“தன் எஜமானுடைய சித்தத்தை அறிந்தும் ஆயத்தமாயிராமலும், அவனுடைய சித்தத்தின்படி செய்யாமலும் இருந்த ஊழியக்காரன் அநேக அடிகள் அடிக்கப்படுவான்.” (லூக்கா 12:47)
இயேசு கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகை குறித்து வேதாகமம் தெளிவாக எச்சரிக்கிறது. கர்த்தருடைய வருகை நிச்சயம். ஆனால் அவர் வரும்போது நாம் ஆயத்தமாக இருப்போமா என்பதே முக்கியமான கேள்வி. இந்த வசனத்தில் ஆண்டவர் நம்மை சுயபரிசோதனை செய்ய அழைக்கிறார்.
சிந்திக்க வேண்டிய கேள்விகள்
- எஜமான் யார்?
- எஜமானுடைய சித்தம் என்ன?
- எஜமானுடைய சித்தத்தை அறிந்திருக்கிறோமா?
- அறிந்தபடி ஆயத்தமாய் இருக்கிறோமா?
- அறிந்தும் செய்யாமல் இருந்தால் என்ன விளைவு?
- வருகைக்காக உண்மையாகத் தயாராகி வருகிறோமா?
எஜமான் யார்?
இந்த உவமையில் குறிப்பிடப்படும் எஜமான் நம்முடைய ஆண்டவரும் இரட்சகருமாகிய இயேசு கிறிஸ்து. அவரால் மீட்கப்பட்ட நாம் அவருடைய ஊழியக்காரர்கள். நமது வாழ்க்கை நமக்குச் சொந்தமானதல்ல; அவருக்கே சொந்தமானது.
எஜமானுடைய சித்தம் என்ன?
கர்த்தர் திரும்பி வரும்போது அவருடைய மக்கள் ஆயத்தமாய் இருக்க வேண்டும் என்பதே அவரது விருப்பம். வெளிப்புற மத வாழ்க்கை மட்டுமல்ல, உள்ளார்ந்த பரிசுத்தமும் விசுவாசமும் அவருடைய வருகைக்காக காத்திருக்கும் வாழ்க்கையும் அவசியம்.
எஜமானுடைய சித்தத்தை எப்படி அறிந்துகொள்வது?
அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் ரோமர் 12:2-ல்,
“தேவனுடைய நன்மையும், பிரியமும், பரிபூரணமுமான சித்தம் இன்னதென்று பகுத்தறியத்தக்கதாக…” என்று எழுதுகிறார்.
தேவனுடைய சித்தத்தை அறிய:
1. உலகத்திற்கு ஒத்த வேஷம் தரிக்கக்கூடாது
உலகத்தின் சிந்தனை, ஆசை, வாழ்க்கை முறை ஆகியவற்றால் வழிநடத்தப்படாமல், தேவனுடைய வார்த்தையின்படி வாழ வேண்டும்.
2. மனம் புதிதாக வேண்டும்
தேவனுடைய ஆவியினால் மனம் புதுப்பிக்கப்படும்போது வாழ்க்கையும் மாற்றமடைகிறது. கிறிஸ்துவுக்குள் வாழ்கிறவர்களின் பழைய வாழ்க்கை ஒழிந்து புதிய வாழ்க்கை ஆரம்பமாகிறது.
“ஒருவன் கிறிஸ்துவுக்குள்ளிருந்தால் புதிய சிருஷ்டியாயிருக்கிறான்.” (2 கொரிந்தியர் 5:17)
3. சரீரத்தை ஜீவபலியாக ஒப்புக்கொடுக்க வேண்டும்
“உங்கள் சரீரங்களைப் பரிசுத்தமும் தேவனுக்குப் பிரியமுமான ஜீவபலியாக ஒப்புக்கொடுங்கள்.” (ரோமர் 12:1)
கர்த்தருடைய வருகைக்காக காத்திருப்பவர் தனது வாழ்க்கையை பரிசுத்தமாகக் காத்துக்கொள்வார்.
தேவனுடைய சித்தம் என்ன?
1. எல்லா மனுஷரும் இரட்சிக்கப்பட வேண்டும்
“எல்லா மனுஷரும் இரட்சிக்கப்படவும் சத்தியத்தை அறிகிற அறிவை அடையவும் அவர் சித்தமுள்ளவராயிருக்கிறார்.” (1 தீமோத்தேயு 2:4)
அதனால் விசுவாசிகள் எல்லா மனிதர்களுக்காகவும் ஜெபிக்க வேண்டும்; இரட்சிப்பின் சுவிசேஷத்தை அறிவிக்க வேண்டும்.
2. பரிசுத்தமாய் வாழ வேண்டும்
“நீங்கள் பரிசுத்தமுள்ளவர்களாக வேண்டுமென்பதே தேவனுடைய சித்தமாயிருக்கிறது.” (1 தெசலோனிக்கேயர் 4:3)
பரிசுத்தம் என்பது சில செயல்களைத் தவிர்ப்பது மட்டுமல்ல; தேவனுக்குப் பிரியமான வாழ்க்கையை வாழ்வதாகும்.
“உங்களை அழைத்தவர் பரிசுத்தராயிருக்கிறதுபோல, நீங்களும் உங்கள் நடக்கைகள் எல்லாவற்றிலேயும் பரிசுத்தராயிருங்கள்.” (1 பேதுரு 1:15-16)
முடிவுரை
கர்த்தருடைய வருகை மிகவும் அருகில் உள்ளது. அவருடைய சித்தத்தை அறிந்திருப்பது மட்டும் போதாது; அதன்படி வாழ்வதும் அவசியம். உலகத்திற்கு ஒத்த வேஷம் தரிக்காமல், மனம் புதிதாகி, பரிசுத்த வாழ்க்கை வாழ்ந்து, எல்லாரின் இரட்சிப்பிற்காக ஜெபித்து செயல்படுகிறவர்களே உண்மையான ஆயத்தமுள்ள ஊழியக்காரர்கள்.
“எஜமானுடைய சித்தத்தை அறிந்தும் ஆயத்தமாயிராமல் இருக்காதே; இன்று முதல் அவருடைய வருகைக்காக உன்னை ஆயத்தப்படுத்திக்கொள்.”
