ஒரு சிறிய நகரத்தில், நகரத்தின் கடைசி தெருமுனையைத் தாண்டி ஓர் அதிசயமான திருவிழா பூங்கா இருந்தது. அந்தப் பூங்கா பல ஆண்டுகளாக அங்கே இருந்தது. அதன் உரிமையாளர் மிகவும் செல்வந்தர் என்றும், அவர் அந்தப் பூங்காவிற்குள்ளேயே வசிப்பதாகவும் மக்கள் பேசிக்கொண்டார்கள்.
இரவு நேரங்களில் அந்தப் பூங்கா வண்ண விளக்குகளால் ஜொலிக்கும். வானவேடிக்கைகளைப் போல ஒளிகள் மின்னும். அங்கிருந்து எழும் மகிழ்ச்சியான சத்தங்கள் இரவு முழுவதும் கேட்டுக்கொண்டிருக்கும். ஆனால் ஆச்சரியம் என்னவென்றால், அந்த நகரத்தில் வாழ்ந்த பெரும்பாலான மக்கள் ஒருமுறைகூட அந்தப் பூங்காவிற்குள் சென்றதில்லை!
அதன் நுழைவாயிலில் ஒரு அறிவிப்பு இருந்தது: “அனைவருக்கும் இலவச அனுமதி!”
ஆனாலும், மக்கள் அதைப் பற்றி அறிந்திருந்தும் உள்ளே செல்லத் தயங்கினார்கள்.
இலவசமாகக் கிடைக்கும் மகிழ்ச்சியைத் தேடாத மக்கள்!
ஒருநாள், வெளியூரிலிருந்து ஒரு குடும்பம் அந்த நகரத்திற்கு வந்தது. அந்தக் குடும்பத்தில் அம்மா, அப்பா, பள்ளிக்குச் செல்லும் இரண்டு குழந்தைகள், ஒரு நாய், ஒரு பூனை ஆகியவை இருந்தன.
அந்த நகரத்தைத் தேர்ந்தெடுத்ததற்கான முக்கியக் காரணங்களில் ஒன்று, அங்கே இருந்த திருவிழா பூங்காதான். குழந்தைகள் அங்கே சென்று விளையாடலாம் என்று அவர்கள் மகிழ்ச்சியடைந்தார்கள்.
ஒருநாள், அந்தக் குடும்பத்தினர் நகரத்தின் பெரிய கடைக்குச் சென்றார்கள். அங்கே பொம்மைகள் விற்கும் பகுதியில், “திருவிழா பூங்காவிற்குள் செல்ல அனைவருக்கும் இலவச அனுமதி” என்ற பழைய அறிவிப்பைப் பார்த்தார்கள்.
உடனே குழந்தைகளின் அப்பா கடைக்காரரிடம், “இந்தத் திருவிழா பூங்காவைப் பற்றி உங்களுக்கு என்ன தெரியும்?” என்று கேட்டார்.
கடைக்காரர், “அது மிகவும் அருமையான இடம். அங்கே சென்றவர்கள் மகிழ்ச்சியாகத் திரும்புவார்கள். ஆனால் இந்த ஊரில் வசிக்கும் பலர் அங்கே சென்றதே இல்லை. வெளியூரிலிருந்து வருபவர்கள்தான் அதிகமாகச் செல்கிறார்கள்” என்றார்.
“அப்படியா? ஏன் இங்குள்ள மக்கள் அங்கே செல்வதில்லை?” என்று அப்பா ஆச்சரியத்துடன் கேட்டார்.
அதற்குக் கடைக்காரர், “பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சிலர் அங்கே சென்றார்கள். அவர்கள் திரும்பி வந்தபோது, அங்கே பார்த்த அதிசயங்களைப் பற்றி எல்லோரிடமும் உற்சாகமாகச் சொன்னார்கள். மற்றவர்களும் அந்த இடத்திற்குச் செல்ல வேண்டும் என்று விரும்பினார்கள். ஆனால் இங்குள்ள பலர் அதைப் பொருட்படுத்தவில்லை. சிலர் அந்த இடத்தைப் பற்றி நம்பவே இல்லை. இன்னும் சிலர், ‘எங்களுக்கு இங்கேயே மகிழ்ச்சி இருக்கிறது; அங்கே செல்ல வேண்டிய அவசியமில்லை’ என்று சொல்லிவிட்டார்கள்” என்றார்.
அருகில் நின்றிருந்த மற்றொருவரும், “அந்தப் பூங்காவின் உரிமையாளரை நான் பார்த்திருக்கிறேன். அவர் எல்லோரிடமும் அன்பாகப் பேசுவார். ஆனால் அங்கே ஏதாவது ஆபத்து இருக்குமோ என்று எனக்குப் பயமாக இருக்கிறது!” என்றார்.
இதைக் கேட்ட குடும்பத்தினர் ஆச்சரியத்துடனும் குழப்பத்துடனும் வீடு திரும்பினார்கள்.
குழந்தைகள் கண்ட அதிசய உலகம்!
சில நாட்களுக்குப் பிறகு, குழந்தைகள் தங்கள் நாயுடன் வீட்டின் முற்றத்தில் விளையாடிக்கொண்டிருந்தார்கள். அப்போது பூனை திடீரென வெளியே ஓடியது. நாய் அதைப் பின்தொடர்ந்தது. குழந்தைகளும் அவற்றைப் பிடிப்பதற்காக ஓடினார்கள்.
ஓடிய பூனை ஓர் திறந்த வாயில் வழியாக உள்ளே நுழைந்தது. அதைப் பின்தொடர்ந்து குழந்தைகளும் ஓடினார்கள்.
திடீரென்று அவர்கள் நின்றுவிட்டார்கள்!
அவர்கள் கண்களுக்கு முன்னால் உலகிலேயே மிகப்பெரிய ராட்டினம் இருந்தது. அதில் மரத்தால் செய்யப்பட்ட பொம்மைக் குதிரைகள் இல்லை; உயிருள்ள வெள்ளைக் குதிரைகள் தங்க நிறப் பிடரியுடன் வட்டமாகப் பறந்துகொண்டிருந்தன!
அதன் பின்னால் வானத்தைத் தொடுவதுபோல ஒரு பெரிய ராட்சத ராட்டினம் இருந்தது. அது சுழலும்போது வண்ண விளக்குகள் வானவேடிக்கைகளைப் போல மின்னின.
சற்று தூரத்தில் வானவில் போன்ற ஒரு அமைப்பு தெரிந்தது. அருகில் சென்றபோதுதான் அது மேகங்களின் மீது அமைக்கப்பட்டிருந்த ஓர் அற்புதமான ரோலர் கோஸ்டர் என்பதை அவர்கள் உணர்ந்தார்கள்.
அங்கே ஒரு சிறிய சிங்கக்குட்டியும் இருந்தது. அதைத் தொட்டுப் பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆசையில் குழந்தைகள் அருகில் ஓடினார்கள். அப்போது பலவிதமான விலங்குகள் அவர்களின் கண்களுக்குத் தென்பட்டன. ஆடுகள் புல் மேய்ந்தன; கோழிகள் அங்கும் இங்கும் இருந்தன; ஓர் ஒட்டகம் கம்பீரமாக நடந்துசென்றது. யானை ஒன்று தன்னைச் சுற்றிப் பறந்த பறவைகளுடன் விளையாடிக்கொண்டிருந்தது.
அப்போது அவர்கள் தங்கள் பூனையைக் கண்டார்கள்.
அந்தப் பூனை ஒரு பெரிய சிங்கத்தின் அருகில் அமைதியாகப் படுத்திருந்தது. சிங்கம் அந்தப் பூனையைத் தன் குட்டியைப் போல நாவால் வருடிக்கொண்டிருந்தது. அருகில் ஓர் ஆடு அந்தச் சிங்கத்துடன் பேசிக்கொண்டிருந்தது!
இதைப் பார்த்த சிறுவன் வியப்புடன், “அக்கா, அந்த ஆடு சிங்கத்துடன் பேசுகிறதே!” என்றான்.
அவர்கள் பூனையை அழைத்தபோதும் அது வரவில்லை. அப்போது ஒரு விவசாயியைப் போன்ற தோற்றமுடைய ஒருவர் அங்கே வந்தார். அவர் பூனையைச் சைகையால் அழைத்ததும் அது ஓடி வந்து சிறுவனின் கைகளில் தாவியது. நாயும் அவர்களிடம் வந்தது.
“மன்னித்துவிடுங்கள். நாங்கள் எங்கள் செல்லப்பிராணிகளைத் துரத்திக்கொண்டுதான் இங்கே வந்தோம். வேண்டுமென்றே உள்ளே வரவில்லை” என்றாள் சிறுமி.
அந்த மனிதர் அன்புடன், “பரவாயில்லை. நீங்கள் இங்கே தங்கி விளையாடி மகிழலாம்” என்றார்.
ஆனால் சிறுவன், “எங்களுக்கு உங்களைத் தெரியாது. நாங்கள் எங்கே இருக்கிறோம் என்பதும் புரியவில்லை. எங்கள் பெற்றோருக்குத் தெரியாமல் இங்கே தங்க முடியாது. அவர்களிடம் அனுமதி பெற வேண்டும்” என்றான்.
அந்த மனிதர் புன்னகையுடன், “சரி, உங்களை மீண்டும் சந்திப்பேன் என்று நம்புகிறேன்” என்றார்.
அந்த அதிசயத்தின் பின்னால் இருந்த உண்மை!
குழந்தைகள் வீட்டிற்குச் சென்று தாங்கள் பார்த்த அதிசயங்களைப் பெற்றோரிடம் சொன்னார்கள். முதலில் பெற்றோர் கவலைப்பட்டாலும், குழந்தைகள் கூறியவற்றைக் கேட்டதும் அவர்களுக்கும் அந்த இடத்தைப் பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆர்வம் ஏற்பட்டது.
ஆனால் அவர்களுக்குச் சில சந்தேகங்கள் இருந்தன.
“உண்மையிலேயே அது நல்ல இடமாக இருந்தால், ஏன் இந்த ஊர் மக்கள் அங்கே செல்வதில்லை? இலவசமாக அனுமதி கிடைக்கும்போது ஏன் அதைத் தவிர்க்கிறார்கள்? ஒருவேளை ஏதாவது நிபந்தனை இருக்குமோ?” என்று அவர்கள் யோசித்தார்கள்.
இருப்பினும், அங்கே சென்றவர்கள் அனைவரும் மகிழ்ச்சியுடன் திரும்பி வந்ததையும், மற்றவர்களும் அங்கே செல்ல வேண்டும் என்று விரும்பியதையும் அவர்கள் நினைத்துப் பார்த்தார்கள்.
இறுதியாக, அந்தக் குடும்பம் நேரில் சென்று உண்மையை அறிந்துகொள்ள முடிவு செய்தது.
குழந்தைகளும் தங்கள் நாய், பூனையுடன் புறப்பட்டார்கள். பூங்காவின் வாயிலை அடைந்ததும் செல்லப்பிராணிகள் உள்ளே ஓடின. குழந்தைகளும் மகிழ்ச்சியுடன் பின்தொடர்ந்தார்கள். ஆனால் பெற்றோர் மட்டும் தயக்கத்துடன் நின்றார்கள்.
அப்போது ஒரு சிங்கம் அவர்களை நோக்கி வந்து, “உள்ளே வாருங்கள்!” என்று அழைத்தது.
பயத்துடன் உள்ளே நுழைந்த அவர்கள், அங்கே கண்ட காட்சிகளால் வியப்பில் ஆழ்ந்தார்கள். உயிருள்ள குதிரைகள், ஒளி வீசும் ராட்டினம், வானவில் போன்ற விளையாட்டு அமைப்பு, அமைதியாக உலாவிய விலங்குகள் என அனைத்தும் அவர்களுக்கு நம்ப முடியாத அனுபவமாக இருந்தன.
அங்கே தரையில் நடப்பதுபோல இருந்தாலும், மண் தரையோ உறுதியான தரையோ தென்படவில்லை. அடர்ந்த பனிமூட்டத்தின் மீது நடப்பதுபோல இருந்தது.
குழந்தைகள் தங்கள் பெற்றோருக்கு அங்கே கிடைத்த பழங்களைச் சாப்பிடக் கொடுத்தார்கள். அந்தப் பழம் நிறமற்றதாகவும் மென்மையாகவும் இருந்தது. அதை ஆப்பிள் என்று நினைத்துச் சாப்பிட்டால் ஆப்பிளின் சுவையும், வாழைப்பழம் என்று நினைத்தால் வாழைப்பழத்தின் சுவையும் கிடைத்தது!
அந்த அப்பா வியப்புடன், “இத்தனை அற்புதமான இடத்தைத்தானே நாம் இவ்வளவு காலமாகத் தவறவிட்டிருக்கிறோம்!” என்றார்.
அப்போது அந்தப் பூங்காவின் உரிமையாளர் அங்கே வந்தார். அவர் கடைக்காரர் குறிப்பிட்ட அதே மனிதர் என்பதை அப்பா அடையாளம் கண்டுகொண்டார்.
அந்த மனிதர் அன்புடன் கூறினார்:
“இந்த இடம் இருப்பதை நம்புகிறவர்களுக்காக இது திறந்திருக்கிறது. இங்கே எவ்வளவு மகிழ்ச்சி இருக்கிறது என்பதை நான் மக்களிடம் சொல்லியிருக்கிறேன். சிலர் நம்ப மறுக்கிறார்கள். சிலர் இங்கே வந்து பார்த்து, மகிழ்ச்சியை அனுபவித்தார்கள். ஆனால் அவர்களால் அந்த மகிழ்ச்சியைத் தங்களுக்குள் மட்டும் வைத்துக்கொள்ள முடியவில்லை. மற்றவர்களும் இதை அறிய வேண்டும் என்று அவர்கள் உலகமெங்கும் சென்று சொல்ல ஆரம்பித்தார்கள். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, இங்கே வருவதற்கு எந்தக் கட்டணமும் இல்லை!”
அந்தக் குடும்பத்தினரும் அந்த இடத்தில் சிறிது நேரம் தங்கினார்கள். இறுதியில், அவர்களும் ஓர் உறுதியான முடிவுக்கு வந்தார்கள். தாங்கள் கண்ட மகிழ்ச்சியைத் தங்களுக்குள் மட்டும் வைத்துக்கொள்ளாமல், தங்கள் நண்பர்கள், உறவினர்கள், அறிமுகமில்லாதவர்கள் என அனைவரிடமும் சொல்ல வேண்டும் என்று தீர்மானித்தார்கள்.
கதையின் நீதி: தேவனுடைய ராஜ்யத்தின் மகிழ்ச்சி அனைவருக்கும்!
இந்தக் கதையில் வரும் திருவிழா பூங்காவைப் போலவே, தேவனுடைய ராஜ்யமும் மகிழ்ச்சியும் இரட்சிப்பும் மனிதர்களுக்காகத் திறந்திருக்கின்றன.
பலர் தேவனைத் தேடுவதில்லை. “என் வாழ்க்கை இப்போதைக்கு நன்றாகத்தானே இருக்கிறது? எனக்கு ஏன் தேவன் தேவை?” என்று நினைக்கிறார்கள். இன்னும் சிலர், கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையைத் தேர்ந்தெடுத்தால் எல்லாவற்றையும் இழந்துவிடுவோம் என்று அஞ்சுகிறார்கள். சிலர் தேவனைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டிருந்தாலும், அவரை அறிந்துகொள்ள முயற்சி செய்வதில்லை.
ஆனால் தேவன் தரும் இரட்சிப்பு நாம் சம்பாதிக்க வேண்டிய ஒன்று அல்ல. அது அவருடைய கிருபையால் கிடைக்கும் இலவசமான ஈவு.
“கிருபையினாலே விசுவாசத்தைக் கொண்டு இரட்சிக்கப்பட்டீர்கள்; இது உங்களால் உண்டானதல்ல, இது தேவனுடைய ஈவு.” — எபேசியர் 2:8
இயேசு கிறிஸ்துவை விசுவாசித்து அவரை ஏற்றுக்கொள்ளும்போது, நாம் புதிய வாழ்க்கையை அனுபவிக்கிறோம். அந்த வாழ்க்கையில் கிடைக்கும் சமாதானமும் மகிழ்ச்சியும் நம்பிக்கையும் நமக்குள் மட்டும் அடங்கிவிடக் கூடாது.
இயேசுவை உண்மையாக அறிந்தவர்கள், மற்றவர்களும் அவருடைய அன்பை அறிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று விரும்புவார்கள். அவர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையின் மூலமும் சாட்சியின் மூலமும் நற்செய்தியைப் பகிர்ந்துகொள்வார்கள்.
நீங்கள் இயேசுவை அறிந்திருக்கிறீர்களா? அவருடைய அன்பையும் இரட்சிப்பையும் மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்கிறீர்களா?
நாம் பெற்றுக்கொண்ட மகிழ்ச்சியை மற்றவர்களும் அனுபவிக்க வேண்டும் என்பதே நற்செய்தியைப் பகிர்ந்துகொள்வதன் நோக்கம். தேவன் தரும் இலவசமான இரட்சிப்பைப் பற்றி அறியாதவர்களுக்கு அதை எடுத்துச் சொல்வோம்!
