மைய வேதப்பகுதி: அப்போஸ்தலர் 27
“நீ பயப்படாதே; நீ இராயனுக்கு முன்பாக நிற்கவேண்டும்; இதோ, உன்னோடேகூட கப்பலில் பிரயாணம் செய்கிற யாவரையும் தேவன் உனக்குத் தயவாகக் கொடுத்திருக்கிறார்.”
— அப்போஸ்தலர் 27:24
அறிமுகம்
அப்போஸ்தலர் 27-ஆம் அதிகாரத்தில் அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் மற்ற சிறைக்கைதிகளோடு இத்தாலிக்குச் செல்லும் கப்பல் பயணத்தை மேற்கொள்கிறார்.
இது ஒரு சாதாரணப் பயணம் அல்ல. பயணத்தின் நடுவில் காற்று எதிர்த்தது. கடல் கொந்தளித்தது. கப்பல் தத்தளித்தது. சூரியனையும் நட்சத்திரங்களையும் காண முடியாத அளவுக்கு புயல் ஏற்பட்டது. உணவும் நம்பிக்கையும் குறைந்தது.
அவர்கள் கப்பலை இழந்தார்கள்; ஆனால் உயிரை இழக்கவில்லை.
கப்பல் உடைந்தது; ஆனால் தேவனுடைய வாக்குத்தத்தம் உடையவில்லை.
அவர்களால் கப்பலைக் காப்பாற்ற முடியவில்லை. ஆனால் தேவனால் அவர்களை கரை சேர்க்க முடிந்தது.
இன்று உன் வாழ்க்கையும் இப்படித்தான் இருக்கலாம்.
குடும்பத்தில் புயல் இருக்கலாம். பொருளாதாரத்தில் புயல் இருக்கலாம். ஊழியத்தில் புயல் இருக்கலாம். எதிர்பாராத பிரச்சனை வந்திருக்கலாம்.
“இங்கிருந்து நான் எப்படி தப்பிப்பேன்?” என்று நீ கேட்கலாம்.
ஆனால் இன்று தேவன் உனக்குச் சொல்லுகிற செய்தி:
“பயப்படாதே! நீ தப்பி கரை சேருவாய்!”
பிரயாணத்தில் நான்கு விதமான காற்று தடை:
- எதிர்காற்று
- கடும் காற்று
- பெரும் காற்று
- தடுக்கும் காற்று
1. பிரச்சனையின் முதல் காரணம் — தேவனுடைய வார்த்தையைவிட வேறு இடத்தில் நம்பிக்கை வைப்பது
பவுல் ஒரு முக்கியமான எச்சரிக்கையை கொடுக்கிறார்.
“இந்தப் பிரயாணம் வருத்தத்தோடும் மிகுந்த சேதத்தோடும்… நமக்கு உண்டாயிருக்குமென்று காண்கிறேன்.”
— அப்போஸ்தலர் 27:10
ஆனால் அடுத்த வசனம் சொல்கிறது:
“சேனாதிபதி பவுல் சொன்னவைகளைக் காட்டிலும் மாலுமியையும் கப்பல் எஜமானையும் அதிகமாய் நம்பினான்.”
— அப்போஸ்தலர் 27:11
இதுதான் முதல் தவறு.
பவுல் தேவனுடைய எச்சரிக்கையைப் பெற்றிருந்தார். ஆனால் அவர்கள் பவுலின் வார்த்தையைவிட மாலுமியையும் கப்பல் எஜமானையும் நம்பினார்கள்.
முடிவு என்ன?
கப்பல் நடுக்கடலில் தத்தளித்தது.
இன்று நம்முடைய வாழ்க்கையிலும் இதே காரியம் நடக்கலாம்.
தேவன் ஒரு காரியத்தைப் பற்றி எச்சரிக்கிறார். ஆனால் நாம் என்ன செய்கிறோம்?
“என்னுடைய சம்பளம் இருக்கிறது.”
“என்னுடைய திறமை இருக்கிறது.”
“என்னுடைய தொடர்புகள் இருக்கிறது.”
“என்னுடைய அனுபவம் இருக்கிறது.”
“அந்த மனிதர் இருக்கிறார்.”
“இந்த வாய்ப்பு இருக்கிறது.”
என்று தேவனுடைய வார்த்தையைவிட வேறு ஒன்றில் நம்பிக்கை வைக்கிறோம்.
நம்முடைய நம்பிக்கை எங்கே இருக்கிறது?
சம்பளத்திலா? சொத்திலா? திறமையிலா? மனிதர்களிலா? அல்லது தேவனிடமா?
வேதாகமம் சொல்கிறது:
“மனுஷனை நம்புவதைப்பார்க்கிலும் கர்த்தர்மேல் பற்றுதலாயிருப்பதே நலம்.”
— சங்கீதம் 118:8
சில நேரங்களில் பிரச்சனை வருவதற்கு முன்பே தேவன் நம்மை எச்சரிக்கிறார். ஒரு வார்த்தையின் மூலம் எச்சரிக்கலாம். ஒரு பிரசங்கத்தின் மூலம் எச்சரிக்கலாம். ஜெபத்தில் உணர்த்தலாம். வேதாகமத்தின் மூலம் பேசலாம்.
ஆனால் நாம் அந்த எச்சரிக்கையை புறக்கணித்து வேறு இடத்தில் நம்பிக்கை வைத்தால், பின்னர் தத்தளிக்க நேரிடலாம்.
உன் நம்பிக்கையின் மையம் மனிதன் அல்ல; தேவனாக இருக்க வேண்டும்.
சிலர் ரதங்களைப் பற்றியும், சிலர் குதிரைகளைப் பற்றியும் மேன்மை பாராட்டுவார்கள்.
ஆனால் நாம் சொல்ல வேண்டியது:
“நாங்கள் எங்கள் தேவனாகிய கர்த்தருடைய நாமத்தை நினைத்து மேன்மை பாராட்டுவோம்.”
— சங்கீதம் 20:7
2. பிரச்சனையின் இரண்டாம் காரணம் — அநேகருடைய ஆலோசனையை வைத்து மட்டும் முடிவு எடுக்காதே
அப்போஸ்தலர் 27:12-ல் ஒரு முக்கியமான வார்த்தை வருகிறது:
“அநேகர் ஆலோசனை சொன்னார்கள்…”
அந்த துறைமுகத்தில் தங்குவது வசதியாக இல்லை. எனவே வேறு இடத்திற்குச் சென்று குளிர்காலத்தை கழிக்கலாம் என்று அநேகர் ஆலோசனை கூறினர்.
ஆலோசனை தவறானது என்பதல்ல. ஆனால் அநேகருடைய ஆலோசனை = தேவனுடைய சித்தம் என்று நினைப்பது தவறு.
சில நேரங்களில் நூறு பேர் ஒரு காரியத்தைச் சரி என்று சொல்லலாம். ஆனால் தேவன் வேறு ஒன்றைச் சொல்லலாம்.
ஆகவே ஆலோசனை கேட்பது நல்லது. ஆனால் முடிவு எடுப்பதற்கு முன்பு தேவனிடம் கேட்பது அதைவிட முக்கியமானது.
தாவீதின் வாழ்க்கையைப் பாருங்கள்.
அமலேக்கியர்கள் வந்து சிக்லாகை கொள்ளையிட்டு, பெண்களையும் பிள்ளைகளையும் சிறைப்பிடித்துச் சென்றார்கள்.
அப்போது தாவீது மனித ஆலோசனையை மட்டும் கேட்கவில்லை.
“தாவீது கர்த்தரிடத்தில் விசாரித்து: நான் இந்தத் துரத்தலைச் செய்யவா?”
— 1 சாமுவேல் 30:8
தேவனிடம் விசாரித்தார். அதன்பிறகு தான் சென்றார்.
ஆகவே:
ஆயிரம் பேரிடம் ஆலோசனை கேள்; ஆனால் முடிவை தேவனிடம் கேட்ட பிறகு எடு.
மனிதர்களின் ஆலோசனை உனக்கு தகவலைக் கொடுக்கலாம். ஆனால் தேவனுடைய வழிநடத்துதல்தான் உனக்கு திசையைக் கொடுக்க வேண்டும்.
3. பிரச்சனையின் மூன்றாம் காரணம் — சூழ்நிலையை மட்டும் பார்த்து முடிவு செய்யாதே
அப்போஸ்தலர் 27:13:
“தென்றல் மெதுவாய் அடித்தபடியால் தாங்கள் கூறினது கைகூடி வந்ததென்று எண்ணி…”
இதுதான் அடுத்த தவறு.
காற்று மெதுவாக அடித்தது. சூழ்நிலை நன்றாகத் தெரிந்தது.
அவர்கள்:
“நாம் நினைத்தது சரிதான்!”
என்று எண்ணினர்.
ஆனால் சில நேரங்களில் நல்ல சூழ்நிலை என்பது தேவனுடைய அங்கீகாரம் என்று அர்த்தமல்ல.
சூழ்நிலை நன்றாக இருக்கலாம். வழி திறந்திருக்கலாம். பணம் கையில் இருக்கலாம். மனிதர்கள் ஆதரிக்கலாம். எல்லாமே சரியாகத் தோன்றலாம்.
ஆனால் தேவனுடைய சித்தம் என்ன?
அதுதான் முக்கியம்.
லோத்தை நினைத்துப் பாருங்கள்.
ஆபிரகாமிடமிருந்து பிரியும்போது லோத்து எந்த இடத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தான்?
“கர்த்தருடைய தோட்டத்தைப்போலவும்… எகிப்து தேசத்தைப்போலவும் இருந்தது.”
— ஆதியாகமம் 13:10
பார்வைக்கு அழகாக இருந்தது.
ஆனால் அந்தப் பகுதியில் சோதோம் இருந்தது.
பார்வை அடிப்படையில் எடுத்த முடிவு பின்னர் பிரச்சனையாக மாறியது.
எனவே:
கண்ணுக்குத் தெரிகிறதை மட்டும் வைத்து முடிவு செய்யாதே.
“இது நல்ல வாய்ப்பு போல இருக்கிறது.”
“இது நல்ல வேலை போல இருக்கிறது.”
“இது நல்ல முதலீடு போல இருக்கிறது.”
“இது நல்ல உறவு போல இருக்கிறது.”
என்று மட்டும் பார்க்காதே.
“ஆண்டவரே, இதில் உம்முடைய சித்தம் என்ன?”
என்று கேள்.
தேவன் அமைதியாக இல்லை
இப்போது இந்தக் கதையின் மிகப்பெரிய திருப்பம் வருகிறது.
கப்பல் தத்தளிக்கிறது. மனிதர்கள் பயப்படுகிறார்கள். ஆனால் தேவன் அமைதியாக இல்லை.
1. தேவனுடைய வார்த்தை பவுலை திடப்படுத்துகிறது
தேவன் பவுலிடம் பேசுகிறார்.
“பவுலே, பயப்படாதே…”
— அப்போஸ்தலர் 27:24
எவ்வளவு அழகான வார்த்தை!
“பயப்படாதே.”
கப்பல் தத்தளிக்கிறது. ஆனால் தேவனுடைய வாக்குத்தத்தம் தத்தளிக்கவில்லை.
சூழ்நிலை மாறுகிறது. ஆனால் தேவனுடைய வார்த்தை மாறவில்லை.
மனிதர்களின் நம்பிக்கை குறைகிறது. ஆனால் தேவனுடைய வாக்குத்தத்தம் குறையவில்லை.
தேவன் பவுலிடம் சொன்னார்:
“நீ இராயனுக்கு முன்பாக நிற்கவேண்டும்.”
அதாவது,
“உன்னுடைய பயணம் இன்னும் முடிவடையவில்லை.”
நீ கடலில் இருக்கிறாய். ஆனால் உனக்கு இன்னும் கரை இருக்கிறது.
நீ புயலில் இருக்கிறாய். ஆனால் உனக்காக தேவனுடைய திட்டம் இன்னும் இருக்கிறது.
இன்று உனக்கும் தேவன் சொல்லலாம்:
“பயப்படாதே!”
உன் வாழ்க்கையில் புயல் வந்திருக்கலாம்.
ஆனால் உன் கதை இன்னும் முடிவடையவில்லை.
கப்பல் உடைந்தாலும் வாக்குத்தத்தம் உடையாது!
2. உன்னை எதிர்த்த சூழ்நிலையையே தேவன் உன் நன்மைக்குப் பயன்படுத்துவார்
அப்போஸ்தலர் 27:40-ல் அவர்கள் கப்பலின் நங்கூரங்களை அறுத்து, காற்றுக்கு கப்பலை விட்டார்கள்.
கப்பல் உடைந்து போகும் நிலை ஏற்பட்டது.
ஆனால் தேவன் அவர்களை கைவிடவில்லை.
சில நேரங்களில் நம்முடைய வாழ்க்கையிலும்:
“இந்தப் பிரச்சனை ஏன் வந்தது?”
“இந்த மனிதர் ஏன் என் வாழ்க்கையில் வந்தார்?”
“இந்தச் சூழ்நிலை ஏன் ஏற்பட்டது?”
என்று நாம் கேட்போம்.
ஆனால் தேவன் சில நேரங்களில் நாம் எதிரியாக நினைக்கும் சூழ்நிலையையே நம்முடைய கரைக்கு செல்லும் வழியாக மாற்றுகிறார்.
லாசருவைப் பாருங்கள்.
லாசருவின் கல்லறையில் இயேசு வந்தார்.
அவருடைய உடலில் சுற்றப்பட்டிருந்த துணிகளை அவிழ்க்கும்படி இயேசு சொன்னார்.
“கட்டுகளை அவிழ்த்து, இவனைப் போகவிடுங்கள்.”
— யோவான் 11:44
யாருடைய கைகளால் அவன் கட்டப்பட்டானோ, மனிதர்களின் கைகளாலேயே அந்தக் கட்டுகள் அவிழ்க்கப்பட்டன.
எரிகோ வழியில் இருந்த குருடன்
அவன் இயேசுவை நோக்கி:
“தாவீதின் குமாரனே, எனக்கு இரங்கும்”
என்று கூப்பிட்டான்.
அவனைச் சுற்றியிருந்தவர்கள் அவனை அமைதியாக இருக்கும்படி அதட்டினார்கள்.
ஆனால் இயேசு அந்த மக்களையே பயன்படுத்தி அந்தக் குருடனைத் தம்மிடம் அழைத்தார்.
அவர்கள் அவனைத் தடுக்க நினைத்தார்கள். ஆனால் அதே கூட்டம் அவனை இயேசுவிடம் கொண்டு வந்தது.
தாவீது
தாவீது தன் சகோதரர்களின் நடுவிலேயே தேவனால் அபிஷேகம் பெற்றான்.
மனிதர்கள் சாதாரணமாகப் பார்த்த இடத்தில் தேவன் ராஜாவைப் பார்த்தார்.
அதனால் இன்று யாரை நீ எதிரியாகப் பார்க்கிறாயோ, எந்தச் சூழ்நிலையை நீ தடையாகப் பார்க்கிறாயோ, அதை வைத்து தேவன் உனக்கு என்ன செய்யப் போகிறார் என்பதை இப்போது உனக்குத் தெரியாமல் இருக்கலாம்.
தேவன் உன் எதிர்ப்பையே உன் முன்னேற்றத்திற்கான கருவியாக மாற்ற வல்லவர்.
3. உன்னிடம் இருப்பதைக் கொண்டு தேவன் உன்னை கரை சேர்ப்பார்
இறுதியில் கப்பல் உடைகிறது.
அவர்களிடம் கப்பல் இல்லை.
ஆனால் அவர்கள் கரையை அடைய வேண்டும்.
அப்போது அப்போஸ்தலர் 27:43-44 சொல்கிறது:
“நீந்தத்தக்கவர்கள் முந்திக் கடலிலே நீந்திக் கரைசேரவும்; மற்றவர்கள் சிலர் பலகைகள்மேலும், சிலர் கப்பல் துண்டுகள்மேலும் போய்க் கரைசேரவும்…”
இங்கே ஒரு அற்புதமான பாடம் இருக்கிறது.
எல்லோருக்கும் ஒரே வழி இல்லை.
சிலர் நீந்தி கரை சேர்ந்தார்கள்.
சிலர் பலகையைப் பிடித்துக்கொண்டு கரை சேர்ந்தார்கள்.
சிலர் கப்பலின் துண்டுகளைப் பிடித்துக்கொண்டு கரை சேர்ந்தார்கள்.
ஆனால் முக்கியமானது என்ன?
எல்லாரும் கரை சேர்ந்தார்கள்!
உனக்கு என்ன இருக்கிறது என்பது முக்கியமல்ல.
உன்னிடம் பெரிய கப்பல் இருக்கிறதா? இல்லையா?
பணம் இருக்கிறதா? இல்லையா?
பலமான ஆதரவு இருக்கிறதா? இல்லையா?
தேவன் உன்னை கரை சேர்க்க உன்னிடம் இருப்பதையே பயன்படுத்த முடியும்.
“ஆண்டவரே, என்னிடம் ஒன்றுமே இல்லை” என்று சொல்லாதே.
தேவன் சொல்லுகிறார்:
“உன்னிடம் இருப்பதை எனக்குக் கொடு.”
ஒருவரிடம் நீந்தும் திறமை இருக்கலாம்.
மற்றொருவரிடம் ஒரு பலகை இருக்கலாம்.
இன்னொருவரிடம் கப்பலின் ஒரு துண்டு இருக்கலாம்.
ஆனால் கரையை அடையச் செய்தது அவர்களுடைய பலம் மட்டுமல்ல.
தேவனுடைய கிருபை.
உன் வாழ்க்கையில் “கரை” இருக்கிறது
அப்போஸ்தலர் 27-ல் ஒரு பெரிய உண்மை இருக்கிறது.
புயல் வந்தது.
கப்பல் உடைந்தது.
பொருட்கள் அழிந்தன.
பயணம் தாமதமானது.
ஆனால் தேவனுடைய வார்த்தை நிறைவேறியது.
ஒருவரும் உயிரிழக்கவில்லை.
அவர்கள் அனைவரும் கரை சேர்ந்தார்கள்.
அதனால் இன்று உனக்கு ஒரு வார்த்தை:
புயல் உன் முடிவு அல்ல.
தத்தளிப்பு உன் முடிவு அல்ல.
கண்ணீர் உன் முடிவு அல்ல.
தோல்வி உன் முடிவு அல்ல.
கரை இன்னும் இருக்கிறது!
