தமிழை நேசித்த முதல் காலகட்ட Protestant Missionary

“ஒரு மக்களை கிறிஸ்துவிடம் அழைத்துச் செல்ல வேண்டுமென்றால், முதலில் அவர்களின் மொழியையும், அவர்களின் வாழ்க்கையையும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.”

18ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், தமிழ்நாட்டின் கடற்கரையில் அமைதியாக இருந்த ஒரு சிறிய துறைமுக நகரம் உலக கிறிஸ்தவ வரலாற்றில் ஒரு புதிய அத்தியாயத்தைத் தொடங்கப் போகிறது என்பதை அப்போது யாரும் அறிந்திருக்கவில்லை.

அந்த நகரம் — தரங்கம்பாடி (Tranquebar / Tharangambadi).

1706-ஆம் ஆண்டு, ஜெர்மனியைச் சேர்ந்த இளம் லூத்தரன் மிஷனரியான பர்த்தலோமேயுஸ் சீகன்பால்க் (Bartholomäus Ziegenbalg) மற்றும் அவரது சக ஊழியர் ஹெய்ன்ரிக் ப்ளூட்ஷாவ் (Heinrich Plütschau) ஆகியோர் தரங்கம்பாடி கடற்கரையில் காலடி வைத்தனர்.

அந்த ஒரு வருகை, தமிழில் வேதாகம மொழிபெயர்ப்பு, தமிழ் அச்சுப்பணி, கல்வி மற்றும் Protestant missionary movement ஆகியவற்றின் வரலாற்றில் மிகப் பெரிய திருப்பமாக அமைந்தது.

ஒரு சிறிய ஜெர்மன் நகரில் பிறந்த சிறுவன்

சீகன்பால்க் சாக்சனி பகுதியில் உள்ள Pulsnitz என்ற நகரில் பிறந்தார். அவரது பிறந்த ஆண்டு குறித்து வரலாற்று ஆதாரங்களில் சிறிய வேறுபாடுகள் காணப்படுகின்றன; பொதுவாக 1682/1683 என்று குறிப்பிடப்படுகிறது.

சிறுவயதிலேயே பெற்றோரை இழந்தது அவரது வாழ்க்கையில் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. பின்னர் அவர் கல்வி கற்று, குறிப்பாக Halle-யில் August Hermann Francke தலைமையிலான Pietist இயக்கத்தின் ஆன்மீக மற்றும் கல்விச் சூழலில் வளர்ந்தார்.

அங்கே அவர் கிரேக்கம், எபிரேயம் உள்ளிட்ட வேதாகம மொழிகளையும் இறையியலையும் கற்றார்.

அவருடைய கல்வி வெறும் புத்தக அறிவாக மட்டும் இருக்கவில்லை. வேதாகமம் மக்களின் வாழ்க்கையில் சென்றடைய வேண்டும் என்ற ஆழமான எண்ணமும் அவருக்குள் வளர்ந்தது.

🇩🇰 இந்தியாவுக்கான அழைப்பு

அந்த காலத்தில் டென்மார்க் மன்னர் Frederick IV, இந்தியாவில் இருந்த Danish settlement-களில் சுவிசேஷப் பணியைத் தொடங்க விரும்பினார்.

1705-ல் மிஷனரிகளை அனுப்புவதற்கான முயற்சி மேற்கொள்ளப்பட்டது. இறுதியில் Halle-யின் Pietist வட்டாரத்திலிருந்து இரண்டு இளைஞர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர்:

Bartholomäus Ziegenbalg
Heinrich Plütschau

அவர்கள் டென்மார்க்கில் ordination பெற்ற பின்னர் இந்தியாவுக்குப் புறப்பட்டனர்.

நீண்ட கடல் பயணத்திற்குப் பிறகு, 9 ஜூலை 1706 அன்று அவர்கள் தரங்கம்பாடியை அடைந்தனர்.

அப்போது சீகன்பால்க் வெறும் இளம் வயதுடையவராக இருந்தார்.

அவருக்கு முன்னால் இருந்தது —
புதிய நாடு,
புதிய மக்கள்,
புதிய மொழி,
புதிய கலாச்சாரம்,
மேலும் அவருடைய பணிக்கு எதிராக நிற்கக்கூடிய பல தடைகள்.

ஆனால் அவர் திரும்பிச் செல்லவில்லை.

தரங்கம்பாடி — அவரது புதிய வீடு

அப்போது தரங்கம்பாடி Danish colony-யின் ஒரு முக்கியமான கடற்கரைத் தளமாக இருந்தது.

அவர்கள் வந்தபோது அங்கு பெரும்பாலும் போர்த்துகீசியம் மற்றும் தமிழ் போன்ற மொழிகள் பயன்பாட்டில் இருந்தன.

சீகன்பால்க் ஒரு முக்கியமான உண்மையை விரைவில் புரிந்துகொண்டார்:

“மக்களின் மொழியை அறியாமல் அவர்களின் இருதயத்தை எவ்வாறு அடைய முடியும்?”

எனவே அவர் தமிழ் மொழியைக் கற்றுக்கொள்ளத் தொடங்கினார்.

அவர் வெறுமனே சில தமிழ் வார்த்தைகளை மனப்பாடம் செய்யவில்லை.

தமிழ் பேசினார்.
தமிழ் படித்தார்.
தமிழ் இலக்கியங்களைச் சேகரித்தார்.
தமிழ் அறிஞர்களுடன் உரையாடினார்.
உள்ளூர் மக்களின் மதம், சிந்தனை, பழக்கவழக்கங்களைப் புரிந்துகொள்ள முயன்றார்.

அவருடைய இந்த அணுகுமுறை அந்த காலத்தில் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்கதாக இருந்தது.

“முதலில் மொழியை கற்றுக்கொள்!”

இந்தியாவுக்கு வந்தபோது தமிழ் அவருக்குத் தெரியாது.

ஆனால் மிகக் குறுகிய காலத்திலேயே அவர் தமிழ் பேசவும் எழுதவும் கற்றுக்கொண்டார்.

1707 ஜனவரி மாதத்திலேயே அவர் தமிழில் குழந்தைகளுக்குக் கிறிஸ்தவ போதனைகளை வழங்கத் தொடங்கியதாக ஆய்வுகள் குறிப்பிடுகின்றன.

அதே ஆண்டில் அவர் தமிழில் பிரசங்கங்களையும் செய்தார்.

தமிழ் கற்றுக்கொள்வது அவருக்கு ஒரு தொழில்நுட்பத் தேவையாக மட்டும் இருக்கவில்லை.

தமிழ் மக்களிடம் அவர்களின் சொந்த மொழியில் பேச வேண்டும் என்பதே அவரது நோக்கமாக இருந்தது.

அவர் தமிழ் சொற்களைச் சேகரித்து அகராதி மற்றும் இலக்கணப் பணிகளில் ஈடுபட்டார். பின்னர் Grammatica Damulica என்ற தமிழ் இலக்கண நூலும் வெளியானது.

தமிழ் மக்களின் இலக்கியத்தையும் ஆய்வு செய்தார்

சீகன்பால்கின் மற்றொரு தனிச்சிறப்பு என்னவென்றால், அவர் உள்ளூர் மக்களின் மதம் மற்றும் இலக்கியங்களை அறிந்துகொள்ள முயன்றார்.

அவர் தமிழ் நூல்களைச் சேகரித்தார்.

இந்திய மதங்கள், தத்துவங்கள், கடவுள்களைப் பற்றிய உள்ளூர் நம்பிக்கைகள் போன்றவற்றையும் ஆராய்ந்தார்.

அவரிடம் சேகரிக்கப்பட்ட தமிழ் நூல்களின் தொகுப்பு பின்னர் ஐரோப்பாவுக்கு அனுப்பப்பட்டது.

அவர் தமிழ் சமூகத்தை வெறும் “ஊழியம் செய்ய வேண்டிய மக்கள்” என்று மட்டுமே பார்க்காமல், அவர்களின் மொழி, இலக்கியம், சிந்தனை ஆகியவற்றை அறிந்து அவர்களுடன் உரையாட வேண்டும் என்ற அணுகுமுறையை வளர்த்தார்.

சுவிசேஷம் — தமிழில்!

சீகன்பால்கின் மிகப் பெரிய பணிகளில் ஒன்று வேதாகமத்தை தமிழில் மொழிபெயர்த்தது.

அவருடைய எண்ணம் மிகவும் தெளிவாக இருந்தது:

வேதாகமம் மக்களின் சொந்த மொழியில் அவர்களின் கைகளில் இருக்க வேண்டும்.

1708-க்குள் அவர் தமிழில் வேதாகமத்தை மொழிபெயர்க்கும் பணியைத் தீவிரமாகத் தொடங்கினார்.

அவர் புதிய ஏற்பாட்டை முழுமையாக தமிழில் மொழிபெயர்த்தார்.

அதன் அச்சுப்பணி 1714-ல் தொடங்கி, 1715-ல் முழு புதிய ஏற்பாடு அச்சிடப்பட்டது. இது ஒரு இந்திய மொழியில் அச்சிடப்பட்ட முதல் முழுமையான புதிய ஏற்பாடாகக் கருதப்படுகிறது.

அவர் பழைய ஏற்பாட்டிலும் பணியாற்றினார்; அவர் இறக்கும் நேரத்தில் Genesis முதல் Ruth வரை மொழிபெயர்த்திருந்தார். பின்னர் மற்ற மிஷனரிகள் அந்தப் பணியைத் தொடர்ந்தனர்.

தமிழில் அச்சிடப்பட்ட வார்த்தைகள்

வேதாகமத்தை மொழிபெயர்த்தால் மட்டும் போதாது.

அதை மக்களின் கைகளில் கொண்டு செல்ல வேண்டும்.

அதற்காக அச்சகம் தேவைப்பட்டது.

Halle-யிலிருந்து அச்சுப்பொறி மற்றும் தமிழ் அச்செழுத்துகள் அனுப்பப்பட்டன. 1712/1713 காலப்பகுதியில் தரங்கம்பாடியில் Protestant mission printing press செயல்படத் தொடங்கியது.

இதன் மூலம் தமிழ் மொழியில் கிறிஸ்தவ நூல்கள், வேதாகமப் பகுதிகள், பாடல்கள், போதனைகள் போன்றவை அச்சிடப்பட்டன.

இதனால் தரங்கம்பாடி தமிழ் அச்சுப்பதிப்பு வரலாற்றில் முக்கியமான இடமாக மாறியது.

வேதாகமம் → தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு → அச்சகம் → மக்களின் கைகளில் வேதாகமம்.

இந்த தொடர், இந்திய Protestant mission history-யில் ஒரு புதிய காலத்தைத் திறந்தது.

கல்வி — ஊழியத்தின் மற்றொரு தூண்

சீகன்பால்க் சுவிசேஷப் பணியுடன் கல்விக்கும் முக்கியத்துவம் கொடுத்தார்.

1707-ல் தமிழ் பள்ளி தொடங்கப்பட்டது.

குழந்தைகளுக்கு கல்வி வழங்குவதோடு, கிறிஸ்தவ போதனைகளும் கற்பிக்கப்பட்டன.

Portuguese மொழிப் பள்ளி, தமிழ் பள்ளி, boarding school போன்ற கல்வி முயற்சிகளும் வளர்ந்தன.

இதன் மூலம் தரங்கம்பாடி மிஷன் சபை மட்டும் உருவாக்கும் பணியாக இல்லாமல், கல்வி மற்றும் அச்சுப்பணியையும் இணைத்த ஒரு மிஷன் மாதிரியாக மாறியது.

பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளுக்கான கல்வி குறித்தும் இந்த மிஷன் முயற்சிகள் மேற்கொண்டன; எனினும் “இந்தியாவின் முதல் girls’ school” போன்ற குறிப்பிட்ட first-claim-களைப் பயன்படுத்தும்போது ஆதாரத்தைத் தனியாகச் சரிபார்ப்பது நல்லது.

எதிர்ப்பு தொடங்கியது

சீகன்பால்கின் பணிக்கு எல்லோரும் மகிழ்ச்சியாக இருந்ததில்லை.

அவர் உள்ளூர் மக்களிடம் சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கித்தார்.

அதே நேரத்தில் Danish East India Company-யின் சில அதிகாரிகள் மிஷனரி நடவடிக்கைகள் உள்ளூர் சமூக அமைப்பில் பிரச்சினைகளை உருவாக்கும் என்று அஞ்சினர்.

இதனால் மிஷனரிகளுக்கும் காலனித்துவ நிர்வாகத்திற்கும் இடையே பதற்றம் ஏற்பட்டது.

சீகன்பால்க் ஒரு கட்டத்தில் கைது செய்யப்பட்டார்.

1708 நவம்பர் முதல் 1709 மார்ச் வரை சுமார் நான்கு மாதங்கள் சிறையில் இருந்தார்.

ஒரு மிஷனரி சிறைக்குள் அடைக்கப்பட்டிருந்தார்.

ஆனால் அவரது பணி அங்கே முடிவடையவில்லை.

சிறைக்குள் இருந்தபோதும் பணியை நிறுத்தவில்லை

சிறை என்பது அவரது உடலை அடைத்த இடமாக இருந்தது.

ஆனால் அவரது அழைப்பை அது அடைக்கவில்லை.

அவருடைய வாழ்க்கையில் மிகப்பெரிய முரண்பாடுகளில் ஒன்று இதுதான்:

வெளியில் இருந்தபோது எதிர்ப்பு;
சிறைக்குள் இருந்தபோதும் மொழிபெயர்ப்பு;
சுதந்திரம் கிடைத்தபின் மீண்டும் ஊழியம்.

அவருடைய வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட இந்த சிறை அனுபவம், மிஷனரி பணியின் விலை எப்போதும் வசதியாக இருக்காது என்பதை வெளிப்படுத்தியது.

மக்களுடன் உருவான உறவு

சீகன்பால்க் வெறும் மேடையில் நின்று பிரசங்கிப்பவர் அல்ல.

அவர் மக்களிடம் சென்றார்.

அவர்களின் வீடுகளுக்குச் சென்றார்.

அவர்களின் மொழியில் பேசினார்.

அவர்களின் கேள்விகளைக் கேட்டார்.

அவர்களின் மத நம்பிக்கைகளைப் புரிந்துகொள்ள முயன்றார்.

அதனால் அவருடன் கருத்து வேறுபாடு கொண்டவர்களிடம்கூட ஒரு அளவு மரியாதை உருவானது.

அவருடைய அணுகுமுறையில் இருந்த முக்கியமான விஷயம்:

ஒருவரை கிறிஸ்துவிடம் அழைப்பதற்காக அவருடைய மொழியையும் மனிதத் தன்மையையும் அவமதிக்க வேண்டியதில்லை.

இந்தியர்களை வைத்து இந்தியர்களுக்குள் ஊழியம்

தரங்கம்பாடி மிஷனின் முக்கியமான சிந்தனைகளில் ஒன்று, உள்ளூர் மக்களுக்குள் இருந்து கிறிஸ்தவப் பணியாளர்களை உருவாக்குவது.

அதற்காக கல்வியும் பயிற்சியும் வழங்கப்பட்டது.

பின்னர் native clergy உருவாகும் பாதைக்கு இந்த மிஷன் அடித்தளம் அமைத்தது.

அதாவது,

“வெளிநாட்டிலிருந்து வந்தவர்கள் மட்டுமே சுவிசேஷத்தை அறிவிக்க வேண்டும்” என்ற நிலை அல்ல;

“இந்தியர்களும் தங்கள் சொந்த மக்களிடம் சுவிசேஷத்தை அறிவிக்க வேண்டும்” என்ற பாதை உருவானது.

இது பின்னர் இந்திய திருச்சபையின் வளர்ச்சியில் முக்கியமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.

திருமணம் — Maria Dorothea

சீகன்பால்கின் வாழ்க்கையின் இறுதிக் காலத்தில் அவரது வாழ்க்கையில் மற்றொரு முக்கியமான அத்தியாயம் தொடங்கியது.

1716-ல் அவர் Maria Dorothea Saltzmann என்பவரைத் திருமணம் செய்துகொண்டார்.

அவர் ஜெர்மனியிலிருந்து இந்தியாவுக்கு வந்து, தரங்கம்பாடி மிஷன் பணியில் தனது கணவருடன் இணைந்தார்.

அதனால் சீகன்பால்கின் வாழ்க்கைக் கதையில் அவரது மனைவி Maria Dorothea-வின் பங்கையும் தனியாக நினைவுகூர வேண்டும்.

ஐரோப்பாவுக்குத் திரும்பிய பயணம்

நீண்டகால ஊழியம், உடல்நலப் பிரச்சினைகள் மற்றும் மிஷன் தொடர்பான சிக்கல்கள் காரணமாக சீகன்பால்க் ஒரு கட்டத்தில் ஐரோப்பாவுக்குத் திரும்பினார்.

1715-ல் அவர் ஐரோப்பாவை அடைந்தார்.

அங்கு அவர் தனது மிஷன் பணியைப் பற்றி எடுத்துரைத்தார்.

அவருடைய பணிக்கு ஆதரவு கிடைத்தது.

அதன் பின்னர் Maria Dorothea-வுடன் 1716-ல் மீண்டும் இந்தியாவுக்குத் திரும்பினார்.

அவரது உடல்நிலை ஏற்கனவே பலவீனமாக இருந்தது.

ஆனால் இந்தியாவை விட்டுவிட அவர் விரும்பவில்லை.

அவர் மீண்டும் தரங்கம்பாடிக்குத் திரும்பினார்.

மிகக் குறுகிய வாழ்க்கை… மிகப் பெரிய தாக்கம்

சீகன்பால்கின் வாழ்க்கை நீண்டதாக இல்லை.

அவர் 23 பிப்ரவரி 1719 அன்று தரங்கம்பாடியில் மரித்தார்.

அவருடைய வயது சுமார் 35–37 என்று ஆதாரங்களின் பிறந்த ஆண்டு வேறுபாட்டைப் பொறுத்து குறிப்பிடப்படுகிறது.

இந்தியாவுக்கு வந்தது முதல் இறக்கும் வரை அவர் சுமார் 13 ஆண்டுகள் மட்டுமே மிஷனரி பணியில் இருந்தார்.

அவர் தரங்கம்பாடியில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார்.

அவருடைய காலத்தில் மிஷன் இன்னும் ஆரம்ப நிலையில்தான் இருந்தது.

ஆனால் அவர் தொடங்கிய வேலை அவருடன் முடிவடையவில்லை.

அவர் விதைத்த விதை

சீகன்பால்க் இறந்தபோது, அவரது பணி முழுமையாக முடிந்துவிட்டதாக சொல்ல முடியாது.

ஆனால் அவர் ஏற்கனவே பல முக்கியமான விதைகளை விதைத்திருந்தார்:

1. தமிழ் வேதாகம மொழிபெயர்ப்பு

புதிய ஏற்பாட்டை முழுமையாக தமிழில் மொழிபெயர்த்தார்.

2. தமிழ் அச்சுப்பணி

தமிழில் கிறிஸ்தவ இலக்கியங்களை அச்சிட்டு மக்களிடம் கொண்டு செல்லும் பணிக்கு அடித்தளம் அமைத்தார்.

3. கல்வி

தமிழ் மற்றும் பிற மொழிகளில் பள்ளிக் கல்வி வளர்ச்சிக்கு பங்களித்தார்.

4. தமிழ் ஆய்வு

தமிழ் மொழி, இலக்கியம், உள்ளூர் மத சிந்தனைகள் ஆகியவற்றை முறையாக ஆய்வு செய்த ஆரம்பகால ஐரோப்பியர்களில் முக்கியமானவர்.

5. Protestant Mission

இந்தியாவில் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட Protestant missionary movement-ன் ஆரம்பகால முக்கியமான முகமாக விளங்கினார்.

6. உள்ளூர் கிறிஸ்தவ சமூக வளர்ச்சி

இந்தியர்களை கல்வி கற்று, கிறிஸ்தவ சமூகத்தின் பொறுப்பில் பங்கேற்கச் செய்வதற்கான அடித்தளத்தை அமைத்தார்.

Ziegenbalg-ன் வாழ்க்கை நமக்குக் கற்றுக்கொடுப்பது என்ன?

சீகன்பால்கின் வாழ்க்கையைப் பார்த்தால் ஒரு விஷயம் தெளிவாகிறது:

அவர் இந்தியாவுக்கு வந்து தமிழை மாற்றவில்லை; முதலில் தமிழைக் கற்றுக்கொண்டார்.

அவர் மக்களைப் பற்றி பேசுவதற்கு முன், மக்களைக் கேட்க முயன்றார்.

அவர் வேதாகமத்தை மக்களிடம் கொண்டு செல்ல விரும்பினார்; அதற்காக அவர்களின் மொழியில் அதைத் தர வேண்டும் என்று புரிந்துகொண்டார்.

அவர் எதிர்ப்பை சந்தித்தார்.

சிறை சென்றார்.

உடல்நலப் பிரச்சினைகளை சந்தித்தார்.

ஆனால் அவர் தொடங்கிய பணியை விட்டுவிடவில்லை.

ஒரு மிஷனரியின் உண்மையான வெற்றி

ஒரு மிஷனரியின் வெற்றி எத்தனை ஆண்டுகள் வாழ்ந்தார் என்பதில் மட்டும் இல்லை.

எத்தனை பேர் அவரை நினைவில் வைத்திருக்கிறார்கள் என்பதிலும் மட்டும் இல்லை.

அவர் சென்ற இடத்தில் என்ன விதையை விதைத்தார் என்பதில்தான் உள்ளது.

சீகன்பால்க் தரங்கம்பாடிக்கு வந்தபோது அவரிடம் பெரிய படையோ, பெரிய நிறுவனமோ, பெரிய பணமோ இல்லை.

ஆனால் அவரிடம் இருந்தது:

ஒரு அழைப்பு.
ஒரு வேதாகமம்.
ஒரு மொழியை கற்றுக்கொள்ளும் தாழ்மை.
ஒரு மக்களை நேசிக்கும் இருதயம்.
ஒரு ஊழியத்தின் மீது அசைக்க முடியாத அர்ப்பணிப்பு.

அதனால் தான், அவர் இந்தியாவில் கழித்த குறுகிய ஆண்டுகள் வரலாற்றில் நீண்ட நிழலை ஏற்படுத்தின.

தரங்கம்பாடியில் தொடங்கிய ஒரு புதிய அத்தியாயம்

இன்று தரங்கம்பாடி கடற்கரையைப் பார்க்கும்போது அது ஒரு பழமையான கடற்கரை நகரமாக மட்டுமே தோன்றலாம்.

ஆனால் 1706-ல் அந்தக் கரையில் இறங்கிய இரண்டு இளம் மிஷனரிகள் ஒரு புதிய வரலாற்றின் கதவைத் திறந்தனர்.

அவர்களில் ஒருவரான Bartholomäus Ziegenbalg, தமிழை கற்றார்.

தமிழில் பிரசங்கித்தார்.

தமிழில் எழுதினார்.

தமிழ் நூல்களைச் சேகரித்தார்.

தமிழில் வேதாகமத்தை மொழிபெயர்த்தார்.

தமிழில் அச்சிடச் செய்தார்.

எதிர்ப்பை சந்தித்தார்.

சிறை சென்றார்.

மீண்டும் எழுந்து ஊழியம் செய்தார்.

இறுதியில் தரங்கம்பாடியிலேயே தனது வாழ்க்கையை முடித்தார்.

அவர் வாழ்ந்தது குறுகிய காலம்.
ஆனால் அவர் விதைத்த விதையின் தாக்கம் பல தலைமுறைகளைத் தாண்டியது.

ஒரு வரியில் Ziegenbalg

“தமிழை கற்றுக்கொண்டு தமிழரிடம் சுவிசேஷத்தைச் சொல்லியவர்; தமிழில் வேதாகமத்தை மொழிபெயர்த்து, தமிழ் அச்சுப்பணிக்கும் Protestant missionary movement-க்கும் அடித்தளம் அமைத்த முன்னோடி.”

Bartholomäus Ziegenbalg
(1682/1683 – 1719)

இந்தியா: தரங்கம்பாடி
ஊழிய காலம்: 1706–1719
சக மிஷனரி: Heinrich Plütschau
முக்கிய பணிகள்: சுவிசேஷம் • தமிழ் • வேதாகம மொழிபெயர்ப்பு • கல்வி • அச்சுப்பணி • உள்ளூர் கிறிஸ்தவ சமூக வளர்ச்சி