நீங்கள் கடந்து செல்லும் வாழ்க்கையின் மிகக் கடினமான காலத்திற்குக்கூட ஒரு நோக்கம் இருக்கலாம். பில் மெலோனின் வாழ்க்கைக் கதை, ஆண்கள் தங்கள் போராட்டங்களை வேறொரு கோணத்தில் பார்க்க வேண்டும் என்பதைச் சவால் செய்கிறது.

நீங்கள் சந்திக்கும் அழுத்தம், இழப்பு, ஏமாற்றம், தோல்வி அல்லது துன்பம் ஆகியவை அர்த்தமற்றவை அல்ல. நீங்கள் கடந்து வந்த அனுபவங்களை தேவன் பயன்படுத்தி, உங்களை அதிக இரக்கமுள்ளவராகவும், நம்பிக்கைக்குரியவராகவும், வேதனையில் இருக்கும் மற்றொருவருக்கு உதவக்கூடியவராகவும் மாற்ற முடியும்.

மற்றவர்களுக்கு சேவை செய்யத் தொடங்குவதற்கு முன்பு உங்கள் வாழ்க்கையில் எல்லாவற்றையும் புரிந்துகொண்டிருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

உங்கள் குடும்பத்திற்காக உடனிருந்து செயல்படலாம். போராடும் நண்பரை உற்சாகப்படுத்தலாம். உங்களைவிட இளைய ஒருவருக்கு வழிகாட்டலாம். சபையில் ஊழியம் செய்யலாம். அல்லது, தங்களுக்கு யாராவது துணையாக இருக்கிறார்கள் என்பதை உணர வேண்டிய ஒருவருக்காக வெறுமனே அருகில் இருக்கலாம்.

உங்களையே கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்:

“நான் இப்போது எதை எதிர்கொண்டு வருகிறேன்? இதன் மூலம் வேறு ஒருவருக்கு உதவ தேவன் என்னைப் பயன்படுத்த முடியுமா?”

தேவன் உங்களை எங்கு வைத்திருக்கிறாரோ, அந்தக் காலத்தை வெறுமனே கடந்து செல்வதை மட்டும் நோக்கமாகக் கொள்ளாதீர்கள். முழுமையான அர்ப்பணிப்புடன் செயல்படுங்கள்.

பில் மெலோனின் கதை

ஆகஸ்ட் 13 – வில்லியம் “பில்” மெலோன்

பில் மெலோன், அமெரிக்காவின் பிலடெல்பியாவில் கடினமான சூழல் நிலவும் பகுதியில் உள்ள ஒரு உயர்நிலைப் பள்ளியில் ஆசிரியராக பணியாற்றினார். தற்போது வடகிழக்கு பிலடெல்பியாவில் புதிதாக தொடங்கப்பட்ட ஒரு சபையில் இரக்கம் மற்றும் சமூக ஊழியத்திற்கான போதகராக பணியாற்றி வருகிறார்.

அவரது வாழ்க்கையில் ஒரு காலத்தில் அவர் இரக்கத்தைத் தேவைப்பட்டார்; அதை பெற்றுக்கொண்டார். அந்த அனுபவம் அவரையே மாற்றியது.

நீங்கள் எங்கு இருக்கிறீர்களோ, அங்கே முழுமையாக அர்ப்பணிப்புடன் இருங்கள்.

“மிஸ்டர் மெலோன், எனக்கு ஒரு ‘தெரபி நாள்’ வேண்டுமா?”

“ஆண்ட்ரே, உன்னுடைய வீட்டுப்பாடத்தை நான் பார்க்கலாமா?” என்று பில் கேட்டார்.

வகுப்பறையில் தனது மேசையில் அமர்ந்திருந்த உயரமான சிறுவன் ஆண்ட்ரே, தனது கோப்பிலிருந்து ஒரு காகிதத்தை எடுத்தான். அதை உருண்டையாகச் சுருட்டி அறையின் மறுபுறம் வீசியான்.

“இதோ, மிஸ்டர் மெலோன்,” என்று அவன் கோபத்துடன் கூறினான்.

பில் தனது கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்திக்கொண்டு ஆழமாக மூச்சை இழுத்தார்.

ஆனால் ஆண்ட்ரே தனது நாற்காலியில் நேராக அமர்ந்தான்.

“நமக்கு தேவைப்பட்டால் ‘தெரபி நாட்கள்’ எடுத்துக்கொள்ளலாம் என்று நீங்கள் சொன்னது ஞாபகம் இருக்கிறதா? நான் ஒன்றை எடுத்துக்கொள்ளலாமா?”

“நிச்சயமாக,” என்று ஆச்சரியத்துடன் பில் பதிலளித்தார்.

“நீ இங்கே மேசையில் தலையை வைத்துக்கொண்டு ஓய்வெடுக்கலாம். அல்லது இந்த ஒரு வகுப்பு நேரத்தில் ஆலோசகரைச் சந்திக்கலாம். உனக்கு எது தேவை என்று நினைக்கிறாயோ அதைச் செய்யலாம்.”

“நான் ஓய்வெடுக்கிறேன். வீட்டில் மீண்டும் பிரச்சினைகள் மோசமாகிவிட்டன. மேலும், மிஸ்டர் மெலோன், மன்னித்துவிடுங்கள். அந்தக் காகிதத்தை நான் எடுத்துவிடுகிறேன்,” என்றான் ஆண்ட்ரே.

கடினமான மாணவர்களின் வாழ்க்கை

பல ஆசிரியர்கள் ஓரிரு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அந்தப் பள்ளியை விட்டு சென்றபோதிலும், பில் மெலோன் பிலடெல்பியாவின் மிகவும் கடினமான உயர்நிலைப் பள்ளிகளில் ஒன்றில் எட்டு ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ஆசிரியராக பணியாற்றினார்.

தனது மாணவர்களுக்கு நற்செய்தியை எடுத்துக்காட்டுவதற்கான வழிகளை உருவாக்க, அங்கிருந்த சவால்களையே அவர் பயன்படுத்தினார்.

தனது சொந்த திறமையை மட்டுமே நம்பாமல், மாணவர்களுக்கு இயேசுவை வெளிப்படுத்துவதற்கான ஆக்கப்பூர்வமான வழிகளுக்காக தேவனை நம்பக் கற்றுக்கொண்டார்.

அவரது மாணவர்களில் சிலர் தங்கள் பெற்றோர் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டதைப் பார்த்திருந்தனர். சிலர் நாடுகடத்தப்படுவோம் என்ற அச்சத்தில் வாழ்ந்தனர். சிலருடைய குடும்ப உறுப்பினர்கள் சிறையில் இருந்தனர். பெரும்பாலானவர்கள் வறுமையின் நிழலில் வாழ்ந்தனர்.

அவர்கள் சந்தித்த அதிர்ச்சிகரமான அனுபவங்கள், ஆசிரியர்களிடமும் பள்ளிப் படிப்பிடமும் அவர்கள் காட்டிய எதிர்வினைகளில் நேரடியாக தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின.

ஆனால் பில் தன்னிலும் தனது மாணவர்களிலும் சிறியதாக இருந்தாலும் தொடர்ந்து வளர்ந்து வரும் மாற்றங்களை கவனித்தார்.

பில்லின் வாழ்க்கையிலும் வந்த பேரிழப்பு

ஒரு கட்டத்தில் பில் தனது சொந்த வாழ்க்கையிலும் மிகப்பெரிய துயரத்தை எதிர்கொண்டார்.

அவருக்கு பிறந்த இரட்டை ஆண் குழந்தைகள் உயிரிழந்தனர்.

அவர்கள் இறந்து சில வாரங்களுக்குப் பிறகு, பில் மீண்டும் பள்ளிக்குச் சென்று பணியைத் தொடர்ந்தார்.

ஆனால் அவரால் முன்புபோல் கவனம் செலுத்த முடியவில்லை. எப்போதும் பதற்றமாகவும் சோர்வாகவும் உணர்ந்தார்.

அப்போது தனது மாணவர்கள் தினமும் அனுபவிக்கும் உணர்வுகளில் சிலவற்றை தானும் அனுபவிப்பதை அவர் புரிந்துகொண்டார்.

ஆனால் ஒரு முக்கியமான வித்தியாசம் இருந்தது.

கடினமான காலங்களில் தன்னைத் தாங்க தேவனுடைய வாக்குறுதிகளும் கிருபையும் இருப்பதை பில் அறிந்திருந்தார்.

“தெரபி நாட்கள்” – தேவனுடைய கிருபையை காட்டிய புதிய முயற்சி

ஒரு இரவு தூக்கம் வராமல் இருந்தபோது, பில்லுக்கு ஒரு யோசனை தோன்றியது.

ஒவ்வொரு மாதமும் மாணவர்களுக்கு இரண்டு “தெரபி நாட்கள்” வழங்கலாம் என்று முடிவு செய்தார்.

அந்த நாட்களில் மாணவர்கள்:

மனதை அமைதிப்படுத்திக் கொள்ளலாம்.
ஓய்வெடுக்கலாம்.
தேவையானால் ஆலோசகரிடம் பேசலாம்.
தாங்கள் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினைகளைப் பகிர்ந்துகொள்ளலாம்.

அடிக்கடி தீர்ப்புக்கும் கண்டனத்திற்கும் உள்ளாகியிருந்த குழந்தைகளுக்கு, தேவனுடைய கிருபையை செயலில் காட்டுவதற்கான ஒரு வாய்ப்பாக இதை பில் பார்த்தார்.

மாறியது மாணவர்கள் மட்டுமல்ல; பில்லும் மாறினார்

தேவனுடைய கிருபையை காட்டும் இந்த புதிய அணுகுமுறை பில்லின் மனப்பான்மையையே மாற்றியது.

அந்த மாற்றத்தை மாணவர்களும் கவனித்தனர்.

அவர்கள் பில்லிடம் அதிகமாக நம்பிக்கையுடன் பேசத் தொடங்கினர். பல மாணவர்கள் தாங்கள் எதிர்கொள்ளும் தனிப்பட்ட பிரச்சினைகளையும் அவரிடம் பகிர்ந்துகொண்டனர்.

பின்னர், பல முன்னாள் மாணவர்கள் பில்லுக்கு மின்னஞ்சல்கள் அனுப்பினர்.

அவர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையில் நம்பிக்கையையும் நம்பிக்கைக்குரிய உறவையும் உருவாக்கியதற்காக அவருக்கு நன்றி தெரிவித்தனர்.

அது “தெரபி நாட்கள்” மட்டுமல்ல; தினந்தோறும் பில் அவர்களை ஊக்கப்படுத்திய விதமும் அவர்களின் வாழ்க்கையில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.

“உங்கள் சொந்த கல்கத்தாவைக் கண்டுபிடியுங்கள்”

“உங்கள் சொந்த கல்கத்தாவைக் கண்டுபிடியுங்கள்” என்ற அன்னை தெரசாவின் வார்த்தை எப்போதும் தனது மனதில் இருந்ததாக பில் கூறுகிறார்.

“ஒவ்வொருவரும் தேவனுக்கு சேவை செய்வதற்கும், தங்களைத் தியாகம் செய்வதற்கும் ஒரு இடத்தைக் கண்டுபிடிக்க வேண்டும் என்று நான் நினைக்கிறேன். இங்குதான் தேவன் என்னைச் சேவை செய்ய வழிநடத்தியிருக்கிறார். நான் முழுமையாக அர்ப்பணித்திருக்கிறேன்,” என்று அவர் கூறுகிறார்.

கொலோசெயர் 1:28-29

“எந்த மனுஷனையும் கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் தேறினவனாக நிறுத்தும்படிக்கு, அவரையே நாங்கள் அறிவித்து, எந்த மனுஷனுக்கும் புத்திசொல்லி, எந்த மனுஷனுக்கும் எல்லா ஞானத்தோடும் உபதேசம் பண்ணுகிறோம். அதற்காக நான் எனக்குள்ளே வல்லமையாய்க் கிரியை நடப்பிக்கிற அவருடைய பலத்தின்படி போராடிப் பிரயாசப்படுகிறேன்.”

கொலோசெயர் 1:28-29 (NLT)