ரேச்சல் சைஸ்லவ் ஆரம்பகால பெந்தெகொஸ்தே இயக்கத்தைச் சேர்ந்த ஒரு விசுவாசியும் சுவிசேஷ ஊழியருமாவார். தேவனுடைய பிரசன்னத்திற்காக ஏங்குதல், ஜெபத்தில் அவரைத் தேடுதல், பரிசுத்த ஆவியின் வழிநடத்துதலைப் பெறுதல் ஆகியவை அவரது வாழ்க்கையின் முக்கிய அம்சங்களாக இருந்தன.
அவருடைய இந்த சிந்தனைகள், தேவனோடு நெருக்கமான உறவை வளர்த்துக்கொள்ள விரும்பும் ஒவ்வொரு விசுவாசிக்கும் ஊக்கமளிப்பவையாக உள்ளன.
1. தேவனிடம் நெருங்குதல்
“The nearer I drew to God, the less the voices of the world held my attention.”
“நான் தேவனிடம் எவ்வளவு நெருங்கினேனோ, அவ்வளவு உலகத்தின் குரல்கள் என் கவனத்தை இழந்தன.”
நாம் தேவனோடு நெருங்கிய உறவில் வளரும்போது, உலகத்தின் சத்தங்களும் கவனச்சிதறல்களும் நம் வாழ்க்கையின் மீது கொண்டிருக்கும் தாக்கம் குறையத் தொடங்குகிறது.
2. தேவனுடைய பிரசன்னத்தில் செலவிடும் நேரம்
“There is no substitute for time spent in the presence of the Lord.”
“கர்த்தருடைய பிரசன்னத்தில் செலவிடும் நேரத்திற்கு மாற்றாக வேறு எதுவும் இருக்க முடியாது.”
ஜெபத்திலும் தேவனுடைய சமூகத்திலும் செலவிடும் நேரம், ஒரு விசுவாசியின் ஆவிக்குரிய வாழ்க்கைக்கு மிகவும் முக்கியமானது.
3. ஜெபத்தில் கிடைக்கும் ஞானம்
“The wisdom to lead God’s people is found on our knees before Him.”
“தேவனுடைய மக்களை வழிநடத்துவதற்கான ஞானம், அவருக்கு முன்பாக நாம் முழங்காலில் நிற்கும்போதுதான் கிடைக்கிறது.”
உண்மையான வழிநடத்துதல் மனித அறிவிலிருந்து மட்டுமல்ல; தேவனுக்கு முன்பாகத் தாழ்மையுடன் ஜெபிக்கும்போது கிடைக்கும் ஞானத்திலிருந்தும் வருகிறது.
4. தேவனை இன்னும் அதிகமாக நாடுதல்
“I saw what God was doing in others, and my own soul cried out for more of Him.”
“தேவன் மற்றவர்களில் செய்துகொண்டிருந்த காரியங்களைக் கண்டபோது, என் ஆத்துமாவும் அவரை இன்னும் அதிகமாக நாடி ஏங்கியது.”
தேவன் மற்றவர்களின் வாழ்க்கையில் செயல்படுவதைப் பார்க்கும்போது, நம்முடைய வாழ்க்கையிலும் அவர் இன்னும் அதிகமாக செயல்பட வேண்டும் என்ற ஆவல் ஏற்பட வேண்டும்.
5. சொல்லப்பட வேண்டிய சாட்சி
“What the Lord has done in my life is worth telling others.”
“கர்த்தர் என் வாழ்க்கையில் செய்த காரியங்கள் மற்றவர்களிடம் சொல்லப்பட வேண்டியவை.”
தேவன் நம் வாழ்க்கையில் செய்த நன்மைகளையும் அற்புதங்களையும் மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்வது, அவர்களுக்கு நம்பிக்கையையும் விசுவாசத்தையும் அளிக்கக்கூடும்.
6. தெளிவில்லாத பாதையில் தேவனுடைய வழிநடத்துதல்
“When the way before me was uncertain, I sought the Lord in prayer for His guidance.”
“என் முன்புள்ள பாதை தெளிவில்லாமல் இருந்தபோது, அவருடைய வழிநடத்துதலுக்காக ஜெபத்தில் கர்த்தரை நாடினேன்.”
வாழ்க்கையின் பாதை நமக்குத் தெளிவாகத் தெரியாத நேரங்களில், பயப்படுவதற்குப் பதிலாக ஜெபத்தில் தேவனுடைய வழிநடத்துதலைத் தேட வேண்டும்.
7. தேவனுடைய பிரசன்னத்தை உணருதல்
“When I entered that place, I became deeply aware of the presence of God.”
“நான் அந்த இடத்திற்குள் நுழைந்தபோது, தேவனுடைய பிரசன்னத்தை ஆழமாக உணர்ந்தேன்.”
தேவனுடைய பிரசன்னம் ஒரு விசுவாசியின் வாழ்க்கையை மாற்றும் வல்லமை கொண்டது. அவருடைய சமூகத்தில் செலவிடும் நேரம் நம் இருதயத்தைப் புதுப்பிக்கிறது.
8. தேவனுடைய ஆழமான கிரியைக்காக ஏங்குதல்
“My soul longed for a deeper work of God than I had yet known.”
“இதுவரை நான் அறிந்ததைவிட, தேவன் என்னில் இன்னும் ஆழமான கிரியையைச் செய்ய வேண்டும் என்று என் ஆத்துமா ஏங்கியது.”
தேவனுடைய செயல்களை நாம் அனுபவித்துவிட்டோம் என்று திருப்தியடையாமல், அவர் நம்மில் இன்னும் ஆழமாகச் செயல்பட வேண்டும் என்று தொடர்ந்து ஏங்க வேண்டும்.
9. தேவையின் இடத்தில் சந்திக்கும் தேவன்
“My heart was longing for more of God, and He met me in that place of need.”
“என் இருதயம் தேவனை இன்னும் அதிகமாக நாடி ஏங்கியது; என் தேவையின் அந்த இடத்தில் அவர் என்னைச் சந்தித்தார்.”
நம்முடைய பலவீனங்களிலும் தேவைகளிலும் நாம் தேவனை உண்மையாக நாடும்போது, அவர் நம்மை விட்டுவிடாமல் சந்தித்து உதவுகிறார்.
10. தேவனுக்காகப் பசியாயிருக்கும் இருதயம்
“My heart was hungry for God, and He met me by His Spirit.”
“என் இருதயம் தேவனுக்காகப் பசியாயிருந்தது; அவர் தமது ஆவியினால் என்னைச் சந்தித்தார்.”
தேவனுக்காக உண்மையான பசியும் தாகமும் கொண்டிருக்கும் இருதயம், அவருடைய பிரசன்னத்தை நாடிக்கொண்டே இருக்கும். அத்தகைய ஆவிக்குரிய பசி நம்மை தேவனோடு இன்னும் நெருக்கமாக நடத்திச் செல்லும்.
முடிவுரை
ரேச்சல் சைஸ்லவின் இந்த சிந்தனைகள் நமக்கு ஒரு முக்கியமான உண்மையை நினைவூட்டுகின்றன: தேவனோடு ஆழமான உறவைப் பெறுவதற்கு, அவருக்காக ஆழமான ஏக்கம் நம் இருதயத்தில் இருக்க வேண்டும்.
உலகத்தின் சத்தங்களிலிருந்து விலகி, ஜெபத்தில் தேவனைத் தேடி, அவருடைய பிரசன்னத்தில் நேரம் செலவிடும்போது, நமது ஆத்துமா அவரை இன்னும் அதிகமாக அறிய ஏங்கத் தொடங்கும்.
“தேவனை அதிகமாக நாடுகிற இருதயம், அவருடைய பிரசன்னத்தை இன்னும் அதிகமாக அனுபவிக்கத் தொடங்கும்.”
