சிலருக்கு நாம் அவசியமல்ல; ஆனால் நாம் செய்யும் உதவிகள் மட்டும் அவர்களுக்கு அவசியமாக இருக்கிறது இந்த உலகத்தில் நாம் வாழும் வாழ்க்கை, பல உறவுகளின் நடுவில் நகர்கிறது. அந்த உறவுகளில் சில உண்மையானவை; சில தோற்றமளிப்பவை; சில காலப்போக்கில் மாறுபடும். வாழ்க் கையின் ஒரு கட்டத்தில் நாம் அனைவரும் உணர வேண்டிய ஒரு கசப்பான உண்மை இருக்கிறது: சிலருக்கு நாம் அவசியமல்ல; ஆனால் நாம் செய்யும் உதவிகள் மட்டும் அவர்களுக்கு அவசியமாக இருக்கிறது.
இந்த உண்மை ஒரே நாளில் புரியாது. அனுபவங்கள் அதை நமக்கு கற்றுக்கொடுக்கும். பசித்த வயிறு, பொய்யான உறவு, நம்பியவர் செய்த துரோகம், கடனுடன் வாழும் வாழ்க்கை இவை அனைத்தும் வாழ்க்கையின் கடினமான ஆசிரியர்கள். எந்தப் புத்தகமும் கற்பிக்க முடியாத பாடங்களை, இந்த அனுபவங்கள் நம்முள் ஆழமாக பதிக்கின்றன.
ஒவ்வொரு மனிதனின் இதயத்திலும் ஒரு வலி இருக்கிறது. சிலர் அந்த வலியை கண்ணீரால் வெளிப்படுத் துகிறார்கள்; சிலர் அதை புன்னகையால் மறைக்கிறார்கள். நாம் சந்திக்கும் ஒவ்வொருவரின் பின்னாலும் ஒரு கதையுண்டு என்பதை நாம் மறந்துவிடக் கூடாது. வெளியில் காண்பது முழு உண்மை அல்ல; உள்ளத்தில் நடப்பது தான் உண்மை.
வாழ்க்கையில் தொலைந்துபோன உண்மையான உறவுகளை தேடிச் செல்லுவது நல்லது. ஆனால் நம்மை விட்டு விலகிச் சென்ற உறவுகளை பிடித்துக் கொண்டு, நம்மையே இழந்து விடக்கூடாது. எல்லா உறவுகளும் மீண்டும் திரும்பி வருவதில்லை. சிலவற்றை விடுவதே நமக்கு அமைதியைத்தரும்.
மகிழ்ச்சி என்பது பணத்தால் வாங்க முடியாத ஒன்று. நம்மை உண்மையாக நேசிக்கும் ஒருவரின் இருப்பு, நம் தவறுகளை திருத்திச் சொல்லும் ஒருவர், நம் கஷ்ட நேரங்களில் நம்மோடு நிற்கும் ஒருவர் இத்தகைய உறவுகள் இருந்தால், வாழ்க்கை எப்போதும் நிறைவானதாக இருக்கும்.
சில நேரங்களில் நாம் ஒருவரை நம்பிக்கையின் உச்சமாக நினைக்கிறோம். அவர்களை நம் வாழ்க்கையின் முக்கியமான உறவாகக் கருதுகிறோம். ஆனால் காலப் போக்கில், அவர்கள் தங்கள் செயல்களால் வேறொரு உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறார்கள். அவர்கள் உண்மையா னவர்கள் அல்ல; நல்ல நடிகர்கள் என்பதை வாழ்க்கை நமக்கு காட்டுகிறது. இது வலிக்கிறது; ஆனால் அது நம்மை விழிப்புணர்வுக்கு கொண்டு வருகிறது.
சிலருக்கு நாம் அவசியமில்லை; ஆனால் நம்மால் கிடைக்கும் உதவி மட்டுமே அவசியமாக இருக்கிறது. இப்படிப்பட்டவர்களை நாம் வாழ்க்கையில் சந்திப்போம். அவர்களின் உண்மையான முகம் தெரிந்தாலும், அவர்களை வெறுக்க முடியாமல் இருப்பது நமது இதயத்தின் நன்மை. நம்முள் இருக்கும் அந்த நன்மையை இழக்கக் கூடாது; ஆனால் அதைப் பயன்படுத்திக் கொள்ள அனுமதிக்கவும் கூடாது. இன்று அவர்கள் நமது அன்பை அலட்சியம் செய்யலாம். ஆனால் ஒருநாள் அந்த அன்பு கிடைக்காதா என்று அவர்கள் ஏங்குவார்கள். அன்பின் மதிப்பு, அது இல்லாதபோது தான் உணரப்படுகிறது.
இந்த உலகத்தின் அளவுகோல் விசித்திரமானது. தேடிச் சென்று பேசினால் அது “பொய்” என்று சொல்லப் படும். விட்டுக் கொடுத்து நடந்தால் அது “பலவீனம்” என்று கருதப்படும். வெறுத்து ஒதுக்கும் இடத்தில் அன்பு காட்டினால் அது “நாடகம்” என்று பார்க்கப்படும். ஆனால் இனிமையாக பேசினால் மட்டும் அது “உண்மை” என்று நம்பப்படும். இதுவே உலகத்தின் பார்வை.
உறவுகளின் உண்மை, நெருக்கத்தின் நாட்களில் அல்ல; சோதனையின் நாட்களில் வெளிப்படும். வாழ்க்கையில் எல்லாம் சரியாக இருக்கும் போது, அனைவரும் அன்பாக இருப்பது போல தோன்றும். ஆனால் குறைவு, சிரமம், தாழ்வு, துன்பம் ஆகியவை வந்தபோது தான் உண்மையான அன்பு யாரிடம் இருக்கிறது என்பதை நாம் அறிய முடியும்.
இறைவேதம் எச்சரிக்கிறது: சோதனைகள் அதிகரிக்கும் போது, அநேகருடைய அன்பு தணிந்து போகும். இது இன்று நம் கண்களுக்கு முன்னால் நடைபெறும் உண்மை. மனிதர் களின் அன்பு சூழ்நிலைகளுக்கு ஏற்ப மாறக்கூடும். ஆனால் இறைமக்களே, தேவனில் நிலைத்திருப்பவர்கள் இவ்வுலக மனிதர்களைப் போல இருக்கக் கூடாது. அவர்கள் அன்பு சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப மாறக்கூடாது. அது நிலையானதாக இருக்க வேண்டும். அது நிபந்தனைகளால் கட்டுப்படாததாக இருக்க வேண்டும். நாம் தேவ அன்பில் நாளுக்கு நாள் வளர வேண்டும். அந்த அன்பை மற்றவர்களுடன் பகிர வேண்டும். நம்மை காயப் படுத்தியவர்களுக்குக் கூட நன்மை செய்யும் மனதை வளர்க்க வேண்டும். அதுவே உண்மையான கிறிஸ்துவின் சாயல்.
இக்காலங்களில் மனிதர்கள் நன்றியறியாதவர்களாக வும், பரிசுத்தமில்லாதவர்களாகவும், சுபாவ அன்பில்லாதவர்க ளாகவும் மாறுவார்கள் என்று இறைவேதம் முன்கூட்டியே கூறுகிறது. தேவபக்தியின் வெளிப்புற தோற்றம் இருக்கும்; ஆனால் அதன் சக்தி மறுக்கப்படும்.
எனவே நாம் நம்மையே ஆராய்ந்து கொள்ள வேண்டும்: நம் அன்பு சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப மாறுகிறதா? நம் உறவுகள் நிபந்தனைகளின் அடிப்படையிலா இருக்கின்றன? அல்லது தேவ அன்பைப் போல நிலைத்திருக்கிறதா?
நாம் இயேசு கிறிஸ்துவின் சாயலில் வளர்கிறவர்களாக இருந்தால், நம் அன்பு நிலையானதாக இருக்கும். நம் மனம் மாறாததாக இருக்கும். நம் உறவுகள் உண்மையானதாக இருக்கும்.
முடிவாக, நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டியது இதுதான்: சூழ்நிலைகள் மாறலாம்; மனிதர்கள் மாறலாம்; உறவுகள் மாறலாம். ஆனால் அன்பு மாறாமல் இருந்தால் தான் அது உண்மையான அன்பு. அந்த அன்பில் நிலைத் திருப்போம்; அதுவே நம் வாழ்க்கையை உயர்த்தும்.
