வேத வசனம்:
“உனக்குக் கிடைத்த இந்த நாளிலாகிலும் உன் சமாதானத்துக்கு ஏற்றவைகளை நீ அறிந்திருந்தாயானால் நலமாயிருக்கும்.” (லூக்கா 19:42)
தியானம்
மனித வாழ்க்கையின் மிகப்பெரிய உண்மை மரணம். ஆனால் அதைப் பற்றி சிந்திக்க விரும்பாதவர்களாகவே பெரும்பாலானோர் வாழ்கின்றனர். உடல்நலம், பணம், பதவி, சொத்து, புகழ் ஆகியவற்றிற்காக நேரத்தையும் சக்தியையும் செலவிடுகிறோம். ஆனால் நித்தியத்தைப் பற்றிய சிந்தனை பலருடைய வாழ்க்கையில் இடம் பெறுவதில்லை.
உலகத்தில் எத்தனையோ நோய்கள் மனிதனை எச்சரிக்கின்றன. மருத்துவர்கள் ஆபத்தைச் சொன்னாலும் சிலர் அதை அலட்சியப்படுத்துகிறார்கள். ஆபத்து நெருங்கிவிட்டது என்பதை உணராமல், எல்லாம் நன்றாகவே இருக்கிறது என்று எண்ணிக்கொள்கிறார்கள். ஆனால் உண்மை வேறாக இருக்கிறது.
ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையிலும் இதே நிலை காணப்படுகிறது. மரணம் நிச்சயம் என்பதை அறிந்திருந்தும், அதற்குப் பின்புள்ள நித்தியத்தைப் பற்றி சிந்திக்காமல் வாழ்கிறோம். உலகக் காரியங்களுக்காக ஓடுகிறோம்; ஆனால் ஜெபத்திற்கும், வேத வாசிப்பிற்கும், தேவனைத் தேடுவதற்கும் நேரம் ஒதுக்குவதில்லை. உடலைப் பராமரிக்க அக்கறை காட்டுகிறோம்; ஆனால் ஆத்துமாவின் நிலையை விசாரிப்பதில்லை.
இயேசு எருசலேமை நோக்கி அழுதபோது, “உன் சமாதானத்துக்கு ஏற்றவைகளை நீ அறிந்திருந்தாயானால் நலமாயிருக்கும்” என்று கூறினார். மனிதன் தேவனை அறிந்து, பாவத்திலிருந்து மனந்திரும்பி, இரட்சிப்பின் வழியில் நடப்பதே உண்மையான சமாதானத்தின் பாதையாகும்.
இன்று நமக்குக் கொடுக்கப்பட்டுள்ள நாள் தேவனுடைய கிருபையின் நாள். நாளை நமக்குச் சொந்தமல்ல. ஆகவே, இந்த நாளிலேயே நமது இருதயத்தை ஆராய்ந்து பார்க்க வேண்டும். நமது வாழ்க்கை தேவனுக்குப் பிரியமாக இருக்கிறதா? நமது நம்பிக்கை உலக காரியங்களிலா அல்லது கிறிஸ்துவிலா? நித்திய வாழ்விற்காக நாம் ஆயத்தமாக இருக்கிறோமா?
உலகத்தின் தற்காலிக சந்தோஷங்கள் நித்திய மகிமையை மறைத்துவிடாதபடி விழிப்புடன் இருப்போம். இன்று கிடைத்துள்ள வாய்ப்பை பயன்படுத்தி தேவனிடம் நெருங்குவோம். அவரே நம்மை நித்திய ஜீவத்தின் பாதையில் பாதுகாப்பாக நடத்துவார்.
ஜெபம்
அன்பின் ஆண்டவரே, இந்த உலகத்தின் மாயையான காரியங்களில் மூழ்கி உம்மை மறந்துவிடாதபடி என்னைக் காத்தருளும். என் வாழ்க்கையை ஆராய்ந்து, உம்முடைய சித்தத்தின்படி வாழ உதவும். நித்தியத்தை நோக்கி விழிப்போடும் பரிசுத்தத்தோடும் நடக்க கிருபை தாரும். இயேசுவின் நாமத்தில் ஜெபிக்கிறேன். ஆமென்.
இன்றைய சிந்தனை:
மரணத்தை நினைக்கும் மனிதன் பயப்படமாட்டான்; ஆயத்தமாக வாழ்வான்.
