணியை விட்டுவிட வேண்டியிருக்கவில்லை.
கலாத்தியர் 3:28 கூறுகிறது:
“யூதனென்றும் கிரேக்கனென்றும் இல்லை; அடிமையென்றும் சுயாதீனனென்றும் இல்லை; ஆணென்றும் பெண்ணென்றும் இல்லை; நீங்கள் எல்லாரும் கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் ஒன்றாயிருக்கிறீர்கள்.”
தேவனுடைய இரட்சிப்பு தேசியம், இனம் அல்லது சமூக அந்தஸ்து ஆகியவற்றால் கட்டுப்படுத்தப்படுவதில்லை. இயேசு கிறிஸ்துவை அறிந்துகொள்ளும் அழைப்பு எல்லா மக்களுக்கும் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.
7. ஆப்பிரிக்காவுக்கும் ஆரம்பகால கிறிஸ்தவ வரலாற்றுக்கும் தொடர்பு உண்டு
எத்தியோப்பிய மந்திரி ஞானஸ்நானம் பெற்ற பிறகு என்ன நடந்தது என்பதை வேதாகமம் விரிவாகக் கூறவில்லை. அவர் மகிழ்ச்சியுடன் தனது வழியில் சென்றார் என்று மட்டுமே அப்போஸ்தலர் 8:39 பதிவு செய்கிறது.
ஆனால், பிற்கால கிறிஸ்தவ மரபுகளின்படி, அவர் தனது நாட்டிற்குத் திரும்பி மக்களிடம் சுவிசேஷத்தைப் பகிர்ந்துகொண்டதாக நம்பப்படுகிறது. எத்தியோப்பிய திருச்சபை மரபு அவரை எத்தியோப்பியாவில் கிறிஸ்தவத்தை அறிவித்த முதல் மிஷனரியாகக் கருதுகிறது.
இருப்பினும், அவர் தனது நாட்டிற்குத் திரும்பி எவ்வாறு ஊழியம் செய்தார் என்பது வேதாகமத்தில் உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை. மேலும், இன்றைய எத்தியோப்பியாவின் வடக்குப் பகுதிகளையும் எரித்திரியாவையும் உள்ளடக்கிய அக்சும் ராஜ்யத்தில் கிறிஸ்தவம் அரச மதமாக நிறுவப்பட்டது நான்காம் நூற்றாண்டில்தான்.
இந்த வேறுபாட்டை அறிந்துகொள்வது முக்கியம்.
ஐரோப்பிய மிஷனரிகள் ஆப்பிரிக்காவுக்குச் செல்வதற்கு பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே, ஆப்பிரிக்காவைச் சேர்ந்த ஒருவர் வேதாகமத்தை அறிந்துகொண்டு இயேசு கிறிஸ்துவின் விசுவாசத்தை ஏற்றுக்கொண்ட சம்பவத்தை வேதாகமம் பதிவு செய்துள்ளது.
கிறிஸ்தவ வரலாறு ஐரோப்பாவை மட்டும் சார்ந்தது அல்ல. ஆப்பிரிக்க மக்களும் அதன் ஆரம்பகால வரலாற்றில் இடம்பெற்றுள்ளனர்.
முடிவுரை: மகிழ்ச்சியுடன் சென்ற மனிதர்
எத்தியோப்பிய மந்திரியின் வாழ்க்கை நமக்கு விசுவாசம், தாழ்மை, தேவனுடைய வார்த்தையை அறிந்துகொள்ளும் ஆர்வம் மற்றும் கீழ்ப்படிதல் ஆகியவற்றைக் கற்றுக்கொடுக்கிறது.
அவர் தேவனைத் தொழுதுகொள்ள எருசலேமுக்குச் சென்றார். திரும்பி வரும் வழியில் வேதாகமத்தை வாசித்தார். அதன் அர்த்தத்தை அறிந்துகொள்ள உதவி கேட்டார். இயேசுவைப் பற்றிய நற்செய்தியைக் கேட்டார். விசுவாசித்து ஞானஸ்நானம் பெற்றார்.
அவருடைய வாழ்க்கையில் நிகழ்ந்த இந்தச் சந்திப்பு, தேவனுடைய வார்த்தை ஒரு மனிதரின் வாழ்க்கையை எவ்வாறு மாற்ற முடியும் என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது.
அவர் பின்னர் எத்தனை பேருக்கு நற்செய்தியை அறிவித்தார் என்பது நமக்குத் தெரியாது. அவருடைய வாழ்க்கையில் அதன் தாக்கம் எவ்வளவு பெரியதாக இருந்தது என்பதையும் வேதாகமம் விவரிக்கவில்லை.
ஆனால், அவர் மகிழ்ச்சியுடன் தனது பயணத்தைத் தொடர்ந்தார் என்ற செய்தி நமக்குக் கிடைக்கிறது.
இன்று நாம் சிந்திக்க வேண்டிய கேள்விகள்:
- தேவனை அறிந்துகொள்ள நாம் உண்மையாக ஆர்வம் காட்டுகிறோமா?
- வேதாகமத்தைத் தாழ்மையுடன் வாசித்து, அதன் அர்த்தத்தைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சி செய்கிறோமா?
- தேவனுடைய வார்த்தையைக் கேட்ட பிறகு, அதன்படி செயல்படுகிறோமா?
- நம்மைச் சுற்றியுள்ளவர்களிடம் இயேசுவின் அன்பையும் சுவிசேஷத்தையும் பகிர்ந்துகொள்கிறோமா?
எத்தியோப்பிய மந்திரியின் வாழ்க்கை நமக்கு ஓர் அழைப்பை விடுக்கிறது: தேவனை ஆர்வத்துடன் தேடுவோம்; அவருடைய வார்த்தையைத் தாழ்மையுடன் கற்றுக்கொள்வோம்; விசுவாசத்துடன் அவருக்குக் கீழ்ப்படிவோம். ஏனெனில், நாம் எங்கிருந்து வந்திருந்தாலும், தேவனுடைய கிருபையைப் பெறுவதற்கான அழைப்பு இயேசு கிறிஸ்துவின் மூலம் அனைவருக்கும் திறந்திருக்கிறது.