இயேசுவின் பின்னே போகத் துணிந்தேன் – ஒரு இரத்தசாட்சியின் அழியாத சாட்சி

இயேசுவின் பின்னே போகத் துணிந்தேன் – ஒரு இரத்தசாட்சியின் அழியாத சாட்சி

இயேசுவின் பின்னே போகத் துணிந்தேன்,
பின்னோக்கேன் நான், பின்னோக்கேன் நான்.

தமிழ் திருச்சபைகளில் மிகவும் பிரபலமாகப் பாடப்படும் அர்ப்பணிப்பு கீதங்களில் ஒன்று “இயேசுவின் பின்னே போகத் துணிந்தேன்” என்ற பாடல். இந்தப் பாடல், எந்தச் சூழ்நிலையிலும் கிறிஸ்துவை விட்டு விலகமாட்டேன் என்ற உறுதியை வெளிப்படுத்துகிறது.

இந்தப் பாடலின் தோற்றம் குறித்து கிறிஸ்தவ உலகில் நீண்ட காலமாகப் பரவி வரும் ஒரு புகழ்பெற்ற மரபுக் கதை உள்ளது. வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் இந்தக் கதையின் அனைத்து விவரங்களையும் உறுதிப்படுத்த முடியவில்லை என்றாலும், இந்தப் பாடலின் அர்ப்பணிப்பு ஆவியை எடுத்துரைக்கும் சாட்சியாக அது பரவலாகப் பகிரப்பட்டு வருகிறது.

சுமார் 150 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, இங்கிலாந்து மற்றும் வேல்ஸ் போன்ற நாடுகளிலிருந்து பல மிஷனரிகள் இந்தியாவின் வடகிழக்குப் பகுதிகளுக்குச் சுவிசேஷத்தை அறிவிக்க வந்தனர். அவர்களில் ஒருவரின் ஊழியத்தின் மூலம், ஒரு பழங்குடியினக் குடும்பம் இயேசு கிறிஸ்துவை இரட்சகராக ஏற்றுக்கொண்டதாகக் கூறப்படுகிறது. அந்தக் குடும்பத்தின் விசுவாசமும் மாற்றப்பட்ட வாழ்க்கையும், கிராம மக்களிடையே பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.

இதனால் ஆத்திரமடைந்த கிராமத் தலைவர், ஊர்மக்கள் அனைவரையும் ஒன்றுகூட்டி, அந்தக் குடும்பத்தினரை விசுவாசத்தை மறுக்கும்படி கட்டளையிட்டான். “உங்கள் கிறிஸ்தவ விசுவாசத்தை விட்டுவிடுங்கள்; இல்லையெனில் உயிரை இழப்பீர்கள்” என்று எச்சரித்தான்.

அந்தத் தருணத்தில், பரிசுத்த ஆவியின் பெலனால் நிறைந்த அந்த விசுவாசி பாடத் தொடங்கியதாக மரபு கூறுகிறது:

இயேசுவின் பின்னே போகத் துணிந்தேன்,
இயேசுவின் பின்னே போகத் துணிந்தேன்,
இயேசுவின் பின்னே போகத் துணிந்தேன்;
பின்னோக்கேன் நான், பின்னோக்கேன் நான்.

(I have decided to follow Jesus… No turning back, no turning back.)

அவரது உறுதியைக் கண்டு கோபமடைந்த கிராமத் தலைவர், அவரது இரண்டு மகன்களையும் கொல்லும்படி கட்டளையிட்டான். அந்தச் சிறுவர்கள் உயிரிழந்த பிறகும், “இப்போதாவது உன் விசுவாசத்தை விட்டுவிடுவாயா?” என்று அவனை மிரட்டினான்.

அதற்கு அந்த விசுவாசி மீண்டும் பாடினார்:

யாரில்லையெனினும் பின் தொடர்வேனே,
யாரில்லையெனினும் பின் தொடர்வேனே,
யாரில்லையெனினும் பின் தொடர்வேனே;
பின்னோக்கேன் நான், பின்னோக்கேன் நான்.

(Though no one joins me, still I will follow…)

அவரது உறுதியால் மேலும் சினமடைந்த கிராமத் தலைவர், அவரது மனைவியையும் கொல்லும்படி உத்தரவிட்டான். சில நிமிடங்களில், அவர் தனது பிள்ளைகளோடு சேர்ந்து உயிரிழந்தார்.

இறுதியாக அந்த விசுவாசியிடம், “இப்போது உனக்கு இந்த உலகத்தில் யாரும் இல்லை. இன்னும் உன் விசுவாசத்தை விட்டுவிட மறுக்கிறாயா?” என்று கேட்டபோது, அவர் தனது இறுதி அறிக்கையாக இந்த வார்த்தைகளைப் பாடியதாகக் கூறப்படுகிறது:

சிலுவை என் முன்னே, உலகம் என் பின்னே;
சிலுவை என் முன்னே, உலகம் என் பின்னே;
சிலுவை என் முன்னே, உலகம் என் பின்னே;
பின்னோக்கேன் நான், பின்னோக்கேன் நான்.

(The Cross before me, the world behind me…)

அதன்பின் அவர் தனது விசுவாசத்திற்காக உயிர்த்தியாகம் செய்தார்.

அந்தக் குடும்பத்தின் மரணத்தோடு கிறிஸ்தவம் அந்தக் கிராமத்தில் முடிந்துவிடும் என்று பலர் நினைத்தனர். ஆனால் அதற்கு நேர்மாறாக, அவர்களின் அசைக்க முடியாத விசுவாசம் பலருடைய இதயங்களைத் தொட்டது. குறிப்பாக அந்தக் கிராமத் தலைவனே, “ஒரு மனிதன் தனது மனைவியையும் பிள்ளைகளையும் இழந்தபோதும் ஏன் கிறிஸ்துவை மறுக்கவில்லை?” என்று சிந்திக்கத் தொடங்கினான். அந்த விசுவாசத்தின் வல்லமையால் ஈர்க்கப்பட்டு, இறுதியில் அவனும் இயேசு கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொண்டதாகவும், அதன் பின்னர் அந்தக் கிராமத்தில் பலர் கிறிஸ்தவர்களாக மாறியதாகவும் இந்த மரபுக் கதை கூறுகிறது.

இன்று உலகின் பல மொழிகளில் பாடப்படும் “I Have Decided to Follow Jesus” என்ற இந்தப் பாடல், சூழ்நிலைகள் மாறினாலும், துன்பங்கள் வந்தாலும், கிறிஸ்துவைத் தொடர்ந்து செல்லும் உறுதியின் அடையாளமாக விளங்குகிறது. தமிழ் திருச்சபைகளிலும் “இயேசுவின் பின்னே போகத் துணிந்தேன்” என்ற வடிவில் பல தலைமுறைகளாகப் பாடப்பட்டு, எண்ணற்ற விசுவாசிகளை அர்ப்பணிப்பான கிறிஸ்தவ வாழ்க்கைக்கு அழைத்துவருகிறது.

இயேசுவின் பின்னே போகத் துணிந்தேன்,
பின்னோக்கேன் நான், பின்னோக்கேன் நான்.

யாரில்லையெனினும் பின் தொடர்வேனே,
பின்னோக்கேன் நான், பின்னோக்கேன் நான்.

சிலுவை என் முன்னே, உலகம் என் பின்னே,
பின்னோக்கேன் நான், பின்னோக்கேன் நான்.

இந்தப் பாடல் வெறும் கீர்த்தனை அல்ல; எந்த விலையையும் கொடுத்து கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றத் தீர்மானித்த விசுவாசத்தின் நிலையான அறிக்கையாக இன்றும் ஒலித்துக்கொண்டிருக்கிறது.