அப்போஸ்தலர்களில் முதன்மையானவராக விளங்கிய சீமோன் பேதுரு, ஆரம்பகால திருச்சபையின் முக்கியத் தலைவர்களில் ஒருவராக இருந்தார். உயிர்த்தெழுந்த கிறிஸ்துவின் சாட்சியாக, யூதர்களிடமும் புறஜாதியினரிடமும் சுவிசேஷத்தை அறிவித்து, தனது வாழ்நாளின் இறுதிவரை உண்மையுடன் ஊழியம் செய்தார்.
அவரது இறுதி நாட்களைப் பற்றிய தகவல்கள் புதிய ஏற்பாட்டில் விரிவாக இல்லாவிட்டாலும், ஆரம்பகால திருச்சபை வரலாற்றாசிரியரான Eusebius of Caesarea எழுதிய Ecclesiastical History மற்றும் பிற ஆரம்பகால கிறிஸ்தவ மரபு நூல்களில் சில முக்கிய குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன.
அந்தியோக்கியாவில் ஊழியம்
எருசலேம் திருச்சபையின் முக்கியத் தலைவராக இருந்த பேதுரு, பின்னர் சிரியாவிலுள்ள Antioch நகருக்குச் சென்று அங்குள்ள திருச்சபையை வழிநடத்தியதாக ஆரம்பகால திருச்சபை மரபு கூறுகிறது.
அந்தியோக்கியாவில்தான் முதன்முறையாக இயேசுவின் சீடர்கள் “கிறிஸ்தவர்கள்” என்று அழைக்கப்பட்டனர் (அப்போஸ்தலர் 11:26).
அங்கிருந்து பேதுரு பொந்து, கலாத்தியா, கப்பத்தோக்கியா, ஆசியா, பித்தினியா ஆகிய பகுதிகளில் வாழ்ந்த விசுவாசிகளுக்கு ஊழியம் செய்தார். இந்தப் பகுதிகளுக்கே அவர் தனது முதல் நிருபத்தை எழுதியதாக First Epistle of Peter 1:1 குறிப்பிடுகிறது.
ரோமுக்கான பயணம்
திருச்சபை மரபின்படி, தனது ஊழியத்தின் இறுதிக் காலத்தில் பேதுரு ரோமுக்குச் சென்று அங்கும் சுவிசேஷத்தை அறிவித்தார்.
First Epistle to the Corinthians 9:5-இல் காணப்படுவதுபோல், பேதுருவின் மனைவியும் அவருடன் ஊழியப் பயணங்களில் சென்றதாக அறியப்படுகிறது.
ரோமில் அவரது ஊழியத்தின் மூலம் பலர் கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொண்டனர். இதனால் அதிகாரிகளின் எதிர்ப்பும் அதிகரித்தது.
“ஆண்டவரே, எங்கே செல்கிறீர்?” – Quo Vadis மரபு
ஆரம்பகால கிறிஸ்தவ மரபில் மிகவும் பிரபலமான ஒரு நிகழ்வு “Quo Vadis?” (“ஆண்டவரே, எங்கே செல்கிறீர்?”) என்று அறியப்படுகிறது.
ரோமில் ஏற்பட்ட துன்புறுத்தலிலிருந்து விசுவாசிகள் பேதுருவை வெளியேறும்படி வற்புறுத்தியதாகவும், அவர் நகரைவிட்டு வெளியேறியபோது வழியில் உயிர்த்தெழுந்த இயேசுவைத் தரிசித்ததாகவும் மரபு கூறுகிறது.
அப்போது பேதுரு,
“ஆண்டவரே, எங்கே செல்கிறீர்?”
என்று கேட்டார்.
அதற்கு ஆண்டவர்,
“நீ என்னை விட்டுச் செல்கிறாயானால், மீண்டும் சிலுவையில் அறையப்படுவதற்காக ரோமுக்குச் செல்கிறேன்.”
என்று கூறியதாக மரபு தெரிவிக்கிறது.
இந்த வார்த்தைகள் பேதுருவின் இதயத்தைத் தொட்டன. தன் ஆண்டவருக்குப் பதிலாக வேறு யாரும் பாடுபடக்கூடாது என்பதை உணர்ந்த அவர், உடனே ரோமுக்குத் திரும்பி, கைது செய்யப்படத் தயாரானார்.
மனைவியின் இரத்தசாட்சி
ஆரம்பகால திருச்சபை எழுத்தாளரான Clement of Alexandria மேற்கோள் காட்டும் மரபின்படி, பேதுருவின் மனைவியும் கிறிஸ்துவுக்காக இரத்தசாட்சியாக மரித்தார்.
அவரை மரண தண்டனைக்குக் கொண்டு செல்லும்போது, பேதுரு,
“ஆண்டவரை நினைத்துக்கொள்!”
என்று ஊக்கப்படுத்தியதாகவும், அவர் உறுதியுடன் தனது விசுவாசத்தை அறிக்கையிட்டதாகவும் கூறப்படுகிறது.
தலைகீழாக சிலுவையில் அறையப்பட்டார்
பின்னர் பேதுருவுக்கும் சிலுவை மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டது.
ஆனால் அவர்,
“என் ஆண்டவர் இயேசு கிறிஸ்துவைப் போலவே சிலுவையில் அறையப்பட நான் தகுதியற்றவன். என்னைத் தலைகீழாகச் சிலுவையில் அறையுங்கள்.”
என்று வேண்டிக்கொண்டதாக ஆரம்பகால திருச்சபை மரபு பதிவு செய்கிறது.
அவரது விருப்பத்தின்படியே அவர் தலைகீழாக சிலுவையில் அறையப்பட்டு, கிறிஸ்துவுக்காக தனது உயிரை அர்ப்பணித்தார் என்று Eusebius of Caesarea தனது Ecclesiastical History நூலில் குறிப்பிடுகிறார்.
விசுவாசத்தின் வெற்றிச் சாட்சி
ஒரு சாதாரண மீனவராக அழைக்கப்பட்ட பேதுரு, பின்னர் ஆயிரக்கணக்கான மக்களை கிறிஸ்துவிடம் வழிநடத்திய அப்போஸ்தலராக உயர்ந்தார்.
ஒருகாலத்தில் இயேசுவை மூன்றுமுறை மறுத்த அவர், பரிசுத்த ஆவியின் வல்லமையைப் பெற்றபின், எந்த அச்சமுமின்றி நற்செய்தியை அறிவித்தார். இறுதியில், தனது ஆண்டவருக்காக உயிரையே அர்ப்பணித்த இரத்தசாட்சியாக வரலாற்றில் நிலைத்தார்.
பேதுருவின் வாழ்க்கை நமக்கு நினைவூட்டும் உண்மை இதுவே:
கிறிஸ்துவை உண்மையாகப் பின்பற்றும் வாழ்க்கை தியாகத்தை வேண்டியிருக்கலாம்; ஆனால் அந்தத் தியாகம் நித்திய மகிமைக்கு வழிநடத்துகிறது.
நன்றி: ஆரம்பகால திருச்சபை வரலாற்றுக் குறிப்புகள் (Eusebius, Clement of Alexandria மற்றும் பிற மரபு ஆதாரங்கள்)
