ஒரு காலத்தில் இரண்டு நண்பர்கள் வேலை தேடி ஒரு பெரிய நகரத்துக்கு வந்தார்கள். அவர்களிடம் பணம் இல்லை; எதிர்காலம் பற்றிய எந்த உறுதியும் இல்லை. இருந்தாலும் “ஏதாவது ஒரு வேலை கிடைத்துவிடும்” என்ற நம்பிக்கையுடன் அவர்கள் நகரத்தின் பல இடங்களில் சுற்றித் திரிந்தனர்.
ஒருநாள் அவர்கள் ஒரு முதலாளியை சந்தித்து வேலை கேட்டார்கள். அந்த முதலாளி இருவரையும் கவனமாகப் பார்த்த பின், அருகிலிருந்த ஒரு கிணற்றைக் காட்டி, “இருவருக்கும் ஆளுக்கொரு வாளி தருகிறேன். இந்தக் கிணற்றிலுள்ள தண்ணீரை முழுவதும் இரைத்து, அடித்தளம் தெரியும் வரை சுத்தமாக்குங்கள்” என்றார்.
அந்த வேலையை கேட்டவுடன் முதல் நண்பனுக்கு சலிப்பு வந்தது. “இதெல்லாம் தேவையில்லாத வேலை. கிணற்றில் எவ்வளவு தண்ணீர் இருக்கும்? இதை இரைத்து என்ன பயன்?” என்று மனதில் நினைத்தான். உடனே அவன் வாளியை ஓரமாக வைத்துவிட்டு, அருகில் இருந்த மரத்தின் கீழ் படுத்து தூங்கிவிட்டான்.
ஆனால் இரண்டாவது நண்பன் வேறுபட்டவன். முதலாளி சொன்னதை அதிகமாக ஆராயவில்லை. “சொன்னதைச் செய்வதே என் கடமை” என்று தீர்மானித்தான். காலை முதல் மாலை வரை சோர்வை பொருட்படுத்தாமல் அவன் தண்ணீரை இரைத்து கொண்டிருந்தான். கைகள் வலித்தன, உடல் களைத்தது; இருந்தாலும் அவன் வேலை நிறுத்தவில்லை.
மாலை நேரத்தில், கிணற்றின் அடிப்பகுதி தென்படத் தொடங்கியது. அப்போது அவன் கண்களில் ஒரு அதிசயம் விழுந்தது. கிணற்றின் அடியில் சில தங்கக் கட்டிகள் மின்னிக் கொண்டிருந்தன. அதை பார்த்தவன் அதிர்ச்சி யடைந்தான். இருந்தாலும் அவன் நேர்மையைத் தழுவி, அந்த தங்கக் கட்டிகளை எடுத்து முதலாளியிடம் கொண்டு சென்று ஒப்படைத்தான்.
அவனுடைய உழைப்பையும் உண்மையையும் கண்டு முதலாளி மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தார். அவனுக்கு அன்று மட்டும் கூலி கொடுத்ததல்ல; அவனை நிரந்தர வேலையில் அமர்த்தினார். அதோடு, வெகுமதிகளையும் வழங்கி அனைவரின் முன்னிலும் அவனைப் பாராட்டினார்.
இறைமக்களே, இந்தச் சம்பவம் நமக்கு ஒரு முக்கியமான ஆன்மீக உண்மையை கற்பிக்கிறது. தேவன் நமக்கு ஒப்படைக்கும் காரியங்களை நம்பிக்கையுடன் செய்து கொள்வதே கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையின் அடிப்படை. அதில் என்ன பயன் கிடைக்கும், எப்போது ஆசீர்வாதம் வரும் என்று நாம் கவலைப்பட வேண்டியதில்லை. கீழ்ப்படிதலுடன் நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு சிறிய செயலையும் தேவன் கவனித்து வருகிறார்.
நாம் பல நேரங்களில் “இதில் என்ன பயன்?” “இதனால் என்ன கிடைக்கும்?” என்று எண்ணி, தேவன் கொடுத்த பொறுப்புகளை அலட்சியப்படுத்துகிறோம். ஆனால் விசுவாச வாழ்க்கையில் கீழ்ப்படிதலே வெற்றிக்கான முதல் படி என்பதை மறந்துவிடக்கூடாது. நமது பொறுப்பு செயலைச் செய்வது; அதன் பலனை அளிப்பது தேவனுடைய பொறுப்பு.
எனவே இறைமக்களே, நமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட காரியங்களை சிறியது, பெரியது என்று பிரிக்காமல், உண்மையுடன் செய்ய கற்றுக்கொள்வோம். நாம் விதைக்கும் உழைப்பும் கீழ்ப்படிதலும் ஒருநாளில் பலனாக மாறும். தேவன் சரியான காலத்தில், நாம் எதிர்பார்க்காத விதத்தில் நம்மை உயர்த்துவார்.
– போதகர். பெ. பெவிஸ்டன்
