வில்லியம் கேரி: நவீன மிஷன் இயக்கத்தின் போக்கையே மாற்றிய செருப்பு தைக்கும் தொழிலாளி

பிறப்பு: 17 ஆகஸ்ட் 1761, பாலர்ஸ்பரி, நார்தாம்ப்டன்ஷையர், இங்கிலாந்து
மரணம்: 9 ஜூன் 1834, செராம்பூர், வங்காளம், இந்தியா
அறியப்படுவது: மிஷனரி, வேதாகம மொழிபெயர்ப்பாளர், போதகர், மொழியியல் அறிஞர், கல்வியாளர், சமூக சீர்திருத்தவாதி மற்றும் தாவரவியலாளர்

வில்லியம் கேரி செல்வம், செல்வாக்கு அல்லது சலுகைகள் நிறைந்த குடும்பத்தில் பிறந்தவர் அல்ல. புகழ்பெற்ற மிஷனரி குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவரும் அல்ல. உயர்தரக் கல்வியையும் அவர் பெறவில்லை. அவர் ஒரு கிராமப் பள்ளி ஆசிரியரின் மகன். தனது வாழ்க்கையை செருப்பு தைக்கும் தொழிலாளியாகத் தொடங்கினார்.

ஆனால், இந்த எளிமையான தொடக்கத்திலிருந்து உருவான ஒரு மனிதரின் தாக்கம் திருச்சபையின் எல்லைகளைக் கடந்து வெகுதூரம் சென்றது. கேரி புராட்டஸ்டன்ட் மிஷன் வரலாற்றில் மிக முக்கியமான நபர்களில் ஒருவராக மாறினார். இந்தியாவில் நான்கு தசாப்தங்களுக்கும் மேலாக மிஷனரி, மொழிபெயர்ப்பாளர், கல்வியாளர், மொழியியல் அறிஞர் மற்றும் சமூக சீர்திருத்தவாதியாகப் பணியாற்றினார்.

அவருடைய கதை வெற்றிகரமான ஒரு மிஷனரியின் கதை மட்டுமல்ல. வறுமை, குடும்பத் துயரம், ஏமாற்றங்கள், எதிர்ப்பு மற்றும் மிகப்பெரிய சவால்களின் மத்தியிலும் விடாமுயற்சியுடன் இருந்த ஒருவரின் கதை. அழிக்க முடியாத ஒரு நம்பிக்கையின் கதை.

எளிமையான தொடக்கம்

வில்லியம் கேரி 17 ஆகஸ்ட் 1761 அன்று இங்கிலாந்தின் நார்தாம்ப்டன்ஷையரில் உள்ள பாலர்ஸ்பரி என்ற கிராமத்தில் பிறந்தார். அவரது தந்தையான எட்மண்ட் கேரி ஒரு கிராமப் பள்ளி ஆசிரியராக இருந்தார். கேரி ஆங்கிலிகன் கிறிஸ்தவச் சூழலில் வளர்ந்தார். ஆனால் இளம் வயதிலேயே கிறிஸ்தவத்திலும் வேதாகமத்திலும் அதிக ஆர்வம் காட்டத் தொடங்கினார்.

14 வயதில், ஹாக்கில்டனில் உள்ள ஒரு செருப்பு தைக்கும் தொழிலாளியிடம் பயிற்சிக்காகச் சேர்ந்தார். ஒரு கல்வியாளருக்குக் கிடைக்கும் சூழ்நிலைகளிலிருந்து அவரது வாழ்க்கை முற்றிலும் மாறுபட்டிருந்தது. இருப்பினும், அறிவைப் பெறுவதில் அவருக்கு அசாதாரணமான ஆர்வம் இருந்தது.

தன் கைகளால் வேலை செய்துகொண்டிருந்தபோதே, அவர் தானாகவே பல மொழிகளைக் கற்றுக்கொள்ளத் தொடங்கினார். வேதாகமத்தையும் தீவிரமாகப் படித்தார். பெரும்பாலும் தனது சொந்த முயற்சியாலும் கடினமான பொருளாதாரச் சூழ்நிலைகளிலும் லத்தீன், கிரேக்கம் மற்றும் எபிரேயம் ஆகிய மொழிகளைக் கற்றுக்கொண்டார்.

புவியியல், மொழிகள், இயற்கை வரலாறு மற்றும் இறையியல் ஆகியவற்றிலும் அவரது ஆர்வம் தொடர்ந்து வளர்ந்தது.

“செருப்பு தைக்கும் பட்டறையே பல வகையில் அவரது வகுப்பறையாக மாறியது.”

அவரது மனமாற்றமும் அழைப்பும்

கேரியின் ஆன்மிகப் பயணம் இறுதியில் அவரை பாப்டிஸ்ட் கிறிஸ்தவ மரபுக்குள் அழைத்துச் சென்றது. 1783ஆம் ஆண்டு அவர் ஞானஸ்நானம் பெற்றார். பின்னர் போதகர் பணியை நோக்கி முன்னேறத் தொடங்கினார்.

1786ஆம் ஆண்டில் பாப்டிஸ்ட் ஊழியராகப் பணியாற்றத் தொடங்கினார். 1789ஆம் ஆண்டு லெஸ்டரில் உள்ள ஒரு பாப்டிஸ்ட் சபையின் போதகராகப் பொறுப்பேற்றார்.

அவர் பணியாற்றிய சபைகள் பெரும்பாலும் ஏழ்மையானவை. கேரியும் பொருளாதார ரீதியாகப் போராடினார். அவரது வருமானம் மிகவும் குறைவாக இருந்ததால், தனது குடும்பத்திற்குத் தேவையான அடிப்படை உணவைக் கூட வழங்குவது கடினமாக இருந்தது.

ஆனால் வறுமை அவரது கற்றுக்கொள்ளும் ஆர்வத்தை அழிக்கவில்லை.

அதிலும் முக்கியமாக, கிறிஸ்துவைப் பற்றி ஒருபோதும் கேள்விப்படாத மக்களின் ஆன்மிக நிலை குறித்து கேரி அதிகமாகக் கவலைப்படத் தொடங்கினார். அந்தக் காலத்தில் பல பிரிட்டிஷ் கிறிஸ்தவர்கள் வெளிநாட்டு மிஷன் பணிகளைப் பற்றி தீவிரமாகச் சிந்திக்காத நிலையில், கேரி ஒரு சவாலான கேள்வியை எழுப்பத் தொடங்கினார்:

“கிறிஸ்தவர்கள் எல்லா தேசங்களுக்கும் சுவிசேஷத்தை எடுத்துச் செல்ல வேண்டும் என்று கட்டளையிடப்பட்டிருந்தால், அவர்கள் உண்மையில் சென்று பணியாற்ற வேண்டாமா?”

“தேவனிடத்தில் பெரிய காரியங்களை எதிர்பாருங்கள்; தேவனுக்காக பெரிய காரியங்களை முயற்சி செய்யுங்கள்”

உலகளாவிய சுவிசேஷப் பணிக்கான கேரியின் வளர்ந்து வந்த பாரம், 18ஆம் நூற்றாண்டின் மிக முக்கியமான மிஷனரி படைப்புகளில் ஒன்றை எழுதுவதற்கு அவரை வழிநடத்தியது.

1792ஆம் ஆண்டு, An Enquiry into the Obligations of Christians, to Use Means for the Conversion of the Heathens என்ற நூலை அவர் வெளியிட்டார். கிறிஸ்துவைப் பற்றி கேள்விப்படாத மக்களிடம் சுவிசேஷத்தை எடுத்துச் செல்ல, கிடைக்கக்கூடிய வழிமுறைகளை கிறிஸ்தவர்கள் தீவிரமாகப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்று அந்த நூலில் அவர் வலியுறுத்தினார்.

அதே ஆண்டில், நாட்டிங்ஹாமில் நடைபெற்ற பாப்டிஸ்ட் கூட்டத்தில் கேரி ஒரு பிரசங்கம் செய்தார். அந்தப் பிரசங்கம் அவரது மிஷனரி பார்வையுடன் மிகவும் நெருக்கமாக இணைக்கப்பட்டது:

“தேவனிடத்தில் பெரிய காரியங்களை எதிர்பாருங்கள்; தேவனுக்காக பெரிய காரியங்களை முயற்சி செய்யுங்கள்.”

அதனைத் தொடர்ந்து உருவான இயக்கம், 2 அக்டோபர் 1792 அன்று கெட்டரிங்கில் பாப்டிஸ்ட் மிஷனரி சொசைட்டி உருவாக வழிவகுத்தது. இந்தியாவுக்கான அதன் முதல் மிஷனரியாக கேரி ஆனார்.

இதன் மூலம் நவீன புராட்டஸ்டன்ட் மிஷனரி இயக்கம் ஒரு புதிய காலகட்டத்திற்குள் நுழைந்தது.

இந்தியாவுக்கான பயணம்

1793ஆம் ஆண்டு கேரி தனது குடும்பத்தினரும் சக மிஷனரியான ஜான் தாமஸுடனும் இங்கிலாந்திலிருந்து இந்தியாவுக்குப் புறப்பட்டார். அவர்கள் 13 ஜூன் அன்று இங்கிலாந்திலிருந்து கப்பலில் பயணம் தொடங்கி, அதே ஆண்டு நவம்பர் மாதம் கல்கத்தாவை அடைந்தனர்.

அந்தப் பயணம் அவரது சிரமங்களின் தொடக்கம் மட்டுமே.

இந்தியாவில் கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் இருப்புடன் தொடர்புடைய கடுமையான நிதிப் பிரச்சினைகள், எதிர்ப்பு மற்றும் கட்டுப்பாடுகளை கேரி எதிர்கொண்டார். அவரது குடும்பம் உயிர்வாழ்வதற்காகப் போராடியது. ஆரம்பத்தில் அவர் திட்டமிட்டிருந்த மிஷனரி பணிகளும் அவர் எதிர்பார்த்தபடி நடைபெறவில்லை.

இறுதியில், வங்காளத்தின் மல்தா பகுதியில் இருந்த ஒரு நீலச்சாயத் தொழிற்சாலையை நிர்வகிக்கும் பணியை கேரி ஏற்றுக்கொண்டார். இதன் மூலம் தனது குடும்பத்தை ஆதரிப்பதற்கான வழி கிடைத்தது. அதே நேரத்தில் இந்திய மொழிகளைத் தொடர்ந்து கற்றுக்கொண்டு கிறிஸ்தவ ஊழியத்தையும் மேற்கொண்டார்.

அவர் வங்காள மொழியைக் கற்றுக்கொண்டு கிராமங்களில் பிரசங்கிக்கத் தொடங்கினார்.

அவரது மிஷனரி வாழ்க்கை ஒரு பெரிய சபையுடனோ, வசதியான வீட்டுடனோ அல்லது பொருளாதாரப் பாதுகாப்புடனோ தொடங்கவில்லை.

“அது நிச்சயமற்ற சூழ்நிலையில்தான் தொடங்கியது.”

கடினமான ஆண்டுகள்

இந்தியாவில் கேரியின் ஆரம்ப ஆண்டுகள் மிகப்பெரிய தனிப்பட்ட துயரங்களால் நிறைந்திருந்தன.

அவரது குடும்பம் பொருளாதார நெருக்கடி, நோய் மற்றும் மரணத்தை எதிர்கொண்டது. அவரது இளம் மகன் பீட்டர் மரணமடைந்தார். கேரியும் கடுமையான நோயால் பாதிக்கப்பட்டார். அவரது மனைவி டோரத்தியும் கடுமையான மன மற்றும் உணர்ச்சி ரீதியான சிரமங்களை அனுபவித்தார்.

ஆனாலும் கேரி தனது பணியைத் தொடர்ந்தார்.

அவர் மொழிகளைக் கற்றார்.

அவர் பிரசங்கித்தார்.

அவர் வேதாகமத்தை மொழிபெயர்த்தார்.

அவர் கற்பித்தார்.

அவர் எழுதினார்.

அவர் தொடர்ந்து உழைத்தார்.

முன்னேற்றம் மிகவும் மெதுவாக இருந்தது.

பல ஆண்டுகளாக, அவரது மிஷனரி பணியின் வெளிப்படையான பலன்கள், இங்கிலாந்திலிருந்து அவர் சுமந்து வந்த பார்வையுடன் ஒப்பிடும்போது மிகவும் குறைவாகவே இருந்தன.

ஆனால் விரைவான முடிவுகளைப் பார்ப்பதற்காக மட்டுமே கேரி இந்தியாவுக்கு வரவில்லை.

“அந்தப் பணி செய்வதற்குத் தகுதியானது என்று அவர் நம்பியதால் வந்தார்.”

செராம்பூர் மிஷன்

1799ஆம் ஆண்டு சக மிஷனரிகளான வில்லியம் வார்டு, ஜோஷுவா மார்ஷ்மன் மற்றும் ஹன்னா மார்ஷ்மன் ஆகியோர் இந்தியா வந்தபோது ஒரு முக்கியமான திருப்புமுனை ஏற்பட்டது.

பிரிட்டிஷ் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த பகுதிகளில் மிஷனரி பணிக்கு விதிக்கப்பட்ட கட்டுப்பாடுகள் காரணமாக, இந்தக் குழு இறுதியில் கல்கத்தாவிற்கு வடக்கே டேனிஷ் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த செராம்பூர் என்ற குடியிருப்பில் தங்கள் மிஷனை நிறுவினர்.

கேரி, ஜோஷுவா மார்ஷ்மன் மற்றும் வில்லியம் வார்டு ஆகியோர் “செராம்பூர் மூவர்” என்று அறியப்பட்டனர்.

அவர்கள் இணைந்து ஒரு அசாதாரணமான மிஷனரி சமூகத்தை உருவாக்கினர்.

அவர்களின் பணி பிரசங்கிப்பதோடு மட்டும் நின்றுவிடவில்லை.

அவர்கள் பள்ளிகளை நிறுவினர். அச்சகத்தை நடத்தினர். வேதாகமத்தை மொழிபெயர்த்தனர். புத்தகங்களை வெளியிட்டனர். இந்தியர்களுக்குக் கல்வி வழங்கினர். மொழியியல் மற்றும் இலக்கியப் பணிகளிலும் ஈடுபட்டனர்.

செராம்பூர் கிறிஸ்தவ மிஷன், கல்வி, பதிப்பகம் மற்றும் அறிவியல் ஆய்வுகளின் முக்கிய மையமாக மாறியது.

முதல் வங்காள புதிய ஏற்பாடு

கேரியின் மிகப்பெரிய பங்களிப்புகளில் ஒன்று அவரது வேதாகம மொழிபெயர்ப்புப் பணியாகும்.

மக்கள் தங்களுடைய சொந்த மொழியில் வேதாகமத்தைப் படிக்க வேண்டும் என்று அவர் நம்பினார். எனவே, மொழிகளைக் கற்றுக்கொள்வது அவருக்கு வெறும் கல்விசார் ஆர்வமாக இருக்கவில்லை. அது அவரது மிஷனரி பணியின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது.

கேரியும் அவரது சக ஊழியர்களும் வங்காளம் மற்றும் பிற இந்திய மொழிகளில் தீவிரமாகப் பணியாற்றினர்.

1797ஆம் ஆண்டுக்குள் கேரி வங்காள மொழியில் புதிய ஏற்பாட்டின் ஒரு வரைவை முடித்திருந்தார். பிப்ரவரி 1801ஆம் ஆண்டு முதல் வங்காள புதிய ஏற்பாடு செராம்பூர் அச்சகத்தில் அச்சிடப்பட்டது.

அவரது மொழிபெயர்ப்புப் பணி பின்னர் ஏராளமான இந்திய மொழிகளுக்கும் விரிவடைந்தது. இந்திய அறிஞர்கள் மற்றும் மொழி வல்லுநர்கள் அடங்கிய குழுவின் உதவியுடன் இந்தப் பணிகள் முன்னெடுக்கப்பட்டன.

செராம்பூர் மிஷன் வேதாகம மொழிபெயர்ப்பு மற்றும் அச்சிடுதலுக்கான முக்கிய மையமாக மாறியது.

கிருஷ்ண பால – முதல் வங்காள மனமாற்றமடைந்தவர்

1800ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம், கேரி கிருஷ்ண பாலுக்கு ஞானஸ்நானம் அளித்தார். செராம்பூர் மிஷனுடன் தொடர்புடைய முதல் வங்காள மனமாற்றமடைந்த கிறிஸ்தவராக அவர் நினைவுகூரப்படுகிறார்.

கேரிக்கு இது மிகவும் முக்கியமான தருணமாக இருந்தது.

பல ஆண்டுகளின் உழைப்பு, ஏமாற்றம் மற்றும் காத்திருப்புக்குப் பிறகு, தான் மேற்கொண்ட ஊழியத்தின் தெளிவான பலனை அவர் காணத் தொடங்கினார்.

எனவே, கேரியின் கதை வெறும் எண்ணிக்கைகள், நிறுவனங்கள் அல்லது மொழிபெயர்ப்புகளைப் பற்றியதல்ல.

அந்தப் பணியின் பின்னால், தங்களுடைய வாழ்க்கை முக்கியமானது என்று அவர் நம்பிய தனிநபர்கள் இருந்தனர்.

ஃபோர்ட் வில்லியம் கல்லூரி

கேரியின் மொழியியல் திறமைகள் இறுதியில் அவரை ஒரு முக்கியமான கல்விப் பதவிக்கு அழைத்துச் சென்றன.

1801ஆம் ஆண்டு கல்கத்தாவில் உள்ள ஃபோர்ட் வில்லியம் கல்லூரியில் ஆசிரியராகப் பணியில் சேர்ந்தார். அங்கு வங்காளம் மற்றும் சமஸ்கிருதம் உள்ளிட்ட மொழிகளைக் கற்பித்தார்.

இந்தப் பதவி அவருக்கு பொருளாதார நிலைத்தன்மையை வழங்கியது. அதே நேரத்தில், அவரது மொழியியல் மற்றும் கல்விசார் திறமைகள் மிகப் பெரிய அளவில் பயன்படுத்தப்படும் சூழலையும் உருவாக்கியது.

கேரி இந்திய அறிஞர்களுடன் இணைந்து பணியாற்றினார். இந்திய மொழிகள் மற்றும் இலக்கியங்களை ஆய்வு செய்தல், ஆவணப்படுத்துதல் மற்றும் வளர்த்தல் ஆகிய பணிகளில் பங்களித்தார்.

எனவே, அவரது பங்களிப்பு கிறிஸ்தவ மிஷன் பணிக்கு மட்டும் மட்டுப்படுத்தப்படவில்லை.

19ஆம் நூற்றாண்டின் வங்காளத்தின் அறிவுசார் மற்றும் இலக்கிய வரலாற்றிலும் அவர் முக்கியமான நபராக மாறினார்.

கல்வியும் செராம்பூர் கல்லூரியும்

சமூக மாற்றத்திற்கு கல்வி மிகவும் அவசியமானது என்று கேரி நம்பினார்.

செராம்பூர் மிஷன் பள்ளிகளை நிறுவி கல்வியை ஊக்குவித்தது. இதில் பெண்கள் மற்றும் சமூகத்தில் புறக்கணிக்கப்பட்ட மக்களுக்கான கல்வியும் அடங்கும்.

கிறிஸ்தவ மிஷன் என்பது முழுமையான மனித வளர்ச்சியையும் உள்ளடக்கியதாக இருக்க வேண்டும் என்று கேரியும் அவரது சக ஊழியர்களும் நம்பினர்.

1818ஆம் ஆண்டு அவர்கள் செராம்பூர் கல்லூரியை நிறுவினர்.

இந்த நிறுவனம் இறையியல் மற்றும் உயர்கல்விக்கான முக்கிய மையமாக வளர்ந்தது. இன்றும் இந்தியாவில் கேரியின் பாரம்பரியத்துடன் அது தொடர்புடையதாக உள்ளது.

கேரியின் பார்வையில், அச்சகம், பள்ளி மற்றும் சபை ஆகியவை தனித்தனி உலகங்கள் அல்ல.

“அவை ஒன்றோடொன்று இணைந்த மிஷன் பணிக்கான கருவிகள்.”

அச்சகம்

செராம்பூர் அச்சகம் மிஷன் பணியின் மிக முக்கியமான கருவிகளில் ஒன்றாக மாறியது.

அச்சிடுதல் மூலம், கேரியும் அவரது சக ஊழியர்களும் மொழிபெயர்க்கப்பட்ட வேதாகமங்கள், கல்வி சார்ந்த நூல்கள், அகராதிகள், இலக்கண நூல்கள் மற்றும் பிற வெளியீடுகளை மக்களிடம் கொண்டு செல்ல முடிந்தது.

இதன் மூலம் அவர்களின் பணியின் அளவு மிகப்பெரிய அளவில் விரிவடைந்தது.

ஒரு நேரத்தில் ஒரு கிராமத்தை மட்டுமே சென்றடைவதற்குப் பதிலாக, அச்சிடப்பட்ட நூல்கள் பல பகுதிகளுக்கும் பல மொழிகளிலும் சென்றடைய முடிந்தது.

எனவே, கேரியின் பார்வையில் மிஷன், மொழிபெயர்ப்பு, கல்வி மற்றும் தொழில்நுட்பம் ஆகிய அனைத்தும் ஒன்றோடொன்று இணைந்திருந்தன.

இந்திய மொழிகளின் அறிஞர்

மொழிகளுடன் கேரி மேற்கொண்ட பணி அவரது நீடித்த பங்களிப்புகளில் ஒன்றாகும்.

அவர் வங்காளம் மற்றும் சமஸ்கிருதத்தில் பணியாற்றினார். இலக்கண நூல்கள், அகராதிகள் மற்றும் பல்வேறு மொழியியல் படைப்புகளிலும் பங்களித்தார்.

இந்திய மொழிகள் மற்றும் இலக்கியங்களை ஐரோப்பிய அறிஞர்கள் எளிதாக அணுகுவதற்கு அவரது ஆய்வுகள் உதவின. அதே நேரத்தில், தாய்மொழி இலக்கியம் மற்றும் கல்வியின் வளர்ச்சிக்கும் அவை பங்களித்தன.

அவரது ஆர்வங்கள் இறையியலோடு மட்டும் நின்றுவிடவில்லை.

தாவரவியல் மற்றும் இயற்கை வரலாற்றிலும் அவருக்கு ஆழமான ஆர்வம் இருந்தது. Hortus Bengalensis மற்றும் Flora Indica உள்ளிட்ட முக்கியமான தாவரவியல் நூல்களையும் அவர் தொகுத்தார்.

“மிஷனரி ஒரு மொழியியல் அறிஞராகவும் இருந்தார்.”

“மொழியியல் அறிஞர் ஒரு கல்வியாளராகவும் இருந்தார்.”

“கல்வியாளர் ஒரு அறிஞராகவும் இருந்தார்.”

“அந்த அறிஞர் தனது மிஷனரி அழைப்பில் தொடர்ந்து அர்ப்பணிப்புடன் இருந்தார்.”

பல ஆண்டுகளின் உழைப்பை அழித்த தீ விபத்து

1812ஆம் ஆண்டு கேரியின் பணிக்காலத்தில் மிகப்பெரிய பேரழிவுகளில் ஒன்று ஏற்பட்டது.

செராம்பூர் அச்சகத்தில் பயங்கரமான தீ விபத்து ஏற்பட்டது.

கையெழுத்துப் பிரதிகள், அகராதிகள், மொழிபெயர்ப்புகள் மற்றும் பல்வேறு பொருட்கள் தீயில் அழிந்தன. பல ஆண்டுகளாக மேற்கொண்ட கடின உழைப்பு சில மணி நேரங்களுக்குள் காணாமல் போனது.

மொழிபெயர்ப்பு மற்றும் அச்சிடுதல் பணியைச் சுற்றியே தனது வாழ்க்கையை அமைத்திருந்த கேரிக்கு இந்த இழப்பு மிகப்பெரியது.

ஆனால் மிஷன் முடிவுக்கு வரவில்லை.

“பணி மீண்டும் தொடங்கியது.”

மிஷனை உடைத்திருக்கக்கூடிய அந்த அழிவு, கேரியின் அசாதாரணமான விடாமுயற்சிக்கு மற்றொரு சான்றாக மாறியது.

சமூக சீர்திருத்தம்

கேரியின் தாக்கம் சமூகப் பிரச்சினைகளுக்கும் விரிவடைந்தது.

அவரும் அவரது சக ஊழியர்களும் தங்களுக்கு அழிவை ஏற்படுத்துவதாகவும் கிறிஸ்தவ போதனைக்கு முரணானதாகவும் தோன்றிய சில நடைமுறைகளுக்கு கடுமையாக எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர்.

அவற்றில் சதி என்ற நடைமுறையும் ஒன்று. அதாவது, கணவன் இறந்தபோது அவரது இறுதிச் சடங்கில் விதவைப் பெண்ணை கணவனின் சிதையில் எரிக்கும் நடைமுறை.

கேரி இந்த நடைமுறைக்கு எதிராக முக்கியமான குரலாக இருந்தார். 1829ஆம் ஆண்டு கவர்னர் ஜெனரல் லார்ட் வில்லியம் பென்டிங்க் தலைமையில், பிரிட்டிஷ் இந்தியாவில் சதி நடைமுறை அதிகாரப்பூர்வமாகத் தடை செய்யப்பட்டது.

இந்த நடைமுறையை ஒழிப்பதற்கான பரந்த மற்றும் சிக்கலான சீர்திருத்த இயக்கத்தின் ஒரு பகுதியாகவே கேரியின் முயற்சி இருந்தது.

அவரது மிஷன் சாதிப் பாகுபாட்டிற்கும் எதிராகச் செயல்பட்டது. கல்வியையும் ஊக்குவித்தது.

எனவே, கேரியின் பார்வையில் மிஷன் என்பது வெறும் பிரசங்கத்துடன் முடிந்துவிடவில்லை.

கிறிஸ்தவ விசுவாசம் கல்வி, இலக்கியம், சமூக நிலைமைகள் மற்றும் மனித கண்ணியத்தில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்று அவர் நம்பினார்.

கடினமான இறுதி ஆண்டுகள்

கேரியின் பிற்கால வாழ்க்கையும் ஏமாற்றங்களற்றதாக இருக்கவில்லை.

செராம்பூர் மிஷனில் மூத்த மற்றும் இளைய மிஷனரிகளுக்கு இடையே கடுமையான கருத்து வேறுபாடுகள் ஏற்பட்டன. மேலும், செராம்பூர் குழுவுக்கும் பிரிட்டனில் இருந்த பாப்டிஸ்ட் மிஷனரி சொசைட்டிக்கும் இடையே பதற்றம் உருவானது.

இந்த மோதல் இறுதியில் 1827ஆம் ஆண்டு ஒரு பெரிய பிளவுக்கு வழிவகுத்தது.

இது கேரிக்கு மிகவும் வேதனையான காலமாக இருந்தது.

பல தசாப்தங்களாக மிஷனை உருவாக்கிய மனிதர், தான் உருவாக்க உதவிய இயக்கத்திற்குள்ளேயே ஏற்பட்ட உள்மோதலைக் காண வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது.

எனவே, அவரது கதை தடையற்ற வெற்றியின் கதையாக முடிவடையவில்லை.

வெற்றிகள் இருந்தன.

தோல்விகள் இருந்தன.

இழப்புகள் இருந்தன.

மோதல்கள் இருந்தன.

“ஆனால் விடாமுயற்சியும் இருந்தது.”

அவரது இறுதி நாட்கள்

வாழ்க்கையின் இறுதி ஆண்டுகளுக்குள், வில்லியம் கேரி இந்தியாவில் நான்கு தசாப்தங்களுக்கும் மேலாகக் கழித்திருந்தார்.

அவர் மீண்டும் இங்கிலாந்துக்குத் திரும்பவில்லை.

வயது முதிர்ந்த காலத்திலும் தனது கல்விசார், கல்விப் பணிகள் மற்றும் மிஷனரி ஆர்வங்களைத் தொடர்ந்து மேற்கொண்டார்.

9 ஜூன் 1834 அன்று, 72 வயதில் செராம்பூரில் வில்லியம் கேரி மரணமடைந்தார்.

நார்தாம்ப்டன்ஷையரைச் சேர்ந்த அந்த இளம் செருப்பு தைக்கும் தொழிலாளி, இந்தியாவையும் அதற்கு அப்பாலும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்திய மிஷனரி, வேதாகம மொழிபெயர்ப்பாளர், மொழியியல் அறிஞர், கல்வியாளர், தாவரவியலாளர் மற்றும் சமூக சீர்திருத்தவாதியாக மாறியிருந்தார்.

வில்லியம் கேரியின் பாரம்பரியம்

வில்லியம் கேரியின் பாரம்பரியத்தை ஒரு சாதனையால் மட்டும் அளவிட முடியாது.

ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட புராட்டஸ்டன்ட் மிஷனரி பணிக்கான புதிய மாதிரியை உருவாக்க அவர் உதவினார்.

இந்திய மொழிகளில் வேதாகமத்தை மொழிபெயர்ப்பதில் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பைச் செய்தார்.

பள்ளிகளையும் செராம்பூர் கல்லூரியையும் நிறுவ உதவினார்.

செராம்பூரில் அச்சிடுதல் மற்றும் பதிப்பக வளர்ச்சியில் முக்கிய பங்கு வகித்தார்.

இந்திய மொழிகள் மற்றும் இலக்கியங்களை ஆய்வு செய்தார்.

தாவரவியல் ஆய்வுகளுக்கு பங்களித்தார்.

சமூக சீர்திருத்தத்தை ஆதரித்தார்.

எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, உறுதியான நம்பிக்கையையும் விடாமுயற்சியையும் ஒருவரால் இணைத்துச் செயல்படுத்தும்போது எத்தகைய மாற்றத்தை ஏற்படுத்த முடியும் என்பதை அவர் நிரூபித்தார்.

கேரியின் வாழ்க்கை இங்கிலாந்தின் ஒரு சிறிய கிராமத்தில் தொடங்கி, இந்தியாவின் செராம்பூரில் முடிந்தது.

அவர் ஒரு செருப்பு தைக்கும் தொழிலாளியாகத் தொடங்கினார்.

அவர் ஒரு போதகரானார்.

அவர் ஒரு மிஷனரானார்.

அவர் ஒரு மொழிபெயர்ப்பாளரானார்.

அவர் ஒரு அறிஞரானார்.

ஆனால் அவரது வாழ்க்கையைப் பற்றி நீண்ட காலம் நினைவில் நிற்கக்கூடிய விளக்கம் இதுதான்:

“தான் கீழ்ப்படிய வேண்டிய பணியின் அளவு, தனது கீழ்ப்படிதலின் அளவை தீர்மானிக்க அனுமதிக்காத மனிதர்.”

பெரிய இயக்கங்கள் எப்போதும் அதிகாரமும் செல்வாக்கும் கொண்ட மனிதர்களிடமிருந்து தொடங்குவதில்லை என்பதை அவரது பயணம் நமக்கு நினைவூட்டுகிறது.

சில நேரங்களில், ஒரு தேவையைப் பார்க்கும், ஏதாவது செய்ய முடியும் என்று நம்பும், அதை நிறைவேற்றும் வரை தொடர்ந்து உழைக்க மறுக்காத ஒரு சாதாரண மனிதரிடமிருந்தே அவை தொடங்குகின்றன.

வில்லியம் கேரி 1793ஆம் ஆண்டு இந்தியாவுக்குச் சென்றார்.

1834ஆம் ஆண்டு இந்தியாவிலேயே மரணமடைந்தார்.

41 ஆண்டுகள் இந்தியா அவரது வாழ்க்கைப் பணிக்கான களமாகவும், செராம்பூர் அவரது ஊழியத்தின் மையமாகவும் இருந்தது.

நவீன கிறிஸ்தவ மிஷன் வரலாற்றிலும், இந்தியாவில் கிறிஸ்தவத்தின் வரலாற்றிலும், உலகளாவிய மிஷன் இயக்கத்தின் வரலாற்றிலும் அவரது கதை இன்றும் மிக முக்கியமான அத்தியாயங்களில் ஒன்றாகத் திகழ்கிறது.

இன்றும் பேசும் ஒரு வாழ்க்கை

வில்லியம் கேரியின் வாழ்க்கை இறுதியில் விசுவாசம், விடாமுயற்சி, கற்றல், தியாகம் மற்றும் சேவையின் கதை.

அவருடைய ஒவ்வொரு ஜெபத்திற்கும் உடனடியாகப் பதில் கிடைக்கவில்லை.

அவர் துன்பங்களிலிருந்து தப்பவில்லை.

தோல்விகளைத் தவிர்க்கவில்லை.

அவருடைய பாதை எளிதாக இருக்கவில்லை.

“ஆனால் அவர் தொடர்ந்து சென்றார்.”

அந்த விடாமுயற்சியின் மூலம், அவரது பணி தலைமுறை தலைமுறையாக கிறிஸ்தவர்கள், மிஷனரிகள், கல்வியாளர்கள், மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் மற்றும் அறிஞர்களைத் தாக்கம் செய்தது.

இங்கிலாந்தில் உள்ள ஒரு செருப்பு தைக்கும் பட்டறையிலிருந்து வங்காளத்தின் மிஷன் களங்கள்வரை சென்ற வில்லியம் கேரியின் பயணம், இந்தியாவில் கிறிஸ்தவ வரலாற்றிலும் உலகளாவிய நவீன மிஷன் வரலாற்றிலும் குறிப்பிடத்தக்க ஓர் அத்தியாயமாக மாறியது.