சருவ லோகாதிபா, நமஸ்காரம் – பாடல் பிறந்த கதை
சருவ லோகாதிபா, நமஸ்காரம்!
சருவ சிருஷ்டிகனே, நமஸ்காரம்!
தரை, கடல், உயிர், வான் சகலமும் படைத்த
தயாபர பிதாவே, நமஸ்காரம்!
தமிழ் கிறிஸ்தவத் திருச்சபைகளில் பல தலைமுறைகளாக ஆராதனையின் தொடக்கத்தில் ஒலித்து வரும் மகத்தான துதிப்பாடல்களில் ஒன்றாக “சருவ லோகாதிபா, நமஸ்காரம்” விளங்குகிறது. படைப்பின் ஆண்டவராகிய தேவனை எல்லாச் சிருஷ்டிகளின் கர்த்தராகப் போற்றி வணங்கும் இந்தக் கீர்த்தனை, ஆழமான இறையியல் கருத்துக்களையும் எளிமையான தமிழையும் இணைத்துச் சிறப்பாக அமைந்துள்ளது.
இந்த அருமையான துதிப்பாடலை இயற்றியவர் அருள்திரு. வேதமாணிக்கம். இவர் 1864-ஆம் ஆண்டு கல்லுக்கூட்டத்தில், மதுரநாயகம் – தேவாயி தம்பதியருக்கு இரண்டாவது மகனாகப் பிறந்தார். ஐந்து வயதிலேயே தந்தையை இழந்த வேதமாணிக்கத்தை, அவரது தாயார் தேவபக்தியிலும் விசுவாசத்திலும் வளர்த்தார். தனது இருபதாவது வயதில், மத்திகோடு சபையைச் சேர்ந்த இராகேலை திருமணம் செய்து கொண்டார்.
உயர்கல்வியை முடித்த பின்னர், வேதமாணிக்கம் அரசு அதிகாரியாகப் பணியில் சேர்ந்தார். பக்தி, விசுவாசம் மற்றும் குறிப்பாக ஜெப வாழ்க்கையில் ஆழ்ந்த ஆர்வமுடையவராக அவர் விளங்கினார். உலகப் பொருளுக்கும் செல்வத்திற்கும் முக்கியத்துவம் கொடுக்காமல், மண்தரையுடன் ஓலைவேய்ந்த எளிய குடிசை வீட்டிலேயே வாழ்ந்தார்.
ஒருநாள் அவரது ஆங்கிலேய மேலதிகாரி, “வேதமாணிக்கம், நீ வேதம் ஓத வேண்டியவன்; இங்கு எப்படி வேலை செய்யலாம்?” என்று கேட்டார். இந்தக் கேள்வி அவரது இதயத்தை ஆழமாகத் தொட்டது. அதன்பிறகு அவர் தீவிரமாகச் சிந்தித்து, நற்செய்திப் பணிக்கான தனது அழைப்பை உறுதிப்படுத்திக் கொண்டார்.
அரசுப் பணியை உடனே ராஜினாமா செய்த வேதமாணிக்கம், மிஷன் பள்ளியில் ஆசிரியராகவும், பின்னர் மிஷன் பள்ளிகளின் ஆய்வாளராகவும் பணியாற்றினார். தொடர்ந்து மத்திகோடு சபையில் உபதேசியராகச் சேவை செய்த அவர், 1912-ஆம் ஆண்டு கல்லுக்கூட்டம் திருச்சபையின் போதகராகப் பொறுப்பேற்றார். பாடல்களை இயற்றி, அவற்றை இனிமையான இசையுடன் பாடி நற்செய்தியை அறிவித்தார்.
அவரது ஆராதனைச் சேவைகளில் மக்கள் பெருந்திரளாகக் கலந்து கொண்டனர். குறிப்பாக வாலிபர்களை ஆண்டவரிடத்தில் வழிநடத்தும் நோக்கில் “சுவிசேஷப் படையெழுச்சி” என்ற திறந்தவெளி நற்செய்திக் கூட்டங்களை நடத்தினார். அந்தக் கூட்டங்களில் பாடுவதற்காக “சுவிசேஷப் படையெழுச்சிக் கீதங்கள்” என்ற பெயரில் 16 பாடல்கள் அடங்கிய பாடல் நூலையும் வெளியிட்டார்.
ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் மாலை நேரங்களில் பெண்களுக்காக வீடுகளில் சிறப்பு வேதாகமப் பயிற்சிகளையும் நடத்தினார். கண்ணியம், நேர்மை, சமூக அக்கறை ஆகியவற்றால் மதிக்கப்பட்ட அவர், கிராம மக்களிடையே ஏற்பட்ட பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காணும் நடுவராகவும் பணியாற்றினார்.
ஆண்டவரின் ஊழியத்திற்காகத் தனது வாழ்நாளையே அர்ப்பணித்த வேதமாணிக்கத்தின் குடும்பத்தையும் தேவன் மிகுதியாக ஆசீர்வதித்தார். அவரது மூன்று மகன்களும் மூன்று மகள்களும் சிறந்த கல்வி, நல்ல வேலைவாய்ப்பு மற்றும் இசைத்திறமைகளைப் பெற்றனர். குறிப்பாக வயலின் அவர்கள் குடும்பத்தின் அடையாள வாத்தியமாக இருந்தது. குடும்ப உறுப்பினர்கள் அனைவரும் வயலின் வாசிப்பில் தேர்ச்சி பெற்று, பல இடங்களுக்குச் சென்று நற்செய்திக் கூட்டங்களையும் கதாகாலட்சேபங்களையும் நடத்தினர். வெள்ளி மற்றும் ஞாயிறு இரவுகளில் நடைபெற்ற ஜெபக் கூட்டங்கள் இசைக்கருவிகளுடன் ஆனந்தமாக நடைபெற்றன.
1917-ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 8-ஆம் தேதி, மார்த்தாண்டத்தில் வசித்த தனது மனைவியின் தங்கை வீட்டிற்குச் செல்ல பேருந்தில் ஏறும்போது அவர் தவறி விழுந்தார். அப்போது பேருந்தின் சக்கரம் அவரது காலில் ஏறியதால் கடுமையான காயம் ஏற்பட்டது. காயமடைந்த நிலையிலும் பயணத்தைத் தொடர்ந்த அவர், மார்த்தாண்டத்தில் சிகிச்சை பெற்றார். ஆனால் உடல்நிலை மோசமடைந்து, 1917 மே 10-ஆம் தேதி, தனது 53-வது வயதில் ஆண்டவருக்குள் நித்திரையடைந்தார்.
வேதமாணிக்கம் இயற்றிய “சருவ லோகாதிபா, நமஸ்காரம்” மட்டுமல்லாமல், “ஆ! இன்ப காலமல்லோ”, “ஜீவ வசனம் கூறுவோம்” போன்ற பல கீர்த்தனைகளும் தமிழ் திருச்சபைகளின் கீர்த்தனைப் புத்தகங்களில் இடம்பெற்று, இன்றளவும் ஆராதனைகளில் பாடப்பட்டு வருகின்றன.
இறைவனைப் படைப்பின் ஆண்டவராக மகிமைப்படுத்தும் அவரது பாடல்கள், ஆழமான வேதாகம உண்மைகளையும் எளிமையான தமிழையும் இணைத்து, நூற்றாண்டைக் கடந்தும் விசுவாசிகளின் இதயங்களில் ஒலித்துக்கொண்டே இருக்கின்றன.
நன்றி: SMS
இந்தத் தொடரில் உள்ள பழைய தமிழ் கிறிஸ்தவப் பாடல்களின் வரலாறுகளை அனைத்தையும் ஒரே நடை, ஒரே வடிவமைப்பில் புத்தகத் தரத்தில் தொகுத்தும் வழங்க முடியும்.
