ஒரு கிணற்றைத் தோண்டிய மனிதர்… ஒரு தீவின் தாகத்தைத் தீர்த்தார்!
ஒரு மனிதன் ஒரு தீவில் மண்ணைத் தோண்டிக்கொண்டிருந்தார். ஒரு அடி, இரண்டு அடி, பத்து அடி, இருபது அடி என்று தொடர்ந்து தோண்டிக்கொண்டே இருந்தார். முப்பது அடிக்கும் மேலாக அவர் தோண்டியபோதும் நிறுத்தவில்லை.
அவரைச் சுற்றி நின்ற மக்கள் ஆச்சரியத்துடன் பார்த்தார்கள்.
“இந்த மனிதருக்கு என்ன ஆனது? இந்த இடத்தில் தண்ணீர் இருக்கிறது என்று இவர் எப்படி நம்புகிறார்? இவ்வளவு ஆழமாகத் தோண்டியும் ஏன் நிறுத்தாமல் இருக்கிறார்?” என்று அவர்கள் தங்களுக்குள் பேசிக்கொண்டார்கள்.
அந்தத் தீவில் தண்ணீரைக் கண்டுபிடிப்பது அவ்வளவு எளிதான காரியமல்ல. ஆனால், அந்த மனிதர் தனது முயற்சியைக் கைவிடவில்லை.
இறுதியில், மண்ணுக்கு அடியில் தண்ணீர் கிடைத்தது!
அந்தக் கிணற்றிலிருந்து கிடைத்த தண்ணீர் மக்களின் தாகத்தைத் தீர்த்தது. அவரை ஆச்சரியத்துடன் பார்த்த மக்கள், அவரைப் பற்றி மேலும் அறிந்துகொள்ள விரும்பினர்.
அவர் வெறும் கிணறு தோண்டிய மனிதர் மட்டுமல்ல. மனைவியையும் குழந்தையையும் இழந்த துயரத்தைக் கடந்து, உயிருக்கு ஆபத்தான சூழ்நிலைகளில் வாழ்ந்து, இயேசு கிறிஸ்துவின் நற்செய்தியை அறிவிப்பதற்காகத் தொலைதூரத் தீவுகளுக்குச் சென்ற ஒரு மிஷனரி.
அவருடைய பெயர் ஜான் கிப்சன் பேட்டன்!
1. ஜெபிக்கும் தந்தையிடம் வளர்ந்த சிறுவன்
1824-ஆம் ஆண்டு, ஸ்காட்லாந்து நாட்டில் ஜான் கிப்சன் பேட்டன் பிறந்தார். அவருடைய குடும்பம் எளிமையான குடும்பம். பெரிய செல்வமோ வசதிகளோ இல்லாதபோதும், அவருடைய குடும்பத்தில் தேவபக்தி நிறைந்திருந்தது.
குறிப்பாக, அவருடைய தந்தை ஜெபத்திற்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்தவர். சிறுவயதிலிருந்தே ஜான் தனது தந்தையின் ஜெப வாழ்க்கையைப் பார்த்து வளர்ந்தார். தேவனுடைய வார்த்தையையும் ஜெபத்தின் முக்கியத்துவத்தையும் கற்றுக்கொண்டார்.
குடும்பத்தில் பெற்றுக்கொண்ட இந்த ஆன்மீகப் பயிற்சி அவருடைய வாழ்க்கையில் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.
வளர்ந்த பின்னர், அவர் சுவிசேஷப் பணியில் ஈடுபடத் தொடங்கினார். மக்களிடம் இயேசு கிறிஸ்துவைப் பற்றிப் பேசுவதிலும், தேவனுடைய வார்த்தையை அறிவிப்பதிலும் ஆர்வம் கொண்டிருந்தார்.
ஆனால், தேவன் அவருக்காக வைத்திருந்த பணி அவருடைய சொந்த நாட்டோடு முடிந்துவிடவில்லை.
ஒருநாள், தென்பசிபிக் பெருங்கடலில் அமைந்திருந்த நியூ ஹெப்ரிடீஸ் தீவுகளில் மிஷனரிகள் தேவைப்படுகிறார்கள் என்ற செய்தி அவருக்குக் கிடைத்தது.
இன்று அந்தத் தீவுக்கூட்டம் வனுவாட்டு (Vanuatu) என்று அழைக்கப்படுகிறது.
அந்தப் பகுதிக்குச் செல்வது சாதாரணமான பயணமல்ல. நோய்கள், உள்ளூர் மோதல்கள், மொழிப் பிரச்சினைகள், வேறுபட்ட கலாச்சாரங்கள் எனப் பல சவால்கள் இருந்தன. சில தீவுகளில் மனித மாமிசம் உண்ணும் பழக்கமும் நிலவியதாக அக்கால மிஷனரிகளின் பதிவுகள் கூறுகின்றன.
இத்தகைய சூழ்நிலையை அறிந்திருந்தும், ஜான் பேட்டன் அந்த அழைப்பை ஏற்றுக்கொண்டார்.
2. மனைவியுடன் தொடங்கிய மிஷனரி பயணம்
ஜான் பேட்டன் தனது மனைவி மேரியுடன் 1858-ஆம் ஆண்டு நியூ ஹெப்ரிடீஸ் தீவுகளை நோக்கிப் புறப்பட்டார்.
அவர்களுடைய இலக்கு, டன்னா (Tanna) என்ற தீவு.
அங்கு சென்றடைந்தபோது, அவர்களுக்கு எல்லாமே புதிதாக இருந்தன. மக்களின் மொழி புரியவில்லை. அவர்களுடைய பழக்கவழக்கங்கள் வேறுபட்டிருந்தன. மத நம்பிக்கைகளும் வாழ்க்கை முறைகளும் ஜான் பேட்டனுக்குப் புதிய அனுபவங்களாக இருந்தன.
நோய் ஏற்பட்டாலும், மரணம் நிகழ்ந்தாலும், துரதிர்ஷ்டம் நேர்ந்தாலும், சிலர் ஆவிகள் மற்றும் மந்திர சக்திகளுடன் அவற்றைத் தொடர்புபடுத்தி நம்பினர்.
இத்தகைய மக்களிடம் இயேசு கிறிஸ்துவின் அன்பைப் பற்றிப் பேசுவது எளிதான காரியமல்ல.
ஆனால், ஜான் பேட்டன் அவர்களை வெறுக்கவில்லை. அவர்களுடைய மொழியைக் கற்றுக்கொள்ள முயற்சி செய்தார். அவர்களுடன் பழகினார். அவர்களுடைய கிராமங்களுக்குச் சென்று, அவர்களுடைய வாழ்க்கையைப் புரிந்துகொள்ள முயன்றார்.
அவர்களிடம் நற்செய்தியை அறிவிக்க வேண்டும் என்பதே அவருடைய நோக்கமாக இருந்தது.
மிஷனரிப் பணி தொடங்கிய ஆரம்ப நாட்களில், அவருக்கும் மேரிக்கும் ஒரு குழந்தை பிறந்தது. புதிய நாட்டில் ஊழியத்தைத் தொடங்கியிருந்த அந்தத் தம்பதியினருக்கு, குழந்தையின் பிறப்பு மகிழ்ச்சியைக் கொடுத்தது.
ஆனால், அந்த மகிழ்ச்சி நீண்ட காலம் நீடிக்கவில்லை.
3. ஒரே நேரத்தில் மனைவியையும் குழந்தையையும் இழந்த துயரம்
டன்னா தீவில் இருந்தபோது, ஜான் பேட்டனின் குடும்பத்தை மலேரியா நோய் தாக்கியது.
அவருடைய மனைவி மேரியின் உடல்நிலை மோசமடைந்தது. மருத்துவ வசதிகள் குறைவாக இருந்த அந்தச் சூழ்நிலையில், அவரைக் காப்பாற்றுவது கடினமாக இருந்தது.
1859-ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதத்தில் ஜான் தனது அன்பு மனைவி மேரியை இழந்தார். அவர்களுடைய குழந்தையும் உயிரிழந்தது.
சற்று முன்புவரை தன்னுடன் வாழ்ந்த மனைவியும், தனது எதிர்காலத்தின் நம்பிக்கையாக இருந்த குழந்தையும் இல்லாத நிலையை நினைத்துப் பாருங்கள்.
தொலைதூர நாட்டில், அறிமுகமில்லாத மக்களுக்கு மத்தியில், தன்னுடைய அன்பானவர்களை இழந்த ஒரு மனிதர்!
அவரும் கடுமையாக நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தார். உடல் சோர்வும் மன வேதனையும் அவரைச் சூழ்ந்திருந்தன.
அவர் விரும்பியிருந்தால், அந்தத் தீவை விட்டு வெளியேறி தனது சொந்த நாட்டிற்குத் திரும்பியிருக்கலாம். அத்தகைய முடிவை எடுத்திருந்தாலும், அவரை யாரும் குறை கூறியிருக்க முடியாது.
ஆனால், ஜான் பேட்டன் தனது மிஷனரிப் பணியை அங்கேயே முடித்துக்கொள்ளவில்லை.
துயரத்தின் நடுவிலும் அவர் மீண்டும் எழுந்தார். மக்களிடம் சென்றார். இயேசு கிறிஸ்துவைப் பற்றிய செய்தியை அறிவிப்பதைத் தொடர்ந்தார்.
அன்பானவர்களை இழந்த துயரம் அவருடைய வாழ்க்கையை உடைத்தாலும், தேவனுக்காக வாழ வேண்டும் என்ற அவருடைய விருப்பத்தை முழுமையாக அழிக்கவில்லை.
4. உயிருக்கு ஆபத்தான சூழ்நிலையிலும் தொடர்ந்த ஊழியம்
டன்னா தீவில் மிஷனரியாக வாழ்வது நாளுக்கு நாள் கடினமாகியது.
அங்கிருந்த சிலர் தங்களுடைய பழைய மத நம்பிக்கைகளில் ஆழமாகப் பற்றிக்கொண்டிருந்தனர். நோய், மரணம், இயற்கை நிகழ்வுகள் போன்றவற்றைப் பற்றிய அவர்களுடைய அச்சங்கள் சமூக வாழ்க்கையிலும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின.
ஜான் பேட்டன் அவர்களுடைய நம்பிக்கைகளைப் புரிந்துகொள்ள முயன்றதோடு, இயேசு கிறிஸ்துவைப் பற்றியும் அறிவித்தார்.
சில பாரம்பரிய நம்பிக்கைகளுக்கு எதிராக அவர் பேசியதால் எதிர்ப்புகளையும் சந்தித்தார்.
அவருடைய வாழ்க்கை வரலாற்றில், உள்ளூர் மக்களின் மந்திர சக்திகள் பற்றிய அச்சத்தை எதிர்கொள்ள அவர் எடுத்த துணிச்சலான நடவடிக்கைகள் குறிப்பிடப்படுகின்றன. ஒரு சம்பவத்தில், சிலர் தங்களிடம் தீங்கு விளைவிக்கும் சக்தி இருப்பதாக நம்பிய சூழலில், அவர்களுடைய அச்சத்தை எதிர்கொள்ளும் வகையில் அவர் நடந்துகொண்டதாகக் கூறப்படுகிறது.
இருப்பினும், அங்கிருந்த மக்களுடைய நம்பிக்கைகளையும் பழக்கவழக்கங்களையும் மாற்றுவது உடனடியாக நிகழவில்லை.
நோய்கள், உணவுப் பற்றாக்குறை, உள்ளூர் மோதல்கள், இயற்கைப் பேரிடர்கள் ஆகியவை நிலைமையை மேலும் கடினமாக்கின.
ஜான் பேட்டனின் சக ஊழியர்களும் நோய்களால் பாதிக்கப்பட்டனர். அருகிலிருந்த அனெய்டியம் மற்றும் எரோமாங்கா போன்ற தீவுகளிலும் மிஷனரிகள் ஆபத்துகளை எதிர்கொண்டனர். குறிப்பாக, எரோமாங்கா தீவில் ஜான் வில்லியம்ஸ் மற்றும் ஜேம்ஸ் ஹாரிஸ் என்ற மிஷனரிகள் 1839-ஆம் ஆண்டு கொல்லப்பட்ட சம்பவம், அந்தப் பகுதியில் ஊழியம் செய்தவர்களின் ஆபத்தான சூழ்நிலையை எடுத்துக்காட்டுகிறது.
இந்தப் பின்னணியில், டன்னா தீவில் ஜான் பேட்டனின் உயிருக்கும் அச்சுறுத்தல் அதிகரித்தது.
5. மரண அச்சுறுத்தலுக்கு மத்தியில் எடுத்த முடிவு
ஜான் பேட்டன் தொடர்ந்து ஊழியம் செய்தபோதும், அவருக்கு எதிரான பகைமை குறையவில்லை.
சில நேரங்களில் தன்னைக் கொல்லத் திட்டமிடுவதாகத் தகவல்கள் கிடைத்தன. ஒவ்வொரு நாளும் பாதுகாப்பற்ற சூழ்நிலையில் வாழ வேண்டியிருந்தது.
அவர் ஜெபித்தார். தன்னுடைய பாதுகாப்புக்காக மட்டுமல்லாமல், தன்னை எதிர்த்த மக்களுக்காகவும் ஜெபித்தார்.
இறுதியில், 1862-ஆம் ஆண்டு டன்னா தீவில் ஏற்பட்ட மோதல்கள் தீவிரமடைந்தன. நிலைமை கட்டுப்பாட்டை மீறியதால், அங்கிருந்து வெளியேற வேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்பட்டது.
அந்தத் தீவை விட்டு வெளியேறியது அவருடைய வாழ்க்கையில் இன்னொரு வேதனையான திருப்பமாக இருந்தது.
மனைவியையும் குழந்தையையும் இழந்தார். உடல்நலப் பிரச்சினைகளை எதிர்கொண்டார். ஊழியம் செய்ய விரும்பிய இடத்திலிருந்து வெளியேறவும் நேர்ந்தது.
ஒரு மனிதர் இத்தனை இழப்புகளுக்குப் பிறகு என்ன நினைப்பார்?
“என்னுடைய முயற்சிகள் எல்லாம் தோல்வியடைந்துவிட்டன. இனி என்னால் எதையும் செய்ய முடியாது” என்று நினைத்திருக்கலாம்.
ஆனால், ஜான் பேட்டன் அப்படிச் செய்யவில்லை.
அவர் தன்னுடைய வாழ்க்கையில் நடந்த துயரங்களை இறுதியாக எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. அடுத்ததாக என்ன செய்ய முடியும் என்று சிந்தித்தார்.
6. தோல்வி என்று நினைத்த இடத்திலிருந்து புதிய தொடக்கம்
டன்னாவிலிருந்து வெளியேறிய பின்னர், ஜான் பேட்டன் ஆஸ்திரேலியாவுக்குச் சென்றார்.
நியூ ஹெப்ரிடீஸ் தீவுகளில் மிஷனரிப் பணியைத் தொடர்வதற்குத் தேவையான ஆதரவைத் திரட்டுவதில் ஈடுபட்டார். புதிய மிஷனரிகள், நிதி உதவி, கப்பல் போக்குவரத்து மற்றும் பிற தேவைகளுக்காக மக்களிடம் பேசினார்.
தான் எதிர்கொண்ட சிரமங்களைக் காரணமாகக் கூறி அந்தத் தீவுகளின் மக்களை மறந்துவிடவில்லை. அங்கு தொடர்ந்து பணியாற்றுவதற்கான வழிகளைத் தேடினார்.
பின்னர் மார்கரெட் வைட் கிராஸ் (Margaret Whitecross) என்பவரைத் திருமணம் செய்துகொண்டார். அவருடன் இணைந்து தனது வாழ்க்கையின் அடுத்த அத்தியாயத்தைத் தொடங்கினார்.
இந்த முறை அவர் அனிவா (Aneityum) என்ற தீவுக்குச் சென்றார்.
டன்னாவில் அவர் எதிர்கொண்ட துயரங்கள் அவருடைய வாழ்க்கையை முடிவுக்குக் கொண்டுவரவில்லை. மாறாக, புதிய இடத்தில் புதிய பணியைத் தொடங்குவதற்கான வாய்ப்பு கிடைத்தது.
7. தண்ணீர் கிடைக்காத தீவில் ஒரு கிணறு!
அனிவா தீவில் ஜான் பேட்டன் மக்களுக்குச் சேவை செய்துகொண்டிருந்தபோது, அங்கிருந்த மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கையுடன் தொடர்புடைய ஒரு பிரச்சினையை எதிர்கொண்டார்.
பாதுகாப்பான குடிநீரைப் பெறுவது சிரமமாக இருந்தது.
மக்களின் இந்தத் தேவையைப் புரிந்துகொண்ட அவர், அங்கு ஒரு கிணறு தோண்ட முடிவு செய்தார்.
அவர் மண்ணைத் தோண்டத் தொடங்கினார்.
மக்கள் அவரைப் பார்த்தார்கள். அவர் என்ன செய்கிறார் என்று புரியாமல் ஆச்சரியப்பட்டார்கள். அந்த இடத்தில் தோண்டினால் தண்ணீர் கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கை அவர்களுக்கு இல்லை.
ஆனால், ஜான் பேட்டன் தொடர்ந்து தோண்டினார்.
பத்து அடி… இருபது அடி… முப்பது அடி…
மண்ணைத் தோண்டுவது உடல் உழைப்பைக் கோரும் வேலை. அதற்குப் பொறுமையும் விடாமுயற்சியும் தேவை. அவரைச் சுற்றியிருந்தவர்கள் சந்தேகப்பட்டாலும், அவர் தனது முயற்சியை நிறுத்தவில்லை.
இறுதியில், தண்ணீர் கிடைத்தது!
அந்தக் கிணறு அங்கிருந்த மக்களுக்கு ஒரு பெரிய உதவியாக அமைந்தது. தண்ணீர் கிடைக்குமா என்று சந்தேகப்பட்டவர்கள், அதே கிணற்றிலிருந்து தண்ணீரைப் பெற்றனர்.
மக்கள் ஆச்சரியப்பட்டனர். அவர்களுடைய அன்றாட வாழ்க்கைக்குப் பயனளிக்கும் ஒரு காரியத்தை ஜான் பேட்டன் செய்து முடித்திருந்தார்.
ஆனால், அந்தக் கிணறு அவரைப் பொறுத்தவரை வெறும் குடிநீருக்கான ஆதாரமாக மட்டும் இருக்கவில்லை.
அந்த மக்களுடன் நெருங்கிப் பழகவும், அவர்களுடைய தேவைகளைப் புரிந்துகொள்ளவும், இயேசு கிறிஸ்துவின் அன்பைப் பகிர்ந்துகொள்ளவும் அது ஒரு வாய்ப்பாக அமைந்தது.
8. உடலின் தாகத்தையும் ஆத்துமாவின் தாகத்தையும் நினைவூட்டிய பணி
குடிநீருக்காகத் தோண்டப்பட்ட கிணறு மக்களின் வாழ்க்கையில் ஒரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது.
தண்ணீர் இல்லாமல் மனிதர்கள் வாழ முடியாது. உடலின் தாகத்தைத் தீர்க்கத் தண்ணீர் தேவை. அதுபோலவே, மனிதனின் உள்ளத்திற்கும் நம்பிக்கையும் ஆறுதலும் தேவை என்பதை ஜான் பேட்டன் தனது ஊழியத்தின் மூலம் எடுத்துரைத்தார்.
இயேசு கிறிஸ்து அளிக்கும் ஜீவத்தண்ணீரைப் பற்றி அவர் மக்களிடம் பேசினார்.
யோவான் 4-ஆம் அதிகாரத்தில், சமாரியப் பெண்ணிடம் இயேசு ஜீவத்தண்ணீரைப் பற்றிப் பேசும் சம்பவம் நமக்கு நினைவுக்கு வருகிறது.
“நான் கொடுக்கும் தண்ணீரைக் குடிக்கிறவனுக்கோ ஒருக்காலும் தாகமுண்டாகாது” என்று இயேசு கூறினார் (யோவான் 4:14).
ஜான் பேட்டன் தோண்டிய கிணற்றிலிருந்து கிடைத்த தண்ணீர் உடலின் தாகத்தைத் தீர்க்க உதவியது. அவர் அறிவித்த இயேசு கிறிஸ்துவின் நற்செய்தி, மக்களின் ஆன்மீக வாழ்க்கையில் நம்பிக்கையை வளர்க்கும் நோக்கத்தைக் கொண்டிருந்தது.
அவர் மக்களின் அன்றாடத் தேவைகளைப் புறக்கணிக்கவில்லை. அவர்களுடன் வாழ்ந்தார். அவர்களுடைய தேவைகளை அறிந்துகொண்டார். தன்னால் முடிந்த உதவிகளைச் செய்தார்.
இவ்வாறு, அவரது ஊழியத்தில் அன்பும் நடைமுறை உதவியும் நற்செய்திப் பணியும் ஒன்றோடொன்று இணைந்திருந்தன.
9. அனிவா தீவில் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள்
ஜான் பேட்டன் தொடர்ந்து மக்களுடன் பணியாற்றினார். குழந்தைகள் கல்வி கற்கும் வாய்ப்புகள் உருவாகவும், கிறிஸ்தவச் சபை வளரவும், வேதாகமப் போதனைகள் மக்களிடம் சென்றடையவும் அவர் உழைத்தார்.
மொழி ஒரு பெரிய சவாலாக இருந்தபோதும், உள்ளூர் மக்களுடன் தொடர்புகொள்வதற்கான முயற்சிகளைத் தொடர்ந்து மேற்கொண்டார்.
வேதாகமத்தை மக்களின் மொழியில் வழங்குவதும் மிஷனரிப் பணியில் முக்கியமானதாக இருந்தது.
அவரது வாழ்க்கை வரலாற்றில், அனிவா மக்களுக்கான புதிய ஏற்பாட்டு மொழிபெயர்ப்புப் பணியும் குறிப்பிடப்படுகிறது. 1899-ஆம் ஆண்டில் புதிய ஏற்பாடு அவர்களுடைய மொழியில் கிடைத்ததாக அவரது வாழ்க்கை குறித்த பதிவுகள் கூறுகின்றன.
இத்தகைய பணிகள் ஒரே நாளில் நிறைவேறியவை அல்ல. மொழியைக் கற்றுக்கொள்வது, மக்களுடன் உறவை வளர்த்துக்கொள்வது, கல்வி மற்றும் சபைப் பணிகளை முன்னெடுப்பது என நீண்டகால முயற்சிகள் தேவைப்பட்டன.
ஜான் பேட்டனின் வாழ்க்கை, மிஷனரிப் பணி என்பது ஒரு இடத்திற்குச் சென்று சில நாட்கள் பிரசங்கிப்பதோடு முடிந்துவிடுவதில்லை என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது.
அது மக்களுடன் வாழ்வது, அவர்களுடைய தேவைகளைப் புரிந்துகொள்வது, சிரமங்களை எதிர்கொள்வது, நீண்டகாலமாக உழைப்பது ஆகியவற்றையும் உள்ளடக்கியது.
10. ஜான் பேட்டனின் வாழ்க்கை நமக்குக் கற்றுத்தரும் பாடங்கள்
1. ஒரு கதவு மூடப்பட்டால் வாழ்க்கை முடிந்துவிடாது.
டன்னா தீவில் ஜான் பேட்டன் எதிர்கொண்ட துயரங்களும் ஆபத்துகளும் அவருடைய ஊழியத்தை அங்கே தொடர முடியாத நிலையை ஏற்படுத்தின. ஆனால், அவர் வேறு இடத்தில் புதிய பணியைத் தொடங்கினார்.
2. துயரத்தின் நடுவிலும் நம்பிக்கையை இழக்காதீர்கள்.
மனைவியையும் குழந்தையையும் இழப்பது மிகப்பெரிய வேதனை. இருந்தாலும், ஜான் பேட்டன் தனது வாழ்க்கையை அத்துடன் முடித்துக்கொள்ளவில்லை. தன்னால் இயன்ற பணியைத் தொடர்ந்து செய்தார்.
3. மக்களுடைய தேவைகளைப் புரிந்துகொள்வதே உண்மையான சேவையின் தொடக்கம்.
அனிவா தீவில் கிணறு தோண்டிய சம்பவம், மக்களின் நடைமுறைத் தேவைகளை அறிந்து அவர்களுக்கு உதவுவதன் முக்கியத்துவத்தை நினைவூட்டுகிறது.
4. விடாமுயற்சியுடன் செயல்படுங்கள்.
மற்றவர்கள் சந்தேகப்பட்டபோதும், ஜான் பேட்டன் கிணறு தோண்டுவதை நிறுத்தவில்லை. ஒரு நல்ல நோக்கத்திற்காகப் பொறுமையுடன் உழைப்பது அவசியம்.
5. உங்கள் வாழ்க்கையைப் பிறருக்குப் பயனுள்ளதாக்குங்கள்.
ஜான் பேட்டனின் வாழ்க்கை தனிப்பட்ட வசதிகளுக்காக மட்டும் வாழாமல், பிறருடைய நலனுக்காகவும் நேரத்தையும் உழைப்பையும் செலவிட வேண்டியதன் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது.
11. நிறைவுரை: மண்ணைத் தோண்டியவர்; நம்பிக்கையை விதைத்தவர்!
ஜான் கிப்சன் பேட்டனின் வாழ்க்கையை நினைத்துப் பார்க்கும்போது, அவருடைய துணிச்சலும் விடாமுயற்சியும் நம்மைச் சிந்திக்க வைக்கின்றன.
அவர் தனது வாழ்க்கையில் பலவற்றை இழந்தார். மனைவியையும் குழந்தையையும் இழந்தார். நோய்களை எதிர்கொண்டார். உயிருக்கு ஆபத்தான சூழ்நிலைகளில் வாழ்ந்தார். தான் ஊழியம் செய்த இடத்திலிருந்து வெளியேறவும் நேர்ந்தது.
ஆனால், தன்னால் முடிந்தவரை பிறருக்குச் சேவை செய்ய வேண்டும் என்ற நோக்கத்தை அவர் கைவிடவில்லை.
ஒரு காலத்தில் அவரைச் சுற்றியிருந்த மக்கள், அவர் ஏன் இவ்வளவு ஆழமாக மண்ணைத் தோண்டுகிறார் என்று வியந்திருக்கலாம். ஆனால், அவர் தோண்டிய கிணற்றிலிருந்து தண்ணீர் கிடைத்தபோது, அந்த முயற்சியின் பயனை அவர்கள் கண்டார்கள்.
அதேபோல, நமது வாழ்க்கையிலும் நாம் செய்யும் சில நல்ல செயல்களின் பயன் உடனடியாகத் தெரியாமல் இருக்கலாம். நாம் உழைக்கும்போது மற்றவர்கள் நம்மைப் புரிந்துகொள்ளாமல் இருக்கலாம். எதிர்பார்த்தபடி முடிவுகள் கிடைக்காமல் போகலாம்.
ஆனால், நம்மால் முடிந்த நன்மையைத் தொடர்ந்து செய்ய வேண்டும் என்பதே அவரது வாழ்க்கை நமக்கு நினைவூட்டும் பாடம்.
ஜான் பேட்டன் மண்ணைத் தோண்டி மக்களின் தாகத்தைத் தீர்க்க உதவினார். அதே நேரத்தில், இயேசு கிறிஸ்துவின் நற்செய்தியை அறிவித்து அவர்களுடைய ஆன்மீக வாழ்க்கையில் நம்பிக்கையை விதைக்க உழைத்தார்.
அவருடைய வாழ்க்கையைப் பற்றி சிந்திக்கும்போது ஏசாயா 43:2-ல் உள்ள தேவனுடைய வார்த்தைகள் நினைவுக்கு வருகின்றன:
“நீ தண்ணீர்களைக் கடக்கும்போது நான் உன்னோடே இருப்பேன்; நீ ஆறுகளைக் கடக்கும்போது அவைகள் உன்மேல் புரளுவதில்லை; நீ அக்கினியில் நடக்கும்போது வேகாதிருப்பாய்; அக்கினிஜுவாலை உன்பேரில் பற்றாது.”
ஜான் பேட்டனின் வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட எல்லா ஆபத்துகளும் உடனடியாக மறைந்துவிடவில்லை. ஆனால், சவால்கள் இருந்தபோதும் அவர் தனது வாழ்க்கையைப் பிறருக்குச் சேவை செய்வதில் செலவிட்டார்.
சில நேரங்களில் ஒரு மனிதன் தோண்டுவது மண்ணை மட்டுமாக இருக்கலாம். ஆனால், அந்த முயற்சியின் மூலம் பலருடைய வாழ்க்கையில் நம்பிக்கைக்கான ஒரு வழி திறக்கப்படலாம்.
ஜான் கிப்சன் பேட்டனின் வாழ்க்கை நமக்குச் சொல்லும் செய்தி இதுவே: இழப்புகள் வந்தாலும், சவால்கள் வந்தாலும், நம்மால் செய்யக்கூடிய நன்மையைத் தொடர்ந்து செய்ய வேண்டும்.
