முக்கிய வேதப்பகுதி: 1 சாமுவேல் 25
அறிமுகம்
வேதாகமத்தில் சில மனிதர்களின் வாழ்க்கை அவர்களின் சூழ்நிலைகளைவிட அவர்களுடைய குணத்தால் சிறப்பாக பேசுகிறது. அப்படிப்பட்ட ஒரு பெண்ணாக அபிகாயிலை நாம் பார்க்கிறோம்.
அபிகாயில் வாழ்ந்த சூழ்நிலை எளிதானதாக இருக்கவில்லை. அவளுடைய கணவன் நாபால் கடினமான குணமுடையவன். ஆனால் அவள் தன்னைச் சுற்றியிருந்த சூழ்நிலையின் குணத்தைத் தன் வாழ்க்கைக்குள் கொண்டு வரவில்லை.
தவறான சூழ்நிலையிலும் சரியானதைச் செய்ய முடியும் என்பதை அபிகாயிலின் வாழ்க்கை நமக்குக் கற்றுக்கொடுக்கிறது.
அவளுடைய வாழ்க்கையிலிருந்து குறைந்தது நான்கு முக்கியமான ஆவிக்குரிய பாடங்களை நாம் கற்றுக்கொள்ளலாம்.
1. சூழ்நிலையை உணர்ந்து செயல்படுதல்
“அபிகாயில் அந்த வார்த்தைகளை கேட்டவுடனே…”
— 1 சாமுவேல் 25:18
அபிகாயில் நடந்துகொண்டிருந்த ஆபத்தை உடனடியாக உணர்ந்தாள்.
தாவீது நாபாலிடம் உதவி கேட்டிருந்தார். ஆனால் நாபால் தாவீதையும் அவருடைய மனிதர்களையும் அவமதித்தான். இதனால் தாவீது கோபமடைந்து நாபாலின் வீட்டாருக்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுக்க முடிவு செய்தார்.
இந்த ஆபத்தை அபிகாயில் அறிந்தவுடன், அவள் வெறுமனே பார்த்துக்கொண்டிருக்கவில்லை. உடனடியாக தேவையான நடவடிக்கையை எடுத்தாள்.
நமக்கான பாடம்
வாழ்க்கையில் நடக்கும் விஷயங்களை கவனிக்காமல் இருப்பது ஞானம் அல்ல.
சில நேரங்களில் குடும்பத்தில், ஊழியத்தில், உறவுகளில் அல்லது நம்மைச் சுற்றியுள்ள சூழ்நிலையில் ஒரு பிரச்சினை உருவாகிக்கொண்டிருக்கலாம். அதை சரியான நேரத்தில் உணர்ந்து செயல்பட வேண்டியது அவசியம்.
ஆவிக்குரிய விழிப்புணர்வு என்பது பிரச்சினை பெரிதான பிறகு செயல்படுவது அல்ல; அது உருவாகிக்கொண்டிருக்கும்போதே அதை உணர்ந்து செயல்படுவது.
அபிகாயில் ஆபத்தை உணர்ந்தாள். அதனால் ஒரு பெரிய இரத்தப்பழி ஏற்படாமல் தடுக்க முடிந்தது.
2. தவறான சூழ்நிலையிலும் நல்ல மனசாட்சியுடன் வாழ்தல்
1 சாமுவேல் 25:28
அபிகாயிலின் கணவன் நாபாலின் குணம் அவளுடைய குணத்தை தீர்மானிக்கவில்லை.
அவள் ஒரு கடினமான மனிதனுடன் வாழ்ந்தாலும், அவளுடைய சொந்த மனசாட்சி கடினமாகவில்லை.
அவளைச் சுற்றி இருந்த சூழ்நிலை நன்றாக இல்லாவிட்டாலும், அவள் நன்மையைத் தேர்ந்தெடுத்தாள்.
நமக்கான பாடம்
நாம் எந்த சூழ்நிலையில் வாழ்கிறோம் என்பது முக்கியமானது. ஆனால் அந்த சூழ்நிலை நம்முடைய குணத்தை முழுமையாக நிர்ணயிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.
நம்மைச் சுற்றியுள்ளவர்கள் கோபமாக இருக்கலாம்.
அவர்கள் மன்னிக்காமல் இருக்கலாம்.
அவர்கள் தவறாக நடந்துகொள்ளலாம்.
ஆனால் அதேபோல் நாம் நடந்துகொள்ள வேண்டிய கட்டாயம் இல்லை.
மற்றவர்களின் தவறான நடத்தை நம்முடைய சரியான மனசாட்சியை அழிக்கக்கூடாது.
அபிகாயில் தன் கணவனின் குணத்தைப் பார்த்து, “அவரைப்போல நானும் இருப்பேன்” என்று நினைக்கவில்லை.
அதற்கு பதிலாக, அவள் சமாதானத்தை ஏற்படுத்தும் வழியைத் தேர்ந்தெடுத்தாள்.
3. ஒழுக்கத்தில் வெளிப்படைத்தன்மை
1 சாமுவேல் 25:25
அபிகாயில் நாபாலின் குணத்தை மறைக்க முயற்சிக்கவில்லை.
நாபால் செய்த தவறை அவள் உணர்ந்திருந்தாள். அதே நேரத்தில் தன்னைத் தாழ்த்திக்கொண்டு உண்மையை எதிர்கொள்ளவும் தயாராக இருந்தாள்.
இங்கே நாம் ஒரு முக்கியமான பாடத்தைக் கற்றுக்கொள்ளலாம்.
நமக்கான பாடம்
நாம் எதை நம்புகிறோம் என்று சொல்லுவது மட்டும் போதாது. அந்த நம்பிக்கை நம்முடைய செயல்களிலும் வெளிப்பட வேண்டும்.
நம்முடைய வாழ்க்கையில் ஒரு தரமான ஒழுக்கம் இருக்க வேண்டும்.
மற்றவர்கள் பார்க்கும்போது மட்டும் நல்லவர்களாக இருப்பது அல்ல; யாரும் பார்க்காத நேரத்திலும் சரியானதைத் தேர்ந்தெடுப்பதே உண்மையான குணநலன்.
அபிகாயில் தன்னுடைய சூழ்நிலையை நியாயப்படுத்திக்கொண்டு அமைதியாக இருந்திருக்கலாம். ஆனால் அவள் அப்படிச் செய்யவில்லை.
அவள் உண்மையை அறிந்திருந்தாள். அந்த உண்மையின் அடிப்படையில் சரியான செயலைத் தேர்ந்தெடுத்தாள்.
தேவன் எதிர்பார்ப்பது வெளிப்புற தோற்றத்தை மட்டும் அல்ல; உள்ளத்தின் நேர்மையையும் ஆகும்.
4. தேவனுக்கேற்ற குணநல வளர்ச்சியில் உறுதியாக இருத்தல்
1 சாமுவேல் 25:30
அபிகாயிலின் வாழ்க்கையில் மிகவும் அழகான விஷயம் அவளுடைய சூழ்நிலையைவிட அவளுடைய குணம் உயர்ந்திருந்தது என்பதே.
அவளிடம் இருந்த அழகு அல்லது சமூக அந்தஸ்து மட்டும் அவளை சிறப்பாக்கவில்லை.
அவளுடைய ஞானம், தாழ்மை, சமாதானத்தை ஏற்படுத்தும் மனப்பான்மை மற்றும் சரியானதைத் தேர்ந்தெடுக்கும் குணம் அவளை வேறுபடுத்தியது.
நமக்கான பாடம்
தேவன் நமக்கு கொடுத்திருக்கும் எந்த சிறப்புரிமையும் தவறாக பயன்படுத்தப்படக்கூடாது.
அழகு இருக்கலாம்.
அறிவு இருக்கலாம்.
பணம் இருக்கலாம்.
பதவி இருக்கலாம்.
ஊழியம் இருக்கலாம்.
திறமை இருக்கலாம்.
ஆனால் இவை அனைத்தையும் விட தேவனுக்கேற்ற குணநலன் முக்கியமானது.
நமக்குக் கிடைத்திருக்கும் ஆசீர்வாதங்களை நம்முடைய சுயநலத்திற்காக பயன்படுத்தாமல், பிறருக்கு ஆசீர்வாதமாக பயன்படுத்த வேண்டும்.
அபிகாயில் தன்னுடைய அறிவையும் வாய்ப்பையும் பயன்படுத்தி ஒரு அழிவைத் தடுத்தாள்.
முடிவு
அபிகாயிலின் வாழ்க்கை நமக்கு ஒரு முக்கியமான உண்மையைச் சொல்கிறது:
நம்மைச் சுற்றியுள்ள சூழ்நிலை எப்படியிருந்தாலும், நாம் எப்படிப்பட்ட மனிதராக இருக்க வேண்டும் என்பதைத் தேர்ந்தெடுக்க முடியும்.
அவள் ஆபத்தை உணர்ந்தாள்.
அவள் நல்ல மனசாட்சியுடன் செயல்பட்டாள்.
அவள் உண்மையை எதிர்கொண்டாள்.
அவள் தன்னிடம் இருந்த வாய்ப்பையும் திறமையையும் சரியான விதத்தில் பயன்படுத்தினாள்.
இன்று நம்முடைய வாழ்க்கையிலும் இந்த நான்கு கேள்விகளை கேட்டுக்கொள்ளலாம்:
1. என் வாழ்க்கையில் நடக்கும் ஆபத்துகளை நான் ஆவிக்குரிய விழிப்புணர்வுடன் உணர்கிறேனா?
2. என்னைச் சுற்றியுள்ள தவறான சூழ்நிலை என் குணத்தை மாற்றுகிறதா?
3. யாரும் பார்க்காத நேரத்திலும் நான் தேவனுக்கு முன்பாக நேர்மையாக இருக்கிறேனா?
4. தேவன் எனக்குக் கொடுத்திருக்கும் வாய்ப்புகள் மற்றும் சிறப்புரிமைகளை நான் சரியான விதத்தில் பயன்படுத்துகிறேனா?
அபிகாயிலின் வாழ்க்கை நமக்கு சொல்லும் செய்தி இதுதான்:
“சூழ்நிலை உங்களை வரையறுக்க வேண்டியதில்லை; தேவனுக்கேற்ற குணநலன்தான் உங்கள் வாழ்க்கையை வரையறுக்க வேண்டும்.”
நாம் வாழும் சூழ்நிலையை எல்லா நேரங்களிலும் மாற்ற முடியாது. ஆனால் அந்த சூழ்நிலைக்குள் நாம் எப்படிப்பட்டவர்களாக வாழ்கிறோம் என்பதை தேவனுடைய கிருபையால் தேர்ந்தெடுக்க முடியும்.
