“கர்த்தர் உன்னை அபிஷேகம் பண்ணி, தமது ஜனமாகிய இஸ்ரவேலின்மேல் தலைவனாக வைத்திருக்கிறார்.”
— 1 சாமுவேல் 10:1
இஸ்ரவேலுக்கு ஒரு ராஜா வேண்டும் என்று மக்கள் கேட்டார்கள்.
அதுவரை இஸ்ரவேலின் அரசன் மனிதன் அல்ல — கர்த்தரே அவர்களின் ராஜா.
ஆனால் மற்ற தேசங்களைப் போல தங்களுக்கும் ஒரு ராஜா வேண்டும் என்று இஸ்ரவேலர்கள் கேட்டார்கள்.
அப்போது தேவன் தேர்ந்தெடுத்த மனிதன் தான் சவுல்.
அவன் சாதாரண மனிதனாகத் தொடங்கி, இஸ்ரவேலின் முதல் ராஜாவானான்.
ஆனால் அவனுடைய வாழ்க்கை ஒரு மிகப்பெரிய உண்மையைச் சொல்கிறது:
ராஜாவாக உயர்வது பெரிய விஷயம்; ஆனால் அந்த உயரத்தில் தேவனுக்குக் கீழ்ப்படிந்து நிலைத்திருப்பது அதைவிட பெரியது.
யார் இந்த சவுல்?
சவுல் பென்யமீன் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவர்.
அவருடைய தந்தையின் பெயர் கீஸ்.
சவுலைப் பற்றி வேதாகமம் சொல்லும் ஒரு முக்கியமான விஷயம்:
“அவனைவிட அழகான மனுஷன் இஸ்ரவேல் புத்திரரில் ஒருவனும் இல்லை; அவன் ஜனங்களெல்லாரிலும் தோளுக்கு மேலாக உயர்ந்திருந்தான்.”
— 1 சாமுவேல் 9:2
அதாவது சவுல் உயரமானவரும், பார்ப்பதற்கு கம்பீரமானவருமாக இருந்தார்.
ஆனால் சவுல் ஆரம்பத்தில் ராஜாவாக வேண்டும் என்று தேடி ஓடியவர் அல்ல.
காணாமல் போன கழுதைகள்… ராஜாவைத் தேடிய பயணம்
ஒருநாள் சவுலின் தந்தையான கீஸின் கழுதைகள் காணாமல் போயின.
அவற்றைத் தேடி சவுல் தன் வேலைக்காரனுடன் புறப்பட்டான்.
பல இடங்களில் தேடியும் கழுதைகள் கிடைக்கவில்லை.
இறுதியில் அவர்கள் சாமுவேல் தீர்க்கதரிசியிடம் செல்ல முடிவு செய்தார்கள்.
சவுலுக்கு தெரியாது…
அவன் தேடிச் சென்றது கழுதைகளை.
ஆனால் தேவன் அவனை அழைத்துச் சென்றது ராஜ்யத்தை நோக்கி!
சாமுவேலிடம் வருவதற்கு முன்பே தேவன் அவரிடம்,
“நாளை இதே நேரத்தில் பென்யமீன் தேசத்திலிருந்து ஒரு மனுஷனை உன்னிடத்தில் அனுப்புவேன்; அவனை நீ அபிஷேகம் பண்ணுவாய்” என்று கூறியிருந்தார்.
— 1 சாமுவேல் 9:16
🫗 சாமுவேல் சவுலை அபிஷேகம் செய்தார்
சாமுவேல் சவுலின் தலையில் எண்ணெய் ஊற்றி அவனை ராஜாவாக அபிஷேகம் செய்தார்.
அதன் பிறகு சவுல் ராஜாவாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
ஆனால் சவுலின் ஆரம்பத்தில் ஒரு வித்தியாசமான பணிவு இருந்தது.
அவர்:
“நான் இஸ்ரவேலின் கோத்திரங்களில் சிறியதான பென்யமீன் கோத்திரத்தானல்லவா? என் குடும்பம் பென்யமீன் கோத்திரத்தின் குடும்பங்களில் எல்லாவற்றிலும் சிறியதல்லவா?” என்று கேட்டார்.
— 1 சாமுவேல் 9:21
ஒருகாலத்தில் தன்னை சிறியவன் என்று நினைத்த மனிதன்…
இப்போது முழு இஸ்ரவேலுக்கும் ராஜா!
முதல் பெரிய வெற்றி
சவுலின் ராஜ்யத்தின் தொடக்கத்தில், அம்மோனியர்களின் ராஜாவான நாகாஸ் யாபேசு நகரத்தை முற்றுகையிட்டான்.
அப்போது சவுலின் மேல் தேவனுடைய ஆவி பலமாக இறங்கியது.
அவர் இஸ்ரவேலர்களை ஒன்று திரட்டி, அம்மோனியர்களுக்கு எதிராகப் போரிட்டார்.
அவர்களுக்கு மிகப்பெரிய வெற்றியை தேவன் கொடுத்தார்.
— 1 சாமுவேல் 11
சவுல் ஒரு வீரரான ராஜாவாகத் தோன்றினார்.
ஆனால் உண்மையான சோதனைகள் இன்னும் வரவில்லை.
கீழ்ப்படியாமையின் முதல் பெரிய தவறு
பெலிஸ்தியர்களுடன் போர் நடக்க இருந்தது.
சாமுவேல் குறிப்பிட்ட நேரத்தில் வந்து பலி செலுத்துவதாகக் கூறியிருந்தார்.
ஆனால் சாமுவேல் தாமதித்தார்.
சவுலுடன் இருந்த மக்கள் பயந்து சிதறத் தொடங்கினர்.
அப்போது சவுல் காத்திருக்காமல் தானே சர்வாங்க தகனபலியைச் செலுத்தினார்.
அவர் பலியைச் செலுத்தி முடித்த உடனே சாமுவேல் வந்தார்.
சாமுவேல் சவுலிடம்:
“நீர் புத்தியில்லாமல் செய்தீர்; உம்முடைய தேவனாகிய கர்த்தர் உமக்குக் கட்டளையிட்ட கட்டளையை கைக்கொள்ளவில்லை.” என்றார்.
— 1 சாமுவேல் 13:13
இந்த ஒரு சம்பவம் சவுலின் வாழ்க்கையில் பெரிய திருப்பமாக அமைந்தது.
அமலேக்கியர்களின் விஷயத்தில் முழுமையான கீழ்ப்படிதல் இல்லை
பின்னர் தேவன் சவுலுக்கு அமலேக்கியர்களுக்கு எதிராகப் போகும்படி கட்டளையிட்டார்.
கட்டளை தெளிவாக இருந்தது.
ஆனால் சவுல் முழுமையாக கீழ்ப்படியவில்லை.
அவர் அமலேக்கிய ராஜாவான ஆகாகை உயிரோடு விட்டார்; மேலும் சிறந்த ஆடுமாடுகளையும் வைத்துக்கொண்டார்.
சவுல் தான் கீழ்ப்படியவில்லை என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளாமல், பலி செலுத்துவதற்காக அவற்றை வைத்ததாக விளக்கம் கூறினார்.
அப்போது சாமுவேல் கூறிய வார்த்தைகள் மிகவும் முக்கியமானவை:
“இதோ, பலியைவிடக் கீழ்ப்படிதல் உத்தமம்.”
— 1 சாமுவேல் 15:22
பின்னர் சாமுவேல்:
“கர்த்தருடைய வார்த்தையை நீ புறக்கணித்தபடியினால், அவர் உன்னை ராஜாவாக இருப்பதையும் புறக்கணித்தார்.”
— 1 சாமுவேல் 15:23
சவுலிடம் ராஜ பதவி இருந்தது.
ஆனால் தேவனுடைய வார்த்தைக்கு கீழ்ப்படிதல் குறைந்துகொண்டே போனது.
அங்கேதான் தாவீது வந்தார்
சவுலை தேவன் நிராகரித்த பிறகு, சாமுவேல் பெத்லகேமுக்குச் சென்று தாவீதை அபிஷேகம் செய்தார்.
தாவீது இன்னும் இளம் மேய்ப்பன்.
சவுலுக்கு தெரியாது…
தனக்குப் பிறகு இஸ்ரவேலின் ராஜாவாக இருப்பவனை தேவன் ஏற்கனவே தேர்ந்தெடுத்துவிட்டார்.
தாவீது கோலியாத்தை வீழ்த்தியபோது, மக்கள்:
“சவுல் கொன்றது ஆயிரம், தாவீது கொன்றது பதினாயிரம்” என்று பாடினர்.
அந்த நாளிலிருந்து சவுலின் இருதயத்தில் பொறாமை வளரத் தொடங்கியது.
ராஜா… ஆனால் தாவீதைக் கண்டு பயந்தவன்
தாவீது எந்தத் தவறும் செய்யாமல் இருந்தாலும், சவுல் அவனை கொல்ல முயன்றார்.
பலமுறை ஈட்டியை எறிந்தார்.
தாவீதைத் தேடி படைகளை அனுப்பினார்.
தாவீது சவுலுக்கு எதிரியாக மாறவில்லை.
ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் சவுலை கொல்ல முடிந்தபோதும் தாவீது கொல்லவில்லை.
மாறாக:
“கர்த்தர் அபிஷேகம் பண்ணினவருக்கு விரோதமாக என் கையை நீட்டாதபடிக்கு கர்த்தர் என்னைக் காக்கக்கடவர்” என்றார்.
— 1 சாமுவேல் 26:11
இங்கே சவுலின் வாழ்க்கையில் ஒரு சோகமான மாற்றத்தைப் பார்க்கலாம்.
ஒருகாலத்தில் தேவனால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ராஜா, தேவனால் அபிஷேகம் செய்யப்பட்ட மற்றொருவனை அழிக்க முயன்றான்.
⚔️ சவுலின் கடைசி போர்
சவுலின் வாழ்க்கையின் இறுதியில், பெலிஸ்தியர்களுடன் பெரிய போர் நடந்தது.
சவுல் பயந்தார்.
அவர் கர்த்தரிடம் விசாரித்தார்; ஆனால் பதில் கிடைக்கவில்லை.
போரில் சவுலும் அவரது மகன்களும் கொல்லப்பட்டனர்.
அவருடைய வாழ்க்கை மிகவும் துயரமான முடிவை சந்தித்தது.
— 1 சாமுவேல் 31
ஒருகாலத்தில்:
சிறிய கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த மனிதன்.
பின்னர்:
இஸ்ரவேலின் முதல் ராஜா.
ஆனால் இறுதியில்:
தேவனுடைய வார்த்தைக்கு கீழ்ப்படிதலை இழந்த ராஜா.
சவுலின் வாழ்க்கை சொல்லும் மிகப்பெரிய பாடம்
சவுலின் வாழ்க்கை நமக்கு ஒரு எச்சரிக்கை.
தேவன் நமக்கு கொடுக்கும் பதவி, பொறுப்பு, திறமை, ஆசீர்வாதம் — இவை எதுவும் கீழ்ப்படிதலுக்கு மாற்றாக இருக்க முடியாது.
சவுல் ஆரம்பத்தில் தன்னை சிறியவனாக நினைத்தார்.
ஆனால் ராஜாவான பிறகு, மக்கள் என்ன நினைப்பார்கள் என்பதைக் குறித்து அதிகமாக கவலைப்படத் தொடங்கினார்.
அதனால்தான் சாமுவேல் சவுலிடம்:
“நான் கர்த்தருடைய வார்த்தைக்குக் கீழ்ப்படிந்தேன்” என்று சொல்வதைவிட, உண்மையில் கீழ்ப்படிவது முக்கியம் என்பதை வெளிப்படுத்தினார்.
முடிவு
சவுலின் கதை ஒரு ராஜாவின் கதை மட்டுமல்ல.
ஒரு மனிதன் உயரத்திற்கு சென்றபோது, அவனுடைய இருதயம் தேவனிடமிருந்து விலகினால் என்ன நடக்கும் என்பதற்கான எச்சரிக்கை.
ராஜ பதவி இருந்தது.
வீரம் இருந்தது.
மக்களின் ஆதரவு இருந்தது.
ஆனால் இறுதியில் அவனுக்கு மிகவும் தேவைப்பட்ட ஒன்று குறைந்தது:
தேவனுக்கு முழுமையான கீழ்ப்படிதல்.
மனிதர்களுக்கு முன்பாக பெரியவராக இருப்பதைவிட, தேவனுக்கு முன்பாக கீழ்ப்படிந்தவராக இருப்பதே முக்கியம்.
சவுல் நமக்கு கற்றுக்கொடுக்கும் பாடம்:
“தேவன் நம்மை உயர்த்திய இடத்தைவிட, அந்த உயரத்தில் நாம் தேவனுக்கு எவ்வளவு உண்மையாக இருக்கிறோம் என்பதே முக்கியம்.”
