டேவிட் லிவிங்ஸ்டோன்: ஆப்பிரிக்காவின் இதயப்பகுதிக்குச் சென்ற மிஷனரி

முன்னுரை

ஆப்பிரிக்காவின் பரந்த நிலப்பரப்பை கடந்து, நற்செய்தியை அறிவிக்கவும், மருத்துவ சேவை செய்யவும், அடிமை வியாபாரத்தின் கொடுமைகளை உலகிற்கு எடுத்துரைக்கவும் தனது வாழ்க்கையின் பெரும்பகுதியை அர்ப்பணித்தவர் டேவிட் லிவிங்ஸ்டோன் (David Livingstone).

மருத்துவர், மிஷனரி, ஆராய்ச்சியாளர், அடிமைத்தனத்திற்கு எதிரான குரல் என பல்வேறு அடையாளங்களைக் கொண்டிருந்தாலும், அவரது வாழ்க்கையின் அடிப்படை நோக்கம் கிறிஸ்துவின் நற்செய்தியை ஆப்பிரிக்க மக்களிடம் கொண்டு செல்வதாக இருந்தது.

19ஆம் நூற்றாண்டில் ஆப்பிரிக்காவின் உள்பகுதிகள் ஐரோப்பியர்களுக்கு மிகக் குறைவாகவே அறியப்பட்டிருந்த காலத்தில், லிவிங்ஸ்டோன் பல ஆபத்தான பயணங்களை மேற்கொண்டார். நோய்கள், காட்டு விலங்குகள், கடுமையான காலநிலை, உணவுப் பற்றாக்குறை மற்றும் பயணத்தின் பல்வேறு ஆபத்துகளுக்கு மத்தியில் அவர் தனது பணியைத் தொடர்ந்தார்.

அவரது வாழ்க்கை, கிறிஸ்தவ மிஷனரி வரலாற்றில் தியாகம், விடாமுயற்சி மற்றும் தேவனுடைய அழைப்பைத் தொடர்ந்து செல்வதற்கான முக்கியமான உதாரணமாக பார்க்கப்படுகிறது.

ஸ்காட்லாந்தில் தொடங்கிய வாழ்க்கை

டேவிட் லிவிங்ஸ்டோன் 1813ஆம் ஆண்டு மார்ச் 19ஆம் தேதி, ஸ்காட்லாந்தின் பிளான்டைர் (Blantyre), லானார்க்ஷயர் பகுதியில் பிறந்தார்.

அவரது குடும்பம் எளிய பின்னணியைச் சேர்ந்தது. சிறுவயதிலேயே குடும்பத்திற்கு உதவுவதற்காக பருத்தி ஆலை ஒன்றில் வேலை செய்யத் தொடங்கினார்.

ஆனால் வேலை செய்துகொண்டிருந்தபோதும் கல்வியின் மீது அவருக்கு ஆர்வம் இருந்தது. தொழிற்சாலையில் நீண்ட நேரம் பணியாற்றிய பின்னரும் இரவு நேரங்களில் படித்து வந்தார்.

அவரது வாழ்க்கையில் கிறிஸ்தவ விசுவாசமும் கல்வியும் முக்கிய இடம் பெற்றன. மருத்துவத்தைப் படிக்கத் தொடங்கிய அவர், மருத்துவ அறிவை மிஷனரி ஊழியத்துடன் இணைக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தை வளர்த்துக்கொண்டார்.

1838ஆம் ஆண்டு அவர் London Missionary Society (LMS) உடன் இணைந்தார். முதலில் சீனாவுக்குச் செல்ல வேண்டும் என்ற விருப்பம் அவருக்கு இருந்தது. ஆனால் அங்கு ஏற்பட்ட போர் சூழ்நிலை காரணமாக அவரது திட்டம் மாறியது.

ஆப்பிரிக்காவில் மிஷனரி ஊழியம் செய்யும் வாய்ப்பு அவருக்கு கிடைத்தது.

ஆப்பிரிக்காவை நோக்கிய பயணம்

1841ஆம் ஆண்டு டேவிட் லிவிங்ஸ்டோன் தென்னாப்பிரிக்காவை அடைந்தார்.

அவர் குருமன் (Kuruman) என்ற இடத்தில் மிஷனரி ராபர்ட் மொஃபட் (Robert Moffat) பணியாற்றிய மிஷன் நிலையத்துடன் இணைந்தார்.

லிவிங்ஸ்டோனின் நோக்கம் ஒரு குறிப்பிட்ட மிஷன் நிலையத்தில் மட்டும் தங்கி இருப்பதல்ல. அப்போது கிறிஸ்தவ நற்செய்தி குறைவாகச் சென்றிருந்த ஆப்பிரிக்காவின் உள்பகுதிகளுக்குச் செல்ல வேண்டும் என்ற விருப்பம் அவருக்கு இருந்தது.

அதனால் அவர் தொடர்ந்து புதிய பகுதிகளை நோக்கிப் பயணம் செய்தார்.

மக்களுடைய மொழியை கற்றுக்கொள்வதும், அவர்களுடைய வாழ்க்கை முறையைப் புரிந்துகொள்வதும், அவர்களுடன் உறவு ஏற்படுத்துவதும் அவரது ஊழியத்தின் முக்கிய அம்சங்களாக இருந்தன.

மிஷனரியாகவும் மருத்துவராகவும்

லிவிங்ஸ்டோன் ஒரு மிஷனரி மட்டுமல்ல; மருத்துவப் பயிற்சி பெற்ற மருத்துவருமாவார்.

அவருடைய காலத்தில் ஆப்பிரிக்காவில் பல நோய்கள் மிஷனரிகளுக்கும் உள்ளூர் மக்களுக்கும் பெரும் ஆபத்தாக இருந்தன.

மருத்துவ அறிவை பயன்படுத்தி மக்களுக்கு உதவியதோடு, அவர்களிடம் கிறிஸ்துவின் நற்செய்தியையும் பகிர்ந்துகொண்டார்.

இதனால் அவரது ஊழியம் பிரசங்கம் மட்டுமாக இல்லாமல், மக்களின் உடல் மற்றும் ஆன்மீக தேவைகளை கவனிக்கும் பணியாகவும் அமைந்தது.

மேரி மொஃபட்டை திருமணம் செய்தார்

1845ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 9ஆம் தேதி, லிவிங்ஸ்டோன் ராபர்ட் மொஃபட்டின் மகளான மேரி மொஃபட்டை (Mary Moffat) திருமணம் செய்தார்.

மேரியும் மிஷனரி பணியில் அவருக்கு துணையாக இருந்தார்.

அவர்களுக்கு ஆறு குழந்தைகள் பிறந்தனர். ஆப்பிரிக்காவில் மிஷனரி வாழ்க்கையை மேற்கொண்ட குடும்பமாக அவர்கள் பல சிரமங்களை எதிர்கொண்டனர்.

லிவிங்ஸ்டோன் அடிக்கடி நீண்ட பயணங்களில் இருந்ததால், குடும்ப வாழ்க்கை மிகவும் கடினமானதாக இருந்தது. மேரி குழந்தைகளை கவனிப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், கணவரின் ஊழியத்திலும் பல்வேறு வழிகளில் துணையாக இருந்தார்.

1862ஆம் ஆண்டு, ஆப்பிரிக்காவில் இருந்தபோது மேரி மலேரியாவால் மரணமடைந்தார்.

அவரது மரணம் லிவிங்ஸ்டோனின் வாழ்க்கையில் மிகப்பெரிய தனிப்பட்ட இழப்பாக அமைந்தது.

சிங்கத்தின் தாக்குதல் – உயிரைப் பறிக்கக்கூடிய அனுபவம்

லிவிங்ஸ்டோனின் ஆப்பிரிக்க வாழ்க்கையில் மிகவும் பிரபலமான சம்பவங்களில் ஒன்று சிங்கத்தின் தாக்குதல்.

1844ஆம் ஆண்டு, மபோட்சா (Mabotsa) பகுதியில் ஊழியம் செய்து கொண்டிருந்தபோது, ஒரு சிங்கம் அவரைத் தாக்கியது.

அந்த தாக்குதலில் அவரது இடது தோளில் கடுமையான காயம் ஏற்பட்டது. அவரது கை பின்னர் முழுமையாக இயங்காத அளவுக்கு அந்த காயத்தின் தாக்கம் இருந்தது.

ஆனால் அந்தச் சம்பவம் அவரை ஆப்பிரிக்க ஊழியத்திலிருந்து பின்வாங்கச் செய்யவில்லை.

உடல்நலப் பிரச்சினைகள் மற்றும் ஆபத்துகளுக்கு மத்தியிலும் அவர் தனது பணியைத் தொடர்ந்தார்.

ஆப்பிரிக்காவின் உள்பகுதிகளை நோக்கிய பயணம்

லிவிங்ஸ்டோன் ஆப்பிரிக்காவின் உள்பகுதிகளில் இருந்த பகுதிகளை உலகிற்கு அறிமுகப்படுத்திய முக்கிய பயணிகளில் ஒருவராக அறியப்பட்டார்.

1849ஆம் ஆண்டு, அவர் லேக் ந்காமி (Lake Ngami) பகுதியை அடைந்தார்.

அதன்பிறகு பல ஆண்டுகளில் ஆப்பிரிக்காவின் பல பகுதிகள் வழியாகப் பயணம் செய்தார்.

1854 முதல் 1856 வரை, அவர் ஆப்பிரிக்க கண்டத்தை மேற்கிலிருந்து கிழக்கை நோக்கிக் கடந்த முக்கியமான பயணத்தை மேற்கொண்டார். லுவாண்டா (Luanda) பகுதியிலிருந்து கிழக்குக் கடற்கரை நோக்கிச் சென்ற இந்தப் பயணம் அவரது புகழை உலகளவில் உயர்த்தியது.

இந்தப் பயணங்களின் போது அவர் நதிகள், ஏரிகள், நிலப்பரப்புகள் மற்றும் மக்கள் வாழும் பகுதிகள் குறித்து குறிப்புகள் பதிவு செய்தார்.

அவருடைய பயணங்கள் புவியியல் அறிவை விரிவுபடுத்தியதோடு, ஆப்பிரிக்காவின் உள்பகுதிகளில் இருந்த அடிமை வியாபாரத்தின் கொடுமைகளையும் வெளி உலகத்திற்கு எடுத்துச் செல்ல உதவின.

விக்டோரியா நீர்வீழ்ச்சியை உலகிற்கு அறிமுகப்படுத்தியவர்

லிவிங்ஸ்டோனின் பெயருடன் நெருக்கமாக இணைந்திருக்கும் மற்றொரு முக்கிய இடம் Victoria Falls.

1855ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 16ஆம் தேதி, அவர் மிகப்பெரிய நீர்வீழ்ச்சியைப் பார்த்தார்.

அந்தப் பகுதியை உள்ளூர் மக்கள் Mosi-oa-Tunya என்று அழைத்தனர். அதன் பொருள் “இடி முழக்கத்துடன் புகைபோல் எழும் நீர்” என்ற பொருளைக் கொண்டதாகும்.

லிவிங்ஸ்டோன் பிரிட்டிஷ் ராணி விக்டோரியாவின் பெயரில் அதற்கு Victoria Falls என்று பெயரிட்டார்.

இந்த இடம் பின்னர் உலகின் புகழ்பெற்ற இயற்கை அதிசயங்களில் ஒன்றாக அறியப்பட்டது.

ஆனால் அந்தப் பயணத்தை வெறும் புவியியல் கண்டுபிடிப்பாக மட்டும் பார்க்க முடியாது. லிவிங்ஸ்டோனுக்கு ஆப்பிரிக்காவின் உள்பகுதிகளுக்குச் செல்லும் பாதைகள் திறக்கப்பட வேண்டும்; அதன் மூலம் மிஷனரி பணியும் சட்டபூர்வமான வர்த்தகமும் அடிமை வியாபாரத்திற்கு மாற்றாக வளர வேண்டும் என்ற எண்ணமும் இருந்தது.

அடிமை வியாபாரத்திற்கு எதிரான போராட்டம்

லிவிங்ஸ்டோனின் வாழ்க்கையில் மிக முக்கியமான மற்றொரு அம்சம் ஆப்பிரிக்க அடிமை வியாபாரத்திற்கு எதிரான அவரது போராட்டம்.

அவர் ஆப்பிரிக்காவின் பல பகுதிகளில் அடிமைகள் பிடிக்கப்பட்டு விற்கப்படுவதையும், மக்கள் வன்முறைக்கு உள்ளாக்கப்படுவதையும் நேரடியாகக் கண்டார்.

இந்த அனுபவங்கள் அவரை ஆழமாக பாதித்தன.

அடிமை வியாபாரத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவர வேண்டும் என்றும், அதற்குப் பதிலாக சட்டபூர்வமான வர்த்தகம் மற்றும் கிறிஸ்தவ மிஷன் பணிகள் வளர வேண்டும் என்றும் அவர் வலியுறுத்தினார்.

அவரது எழுத்துகள் மற்றும் அறிக்கைகள் மூலம் ஆப்பிரிக்காவில் நடைபெற்ற அடிமை வியாபாரத்தின் கொடுமைகள் பிரிட்டனிலும் ஐரோப்பாவிலும் அதிக கவனத்தைப் பெற்றன.

இவ்வாறு நற்செய்தி ஊழியத்துடன் சமூக அநீதிக்கு எதிரான குரலாகவும் அவரது வாழ்க்கை மாறியது.

மீண்டும் மீண்டும் ஆப்பிரிக்காவை நோக்கி

1856ஆம் ஆண்டு பிரிட்டனுக்குத் திரும்பியபோது லிவிங்ஸ்டோன் மிகப்பெரிய வரவேற்பைப் பெற்றார்.

அவரது பயணங்களும் எழுத்துகளும் அவரை பிரபலமாக்கியிருந்தன.

அவர் எழுதிய Missionary Travels and Researches in South Africa என்ற நூலும் பரவலாக வாசிக்கப்பட்டது.

ஆனால் புகழ் அவரை நீண்ட காலம் தடுத்து நிறுத்தவில்லை.

1858 முதல் 1864 வரை அவர் Zambezi Expedition-ஐ வழிநடத்தினார்.

இந்தப் பயணத்தில் மிஷனரி நோக்கம், புவியியல் ஆய்வு, வர்த்தகப் பாதைகளை ஆராய்தல் மற்றும் அடிமை வியாபாரத்திற்கு மாற்று வழிகளை உருவாக்குதல் போன்ற பல நோக்கங்கள் இணைந்திருந்தன.

இந்தப் பயணம் எதிர்பார்த்த அளவுக்கு வெற்றிகரமாக அமையவில்லை. பல சிரமங்களும் உயிரிழப்புகளும் ஏற்பட்டன.

ஆனால் லிவிங்ஸ்டோனின் ஆப்பிரிக்காவிற்கான அர்ப்பணிப்பு குறையவில்லை.

நைல் நதியின் மூலத்தைத் தேடிய இறுதி பயணம்

1866ஆம் ஆண்டு, லிவிங்ஸ்டோன் தனது இறுதி பெரிய ஆப்பிரிக்கப் பயணத்தைத் தொடங்கினார்.

இந்தப் பயணத்தின் முக்கிய நோக்கங்களில் ஒன்று நைல் நதியின் மூலப்பகுதியை ஆராய்வதாக இருந்தது.

ஆனால் பயணத்தின் போது அவருடைய தொடர்புகள் துண்டிக்கப்பட்டன.

பிரிட்டனில் நீண்ட காலமாக அவரிடமிருந்து செய்தி கிடைக்காததால், அவருடைய நிலை குறித்து பெரும் கவலை ஏற்பட்டது.

இதற்கிடையில், அமெரிக்க செய்தித்தாள் New York Herald சார்பில் பத்திரிகையாளர் Henry Morton Stanley அவரைத் தேடி ஆப்பிரிக்காவிற்குச் சென்றார்.

“Dr. Livingstone, I presume?”

1871ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 21ஆம் தேதி, ஸ்டான்லி, டாங்கனிகா ஏரிக்கரையில் உள்ள Ujiji பகுதியில் லிவிங்ஸ்டோனைச் சந்தித்தார்.

இந்தச் சந்திப்பு உலக வரலாற்றில் மிகவும் பிரபலமான சந்திப்புகளில் ஒன்றாக மாறியது.

ஸ்டான்லி லிவிங்ஸ்டோனைச் சந்தித்தபோது கூறியதாகப் பிரபலமான “Dr. Livingstone, I presume?” என்ற வார்த்தைகள் பின்னர் வரலாற்றில் இடம்பிடித்தன.

லிவிங்ஸ்டோன் தனது பணியை விட்டுவிட்டு உடனடியாகத் திரும்ப மறுத்தார். அவர் ஆப்பிரிக்காவில் தனது ஆராய்ச்சியையும் பணியையும் தொடர விரும்பினார்.

ஸ்டான்லி பின்னர் திரும்பிச் சென்றாலும், லிவிங்ஸ்டோன் ஆப்பிரிக்காவில் தொடர்ந்து இருந்தார்.

இறுதி நாட்கள்

தொடர்ச்சியான பயணங்கள், நோய்கள் மற்றும் உடல் பலவீனம் ஆகியவை லிவிங்ஸ்டோனின் உடலை மிகவும் பாதித்திருந்தன.

அவரது இறுதி நாட்கள் இன்றைய சாம்பியா பகுதியில் கழிந்தன.

1873ஆம் ஆண்டு மே 1ஆம் தேதி, சிட்டாம்போ (Chitambo) என்ற கிராமத்திற்கு அருகில் லிவிங்ஸ்டோன் மரணமடைந்தார்.

அப்போது அவருடைய வயது 60.

அவருடன் இருந்த ஆப்பிரிக்க ஊழியர்களும் நண்பர்களும் அவரது உடலைப் பாதுகாத்து, அவரது ஆவணங்கள் மற்றும் பொருட்களுடன் நீண்ட பயணத்தை மேற்கொண்டனர்.

அவருடைய இதயம் ஆப்பிரிக்க மண்ணிலேயே புதைக்கப்பட்டது.

அவருடைய உடல் பின்னர் கடற்கரை நோக்கி எடுத்துச் செல்லப்பட்டு பிரிட்டனுக்கு அனுப்பப்பட்டது.

1874ஆம் ஆண்டு, அவரது உடல் லண்டனில் உள்ள Westminster Abbeyயில் அடக்கம் செய்யப்பட்டது.

அவரது கல்லறை இன்றும் அவரது வாழ்க்கையை நினைவுகூரும் முக்கிய இடமாக உள்ளது.

“இதயத்தை ஆப்பிரிக்காவில் விட்டுச் சென்றவர்”

லிவிங்ஸ்டோனின் மரணத்திற்குப் பிறகு அவரது வாழ்க்கை இன்னும் பலருக்கு ஊக்கமாக மாறியது.

அவர் தனது வாழ்நாளில் ஆப்பிரிக்காவின் பல பகுதிகளைச் சுற்றிப் பார்த்திருந்தாலும், அவரது மிகப்பெரிய அடையாளம் ஒரு ஆராய்ச்சியாளராக இருப்பது மட்டும் அல்ல.

அவர் கிறிஸ்தவ நற்செய்தியை ஆப்பிரிக்க மக்களிடம் கொண்டு செல்ல விரும்பிய மிஷனரியாக இருந்தார்.

அவருடைய வாழ்க்கையில் வெற்றிகளும் தோல்விகளும் இருந்தன.

அவருடைய குடும்பம் பல துயரங்களை சந்தித்தது.

மனைவி மேரியை இழந்தார்.

நோய்களையும் காயங்களையும் எதிர்கொண்டார்.

பல பயணங்கள் எதிர்பார்த்த முடிவைத் தரவில்லை.

ஆனால் அவர் தனது அழைப்பிலிருந்து முழுமையாக விலகவில்லை.

டேவிட் லிவிங்ஸ்டோனின் வாழ்க்கை நமக்குக் கற்றுக்கொடுக்கும் பாடங்கள்

1. தேவனுடைய அழைப்பு வசதியான பாதையாக இருக்க வேண்டியதில்லை

லிவிங்ஸ்டோனின் மிஷனரி வாழ்க்கை எளிதானதாக இருக்கவில்லை.

ஆபத்துகள், நோய்கள், தனிமை மற்றும் இழப்புகள் இருந்தன.

ஆனால் தேவனுடைய அழைப்பை அவர் தனது வசதியை விட முக்கியமாகக் கருதினார்.

2. நற்செய்தியும் சேவையும் ஒன்றோடொன்று இணைந்தவை

மருத்துவராக இருந்த லிவிங்ஸ்டோன் மக்களின் உடல் தேவைகளையும் கவனித்தார்.

அதே நேரத்தில் இயேசு கிறிஸ்துவின் நற்செய்தியை அறிவித்தார்.

கிறிஸ்தவ ஊழியம் என்பது வார்த்தைகளால் மட்டுமல்ல; அன்பும் சேவையும் மூலம் வெளிப்பட வேண்டும் என்பதை அவரது வாழ்க்கை நினைவூட்டுகிறது.

3. அநீதிக்கு எதிராக குரல் கொடுக்க வேண்டும்

அடிமை வியாபாரத்தின் கொடுமைகளை நேரில் கண்ட அவர் அதற்கு எதிராக தொடர்ந்து பேசினார்.

ஒரு கிறிஸ்தவர் அநீதியைப் பார்த்தும் மௌனமாக இருக்கக்கூடாது என்பதற்கும் அவரது வாழ்க்கை ஒரு வரலாற்றுப் பாடமாக உள்ளது.

4. குடும்பமும் ஊழியமும் இரண்டும் தியாகத்தை கேட்கலாம்

மேரி மொஃபட் தனது கணவரின் ஊழியத்தில் துணையாக இருந்தார்.

ஆப்பிரிக்காவில் வாழ்ந்த குடும்பம் பல சிரமங்களை சந்தித்தது.

மேரியின் மரணம் லிவிங்ஸ்டோனின் வாழ்க்கையில் மிகப்பெரிய துயரத்தை ஏற்படுத்தியது.

5. நமது பணியின் முழுப் பலனை நாம் பார்க்க முடியாமல் போகலாம்

ஒரு மிஷனரி தனது காலத்தில் செய்த பணியின் முழுமையான விளைவுகளை எப்போதும் பார்க்க முடியாது.

லிவிங்ஸ்டோனின் வாழ்க்கையும் அதையே காட்டுகிறது.

அவர் விதைத்த விதைகள் பின்னர் வந்த தலைமுறைகளின் மிஷனரி பணிகளிலும் ஆப்பிரிக்க கிறிஸ்தவ வரலாற்றிலும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின.

முடிவுரை

டேவிட் லிவிங்ஸ்டோன் ஒரு மருத்துவர் மட்டுமல்ல.

ஒரு ஆராய்ச்சியாளர் மட்டுமல்ல.

ஒரு பயணி மட்டுமல்ல.

அவர் கிறிஸ்துவின் நற்செய்தியை ஆப்பிரிக்காவின் உள்பகுதிகளுக்கு எடுத்துச் செல்ல தனது வாழ்க்கையை அர்ப்பணித்த ஒரு மிஷனரி.

அவரது வாழ்க்கையில் நோய் இருந்தது.

வலி இருந்தது.

குடும்ப இழப்பு இருந்தது.

தனிமை இருந்தது.

ஆபத்துகள் இருந்தன.

ஆனால் அவற்றின் நடுவிலும் அவர் தனது பணியைத் தொடர்ந்தார்.

அவருடைய வாழ்க்கை நமக்கு ஒரு முக்கியமான உண்மையை நினைவூட்டுகிறது:

தேவனுக்காக செய்யப்படும் ஊழியத்தின் மதிப்பு, அது எவ்வளவு பிரபலமானது என்பதில் இல்லை; நாம் பெற்ற அழைப்பிற்கு எவ்வளவு உண்மையாக இருந்தோம் என்பதில் உள்ளது.

டேவிட் லிவிங்ஸ்டோனின் வாழ்க்கை, கிறிஸ்தவ வரலாற்றில் தியாகத்துடனும் அர்ப்பணிப்புடனும் ஊழியம் செய்த ஒரு மிஷனரியின் சாட்சியாக இன்றும் நினைவுகூரப்படுகிறது.