ஒரு அடர்ந்த காட்டில், உயரமான ஒரு மரத்தின் கிளைகளில் ஒரு சேட்டைக்கார குரங்கு வாழ்ந்து வந்தது. அந்த மரத்தின் அடியில், காட்டின் அரசனாகிய சிங்கம் தினமும் வந்து ஓய்வு எடுத்து உறங்குவது வழக்கம். அதன் பெருமையும் வலிமையும் எல்லா விலங்குகளுக்கும் பயத்தை உண்டாக்கினாலும், அது உறங்கும் நேரங்களில் மிகவும் அமைதியாகவும் அசைவின்றியும் கிடந்தது.
இந்தச் சூழ்நிலையை கவனித்த குரங்கு, ஒரு நாள் ஒரு சேட்டையைச் செய்யத் தொடங்கியது. சிங்கம் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருக்கும் நேரத்தில், அது மெதுவாக கீழே இறங்கி, சிங்கத்தின் அருகில் சென்று, அதன் காதில் மெதுவாக தட்டிவிட்டு, உடனே வேகமாக ஓடிச் சென்று மறைந்து விடும். திடீரென ஏற்பட்ட தொந்தரவால் சிங்கம் எழுந்து சுற்றிப் பார்த்தாலும், யாரையும் காணாது மீண்டும் அமைதியாக படுத்துக்கொள்ளும்.
இவ்வாறு குரங்கு தினமும் அதே சேட்டையைத் தொடர்ந்து செய்தது. ஆரம்பத்தில் அது ஒரு விளையாட்டாக இருந்தது. ஆனால் காலப்போக்கில், அது குரங்கின் அகந்தை யாக மாறியது. “காட்டின் ராஜாவையே நான் ஏமாற்றுகிறேன்” என்ற பெருமிதம் அதன் உள்ளத்தில் உருவானது. “இத்தனை நாட்களாக சிங்கம் என்னை கண்டுபிடிக்கவே இல்லை” என்று அது தன்னைத் தானே உயர்த்திக் கொண்டது.
இந்த எல்லாவற்றையும் ஒரு நரி அமைதியாகக் கவனித்துக் கொண்டிருந்தது. குரங்கின் அசட்டுத்தனமும், சிங்கத்தின் அமைதியும் அதற்கு ஒரு வாய்ப்பாகத் தோன்றியது. ஒருநாள் அது ஒரு சூழ்ச்சி தீட்டியது. சிங்கம் உறங்கும் நேரத்தில், மரத்தின் அருகிலுள்ள புதரின் பின்னால் பதுங்கி, குரங்கின் வருகைக்காக காத்திருந்தது.
வழக்கம்போல், குரங்கு தனது சேட்டையைச் செய்ய மரத்திலிருந்து இறங்கியது. அது சிங்கத்தை நெருங்கி, அதன் காதில் தட்டப் போகும் தருணத்தில், நரி புதரிலிருந்து பாய்ந்து அதை பிடிக்க முயன்றது. குரங்கு திடுக்கிட்டது. அது தப்பிக்க முயன்றது. ஆனால் அதற்கு முன்பே எதிர்பாராத ஒன்று நடந்தது.
அதுவரை அமைதியாக படுத்திருந்த சிங்கம், மின்னல் வேகத்தில் எழுந்து, தனது வலிமையான காலால் நரியை ஓங்கி அடித்தது. அந்த அடியின் பலத்தால் நரி தூரம் தள்ளி வீழ்ந்தது. சில நொடிகளில் அந்தச் சூழ்நிலை அமைதியாகி விட்டது. சிங்கம் மீண்டும் எதுவும் நடக்காதது போல அமைதியாக படுத்துக் கொண்டது.
இந்த எல்லாவற்றையும் பார்த்த குரங்கு அதிர்ச்சி யிலும் பயத்திலும் நடுங்கியது. “இத்தனை நாட்களாக நான் செய்ததை சிங்கம் அறியவில்லையா?” என்ற கேள்வி அதன் உள்ளத்தில் எழுந்தது. இப்போது அது உணர்ந்தது சிங்கம் அறியாமல் இருந்ததல்ல; அது பொறுமையாக இருந்தது. அந்த உணர்வு குரங்கின் மனதை உலுக்கியது. அது உடனே மரத்தின் மேல் ஏறி ஒளிந்து கொண்டது. அதன் அகந்தை ஒரு நொடியில் உடைந்து போனது. அமைதியின் பின்னால் இருந்த உண்மை அதற்கு வெளிப்பட்டது.
இறைமக்களே, இந்தச் சம்பவம் நமக்கு ஒரு ஆழமான ஆன்மீக உண்மையை எடுத்துரைக்கிறது. நம்முடைய வாழ்க் கையிலும் பல நேரங்களில் இதுபோன்ற நிலைகள் உருவாகி ன்றன. நாம் சில தவறுகளைச் செய்கிறோம். சில நேரங்களில் பிறரை ஏமாற்றுகிறோம். சில சமயங்களில் நம் வாழ்க்கையில் தவறான பாதையில் நடக்கிறோம். ஆனால் உடனே எந்த விளைவும் வராததால், “யாரும் பார்க்கவில்லை”, “எதுவும் நடக்கவில்லை” என்று எண்ணத் தொடங்குகிறோம். ஆனால் உண்மை என்ன? தேவன் அனைத்தையும் காண்கிறார். அவர் அறியாதது ஒன்றுமில்லை. நாம் நினைக்கும் எண்ணங்களை யும் கூட அவர் அறிந்திருக்கிறார். நாம் செய்யும் செயல்கள் எதுவும் அவருக்குத் தெரியாமல் போகாது.
தேவன் அமைதியாக இருப்பது, அவர் செயல்பட வில்லை என்பதற்கான அறிகுறி அல்ல. அது அவர் சரியான நேரத்தை காத்திருக்கிறார் என்பதற்கான அடையாளம். சிங்கம் சரியான தருணத்தில் எழுந்தது போல, தேவனும் ஏற்றகாலத்தில் செயல்படுகிறார். அவர் செயல் தாமதமாக தோன்றலாம்; ஆனால் அது தவறாக இருக்காது. மேலும், தேவன் உடனே தண்டிக்காமல் இருப்பதன் காரணம், நம்மை அழிக்க அல்ல; நம்மை திருத்துவதற்காக. அவர் நமக்கு மனந்திரும்பும் வாய்ப்பை அளிக்கிறார். அவர் கிருபையால் நம்மை அழைக் கிறார். “நீ திரும்பி வா” என்று அமைதியாக காத்திருக்கிறார்.
இறைவேதம் நமக்கு இதை நினைவூட்டுகிறது: தேவன் நம் இருதயத்திலும் பெரியவர்; அவர் சகலத்தையும் அறிந்தவர். ஆகையால், நாம் அவரை ஏமாற்ற முடியாது. நாம் மறைக்க முயற்சிக்கும் விஷயங்களும் அவருக்கு வெளிப்படையாக இருக்கின்றன.
இறைமக்களே, தேவனுடைய அமைதியை நாம் தவறாகப் புரிந்து கொள்ளக்கூடாது. அது ஒரு எச்சரிக்கை. அது ஒரு அழைப்பு. அது ஒரு வாய்ப்பு. நாம் நம்முடைய வாழ்க்கையை ஆராய்ந்து, தவறுகளை உணர்ந்து, திருந்திக் கொள்ள வேண்டிய நேரம் அது. நாம் செய்ய வேண்டியது தெளிவாக உள்ளது: நமது வாழ்க்கையை சோதித்து பார்க்க வேண்டும். தவறுகளை உணர்ந்து மனந்திரும்ப வேண்டும். நேர்மையான வாழ்க்கையைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும். தேவனுடைய சித்தத்திற்கு ஏற்ப வாழ வேண்டும்.
முடிவாக, நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டியது இதுதான்:
· தேவன் தாமதிக்கலாம், ஆனால் தவறுவதில்லை
· அவர் அமைதியாக இருக்கலாம், ஆனால் செயலற்றவர் அல்ல
அவர் செயல் எப்போதும் சரியான நேரத்தில், சரியான முறையில், நியாயத்துடன் நிகழும். ஆகையால் இறைமக்களே, அமைதியை அலட்சியமாக எண்ணாதீர்கள்; அதன் பின்னால் இருக்கும் உண்மையை உணர்ந்து, தேவனுடைய வழியில் நடக்கத் தொடங்குங்கள்.
– போதகர். பெ. பெவிஸ்டன்
