யோசுவா
“நூனின் குமாரன் யோசுவா என்னும் வாலிபன் கூடாரத்தை விட்டுப் பிரியாதிருந்தான்.” (யாத்திராகமம் 33:11)
மோசே பாளையத்திற்குத் திரும்பிய பின்னரும், யோசுவா கர்த்தருடைய பிரசன்னத்தில் தங்கியிருந்தான். வாலிப வயதிலேயே தேவ சமூகத்தின் மீது ஏற்பட்ட இந்த தாகமே பின்னாளில் அவனை இஸ்ரவேலின் தலைவனாக மாற்றியது.
சாமுவேல்
“சாமுவேல் தேவனுடைய பெட்டி இருந்த கர்த்தருடைய ஆலயத்திலே படுத்துக்கொண்டிருந்தான்.” (1 சாமுவேல் 3:3)
ஆவிக்குரிய இருள் சூழ்ந்திருந்த நாட்களிலும், சாமுவேல் தேவனுடைய சந்நிதியை நாடினான். அதனால் கர்த்தர் அவனை நேரடியாக அழைத்து பேசினார்.
அன்னாள்
“தேவாலயத்தை விட்டுப் பிரியாமல் உபவாசத்தோடும் ஜெபத்தோடும் இரவும் பகலும் ஆராதனை செய்துகொண்டிருந்தாள்.” (லூக்கா 2:37)
விதவையாக வாழ்ந்த அன்னாள், தனது வாழ்க்கையை முழுமையாக தேவனுக்கே அர்ப்பணித்தாள். அவளுடைய நிலையான பக்தி, இரட்சகராகிய இயேசுவைக் காணும் பாக்கியத்தைப் பெற்றுத்தந்தது.
மரியாள்
“அவள் இயேசுவின் பாதத்தருகே உட்கார்ந்து அவருடைய வசனத்தைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தாள்.” (லூக்கா 10:39)
உலகக் காரியங்களை விட கர்த்தருடைய பாதத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தாள் மரியாள். தேவனுடைய சத்தத்தைக் கேட்பதே வாழ்க்கையின் முதன்மையான தேவையென்பதை அவள் உணர்ந்திருந்தாள்.
சீடர்கள்
“எப்பொழுதும் தேவாலயத்திலே தேவனைத் துதித்து ஸ்தோத்திரித்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.” (லூக்கா 24:53)
கர்த்தருடைய வாக்குத்தத்தம் நிறைவேறும் வரை சீடர்கள் ஒருமனப்பட்டு தேவனைத் தேடினார்கள். அதன் விளைவாக பரிசுத்த ஆவியின் வல்லமையைப் பெற்றுக்கொண்டார்கள்.
தாவீது
“உமது பிராகாரங்களில் வாழும் ஒரு நாள் வேறு எங்கும் வாழும் ஆயிரம் நாளைவிட மேலானது.” (சங்கீதம் 84:10)
அரசனாக இருந்தாலும், தாவீதின் இதயம் தேவனுடைய சமூகத்தையே நாடியது. உலகத்தின் மகிமையைவிட கர்த்தருடைய பிரசன்னமே மேலானது என்பதை அவர் அறிந்திருந்தார்.
ஜான் ஹைட்
வரலாற்றில் “Praying Hyde” என்று அறியப்பட்ட ஜான் ஹைட், ஜெப வாழ்க்கைக்காக புகழ்பெற்றவர். இந்தியாவில் ஊழியம் செய்த அவர், தேவ சமூகத்தில் மணிக்கணக்காக தங்கி ஜெபிப்பார். ஒரு மாநாட்டில் பிரசங்கிக்க அழைக்கப்பட்டபோதும், முதலில் தேவனுடைய சந்நிதியில் நேரம் செலவிட்டார். அவருடைய வாழ்க்கை, மனித திறமையைவிட தேவ பிரசன்னத்தின் வல்லமை உயர்ந்தது என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது.
நாம் கற்றுக்கொள்ளும் பாடம்
யோசுவா, சாமுவேல், அன்னாள், மரியாள், சீடர்கள், தாவீது மற்றும் ஜான் ஹைட் ஆகியோரின் வாழ்க்கையில் ஒரு பொதுவான அம்சம் காணப்படுகிறது. அவர்கள் தேவ சமூகத்தை எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக நேசித்தார்கள்.
இன்றைய பரபரப்பான உலகத்தில் நாம் பல காரியங்களுக்கு நேரம் ஒதுக்குகிறோம். ஆனால் தேவனுடைய சமூகத்தில் தங்குவதற்கும், அவரது சத்தத்தைக் கேட்பதற்கும், ஜெபிப்பதற்கும், வேதத்தைத் தியானிப்பதற்கும் முன்னுரிமை கொடுக்கிறோமா?
தேவ சமூகத்தில் தங்குகிறவர்களை தேவன் ஒருபோதும் வெறுமையாய் அனுப்புவதில்லை.
“நான் கர்த்தருடைய மகிமையைப் பார்க்கும்படியாகவும், அவருடைய ஆலயத்தில் ஆராய்ச்சி செய்யும்படியாகவும், என் ஆயுளுள்ள நாளெல்லாம் நான் கர்த்தருடைய ஆலயத்தில் வாசமாயிருப்பதையே நாடுவேன்.” (சங்கீதம் 27:4)
