செயலில் உள்ள விசுவாசம் மகிழ்ச்சியான திருமணத்துடனும் குறைந்த விவாகரத்து விகிதத்துடனும் தொடர்புடையது: ஆய்வில் தகவல்

தொடர்ந்து தேவாலயத்திற்குச் சென்று ஆராதனையில் பங்கேற்கும் மக்கள் மகிழ்ச்சியான திருமண வாழ்க்கையை கொண்டிருப்பதாக தெரிவிக்கும் வாய்ப்பு அதிகம் என புதிய ஆய்வு ஒன்று தெரிவிக்கிறது. விசுவாசத்திற்கும் குடும்ப வாழ்க்கைக்கும் இடையிலான தொடர்பை ஆய்வு செய்த இந்த அறிக்கையில், மத நம்பிக்கையில் தீவிரமாக ஈடுபடுபவர்கள் திருமண உறுதிப்பாட்டிலும் பாலியல் திருப்தியிலும் அதிக அளவைக் கொண்டிருப்பதாகவும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

‘The Devout Difference: Religion, Marital Quality, and Sex Among Americans’ என்ற தலைப்பில் வெளியிடப்பட்ட இந்த ஆய்வு, மத அடையாளம் இருப்பது மட்டுமல்லாமல், மத நடைமுறைகளில் தொடர்ந்து ஈடுபடுவதுதான் நேர்மறையான திருமண வாழ்க்கையுடன் மிகவும் நெருக்கமாக தொடர்புடையதாகத் தெரிகிறது என்று கூறுகிறது.

இந்த 62 பக்க ஆய்வு, அமெரிக்காவில் தேவாலய ஆராதனையில் பங்கேற்பும் திருமண விகிதமும் குறைந்து வரும் பின்னணியில் வெளியாகியுள்ளது.

அமெரிக்க சமூகம் “சமூகத் தனிமைப்படுத்தலின் தொற்றுநிலை”யில் இருப்பதாக ஆய்வின் ஆசிரியர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். நேருக்கு நேர் சமூக தொடர்புகள் மற்றும் சமூக வாழ்க்கை குறைந்து வருவதை அவர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

இந்த சூழலில், விசுவாசமும் குடும்பமும் நீண்ட காலமாக சமூகத் தனிமைக்கு எதிரான “தடுப்பு சக்திகளாக” செயல்பட்டு வந்த இரண்டு முக்கிய அமைப்புகள் என்று அவர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.

இந்த ஆய்வு General Social Survey தரவுகளுடன், 2026 IFS Religion and Family Survey ஆய்வுத் தரவுகளையும் இணைத்து பகுப்பாய்வு செய்துள்ளது. இந்த ஆய்வு YouGov நிறுவனத்தால் பிப்ரவரி 9 முதல் மார்ச் 4 வரை நடத்தப்பட்டது. 18 முதல் 54 வயதுக்குட்பட்ட 3,125 திருமணமான பெரியவர்கள் இதில் பங்கேற்றனர். இவர்களில் 1,243 பேர் புராட்டஸ்டன்ட்களும், 1,080 பேர் கத்தோலிக்கர்களும் ஆவர்.

கடந்த பல தசாப்தங்களில் மத வழிபாட்டில் பங்கேற்பு கணிசமாகக் குறைந்திருந்தாலும், தொடர்ந்து தேவாலயத்திற்குச் செல்பவர்கள் மற்றவர்களை விட திருமணம் செய்துகொள்ளும் வாய்ப்பு அதிகமாகவே இருப்பதாக ஆய்வாளர்கள் கண்டறிந்துள்ளனர்.

1972ஆம் ஆண்டு அமெரிக்கர்களில் 49 சதவீதம் பேர் தொடர்ந்து தேவாலயத்திற்குச் சென்ற நிலையில், 2024ஆம் ஆண்டில் அந்த எண்ணிக்கை 32 சதவீதமாகக் குறைந்துள்ளது. இதே காலகட்டத்தில் அமெரிக்காவின் திருமண விகிதமும் 60 சதவீதத்திற்கும் அதிகமாகக் குறைந்துள்ளது.

இருப்பினும், 20 முதல் 54 வயதுக்குட்பட்ட மத நம்பிக்கை கொண்ட அமெரிக்கர்களில் 10 பேரில் 6 பேர் திருமணமானவர்கள். மத சார்பற்றவர்களில் இந்த விகிதம் 42 சதவீதமாக இருந்தது என்று ஆய்வு தெரிவிக்கிறது.

கிறிஸ்தவ பிரிவுகளுக்குள்ளேயும் தேவாலயத்தில் தொடர்ந்து பங்கேற்பது முக்கியமானதாகத் தெரிகிறது.

தேவாலயத்திற்குச் செல்லும் புராட்டஸ்டன்ட்களில் மூன்றில் இரண்டு பங்கினர் திருமணமானவர்களாக இருந்தனர். தேவாலயத்திற்குச் செல்லும் கத்தோலிக்கர்களில் இந்த விகிதம் 57 சதவீதமாக இருந்தது.

மாதத்திற்கு இரண்டு முறைக்கும் குறைவாக ஆராதனையில் பங்கேற்றவர்களிடம் திருமண விகிதம் கத்தோலிக்கர்களில் 47 சதவீதமாகவும், புராட்டஸ்டன்ட்களில் 41 சதவீதமாகவும் குறைந்தது.

வயது, கல்வி மற்றும் இனம் ஆகியவற்றைக் கணக்கில் எடுத்த பிறகும், தொடர்ந்து தேவாலயத்திற்குச் செல்பவர்களுக்கு திருமணமானவர்களாக இருப்பதற்கான வாய்ப்பு 39 சதவீதம் அதிகமாக இருந்தது.

விவாகரத்து தொடர்பான புள்ளிவிவரங்களிலும் இதேபோன்ற ஒரு போக்கு காணப்பட்டது.

35 முதல் 54 வயதுக்குட்பட்ட, முன்பு திருமணம் செய்துகொண்டவர்களில், தேவாலயத்திற்குச் செல்லும் புராட்டஸ்டன்ட்களில் 34 சதவீதமும், தேவாலயத்திற்குச் செல்லும் கத்தோலிக்கர்களில் 27 சதவீதமும் விவாகரத்து செய்திருந்தனர் அல்லது பிரிந்திருந்தனர்.

இதனுடன் ஒப்பிடுகையில், பெயரளவில் மட்டுமே புராட்டஸ்டன்ட் என அடையாளப்படுத்திக்கொண்டவர்களில் 54 சதவீதமும், பெயரளவில் கத்தோலிக்கர்களில் 36 சதவீதமும், எந்த மதத்தையும் சாராதவர்களில் 40 சதவீதமும் விவாகரத்து அல்லது பிரிவை சந்தித்திருந்தனர்.

திருமண மகிழ்ச்சியிலும் வேறுபாடுகள் காணப்பட்டன.

தேவாலயத்திற்குச் செல்லும் புராட்டஸ்டன்ட்களில் 74 சதவீதம் பேர் தங்கள் திருமண வாழ்க்கை மிகவும் மகிழ்ச்சியானது அல்லது மிகவும் அதிகமாக மகிழ்ச்சியானது என்று தெரிவித்தனர். தேவாலயத்திற்குச் செல்லும் கத்தோலிக்கர்களில் இந்த விகிதம் 79 சதவீதமாக இருந்தது.

மத அடையாளம் இல்லாதவர்களில் இந்த எண்ணிக்கை மூன்றில் இரண்டு பங்காக இருந்தது.

வயது, கல்வி, இனம் மற்றும் பாலினம் ஆகியவற்றைக் கணக்கில் எடுத்த பிறகும், தொடர்ந்து தேவாலயத்திற்குச் செல்பவர்கள் தங்கள் திருமண வாழ்க்கை மகிழ்ச்சியாக இருப்பதாகக் கூறுவதற்கான வாய்ப்பு 49 சதவீதம் அதிகமாக இருந்தது.

ஆனால், ஒருவர் கத்தோலிக்கர் அல்லது புராட்டஸ்டன்ட் என்று அடையாளப்படுத்திக்கொள்வது மட்டும் இதே விளைவை ஏற்படுத்தவில்லை.

பெயரளவில் கத்தோலிக்கர் மற்றும் புராட்டஸ்டன்ட் எனக் கூறிக்கொண்டவர்களிடம், எந்த மதத்தையும் சாராதவர்களுடன் ஒப்பிடும்போது திருமண மகிழ்ச்சியில் குறிப்பிடத்தக்க புள்ளிவிவர ரீதியான முன்னிலை காணப்படவில்லை.

இதனால், “மதப் பிரிவுடன் இணைந்திருப்பது மட்டுமல்லாமல், தேவாலயத்தில் செயலில் பங்கேற்பதே” முக்கியமான காரணியாக இருப்பதாக ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர்.

தினசரி ஜெபமும் திருமண உறவும்

ஜெபமும் வலுவான திருமண உறவுடன் தொடர்புடையதாக இருந்தது.

தினமும் ஜெபிக்கும் புராட்டஸ்டன்ட்களில் 77 சதவீதம் பேர் தங்கள் திருமண வாழ்க்கை நிலையானதாக இருப்பதாகக் கூறினர். குறைவாக ஜெபிப்பவர்களில் இந்த எண்ணிக்கை மூன்றில் இரண்டு பங்காக இருந்தது.

கத்தோலிக்கர்களில் இந்த விகிதம் தினமும் ஜெபிப்பவர்களிடம் 67 சதவீதமாகவும், குறைவாக ஜெபிப்பவர்களிடம் 60 சதவீதமாகவும் இருந்தது.

தினசரி ஜெபம், திருமண உறவு நிலையாக இருப்பதற்கான வாய்ப்பை 1.48 மடங்கும், திருமண வாழ்க்கை மகிழ்ச்சியாக இருப்பதற்கான வாய்ப்பை 1.50 மடங்கும் அதிகரிப்பதுடன் தொடர்புடையதாக இருந்தது.

தம்பதிகளின் பொதுவான மதிப்புகள்

கணவன்-மனைவி இருவருக்கும் இடையிலான பொதுவான மதிப்புகள் ஆய்வில் குறிப்பிடப்பட்ட முக்கியமான காரணிகளில் ஒன்றாகும்.

மதம், வேலை மற்றும் குடும்பப் பொறுப்புகள், குழந்தைகளைப் பெறுவதற்கான விருப்பம், குழந்தை வளர்ப்பு மற்றும் எதிர்காலம் குறித்த எதிர்பார்ப்புகள் போன்ற விஷயங்களில் இருவருக்கும் ஒரே மாதிரியான கருத்துகள் இருப்பதே “மதிப்பு ஒற்றுமை” என ஆய்வாளர்கள் வரையறுத்தனர்.

மதிப்புகளில் ஒற்றுமை கொண்ட புராட்டஸ்டன்ட் தம்பதிகளில் 73 சதவீதம் பேர் மகிழ்ச்சியான திருமண வாழ்க்கையை கொண்டிருந்ததாக தெரிவித்தனர். மதிப்புகளில் ஒற்றுமை இல்லாதவர்களிடம் இந்த எண்ணிக்கை 18 சதவீதமாக இருந்தது.

கத்தோலிக்கர்களில் இந்த விகிதம் முறையே 79 சதவீதம் மற்றும் 38 சதவீதமாக இருந்தது.

திருமணம் நிரந்தரமானது என்ற நம்பிக்கை

திருமணம் நிரந்தரமான உறவு என்ற நம்பிக்கையும் முக்கியமான காரணியாக இருந்தது.

குடும்ப வன்முறை போன்ற மிகத் தீவிரமான சூழ்நிலைகளைத் தவிர, திருமணம் ஒரு நிரந்தரமான பந்தம் என்ற கருத்துடன் முழுமையாக உடன்பட்டவர்களுக்கு அதிக திருமண திருப்தி இருப்பதற்கான வாய்ப்பு 1.85 மடங்கு அதிகமாக இருந்தது.

அதேபோல், தங்கள் திருமண உறவு நிலையானது என்று கருதுவதற்கான வாய்ப்பு 1.81 மடங்கு அதிகமாக இருந்தது.

திருமண வாழ்க்கையும் பாலியல் திருப்தியும்

திருமணமான அமெரிக்கர்கள் முந்தைய தசாப்தங்களை விட தற்போது குறைவாகவே பாலியல் உறவில் ஈடுபடுகின்றனர் என்ற சூழலிலும், பாலியல் உறவின் அடிக்கடி நிகழ்தல் மற்றும் திருப்தி குறித்தும் இந்த ஆய்வு ஆய்வு செய்தது.

IFS மேற்கோள் காட்டிய General Social Survey தரவுகளின்படி, 1990களில் 20 முதல் 54 வயதுக்குட்பட்ட திருமணமானவர்களில் 64 சதவீதம் பேர் வாரத்திற்கு குறைந்தது ஒருமுறையாவது பாலியல் உறவில் ஈடுபட்டதாக தெரிவித்தனர். தற்போது இந்த எண்ணிக்கை 54 சதவீதமாக உள்ளது.

ஆனால் தொடர்ந்து தேவாலயத்திற்குச் செல்லும் திருமணமானவர்களில் 62 சதவீதம் பேர் தற்போது வாரத்திற்கு ஒருமுறை பாலியல் உறவில் ஈடுபடுவதாக தெரிவித்துள்ளனர். மத சார்பற்ற திருமணமானவர்களில் இந்த எண்ணிக்கை 48 சதவீதமாக இருந்தது.

2026 IFS ஆய்விலும் இதேபோன்ற போக்கு காணப்பட்டது.

தேவாலயத்திற்குச் செல்லும் புராட்டஸ்டன்ட்களில் 60 சதவீதமும், தேவாலயத்திற்குச் செல்லும் கத்தோலிக்கர்களில் 69 சதவீதமும் வாரத்திற்கு ஒருமுறை பாலியல் உறவில் ஈடுபடுவதாக தெரிவித்தனர்.

இதனுடன் ஒப்பிடுகையில், பெயரளவிலான கத்தோலிக்கர்களில் 60 சதவீதமும், பெயரளவிலான புராட்டஸ்டன்ட்களில் 52 சதவீதமும், எந்த மதத்தையும் சாராதவர்களில் 47 சதவீதமும் வாராந்திர பாலியல் உறவை தெரிவித்தனர்.

மற்ற காரணிகளைக் கணக்கில் எடுத்த பிறகும், தேவாலயத்திற்குச் செல்பவர்கள் வாரத்திற்கு குறைந்தது ஒருமுறையாவது பாலியல் உறவில் ஈடுபடுவதற்கான வாய்ப்பு 1.49 மடங்கு அதிகமாக இருந்தது.

பாலியல் திருப்தியிலும் தொடர்ந்து தேவாலயத்திற்குச் செல்பவர்களிடம் அதிக விகிதம் காணப்பட்டது.

தேவாலயத்திற்குச் செல்லும் புராட்டஸ்டன்ட்களில் 45 சதவீதமும், தேவாலயத்திற்குச் செல்லும் கத்தோலிக்கர்களில் சுமார் 55 சதவீதமும் தங்கள் பாலியல் வாழ்க்கை சிறப்பாகவோ அல்லது மிகவும் நன்றாகவோ இருப்பதாக மதிப்பிட்டனர்.

மத சார்பு இல்லாதவர்களில் இந்த எண்ணிக்கை 40 சதவீதமாக இருந்தது.

இந்த கண்டுபிடிப்புகளின் அடிப்படையில், “பாலியல் விஷயங்களில் அதிக கட்டுப்பாடுகளைக் கொண்ட, அதனால் விரக்தியடைந்த மதநம்பிக்கை கொண்ட அமெரிக்கர்” என்ற பொதுவான கருத்து ஆய்வு முடிவுகளுடன் பொருந்தவில்லை என்று ஆய்வாளர்கள் தெரிவித்துள்ளனர்.

அனைத்து மதத் தம்பதிகளுக்கும் ஒரே மாதிரியான முடிவுகள் இல்லை

எனினும், மத நம்பிக்கை கொண்ட தம்பதிகளிடம் காணப்பட்ட அனைத்து முடிவுகளும் ஒரே விதமாக நேர்மறையாக இல்லை.

தேவாலயத்திற்குச் செல்லும் புராட்டஸ்டன்ட்களில் 77 சதவீதம் பேர் தங்கள் திருமணம் நிலையாக இருப்பதாகக் கூறினர். தேவாலயத்திற்குச் செல்லும் கத்தோலிக்கர்களில் இந்த எண்ணிக்கை 63 சதவீதமாகவும், எந்த மதத்தையும் சாராதவர்களில் 71 சதவீதமாகவும் இருந்தது.

இருப்பினும், கத்தோலிக்கர்கள் விவாகரத்து செய்வதற்கான வாய்ப்பு குறைவாகத் தோன்றினாலும், தங்கள் திருமணம் நீடிக்குமா என்ற சந்தேகத்தை அவர்கள் அதிகமாக வெளிப்படுத்துவதாக அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது.

குடும்பங்களுக்கு எதிரான சில சவால்கள்

ஆய்வு ஆபாசப் பயன்பாடு மற்றும் பெரிய குடும்பங்களை வளர்ப்பதற்கான அழுத்தம் போன்ற சவால்களையும் எடுத்துக்காட்டுகிறது.

20 முதல் 54 வயதுக்குட்பட்ட தேவாலயத்திற்குச் செல்லும் திருமணமான ஆண்களில் நான்கில் ஒருவர் குறைந்தது மாதத்திற்கு ஒருமுறையாவது ஆபாச உள்ளடக்கங்களைப் பார்ப்பதாக தெரிவித்தனர்.

தேவாலயத்திற்கு அரிதாகச் செல்பவர்கள் அல்லது செல்லாத ஆண்களில் இந்த எண்ணிக்கை 35 சதவீதமாக இருந்தது.

பெற்றோர் மற்றும் குடும்ப அழுத்தங்கள் குறித்தும் ஆய்வு சில தகவல்களை வழங்கியது.

தேவாலயத்திற்குச் செல்லும் பெற்றோர்களில், 57 சதவீத புராட்டஸ்டன்ட்கள் தங்கள் தேவாலய சமூகத்திடமிருந்து குறைந்தபட்சம் “சில உதவிகளை” பெற்றதாகக் கூறினர். கத்தோலிக்கர்களில் இந்த எண்ணிக்கை 46 சதவீதமாக இருந்தது.

மூன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட குழந்தைகளைக் கொண்ட கத்தோலிக்க குடும்பங்களில், குறைவான குழந்தைகளைக் கொண்ட குடும்பங்களுடன் ஒப்பிடும்போது திருமண திருப்தி குறைவாக இருந்தது.

“விசுவாசம் மட்டும் அல்ல; உறுதிப்பாடும் சமூக உறவும்”

ஒட்டுமொத்தமாக, மத அடையாளம் இருப்பது மட்டும் முக்கியமானது அல்ல; “உறுதிப்பாடு மற்றும் ஐக்கியம்” ஆகியவையே முக்கியமானவை என்று ஆய்வின் ஆசிரியர்கள் கூறுகின்றனர்.

அவர்கள் கூறுவதாவது:

“ஒட்டுமொத்தமாகப் பார்க்கும்போது, பகிரப்பட்ட நம்பிக்கைகள், உறுதிப்பாடு, சமூக உறவு மற்றும் வழக்கமான ஜெபம் ஆகியவை வலுவான திருமணங்களை உருவாக்குவதில் மிகவும் முக்கியமானதாகத் தெரிகின்றன.

“வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், விசுவாசம் தம்பதிகளை திருமண பலிபீடத்திற்குக் கொண்டுவருவது மட்டுமல்ல. திருமணத்தில் தொடர்ந்து நிலைத்திருக்க அவர்களுக்கு ஒரு காரணத்தையும், திருமண வாழ்க்கையில் மகிழ்ச்சியை அனுபவிப்பதற்கான ஒரு வழியையும் அது வழங்குகிறது.”

விசுவாசமும் குடும்பமும் “அதிகரித்து வரும் இதயமற்ற உலகமாக உணரப்படக்கூடிய சூழலில் பாதுகாப்பான புகலிடங்களாக” இருக்கக்கூடும் என்று அறிக்கை முடிவடைகிறது.

இரண்டையும் வலுப்படுத்துவது சமூக நலனுடன் தொடர்புடையது என்று ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர்.

“எனவே, விசுவாசத்தையும் குடும்பத்தையும் வலுப்படுத்துவது கடந்த காலத்தை நினைவுகூரும் ஒரு விஷயம் அல்ல; அது ஒரு அவசியம். தனிநபர் மற்றும் சமூக நலனின் அடித்தளங்களைத் தாங்கும் சமூகத்துக்கும், அதிகரித்து வரும் தனிமனித மயமான காலத்தில் மக்கள் தனிமையாகவும் மகிழ்ச்சியின்றியும் அலைந்து திரியும் சமூகத்துக்கும் இடையே இது வேறுபாட்டை ஏற்படுத்தக்கூடும்” என்று அவர்கள் எழுதுகின்றனர்.

ஆய்வின் பரிந்துரைகளில், தேவாலயங்கள் செயலில் உள்ள விசுவாசத்தை ஊக்குவிக்க வேண்டும், திருமணத்திற்கு முன் தம்பதிகள் தங்களுக்கிடையிலான பொதுவான மதிப்புகளைப் புரிந்துகொள்ள உதவ வேண்டும், குடும்பங்களுக்கு நடைமுறை ஆதரவை அதிகரிக்க வேண்டும், மேலும் இளைஞர்களை திருமண வாழ்க்கைக்குத் தயார்படுத்துவதில் முதலீடு செய்ய வேண்டும் என்பன இடம்பெற்றுள்ளன.