எங்கே நீயாகவே விழுந்துவிடுவாயோ என்று…”

“உங்கள் விசுவாசத்தின் ஆரம்பகர்த்தாவும் முடிவுக்குக் கொண்டுவருகிறவருமாகிய இயேசுவையே நோக்கிக்கொண்டிருங்கள்.”
— Epistle to the Hebrews 12:2

விசுவாச வாழ்க்கையில் தடைகளும் சோதனைகளும் தவிர்க்க முடியாதவை. ஆனால் ஒரு உண்மையான விசுவாசி, தடைகள் வந்தாலும் தேவனை நோக்கி முன்னேறுவான். அந்த உண்மையை விளக்கும் ஒரு உவமைக் கதையைப் பார்ப்போம்.

ஆலயத்திற்குச் சென்ற மனிதன்

ஒரு விசுவாசி அதிகாலையில் எழுந்து தேவனை ஆராதிக்க ஆலயத்திற்குப் புறப்பட்டார்.

வழியில் எதிர்பாராதவிதமாக இடறி கீழே விழுந்தார். ஆடைகள் அழுக்கானதால் வீட்டிற்குத் திரும்பிச் சென்று ஆடையை மாற்றிக்கொண்டு மீண்டும் ஆலயத்திற்குப் புறப்பட்டார்.

ஆனால் அதே இடத்தில் இரண்டாவது முறையும் விழுந்துவிட்டார்.

மீண்டும் எழுந்தார்.

மீண்டும் வீட்டிற்குச் சென்றார்.

மீண்டும் ஆடையை மாற்றிக்கொண்டு ஆலயத்திற்குப் புறப்பட்டார்.

கையில் விளக்குடன் நின்ற மனிதன்

இந்த முறை, வழியில் ஒருவர் கையில் விளக்குடன் நிற்பதைக் கண்டார்.

“நீங்கள் யார்? ஏன் இங்கே நிற்கிறீர்கள்?” என்று கேட்டார்.

அதற்கு அவர்,

“நீங்கள் இருமுறை கீழே விழுந்ததைப் பார்த்தேன். அதனால் உங்களுக்கு வழிகாட்டவும் உதவவும் காத்திருக்கிறேன்.”

என்றார்.

அவரது உதவியுடன் இருவரும் ஆலயத்தை அடைந்தனர்.

ஆச்சரியமான பதில்

ஆலய வாசலில் வந்ததும், அந்த விசுவாசி,

“உள்ளே வாருங்கள். நாம் சேர்ந்து தேவனை ஆராதிப்போம்.”

என்று அழைத்தார்.

ஆனால் அந்த மனிதன் உள்ளே வர மறுத்தான்.

“ஏன்?” என்று கேட்டபோது,

“நான்தான் சாத்தான்.”

என்று பதிலளித்ததாக அந்த உவமைக் கதை கூறுகிறது.

விசுவாசி அதிர்ச்சியடைந்து,

“அப்படியானால், என்னை ஆலயத்திற்கு வர உதவி செய்தது ஏன்?”

என்று கேட்டார்.

அதற்கு சாத்தான் இவ்வாறு கூறியதாக கதை தொடர்கிறது:

“முதல்முறை நீ விழுந்தபோதும் மனம் தளரவில்லை.

இரண்டாவது முறையும் விடாமல் எழுந்து மீண்டும் புறப்பட்டாய்.

மூன்றாவது முறையும் அதே உறுதியுடன் சென்றால், தேவன் உன்னை இன்னும் அதிகமாக ஆசீர்வதிப்பாரோ என்று பயந்தேன்.

அதனால்தான் இப்போது உனக்கு உதவ வந்தேன்!”

இது ஒரு உவமைக் கதை. ஆனால் இதில் ஒரு ஆழமான ஆவிக்குரிய உண்மை மறைந்துள்ளது.

கதை சொல்லும் பாடம்

விசுவாச வாழ்க்கையில் தோல்வி அடைவது பிரச்சனை அல்ல.

தோல்விக்குப் பிறகு எழாமல் இருப்பதே உண்மையான தோல்வி.

தேவன், தடுமாறியவர்களை எழுப்புகிறவர்.

மனம் தளராமல் மீண்டும் எழுந்து அவரைத் தேடுகிறவர்களை அவர் கைவிடுவதில்லை.

தேவன் மறப்பதில்லை

வேதாகமம் இவ்வாறு கூறுகிறது:

“நீங்கள் அவருடைய நாமத்தினிமித்தம் பரிசுத்தவான்களுக்கு ஊழியஞ்செய்ததும், இப்பொழுதும் செய்கிறதுமான அன்பின் பிரயாசத்தை மறந்துவிடுகிறதற்கு தேவன் அநீதியுள்ளவரல்ல.”
— Epistle to the Hebrews 6:10

தேவன் நம்முடைய விசுவாசத்தையும், கீழ்ப்படிதலையும், அவருக்காகச் செய்யும் உழைப்பையும் காண்கிறார்.